"μη με διαβάζετε όταν έχετε δίκιο" Νίκος Καρούζος (1926-1990)

Τετάρτη, 21 Νοεμβρίου 2012

Ο Μεγάλος Δρόμος


Mιάς και που είναι η πρώτη μου εμφάνιση σε έντυπο μέσο, όπερ σημαίνει πως θα διαβαστώ από πλήθος ενεργών ιθαγενών της πόλης, θα με μάθουν δηλαδή και αυτοί που δεν με γνώριζαν από το δαιμονικό, αντίχριστο και νεοταξικό διαδίκτυο, το όργανο του Σατανά, του Βερζεβούλ και όλων των εκπεσόντων αγγέλων, θα αρπάξω την ευκαιρία και θα θίξω ένα ζήτημα που προβληματίζει χρόνια τους αυτόχθονες ιθαγενείς αλλά για ένα μυστήριο λόγο δεν προβάλλεται καθόλου κι από κανέναν μέχρι τώρα.

Αιτούμαι λοιπόν από την επίσημη πολιτεία, το δήμο Ναυπλίου, τη Περιφέρεια, την Αρχιεπισκοπή, το Μέγαρο Μαξίμου, την Αστυνομία, τη Χρυσή Αυγή, το Κουμουνιστικό Κόμμα Ελλάδος, το Υπουργείο Μεταφορών, την τρόικα,  το Πρόεδρο της Δημοκρατίας και το Μπάκινγαμ Πάλας να αλλάξει επιτέλους το όνομα της οδού βασιλέως Κωνσταντίνου και να ονομαστεί όπως όλοι οι αυτόχθονες γνωρίζουμε ως Μεγάλος Δρόμος. Οι λόγοι είναι πολλοί.

Πρώτον, το ζήτημα είναι πολιτειακό. Κοινώς τον έχουμε χεσμένο τον βασιλιά Κωνσταντίνο όπως και κάθε βασιλιά και πλήθος αυτόχθονων ιθαγενών δεν επιθυμεί ο ομορφότερος δρόμος της πόλης, ο δρόμος που συνδέεται με δεκάδες παιδικές, εφηβικές αλλά και ενήλικες αναμνήσεις, να έχει το όνομα ενός καλοαναθρεμμένου φλώρου.

Δεύτερον. Έχουμε βαρεθεί όλοι σχεδόν οι αυτόχθονες κωλοπλένηδες να μιλάμε σε γνωστούς, φίλους, περαστικούς, τσιμεντόβλακες Αθηναίους, βλάχους,  τουρίστες ή άτομα που το παίζουν ντόπιοι και Ναυπλιώτες και πρωτοπρωτευουσιάνοι και αστοί και άλλες τέτοιες αηδίες, να τους αναφέρουμε τον Μεγάλο Δρόμο και αυτοί να νομίζουν πως μιλάμε για την Άργους ή την Ενδεκάτη. Μας εκνευρίζουν γιατί μοιάζει να θεωρούν πως οι αυτόχθονες μοιάζουμε με κάτι καθυστερημένους τύπους που δεν έχουμε βγεί ποτέ από τη πόλη μας έξω και θεωρούμε σαν μικρά παιδιά πως η Άργους για παράδειγμα είναι ο μεγαλύτερος δρόμος που υπάρχει άρα τον βαπτίζουμε μεγάλο. Περιττό να πώ πόσο μας εκνευρίζουν κυρίως αυτοί που μας το παίζουν και ντόπιοι ενώ είδαν για πρώτη φορά στη ζωή τους θάλασσα στην ημερήσια  εκδρομή του δημοτικού του χωριού τους στο Ναύπλιο. Και καλά όμως πές πως μένουν εδώ τώρα πια. Και πως εντάξει, μετά από τόσο χρόνια εργασίας στη πόλη μας, είναι και αυτοί κωλοπλένηδες. Αυτοί οι κωλοπλένηδες δεν νοιάζονται καθόλου για την ιστορία και τα μέρη της πόλης που θεωρούνε πλέον πατρίδα τους; Μπίτι ντουβάρια είναι; Μοιάζουν θα έλεγα με τους βλάχους της δεκαετίας του 60 και έπειτα,  που αποίκησαν στο λεκανοπέδιο Αττικής και χωρίς να αισθανθούν τη βαριά ιστορία του χώρου που τους περιβάλλει, αρχαία και νεοκλασική,  κατάντησαν την Αθήνα αυτό το ερείπιο βαβούρας, ασχήμιας και μικροαστισμού που έχουμε σήμερα.

Τρίτον. Ιστορικοί λόγοι. Πάμε λοιπόν σε ένα μίνι μάθημα ιστορίας. Ο δρόμος αυτός λέγεται μεγάλος, όχι βεβαίως λόγω του πλάτους ή του μήκους του. Πρόκειται άλλωστε για ένα μικρό σοκάκι στο κέντρο της παλιάς πόλης. Tα χρόνια του Καποδίστρια ήταν γεμάτο χαμόσπιτα όταν ο κυβερνήτης αποφάσισε να τον μεγαλώσει για να ενώνει τη πύλη της ξηράς με τη πλατεία συντάγματος.(πρώτη οικία Καποδίστρια, το παλιό Λυρικόν στο Μεγάλο Δρόμο). Από τότε λέγεται μεγάλος και ήταν ο κεντρικός εμπορικός δρόμος, όταν το παλιό Ναύπλιο ήταν μια κανονική πόλη, με κανονικούς κατοίκους και κανονική ζωή. Υπήρχαν μπακάλικα, φιστικάδικα, μανάβικα, ζαχαροπλαστεία, βιβλιοπωλεία, περίπτερα και άλλα. Και κατέληγε φυσικά στη Πλατεία Συντάγματος. Τον δημόσιο χώρο που συναθροίζοταν η πλειοψηφία των βολταραίων Κωλοπλένηδων της τότε εποχής. Ήταν επομένως ο κεντρικότερος και εμπορικότερος δρόμος ενός Ναυπλίου με πλούσια καθημερινή ζωή, ενός σημείο συνάντησης όλων των κατοίκων  και με έντονα τα χαρακτηριστικά ενός πανέμορφου εν ενεργεία χωριού. Όπως έλεγε και ο Τερζάκης τότε, το Ναύπλιο έσφιζε από την καθημερινή του δραματουργία.


 
                                            προσωπικό αρχείο Κώστα Καράπαυλου



Σήμερα αντιθέτως το παλιό Ναύπλιο δεν έχει καθόλου αυτήν την εικόνα. Οι μόνιμοι του κάτοικοι είναι ελάχιστοι. Τα μαγαζιά πρώτης ανάγκης για κάθε νοικοκυρά είναι μετρημένα στο δάχτυλο του ενός χεριού. Τα νεοκλασικά του σπίτια ανήκουν σε τουρίστες ή συνταξιούχους πλουσίους του εσωτερικού ή του εξωτερικού, σε λίγους αυτόχθονες και μερικά από αυτά είτε σαπίζουν είτε μεταμορφώνονται σε πανσιον και ενοικιαζόμενα δωμάτια. Το παλιό Ναύπλιο είναι γεμάτο καφετέριες, μπαρ, μαγαζιά με είδη λαικής τέχνης, ρουχάδικα, κοσμηματοπωλεία, παγωτατζίδικα, γιαουρτάδικα και δεκάδες άλλα που εξυπηρετούν κυρίως τουριστικές ανάγκες και όχι καθημερινές.

Η πόλη έχει μετατραπεί σε μια γραφική καρτ ποστάλ εικόνα, γεμάτη κόσμο τις μέρες αιχμής και ερείπιο τις μέρες της χειμωνιάτικής μας μοναξιάς.

Όσο λοιπόν δημιουργούνται γενιές και έρχονται κάτοικοι σε αυτό το μέρος που δεν γνωρίζουν την ιστορία του μεγάλου δρόμου και γενικότερα την καθημερινή ιστορία αυτής της πόλης, τόσο περισσότερο θα χάνεται από το συλλογικό ασυνείδητο όλων μας πως πέρα από τις τουριστικές φαμφάρες, τις πολύχρωμες καφετέριες, τα ομοιογενή μπαράκια, τις τουριστικές ταβέρνες, τα δεκάδες αγαλματάκια, τα πανάκριβα παγωτά, τις ιδιωτικοποιήσεις λιμανιών και πάρκινγκ και την αειφόρο ανάπτυξη των νέων ρευμάτων της βάρβαρης δύσης, υπάρχει και μια άλλη ανάπτυξη, δική μας, ναυπλιώτικη. Η ανάπτυξη των κοινωνικών μας σχέσεων, της επανακατοίκησης της παλιάς πόλης και της καθημερινής της λειτουργικότητας και βεβαιώς διαφορετικότητας

Γι αυτό είναι επιτακτική ανάγκη να ονομαστεί η βασιλέως Κωνσταντίνου και επίσημα Μεγάλος Δρόμος. Για λόγους δημοκρατίας και διαφορετικής άποψης. .

 
Το κείμενο δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα "Τα Αργολικά" στις 17 Νοεμβρίου του 2012

6 σχόλια:

  1. Ξεπουληθηκες...Αντε τωρα και κανα βιντεακι με τουρ στος δρομους κ λαιβ χωσιμο...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Απαντήσεις
    1. έχω και βιντεάκι έκπληξη απο παλιό Ναύπλιο τη Παρασκευή...

      Διαγραφή
    2. To καλο που σου θελω αν γινουν παραδοση τα βιντεο αυτα ν μην προωθηθεις μετα σε καμια τηλεοραση περαν της τοπικης...

      Διαγραφή
  3. Εγώ προτείνω να την πούμε "Μεγάλος γερμανικός δρόμος". Είναι συμβολικό και θα έρθουνε χρόνια δύσκολα που έλεγε και ο Καζαντζίδης. Πρέπει ως πόλη να προετοιμαστούμε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή