"μη με διαβάζετε όταν έχετε δίκιο" Νίκος Καρούζος (1926-1990)

Τετάρτη, 11 Ιουλίου 2012

το άρθρο της κυρίας Τσιλιμίγκρα

Σήμερα το πρωί με μεγάλη μου χαρά διαπίστωσα πως κυκλοφορεί σε τοπικά ιστολόγια και εφημερίδες της πόλης ένα άρθρο της πνευματικής ταγού και υποψηφίας βουλευτού  της υπερπατριωτικής ακροδεξιάς παράταξης ΛΑΟΣ κυρίας Μελίνας Τσιλιμίγκρα, φοιτήτριας Νομικής. Προτού ξεκινήσω να διαβάζω το άρθρο ήμουν  σίγουρος πως πρόκειται να διαβάσω μια αποτίμηση του εκλογικού αποτελέσματος του κόμματός της και κυρίως τους λόγους που οδήγησαν τον λαό να απομακρυνθεί παντελώς απο τις ανοησίες που κατα καιρούς διέδιδε και προωθούσε το εν λογω κόμμα. Αντ' αυτού διαπίστωσα πως πρόκειται για μια λογοτεχνικού τύπου γραφή αφιερωμένη στο παππού της κυρίας Τσιλιμίγκρα και γενικά στη τρίτη ηλικία που χάνεται και εξαφανίζεται σε ένα παράλληλο σύμπαν!!!
Για του λόγου το αληθές μπορείτε να διαβάσετε το κείμενο εδώ


Το κείμενο αποτελεί έναν μικρό ύμνο στη τρίτη ηλικία που νιώθει σταδιακά τις δυνάμεις της να χάνονται, καινούριους κόσμους ακατανόητους να δημιουργούνται και αυτή να μένει καθισμένη και ακίνητη μέσα στις μνήμες και τα αισθήματα μιας ζωής περασμένης και σχεδόν ληγμένης. 
Μέσα απο το κείμενο, μπορούμε να κατανοήσουμε τους βασικούς λόγους που οδηγούν τη πόλη μας και ένα πολύ μεγάλο μέρος της κοινωνίας μας στην οπισθοδρόμηση και στη συντήρηση. Το κείμενο αποτελεί μια τρανή απόδειξη της φράσης πως το Ναύπλιο είναι η πόλη που δεν την ακουμπά ο χρόνος, ειδωμένης όμως απο την αρνητικής της πλευρά και όχι τη ρομαντική.
Σε μορφολογικό επίπεδο το κείμενο χρησιμοποιεί τη πατροπαράδοτη ομοιοκαταληξία που συναντάμε κυρίως σε δημοτικά τραγούδια και περασμένους ποιητές και χρησιμοποιεί λέξεις ποιητικές και λόγιες. Επίσης το κείμενο χρησιμοποιεί και καθαρευουσιάνικες εκφράσεις και γραμματικές καταλήξεις.  Δεν υπάρχει ίχνος καθημερινού και λαικού λεξιλογίου, αυθαιρεσίας και λογοτεχνικής  καινοτομίας ενώ σε νοηματικό επίπεδο η τρίτη ηλικία παραδίδει κάποια στιγμή τα σκήπτρα στην επόμενη χωρίς περαιτέρω αναλύσεις....

"Και τότε εχάθη σαν νεφέλη από  μπροστά μου, κρατώντας ομπρέλα παρηγοριάς για τα γκρίζα πια μαλλιά μου."

Κοινώς και για να το πούμε απλά....άκρα του τάφου σιωπή στο κάμπο βασιλεύει. Ή για να το πούμε και αλλιώς, απο γενιά σε γενιά τα ίδια σκατά.
Ευχαριστούμε την δεξιοτραφή κυρία Τσιλιμίγκρα που μας θυμίζει κατα περιόδους το υπερπροοδευτικό και μεταμοντέρνο κόσμο που διδαχθήκαμε απο μικρά παιδιά και της ευχόμαστε να συνεχίσει στους ίδιους ρυθμούς. Το παράδειγμα προς αποφυγή είναι άλλωστε χρήσιμο για όλους μας.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου