"μη με διαβάζετε όταν έχετε δίκιο" Νίκος Καρούζος (1926-1990)

Δευτέρα, 7 Ιανουαρίου 2013

Xριστούγεννα ήτανε και πάνε


Xριστούγεννα ήτανε και πάνε. Αυτό ήταν. Μπήκε για τα καλά το 2013, χωρίς καταστροφές κι αρμαγεδόνες, γεμάτο ευχές, πράξεις αλληλεγγύης κι αγάπης, με υποσχέσεις και όνειρα για το μέλλον και με ένα στομάχι γεμάτο κοραμπιέδες, μελομακάρονα, δίπλες και μεζέδια που η ιδέα και μόνο της κρίσης έχει αρχίσει να τα τοποθετεί βιαίως και ταχυτάτως στα βάθη του πεπτικού μας συστήματος. Κοινώς, τρώμε τα πάντα σαν τα μοσχάρια με το φόβο και μόνο της πείνας που οσονούπω μας πλησιάζει σεινάμενη, κουνάμενη.

Και τώρα μόνοι, σύντροφοι ιθαγενείς. Φύγανε κι οι τελευταίοι, κλείσαν και τη πόρτα και μας αφήσαν φορτωμένους με δυο μήνες κρύους, μοναχικούς και μίζερους, χωρίς αργίαν καμίαν, και με τιςς ενθουσιώδεις και ένδοξες αναπλιώτικες αποκριές να μας κουνάν το μαντήλι κατά Μάρτη μεριά. Οι ευγενείς επισκέπτες είχαν τουλάχιστον τη καλοσύνη φεύγοντας να μας αφήσουν για ενθύμιο τα κατοικίδια που δυστυχώς δεν μπορούσαν να φροντίσουν στη πρωτεύουσα οπότε κάποιοι εξ’υμών θα μπορέσουμε ευρωπαικά, χριστιανικά κι ορθόδοξα να μαγειρέψουμε με την ησυχία μας τα δηλητήριά μας για να συμμορφώσουμε άλλη μια φορά την κατοικίδια εικόνα της πόλης. Είναι μια κάποια απασχόλησις κι αυτή.
 
Ναύπλιο 21/12/09, Καραθώνα.

Μέχρι τότε, συνήθως Φλεβάρη συμβαίνει, θα θυμόμαστε με μεγάλη ανακούφιση την επίσκεψη του ηγέτη κι πρώτου άρχοντα της Χώρας στο ρομαντικό Ναπλάκι μας, κυρίου Αντωνάκη, με τη συνοδεία των εξαιρετικών και πιο επιτυχημένων νομάρχηδων της περιοχής κυρίου Σωτηρόπουλου και Σαραβάκου( μητσάρα βαζέλα βγάλε τη φανέλα). Ο τελευταίος και αξιότερος, κατέκτησε και μια περίοπτη θέση προσφάτως στην εθνική μας τηλεόραση, πράγμα που αποδεικνύει περίτρανα την αξιοκρατική και μέσω πάντοτε του ΑΣΕΠ κοινωνική αναβάθμιση που συντελείται ολούθε στη χώρα. Θα είμαστε πάντοτε περήφανοι που ένα δικό μας παιδί ανήκει στη νέα  ελληνική κοινωνία των αρίστων.
 
 το νεοελληνικό κράτος

Στις άγριες και μοναχικές νύχτες του χειμώνα, πλην Σαββάτου βεβαίως, θα έχουμε συντροφιά μας όλες τις ευχές, την αγάπη, τα διαγγέλματα και τα κείμενα των αγαπημένων μας και εκλεγμένων τοπικών αρχόντων. Μα τι καλά παιδιά! Τι ήθος! Τι ευγένεια! Τι καλοσύνη κι ανυστεροβουλία! Μα ένας δεν βρέθηκε να πεί « σας γράφω σταρχίδια μου, εγώ μόνο τη καρέκλα θέλω και σείς να κόψετε το λαιμός σας»; Ούτε ένας; Απίστευτο! Μπράβο τους και μπράβο και σε μας που εκλέγουμε τα καλύτερα παιδιά της κενωνίας.

Τέλος, θα έχουμε να ζήσουμε όλο αυτό το κενό διάστημα, την αγωνία στο σοβαρότατο και πολιτιστικότατο  ζήτημα του παγοδρομίου της πλατείας Φιλελλήνων ή αλλιώς πλατείας Δονητή (αν  παρατηρήσετε το μνημείο… μοιάζει). Τι θρίλερ κι αυτό που ζήσαμε μέσα στις γιορτές. Θα μείνει το παγοδρόμιο; Θα φύγει; Και να σου τα συμβούλια, τα άρθρα, οι πολεμικές ανακοινώσεις εκατέρωθεν, οι απαντήσεις, οι φωνές! Χαμός!

Δεν μπορούσα να κοιμηθώ. Και χιλιάδες συμπολίτες μου. Η πόλη είχε χωριστεί στα δύο. Στους παγοδρομιομανείς και τους αντιπαγοδρομιακούς. Και το θρίλερ θα συνεχιστεί. Δεν έχει λήξει. Μεγάλη αγωνία.
 
                                                              ολυμπιακή πίστα


Εγώ ανήκω στους αντιπαγοδρομιακούς. Δεν είναι μόνο το αντιαισθητικό του πράγματος. Ένα παγοδρόμιο τεχνητό και ανοιχτό,  στη μέση της παλιάς πόλης, με ντεκόρ νεοκλασικά κτίρια, την ακροναυπλία, το Μπούρτζι και τα σχετικά είναι όντως κάτι κιτς. Το κιτς όμως το έχω συνηθίσει. Στο Ναύπλιο ζώ.

Ούτε βεβαίως έχω πρόβλημα με το ανασφαλές και ηλεκτροπληκτικό περιβάλλον του. Και ποιο πράγμα τη σήμερον ημέρα είναι ασφαλές; Απολύτως τίποτα. Μόνο το νερό και αυτό όχι πάντα. Ιδίως στο Ναύπλιο.

Ούτε και με το πανάκριβο εισιτήριο του διαφωνώ. 8 ευρώ την ώρα. Μια χαρά το βρίσκω. Σου λέει ο τυπάκος που το έχει, «είχες μαλάκα προηγουμένως παγοδρόμιο στη πόλη σου; Θές να μην έχεις εσύ και να έχει τ’ Άργους; Οπότε πλήρωνε σαν το μαλάκα το μισό σου μεροκάματο». Και καλά λέει.

Το βασικό μου πρόβλημα ήταν, είναι και θα είναι πως άλλο ένα μέρος της πόλης πλημμύρισε  από το αγαπητό  γένος των κωλοπλένηδων  γονέων, των τόσο πρόσχαρων και ευγενικών, που με τις μελωδικές και παιδαγωγικές φωνούλες τους, με την ηρεμία που διακρίνει τη προσωπικότητα τους, η οποία μεταδίδεται αυτούσια στη προσωπικότητα και των πρόσχαρων τέκνων τους,  δεν αντιλαμβάνεσαι και δεν ακούς σε καμία περίπτωση και καθόλου ούτε τα κόμπλεξ τους, ούτε τα άγχη τους, ούτε τους συμβιβασμούς που κάναν στη ζωή τους, ούτε φυσικά τις εγωπάθειες και τους μικροαστικούς εγκεφάλους που τους δώρισε η ζωή τόσο ανέξοδα και μοναδικά αφού είχαν την τύχη  να μεγαλώσουν και να ζήσουν στο όμορφο, γραφικό και συνάμα πολιπολιτισμικό Ναπλάκι μας.

Άλλη μια εστία επομένως τσιρίδων, υστεριών, αγριοφωνάρων και κλαμμάτων ήρθε να προστεθεί στην ήδη επιβαρυμένη, από τα τζακίσια και πυρηνίσια νέφη, ατμόσφαιρα της πόλης.

Δεν θα κάψουμε πετρέλαιο ποτέ! Ανέραστε Στουρνάρα Tσιμεντόβλακα!

Καλή χρονιά σε όλους.
 
 
Eπί του Πιεστηρίου: Τον Σταυρό, αφού του αλλάξανε που του αλλάξανε θέση, γιατί δεν το έκαναν στο κολυμβητηρίο; Τα νερά είναι και εκεί πλέον το ίδιο κρύα.

8 σχόλια:

  1. μπετοβλακας(τμ) το ορθον :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Καλώς τον.
    Ολο το 2013 έτσι θα το πας?

    Εγώ πήγα να κάνω και μου πέρασε από το μυαλό ο Κωστάλας που είπε...Αγαπώ το καλλιτεχνικό πατινάζ...
    Μετά από αυτή τη βαθυστόχαστη ρήση το μυαλό μου δεν άντεξε, κουράστηκε, βαρέθηκε και με πήρε και φύγαμε.


    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. εγώ δεν πλησίασα καν. δεν με τράβαγε απο την αρχή. είχα δεί και του άργους πριν που είχε τρελή βαβούρα και το απέφευγα.

      Διαγραφή
  3. Καλή χρονιά Παλαμπούρτζιε.

    Πάντως, θέλω να κάνω ένα θετικό σχόλιο (θου Κύριε φυλακήν τω στόματί μου) για το team του εορταστικού στολισμού της πόλης. Είχε κάποιο ενδιαφέρον - δεν συμφωνείς;

    Ποιος επιμελήθηκε;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. δεν ξέρω...εμένα μου άρεσε το δέντρο πάνω στο ηλιακό ρολόι στη συντάγματος. του χρόνου θα το ΄βάλλουμε στο κεφάλι του καποδίστρια. να φαίνεται και πιο ψηλό.

      Διαγραφή
    2. Εγώ έχω μία ψύχωση με τον όθωνα - να το βάλουμε στο δικό του κεφάλι;

      Διαγραφή
    3. ρώτα το δήμαρχο. είναι πολύ σοβαρό ζήτημα να το αναλάβω εγώ.

      Διαγραφή