"μη με διαβάζετε όταν έχετε δίκιο" Νίκος Καρούζος (1926-1990)

Πέμπτη, 21 Μαρτίου 2013

Καλύτερα μιας ώρας ελεύθερη ζωή...

Οι μέρες στην όμορφη πόλη μας κυλάνε θα λέγαμε ανέμελα. Ελάχιστα γεγονότα άξια λόγου συμβαίνουν γύρω μας, οι ρυθμοί μετά την καρναβαλική κρεπάλη έχουν πέσει κατακόρυφα και ο καιρός ενδείκνυται για αναστοχασμούς και αναδιοργάνωση της ζωής και των επιλογών μας. Κοινώς, βαράμε ανελέητη βαρεμάρα και πρέζα και το μόνο που μας σώνει είναι μια ρομαντική περπατησιά στη παραλία και τα γύρω μέρη και αυτό το δόλιο το δίκτυο, που νά ναι καλά αυτό και εκείνος που το ανακάλυψε, γιατί ίσως είναι και το μοναδικό πράγμα που μας κρατά σε επαφή με τον αφέντη χρόνο που δυστυχώς ή ευτυχώς, μάλλον ευτυχώς, στο Ναύπλιο δείχνει ακινητοποιημένος εδώ και αιώνες. Έχει χαλάσει και το ρολόι της παλιάς πόλης βλέπετε οπότε το γλυκό έδεσε και τυπικά. 


Πληροφορήθην τις μέρες που πέρασαν πως δυστυχώς για τη τοπική μας οικονομία, ο τζίρος των τουριστικών καταστημάτων, των καφέ και των εστιατορίων της πόλης δεν ήταν ικανοποιητικός στο καρναβαλικό 4ήμερο. Ο κόσμος που πλημμύρισε τη πόλη, όντας απένταρος και αγχωμένος, προτίμησε τη βολτάδα του και το χαζολόγημα στα διάφορα events που είχε στήσει ο Δήμος παρά να αφήσει το ένα του μεροκάματο προκειμένου να ποτίσει ή να ταίσει την οικογένεια, τη γκόμενα ή τους φιλοξενούμενούς του.
Μήπως έφτασε η ώρα σύντροφοι να παρατήσουμε αυτήν την αδιέξοδη λογική του εγχώριου τουρισμού; Μήπως θα έπρεπε η πόλη να ξαναεπιστρέψει στον εξωτερικό τουρισμό της αναβαθμίζοντας τις τουριστικές υπηρεσίες της και σταματώντας να επιβιώνει πια ως τσόντα πόλη του κάθε σαββατοκύριακου και της αργίας;
Μήπως θα έπρεπε επιτέλους και αυτοί οι δόλιοι βλάχοι του αργολικού κάμπου να επιστρέψουν πίσω στα θαυμάσια και πανέμορφα χωριουδάκια τους και να στηρίξουν οικονομικά τη τοπική τους κοινωνία και να ξαναζωντάνεψουν την κοινωνική ζωή του τόπου τους παρά να κατεβαίνουν κοπαδικώς στ΄Ανάπλι σε κάθε γάμο και χαρά;
Μήπως με το να το παίζουμε όλοι οι αυτόχθονες ιθαγενείς τους προύχοντες στο Κεφαλοχώρι της Αργολίδας ζημιώνουμε και εμάς και τους γύρω μας;
Μήπως είναι η κατάλληλη ώρα, ελέω κρίσης και κοινωνικής σήψης, να οργανωθούμε και εμείς στη μικρή μας κοινότητα, να στήσουμε ένα δίκτυο καταναλωτών και πολιτών, να στηρίξουμε τους δικούς μας ανθρώπους, τα δικά μας προιόντα και να διεκδικήσουμε συνεννόηση με τους μικρούς επιχειρηματίες της περιοχής για την απο κοινού διαμόρφωση των τιμών τους; Μήπως στην ανάγκη εμείς οι ίδιοι οφείλουμε να επέμβουμε και να σταματήσουμε περιπτώσεις υπερβολικών ενοικίων, αγοράς “αέρα” και άλλων δεινών που αναγκάζουν συμπολίτες μας να έχουνε τιμές Βουλιαγμένης για τον καθημερινό καφέ μας; Μήπως να ξαναπροσδιορίσουμε καλύτερα την εθνική και τοπική μας καφενιακή κληρονομιά που συνδέεται άμεσα με την πολιτική μας κοινότητα;
Και ταυτόχρονα ας προσανατολιστούμε επιτέλους, όπως κάναμε και παλιότερα, σε τουριστικές υπηρεσίες, φθηνές και αποτελεσματικές, που θα εξυπηρετούν κυρίως ξένους επισκέπτες. Μέσα σε αυτό το πολύ απλό πλαίσιο, ας βάλλουμε και ένα τοπικό σχέδιο ανάδειξης των ιστορικών μας μνημείων και των πολιτιστικών μας χώρων. Είναι απαράδεκτο να μην υπάρχει ακόμη ένα τρενάκι ή ένα λεωφορείο ξενάγησης των τουριστών σε όλα τα ιστορικά σημεία της πόλης και της Αργολίδας γενικότερα. Κέρδη θα φέρει. Όχι ζημιές. Γιατί δεν το τολμάμε;
Επίσης πιστεύετε πως ένας τουρίστας που επισκέπτεται τη πόλη μας, κάθε σάββατο και αργία που συναντά στους δρόμους την κάθε κουτσή βλαχομαρία που έχει αφήσει τη στάνη της για να το παίξει πρωτευουσιάνα και άνετη και τον κάθε Τσιμεντόβλακα που κορνάρει μανιωδώς με το σκατάμαξό του, θα μας ξαναεπισκεπτεί; Έτσι νομίζετε;
Δεν θα μας επισκεπτεί ξανά σύντροφοι. Εκτός αν έχει σπίτι εδώ. Θα μείνουμε πάλι με τους ντόπιους αργολιδείς και οι ντόπιοι δεν έχουν πλέον λεφτάκια. Τους τα πήρανε. Και εμείς περιμένουμε άδικα να γεμίσουν τα ταμεία μας απο άδειες τσέπες μεταμορφώνοντας τον τόπο μας σε ένα βλαχοκίτς, fast-visit ερείπιο.
Είμαι λέτε υπερβολικός; Ο τόπος μου ο έμορφος και ξακουστός δεν είναι ερείπιο;
Για βάλτε τα λίγο κάτω σύντροφοι.
Το Πι της παραλίας έχει τεράστιο πρόβλημα και όπως φημολογείται θα μείνει για μεγάλο διάστημα μόνο και έρμο.
Απέναντι το Μπούρτζι μας χαιρετά μέχρι που θα έρθει η ώρα να βουλιάξει ολόκληρο μέσα στην εγκατάλειψη και τα γαμωσταυρίδια που θα μας ρίχνει για την αδιαφορία μας.
Περπατώντας την ακόμα ακμάζουσα παραλία συναντάμε τις μπανιέρες και τον παλιό ναυτικό όμιλο που ελέω αρχαιολογίας, μηνύσεων και άλλων συμφορών σαπίζουν σκοτεινά και καταθλιπτικά.
Ακολουθούμε το μονοπάτι της Αρβανιτιάς με όσα φώτα έχουν απομείνει αναμμένα και με τον κίνδυνο να σκάσει καμιά κοτρώνα στο κεφάλι μας και να πάμε χαμένοι και αιματοβαμμένοι ωσάν τους Αρβανίτες της ιστορίας και συναντούμε στην άκρη του μονοπατιού την πλαζ.
Η πλαζ μας κοιτά πανέμορφη και περιστοιχισμένη απο τα πάλαι ποτέ ζωντανά κτίρια που τώρα δωρίζουν το κορμί τους στη μούχλα, την υγρασία και τα σκουπίδια.
Σηκώνοντας το κεφάλι μας προς τα πάνω, το βλέμμα μας θα συναντήσει ένα θηριώδες σκιάχτρο, το Ξενία, απομεινάρι μιας παλιάς τουριστικής άνθησης.
Συνεχίζουμε το δρόμο μας στο ρομαντικό και εκπληκτικό μονοπάτι του γύρου της Καραθώνας μέχρι να συναντήσουμε την ίδια. Μια πανέμορφη αμμουδερή παραλία, κολλητή φίλη και γειτόνισσα της τοπικής μας χωματερής.
Ακολουθήσαμε την κλασική παραθαλάσσια γραμμή της πόλης και αν θεωρείτε ακόμη πως ο τουρίστας θέλοντας να χαζέψει θαλασσίτσα και κύμα θα φύγει με τις καλύτερες εντυπώσεις, είστε πολύ γελασμένοι.
Για τα εντός του άστεως αναφέρθηκα προηγουμένως, μην επαναλαμβάνομαι.
Αλλά το ζήτημα σύντροφοι δεν είναι αυτό που λέω. Είναι σε ποιούς απευθύνομαι.
Και απευθύνομαι δυστυχώς σε αυτούς που περιμένουν υπομονετικά την άγια μέρα του Ευαγγελισμού για να εορτάσουν την ηρωική και ένδοξη παρέλαση μαθητών και σωμάτων ασφαλείας, να ανασηκώσουν το πεσμένο τους εθνικό αίσθημα και φρόνημα και ύστερα να οδηγηθούν σαν τα πρόβατα στη μαζική απόλαυση ενός θορυβώδους και ανούσιου καφέ που θα προσφέρει βεβαίως τα μέγιστα στην εθνική και οικονομική ανύψωση του τόπου. Μια γνήσια επαναστατική πράξη, αντάξια του παρελθόντος.
Σε ένα άλλο μέρος του Ελληνισμού βέβαια, παίζεται σε διασκευή το “καλύτερα μιας ώρας ελεύθερη ζωή, παρά 40 χρόνια σκλαβιά και φυλακή” με άγνωστη προς το παρόν κατάληξη.
Εμείς εδώ στα σίγουρα. Να βγεί κι αυτός ο παλιομήνας και έχει ο Θεός. 
Mωρ' σα δε ντρεπόμαστε!




Υ.Γ: τα λέμε ξανά μετά την 25η και μετά το πέρας της ψηφοφορίας για την τύχη του Μπουρτζίου (πάνω δεξιά όπως μπαίνεις).

20 σχόλια:

  1. Περιεκτικό κείμενο που βάζει πολλούς προβληματισμούς. Το θέμα είναι πως και με ποιους να συζητήσεις. Οι προτεραιότητες είναι διαφορετικές, οι αντιλήψεις το ίδιο. Ποιος θα πειστεί σε καιρό κρίσης να σκεφτεί, να μιλήσει έστω, για θέματα που θα έπρεπε να έχουν λυθεί τον καιρό της ευημερίας ή αφορούν το αύριο; έτσι τουλάχιστον πιστεύουν οι περισσότεροι. Μια από τις συνέπειες του άκρατου γηγενούς συντηρητισμού και της επέλασης της αγροτικής κουλτούρας της προσδοκίας να μετατραπεί σε μικροαστική. Καλή παρέλαση, στην παραλία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. να σου πώ δεν έχεις δίκιο; έχεις. αλλά ρε παιδί μου δεν βγαίνουν και τα νούμερα πλέον για τον βλάχο. δεν μπορεί να κατεβαίνει εύκολα και κάνει και κακό στο τόπο του. δηλαδή εμείς πηγαίνουμε πλέον εκεί γιατί έχει καλές τιμές. και φεύγει αυτός;τραγικό.
      όσο για εμάς εδώ. μη ανοίξουμε αυτή τη κουβέντα εδώ. δεν φτάνει.

      Διαγραφή
  2. Τον παρανέβασες τον πήχυ βρε παιδάκι μου. Προς στιγμή νόμιζα ότι διάβαζα για κάποια άλλη, νορμάλ πόλη. Ουφ, τρόμαξα - όλα καλά ευτυχώς: κιτσαριό κι άγιος ο Θεός! Βουρ για το επόμενο τριήμερο στη φτήνια! Άντε από 'κει που μου θες και ξένο τουρισμό... Δε θυμάσαι τι παθαίνανε οι δόλιες οι τουρίστριες τα προηγούμενα χρόνια? Με το τελευταίο διεθνές άνοιγμα, ανακαλύψαμε το "καμάκι". Ακόμα ψάχνουνε για greek lovers!

    υ.γ. - να μην συζητήσω για το ποιος είναι αυτός που έχει μεταφράσει τις ιστοσελίδες των ξενοδοχείων της πόλεως -τρομάρα μας- και η "πανσιόν" έχει γίνει "pension"(μτφ = σύνταξη).... Σε όλα όμως - το έχω ψάξει. Το πολύ να έρθουνε τίποτα άγγλοι και να μας ζητάνε τα ένσημά τους...Τζίζας. Όχι, σε προκαλώ. Πες ότι είσαι αμερικάνος και ψάχνεις μικρό, οικονομικό ξενοδοχείο στα πέριξ του αναπλιού. Πες μου τι σου βγάζει. Χαχαχα - δώστους παντεσπάνι. (και πεζόδρομους)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ντίμυ αργείς...αλλά όταν μπαίνεις τα καταλύεις όλα!!!

      Διαγραφή
    2. I know... εξ ου και αργώ! Χαιρετούρες.

      Διαγραφή
  3. Εγώ περιμένω με ανείπωτη λαχτάρα τα νέα, αξιόλογα πρόσωπα που θα στελεχώνουν, όπως διάβασα, το ψηφοδέλτιο του Χρήστου, σε συνδυασμό με τα ήδη δοκιμασμένα στελέχη του Δημήτρη, να φέρουν την ανάκαμψη και την ευημερία στη μικρή μας πόλη. Λίγη υπομονή ακόμη Ναυπλιείς...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ναι ναι...νέο μέλλον χαράσσεται στο τόπο μας. γεννιέται η ελπίδα!!!

      Διαγραφή
  4. Ρε μηπως εισαι της "Αλλης Προτασης"

    Για τις επομενες εκλογες (δημοτικες) η
    παραπανω "προταση" μπορει να χρησιμοποιήσει τα ιδια προεκλογικα φυλλαδια, για τον τουρισμο και την αναπτυξη, ελπιζω (δεν ελπιζω ομως) αυτη τη φορα να τα καταλαβουν περισσοτεροι...

    ΤΕΛΕΦΕΡΙΚ ΣΤΟ ΠΑΛΑΜΗΔΙ ΤΩΡΑ
    ΥΠΟΘΑΛΑΣΣΙΑ ΣΥΝΔΕΣΗ ΜΕ ΤΟ ΜΠΟΥΡΤΖΙ ΤΩΡΑ
    ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΤΟΥ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΚΟ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΛΙΑ ΝΑ ΔΕΙΧΝΕΙ ΤΑΡΓΟΣ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. μου τα μπέρδεψες τώρα.
      ναι μεν μπορεί να τα χρησιμοποιήσει η άλλη πρόταση τα δικά μου αλλά τα δεύτερα ανήκουνε στον δημαρχιακό μου έρωτα. τον έναν και μοναδικό.

      Διαγραφή
    2. Για να σε ξεμπερδεψω,
      εννοουσα τα φυλλαδια της αλλης προτασης του 2010 οχι το δικο σου κειμενο. Τα αλλα ειναι δικα μου... Καμποσικα...

      Διαγραφή
    3. Axaxaxaxa..αγαπάω άλλη πρόταση. απο θέμα ιστορίας, προτάσεων και κωλοπλενίτιδας. το τελευταίο διάστημα βεβαίως έχει σοβαρά θέματα. ελπίζω να τα λύσει.

      Διαγραφή
  5. Τι προσδοκάς να γίνει φίλε μου σε μιά πόλη που βασιλεύει ο ωχαδερφισμός, το πλαστικό σκουπιδαριό, οι χιλιοσκαμμένοι και χιλιομπαλωμένοι δρόμοι, τα εγκαταλελειμμένα ξενοδοχεία(και δεν είναι μόνο το παλιό Ξενία αλλά και άλλα γκλαμουράτα), τα αδέσποτα, οι περιφερόμενοι στη πόλη τσιγγάνοι και επαίτες, οι νεαροί που βανδαλίζουν ότι βρούν μπροστά τους, οι αγρότες που κατουράνε στο πάρκο και μετά μας σερβίρουν τα προιόντα τους μπλεγμένα με υπολλείμματα ούρων, οι δημοτικόι υπάλληλοι που χαρτζηλικώνονται για να μοιράσουν καλά τις θέσεις, οι δημοτικοί άρχοντες που μόνιμα πληρώνουν γιά να σκάβουν τη πόλη, τα αδρανή που ανασαίνουμε καθημερινά από το λιμάνι οι πράσινοι και μπλέ κομματάρχες που δεν εννοούν να ζητήσουν μία συγνώμη γιά τις μα-κακίες που χρόνια διαπράττουν, οι εκλεγμένοι βουλευτές που με τα κολο-κομματά τους χρωστάνε εκατομμύρια στο δημόσιο και δεν τους κλείνουν τα μαγαζιά και μία κοινωνία απαθής, αδρανής, μοιρολατρική περιμένει το θαύμα.... αντί να τους πάρει όλους τους παραπάνω παραμάζωμα και να τους συντρίψει....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. τίποτα δεν περιμένω. τον πόνο μου λέω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Ο Δημαρχος ανακοινωσε μειωση δημοτικων τελων και φορων,για να δουμε και καμμια μειωση στις τιμες του καφε χωρις την αντιστοιχη μειωση π(χ)οιοτητας βεβαιως .....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Για ποιο λόγο λες να παραμένουμε στα χωριά μας? Αφού το Ναύπλιο
    μας αρέσει.. Λες αμα δεν ερχομαστε εμεις να βελτιωθει?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. μπορεί ναί, μπορεί και όχι. η ουσία είναι να μην σκάτε μαζικά στη πόλη. μπήκες;

      Διαγραφή
  9. Γιατι? Ίσα ισα που ενισχυουμε κ την τοπικη οικονομια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. νομίζεις. καταρχήν δεν ενισχύεις την δική σου. του δικού σου τόπου. ένα το κρατούμενο.
      κρατούμενο δύο. με το να κατέβεις μαζικά στη πόλη, μιλάμε πάντα για σουκού και γιορτές, μαζί με αθηναίους έχεις δημιουργήσει ένα τέρας. Ενα σύνολο καταστημάτων, σχεδόν ίδιων, που στόχο έχουν να τα κονομήσουνε εκείνες τις μέρες.
      Με αυτή τη μαζικότητα καταστημάτων και κόσμου χάνεται η ιδιαίτερη ταυτότητα της πόλης και χάνουμε σε ξένο τουρισμό που έχει και το πραγματικό χρήμα.
      Επίσης όταν εσύ δεν κατεβαίνεις νάυπλιο, τις καθημερινές εννοώ, κανείς δεν γουστάρει ντόπιος να κατέβει σε μαγαζιά ίδια, χωρίς ταυτότητα κτλ, δηλαδή καθαρά τουριστικά. Οπότε η τοπική οικονομία, πλήττεται μακροπρόθεσμα. Το πιάνεις τώρα;

      Διαγραφή
  10. ..Ααα τα παραπονα σου στους μαγαζατορες τοτε.
    Εμεις θα εξακολουθησουμε να ερχομαστε για καφε στο Αναπλακι.
    (Κι αυτο επειδη μας πεφτει πιο κοντα αν μπορουσαμε
    να παμε στη Βουλιαγμενη η στη Θεσσαλονικη θα το καναμε
    πιο ανετα κ πιο προθυμα).
    Φιλια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. φιλιά πολλά! και γώ στη σαλονίκη για ένα καφεδάκο θα πήγαινα πάντως.

      Διαγραφή