"μη με διαβάζετε όταν έχετε δίκιο" Νίκος Καρούζος (1926-1990)

Δευτέρα, 21 Ιανουαρίου 2013

Η αίσθηση των χρωμάτων


Λοιπόν, όσοι με διαβάζετε σήμερα, θα περιμένετε φαντάζομαι μια φαντεζί παλαμπουρτζιανή ανάλυση των χθεσινών γεγονότων που διαδραματίστηκαν στη πόλη και την έκαναν έστω για λίγο το επίκεντρο της ελληνικής πολιτικής πραγματικότητας.

Δυστυχώς θα σας απογοήτευσω. Δεν πρόκειται να το κάνω. Αν θέλατε πραγματικά να μάθενατε τι έγινε εψές, δεν είχατε από το να κατεβαίνατε μια όμορφη και γαλήνια βολτίτσα στη πόλη, ανάμεσα σε χιλιάδες περιπολικά, κλούβες,  μπάτσους, ασφαλίτες και ματάδες, χρώματος μπλέ, και φυσικά ανάμεσα στα δύο ξακουστά πλέον αντίπαλα στρατόπεδα. Θα μπορούσατε δηλαδίς να ντυθείτε τον όμορφο μανδύα του ναυπλιώτη παρατηρητή, να τα βλέπατε όλα ιδίοις όμμασι και να μην χρειαζόσασταν το παλαμπούρτζι μια μέρα μετά να σας πεί τί πραγματικά συνέβη.  Άλλωστε το παλαμπούρτζι δεν φημίζεται για την αντικειμενικότητά του.

Οπότε σήμερα θα μιλήσω για κάτι άσχετο. Θα φορέσω τον καρούζιο μανδύα που πλανάται σαν φάντασμα στη πόλη και θα κουλτουριαστώ. Θα μιλήσω για χρώματα.

Σύμφωνα λοιπόν με πρόσφατες ανακαλύψεις βιολόγων όλου του κόσμου,  ο ανθρώπινος χαρακτήρας, οι συμπεριφορές και οι δεξιότητες ενός ατόμου εξαρτώνται από δύο και μόνο βασικούς παράγοντες. Τα γονίδια του, που υποδεικνύουν όλες του τις προδιαθέσεις αλλά κυριώς και βασικώς το περιβάλλον που μεγαλώνει, ζεί και συνηθίζει. Το περιβάλλον είναι ο καταλυτικός παράγοντας για την ανθρώπινη διαμόρφωση και αυτό συμβαίνει είτε συνειδητά  είτε ασυνείδητα. Το περιβάλλον και συμπερασματικώς ο τρόπος ζωής του ατόμου καθορίζει ποιά γονίδια μπορούν να αναπτύξουν τις προδιαθέσεις τους, ποιά να σιωπήσουν για πάντα και ποιά να μεταλλαχθούν σε κάτι τελείως διαφορετικό από το αρχικό τους πλάνο.

Και σκέφτομαι σύντροφοι ιθαγενείς. Πόσο ευτυχισμένοι πρέπει να νιώθουμε  εμείς οι Ναυπλιείς ζώντας και μεγαλώνοντας σε ένα τόσο όμορφο μέρος. Ξέρω. Ώρες ώρες, μοιάζει με μια μίζερη, χλιαρή σούπα που αναγκαστικά πρέπει να φάμε σαν να είμαστε άρρωστοι. Μυρίζει και λιγουλάκι μούχλα μερικές φορές αλλά  παρόλα αυτά δεν παύει να είναι ένας τόπος εξαιρετικής ομορφιάς, υψηλής αισθητικής κι αρχιτεκτονικής, πλούσιος σε φυσικά και τεχνητά χρώματα.
 

Καθείς από μας τους αυτόχθονες, έχει μεγαλώσει σε αυτό το περιβάλλον, σε αυτόν τον γλυκό παράδεισο παιδικών χρωμάτων κι αναμνήσεων, μέσα σε σούρουπα και δειλινά, εφηβικά περπατήματα, ηλιόλουστα νερά και πέτρινα γρασίδια και είτε το ξέρει είτε όχι έχει αποκτήσει μια ιδιαίτερη ευφυία στην αναγνώριση και την αίσθηση όλων των χρωμάτων. Τα χρώματα, έχουν παίξει κυρίαρχο ρόλο στη  διαμόρφωση του.

Καθείς από μας τους αυτόχθονες, αναγνωρίζει κατά βάθος πως το μοναδικό εμπόδιο της ελεύθερης ζωής του είναι το μη χρώμα. Το μαύρο.

Είχα δεν είχα λοιπόν, για τα χθεσινά γεγονότα μίλησα.

4 σχόλια:

  1. ''Ο λόγος για τον οποίο βλέπουμε είναι ότι οι ακτίνες του φωτός αντανακλώνται από τα αντικείμενα.[...]Το μαύρο είναι το χρώμα των αντικειμένων,που δεν αντανακλούν φως σε κανένα σημείο του ορατού φάσματος.'' Δεν τους βλέπω καν. Καληνύχτα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Το καλύτερό σου φίλε, ήταν αυτό...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. makari oloi na anapsoun tin lampa mia mera kai na doun pera apo to mauro.
    den einai toso duskolo, as vlepoume ligoterh TV na kaime ligoteres kilovatores, kai as ta dwsoume gia fwta.

    ΑπάντησηΔιαγραφή