"μη με διαβάζετε όταν έχετε δίκιο" Νίκος Καρούζος (1926-1990)

Κυριακή, 30 Σεπτεμβρίου 2012

H σπασαρχίδω

Kυριακή σήμερα, σύντροφοι ιθαγενείς, και για να ξεφύγουμε λίγο από τη μίζερη μας καθημερινότητα, να σταματήσουμε να γκρινιάζουμε για τους γελοίους που μας κυβερνάνε και ψηφίζουμε ελάτε να κάνουμε μια ιστορική αναδρομή για να ανακαλύψουμε το παρελθόν μας. Να βρούμε το DNA μας που είναι και της μόδας τον τελευταίο καιρό. Πάμε λοιπόν ένα ταξίδι στην εποχή των παππούδων μας για να ανακαλύψουμε πως κι αυτοί τελικά το ίδιο μαλάκες με εμάς ήτανε.
Ναύπλιο δεκαετία του 60. Η πόλη ήταν κυρίως η παλιά πόλη, γραφική και καθημερινή, γεμάτη μπακάλικα, μανάβικα, καφενεία, τσαγκάρικα, ραφτάδικα, με λιμάνι γεμάτο ζωή και κίνηση, ψαράδες, νοικοκυρές και βολταδόρους και φυσικά τη γνωστή πιτσιρικαρία ή κοινώς μαρίδα. Οι πρόσφυγες της Μικράς Ασίας και της  Κωνσταντινούπολης μετά τις διώξεις του 55, είχαν εγκασταθεί  στη περιοχή του Συνοικισμού και στον οικισμό Πρόνοια η λεγόμενη εργατική και φτωχή τάξη ζούσε ήδη για καιρό τη δική της γεωγραφία.
Την ίδια εποχή η Αθήνα, την εποχή του μεγάλου, του πολιτικού γίγαντα Κωνσταντίνου Καραμανλή, ζούσε τις λαμπρές εποχές του γνωστού νόμου της αντιπαροχής. Παλιατζούρικα νεοκλασικά κτίρια γκρεμιζόντουσαν και στη θέση τους χτίζονταν πανέμορφες πολυκατοικίες, σύγχρονες και καλαίσθητες, με μόνο στόχο τη φιλοξενία στον ίδιο  χώρο περισσότερων ανθρώπων και το κέρδος των ιδιοκτητών και των πολιτικών μηχανικών. Παράλληλα όμως, όπως μας ενημερώνει και η δεξιά προπαγάνδα του τόπου, που δεν χαρακτηρίζεται ποτέ από την αίσθηση του πολιτισμού και του καλαίσθητου, έδωσε χρήματα σε πολλά επαγγέλματα που έχουν σχέση εξάρτησης με την οικοδομή και επομένως ξανακίνησε την ελληνική οικονομία της χώρας.
Ψίθυροι αυτής της μεγάλης διακίνησης χρήματος και του απότομου παραγόμενου πλούτου έφτασαν και στη κοντινή από τη Αθήνα (κανά 4ωρο με το τότε αυτοκίνητο και μισή μέρα με το μουλάρι), κομπλεξική επαρχία του Ναυπλίου. Και όπως ήταν φυσικό, με καθυστέρηση περίπου μια δεκαετίας οι παππούδες μας, όσοι τουλάχιστον είχαν στη κατοχή τους ένα νεοκλασικό παλιόσπιτο, έκαναν όνειρα εύκολου πλουτισμού και καριέρας εισοδηματία. Μαζί τους παρέσυραν τους πολιτικούς μηχανικούς της εποχής αλλά και τους μαστόρους κάθε λογής που θα κέρδιζαν πολλαπλά μεροκάματα. Το Ναύπλιο ήταν έτοιμο να μπεί στη καινούρια εποχή της οικονομίας.
Δυστυχώς όμως τα όνειρα δεν γίνονται πάντοτε πραγματικότητα. Οι παππούδες μας είχαν την ατυχία να σκεφτούν το μεγαλόπνοο οικονομικό τους σχέδιο την εποχή που ήταν προισταμένη της Δ’ Εφορίας Προιστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων Αργολίδας και Κορινθίας η σπασαρχίδω και αντιναυπλιώτισσα κυρία Ευαγγελία Δειλάκη. Αυτή η κυρία αναγνώρισε κλασική ομορφιά στα παλιαντζούρικα κτίρια της παλιάς πόλης και πολέμησε με νύχια και με δόντια το χτίσιμο των καλαίσθητων και μοντέρνων πολυκατοικιών. Ελάχιστοι Ναυπλιώτες κατάφεραν να γλιτώσουν από τα νύχια της αφού παρά τη παράλογη εμμονή της ανεγέρθησαν τελικώς κάποιες πολυκατοικίες μετρημένες στα δάχτυλα του ενός χεριού( πολυκατοικία δίπλα στη Μεγάλη Βρετανία, πολυκατοικία πάνω από το café Napoli Di Romania, πολυκατοικία απέναντι από την εκκλησία του Αγίου Γεωργίου κτλ.)
 
ο Μεγάλος Δρόμος στη παλιά πόλη
θα μπορούσε να είναι σήμερα μια θαυμάσια λεωφόρος
 
 
Τελικώς η κομπλεξικιά κυρία Δειλάκη δικαιώθηκε στον αγώνα της και απαγόρευσε στους Ναυπλιώτες παππούδες μας να μεγαλουργήσουν. Οι παππούδες μας την πολέμησαν με κάθε μέσο αλλά η σατανικιά γυναίκα υπερίσχυσε. Κατάφερε να περάσει στον απόλυτο έλεγχο της αρχαιολογίας οποιαδήποτε αλλαγή και κατασκευή συνέβενε στα παλιατζούρικα κτίρια της παλιάς πόλης. Οι παππούδες μας απογοητευμένοι έμειναν μόνο με τη γλυκιά γεύση της εκδίκησης αφού ταρακουνώντας τους τοπικούς άρχοντες προσέφεραν στη κυρά-Βαγγελιώ  μια δυσμενή μετάθεση στη Μαγνησία για μερικά χρόνια. Χωρίς όμως να μπορούν να κερδίσουν πιά τίποτα περισσότερο. Το Ναύπλιο μετά από αυτό θα μείνει για πάντα ίδιο.
 
"Τιμή και δόξα στη κυρία Ευαγγελία Πρωτονοτάριος- Δειλάκη" μουνόπανα!
 
 
Υ.Γ μαζί με τη κυρία αρχαιολόγο να τιμήσουμε και μια ελάχιστη ομάδα αυτόχθονων ιθαγενών που στήριξαν τις προσπάθειές της.

3 σχόλια:

  1. Και φυσικά τις συνέπειες πρέπει και πάλι να τις πληρώσουμε εμείς, οι νέοι του τόπου... Πες μου αν δεν υπήρχε αυτή η σατανική κυρία πώς θα ζητούσαν τώρα νοίκι 1.500 ευρώ στο κέντρο? Θα υπήρχαν μόνο πολυκατοικίες στο παλαιό Ναύπλιο, σε μια λογική τιμή, δηλαδή λίγο πιο ακριβά από τις απλές, σκέτες, ταπεινές πολυκατοικίες!! Δηλαδή 350 ευρώ τα 50 τ.μ. η σκέτη, 700 ευρώ η αναπλιώτικη, ενισχυμένη με τουρισμό, γκαρσονιέρα. Έτσι όλοι θα είχαμε από ένα μαγαζάκι απλό στο κέντρο και θα ΚΟΝΟΜΑΓΑΜΕ!! Αλλά πού...? Τόσα χρόνια όλη η ανθρωπότητα τα έχει βάλει με το μικρό μας χωριό... (προσεχώς: πέφτει ο ουρανός στα κεφάλια μας, μα τον Ιζνογκούντ!)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Είναι "σπασαρχίδω" ή "σπαζαρχίδω" το ορθόν? Ωραίο άρθρο και ενημερωτικό για εμάς τους χωριάτες που αυτοχαρακτηριζόμαστε Ναυπλιώτες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. ...post που μου θύμησε το μείζον θέμα της πλακόστρωσης. ΤΙ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΤΕΛΙΚΑ ?????????????????? ΑΣΧΟΛΕΙΤΑΙ ΚΑΝΕΙΣ ΜΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΣΟΒΑΡΟ ΘΕΜΑ ??????????????????

    Το κράτος μας εγκατέλειψε. Πώς θα ζήσουμε το χειμώνα?

    ΑπάντησηΔιαγραφή