"μη με διαβάζετε όταν έχετε δίκιο" Νίκος Καρούζος (1926-1990)

Τετάρτη, 23 Ιανουαρίου 2013

Μακρυά απο τα λαμπερά φωτάκια


Λοιπόν, δεν θέλω να γκρινιάξω σήμερα αν και υπάρχουν πάρα πολλοί λόγοι για να το κάνω. Περιληπτικά θα σας πω μόνο πως ο κύριος Ανδριανός, εξαίρετος βουλευτής και γνώστης της επιδαυριακής, με συγχωρείτε της αργολιδιώτικης πραγματικότητας, παραπονέθηκε για την μη ύπαρξη νηπιαγωγού στον Αχλαδόκαμπο. Τί λές ρε μεγάλε ανθρωπιστή; Τί λές ρε μέγα άρχοντα;

 Δεν έχει καταλάβει ακόμη ο χριστιανός τί έχει ψηφίσει, τι υποστηρίζει και μας το παίζει και κοινωνικά ευαίσθητος. Και το Μουσικό Σχολείο Αργολίδας κύριε Ανδριανέ υπολειτουργεί άμα το μάθατε, τα παιδάκια πήγαν χθές στη Νομαρχία να διαμαρτυρηθούν και πήραν από τα τρία το μακρύτερο του μνημονίου σας κύριε Ανδριανέ. Αλλά ξέχασα, περιμένουμε τον Αντωνάκη σας πρώτα να φέρει την δόλια την ανάπτυξη και να βρούμε όλοι μας δουλειά του ενός ευρώ την ώρα. Μετά θα έχουμε εργασία, θα πληρώνουμε τους φόρους μας και ίσως, σε καμιά δεκαριά χρόνια τα σχολεία να μην έχουν πλέον τόσες ελλείψεις. Στο μεταξύ βεβαίως κύριε Ανδριανέ, δεν έχουμε βρακί ν’ αλλάξουμε αλλά δεν γαμιέται. Η πατρίδα πάνω απ’όλα. Σταματώ εδώ.

Πάμε στα ευχάριστα.

Εξαιρετική βραδυά χθές το βράδυ για όλους τους Ναυπλιείς και όχι μόνο που είχαν την όρεξη και το κουράγιο να περάσουν από το καφέ μπαρ του Μαύρου Γάτου κατά τις 9 και να απολαύσουν έναν ορεξάτο και φοβερό Γιώργο Χατζηπαύλου.
 
Ο τυπάκος έδωσε ρεσιτάλ όρθιας κωμωδίας για τουλάχιστον μιάμιση ώρα, ήταν ασταμάτητος και το μαγαζί δεν σταματούσε να γελάει, να πίνει το ποτάκι του και να διασκεδάζει πρωτόγνωρα για τις συνήθειες της πόλης και γενικά της νυχτερινής της ζωής.

Μοναδικό λοιπόν γεγονός που όσοι το έχασαν, καλά να πάθουν (μπηχτή στους φίλους μου που βαρέθηκαν να βγούν).

Φαίνεται πως κάτι αλλάζει επιτέλους στο σάπιο βασίλειο της Ναυπλίας και ελέω κρίσης, κοινωνικής κατάθλιψης και γενικευμένης πίεσης, αρχίζουμε σταδιακά να επιστρέφουμε στα στέκια μας, να βρίσκομαι εναλλακτικούς τρόπους διασκέδασης, πιο ζεστούς και ποιοτικούς και ίσως σιγά σιγά να ξαναγίνουμε γλυκές μεγάλες παρέες.

Βοήθησε βέβαια και ο καλλιτέχνης καθώς το είδος της τέχνης του σε απενοχοποιεί από εμμονές και προκαταλήψεις, ειδικά για ένα επαρχιακό κοινό, αλλά όντας και ο ίδιος επαρχιώτης από τη Λιβαδειά έδειχνε να γνωρίζει τους κομπλεξικούς σκοπέλους μιας κλειστής κοινωνίας και προχωρούσε αργά και σταθερά στη διακωμώδηση των παθών μας.
Επιστροφή λοιπόν στα ζεστά μας μέρη και τις όμορφες μουσικές και καλλιτεχνικές  βραδυές που η πόλη έχει αρχίσει να προσφέρει ολοένα και περισσότερο, μακριά από τα λαμπερά φωτάκια που μας τραβούσαν τόσα χρόνια το ενδιαφέρον χωρίς όμως  να μας δείχνουν απολύτως τίποτα, όπως πολύ σοφά είπε κάποια στιγμή της όμορφης βραδυάς ο φίλος μας πλέον Γιώργος.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου