"μη με διαβάζετε όταν έχετε δίκιο" Νίκος Καρούζος (1926-1990)

Παρασκευή, 31 Μαΐου 2013

Η πρέζα στο Ναύπλιο

Θέμα ταμπού. Λίγα λόγια γράφονται κατά καιρούς και όσα γράφονται είναι πάντοτε προσεχτικώς διατυπωμένα και σχεδόν φοβισμένα. Η κοινωνία μας είναι κλειστή, συντηρητική και έχει το ελάττωμα όπως κάθε κλειστή κοινωνία να μην κοιτάζει ποτέ ειλικρινά τον εαυτό της στον καθρέφτη.


Για να τα πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. 

Ανήκω στη γενιά του 1979. 

Η γενιά του 79 είναι ίσως μία από τις  πρώτες γενιές που δέχτηκε βαριά πλήγματα από την μόδα των Αθηνών, τη λεγόμενη μόδα των ναρκωτικών και κυρίως της πρέζας που εξαπλώθηκε στη πρωτεύουσα τη χρυσή δεκαετία του 80.

Αρχές 90 είχε φτάσει για τα καλά στην μικρή μας επαρχία.

Μια μεγάλη λίστα συμμαθητών, γνωστών και παλιών φίλων στις γειτονιές και τις εφηβικές βόλτες του τότε είναι ήδη στον άλλο κόσμο και μας χαιρετούν. Ο λόγος. Η ηρωίνη.

Από τα γυμνασιακά μας κιόλας χρόνια όλοι μας, μα όλοι μας, γνωρίζαμε παιδιά μικρότερα ή λίγο μεγαλύτερα που έκαναν χρήση ινδικής κάνναβης και κάποιους που έκαναν χρήση ακόμη και ηρωίνης από την τρυφερή ηλικία των 13 ή 14 χρονών.

Κάποιοι από αυτούς ήταν γνωστά ονόματα στη πιάτσα, ήταν πρώτοι στις καταλήψεις, τις διάφορες εφηβικές αλητείες, τα ξύλα που έπεφταν μεταξύ των σχολείων, τους σχολικούς χορούς και άλλα. Κανείς δεν έκανε απολύτως τίποτα για αυτά τα παιδιά. Μήτε σχολείο, μήτε γονείς, μήτε εμείς οι συμμαθητές τους, μήτε κράτος, μήτε κοινωνία ολόκληρη. Τα έβλεπες, τα ήξερες, τα κατέκρινες και τα άφησες στη μαύρη μοίρα τους. Κάποιοι ξέκοψαν από μόνοι τους ή προφανώς με τη βοήθεια των πολύ δικών τους ανθρώπων, κάποιοι ασχολήθηκαν μόνο με το λιγότερο βλαβερό άθλημα της κάνναβης και κάποιοι άλλοι μας άφησαν για το αιώνιο ταξίδι από νωρίς. Να θυμίσω πως κάποτε, τώρα δεν γνωρίζω τί συμβαίνει, υπήρχαν καταστήματα, καφετέριες και μερικά μπιλιαρδάδικα-ουφάδικα που φημίζονταν για τις ναρκωτικές δοσοληψίες τους ή και ακόμη για την χρήση ουσιών μέσα σε αυτά. Τα καταστήματα αυτά και τί συνέβαινε μέσα σε αυτά το γνώριζαν όλοι ανεξαιρέτως. Μαθητές, νέοι, γέροι, αστυνομικοί, οι πάντες.

Όταν ήμουνα φοιτητής και είχα χάσει την επαφή με την κοινωνία της πόλης είχα πληροφορηθεί από την όμορφη πόλη των Ιωαννίνων μια πανεπιστημιακή έρευνα που έλεγε πως το Ναύπλιο είναι η δεύτερη πόλη σε όλη την Ελλάδα σε χρήστες ηρωίνης αναλογικά με τον πληθυσμό της. Η πρώτη ήταν η Καβάλα.

Το Ναπλάκι μας λοιπόν, μία από τις ομορφότερες και γραφικότερες πόλης της χώρας ήταν επισήμως πρεζούπολη. Αυτή είναι η δυσάρεστη αλήθεια. Αυτό είναι ένα γεγονός που κρύβουμε καλά κάτω από το χαλάκι της τουριστικής μας ανάπτυξης εδώ και πολλά χρόνια.

Ερχόμενος μόνιμα εδώ το διαπίστωσα με τα ίδια μου τα μάτια. Αν κυκλοφορούσες βράδυ έβλεπες σε διάφορα σκοτεινά σημεία της πόλης, ανθρώπους σκιές, παλιούς γνωστούς που όλο ξεκόβουν και όλο σου ζητάνε κατοστάρικα για το λεωφορείο, νέους πιτσιρικάδες και μικρά παιδιά που κουτουλάνε μέσα στη θολούρα τους και την πρεζοντάγκλα τους. Το Ναύπλιο μέσα σε λίγα χρόνια είχε γίνει αγνώριστο. Φοβιστικό και απάνθρωπο. Είχε γεμίσει ζωντανούς νεκρούς και ήδη μετράει πολλά θύματα εξαιτίας της ναρκωτικής πανούκλας του.

Το φαινόμενο αυξάνεται με γεωμετρική πρόοδο και τίποτα δεν δείχνει πως πρόκειται να ανακοπεί.

Η αστυνομία συλλαμβάνει διαρκώς άκακους μικροχρήστες κάνναβης, ακόμη και μεγάλης ηλικίας ενώ οι πάντες γνωρίζουν πως στην Αργολίδα υπάρχουν χωριά ολόκληρα φημισμένα για την ποιότητα του ψυχεδελικού χόρτου τους, συλλαμβάνει αλλοδαπούς και ημεδαπούς με ελάχιστες ποσότητες σκληρών ναρκωτικών πάνω τους, και τα μεγάλα καρτέλ, οι μεγάλοι μαφιόζοι και δολοφόνοι των παιδιών μας μένουν στο απυρόβλητο.

Η κοινωνία μένει απαθής, αδιάφορη και επικριτική συνάμα συνηθίζοντας να ζεί παρέα με σκιές. Το κράτος δεν μεριμνά καθόλου για " τα άρρωστα" παιδιά του, η πρόληψη και η ενημέρωση χωρίς προκαταλήψεις είναι όνειρο θερινής νυκτός στη μικρή μας πόλη και οι τοπικοί μας άρχοντες και βουλευτές περί αλλού τυρβάζουν.

Ίσως τελικά η πρέζα είναι καλή. Ίσως μας βολεύει λίγο πολύ όλους. Μια καλή ευκαιρία να καθαρίσει το τοπίο γιατί σάμπως πολλοί μαζευτήκαμε και δεν χωράμε.

Καλό σαββατοκύριακο σε όλους τους αυτόχθονες ιθαγενείς.

Υ.Γ: Δεν γνωρίζω αν πριν την εποχή μου το πρόβλημα της τοξικομανίας ήταν μεγάλο στο Ναύπλιο. Όπως μου έχουν διηγηθεί παλιότεροι, το Ναύπλιο ήταν ένας κόσμος αγγελικά πλασμένος. Προφανώς και δεν τους πιστεύω αλλά δεν δικαιούμαι δια να ομιλώ για πράγματα που δεν γνωρίζω. Το μόνο που ξέρω είναι πως η συνοικία της Πρόνοιας αποτελούσε ένα κέντρο χασισοποσίας τα χρόνια του ρεμπέτικου και ένθεν. Δεν μπορεί όμως αυτό να θεωρηθεί περίοδος τοξικομανίας αλλά ένα ακόμη σημείο της λαικής και ρεμπέτικης κουλτούρας του νεοελληνικού πολιτισμού μας.

Πέμπτη, 30 Μαΐου 2013

Έξω η αφρικανική σκόνη από την Ελλάδα!

Kαι πάνω που έλεγα πως σήμερα δεν πρόκειται να βγάλω τίποτα, πάνω που πίστευα πως η χθεσινή μέρα θα ήταν απλά ένα συνηθισμένο και ανούσιο κενό στο κόσμο της τοπικής ειδησεογραφίας, τσούπ, σκάει το μεγάλο περιστατικό.

Χειβιδόπουλος.

Δεν νομίζω πως χρειάζεται περαιτέρω σχολιασμός. Νομίζω πως μόνο και μόνο η εκφορά αυτού του ονόματος κάνει οποιονδήποτε άλλο σχολιασμό περιττό. 

Χειβιδόπουλος.

Κάνεις πολιτική καριέρα με αυτό το όνομα; Συγνώμη κάνεις; Πιάνεις δηλαδή το ψηφοδέλτιο, βλέπεις  Χειβιδόπουλος, το σταυρώνεις και το ρίχνεις; Μόνο στην Αργολίδα είναι πιθανόν να συμβεί κάτι τέτοιο. Το όνομα είναι τόσο τραγικό που συγκρίνεται μόνο με εκείνο του παλιού ποδοσφαιριστή του ΠΑΟΚ ονόματι Κωλομπούρδας. Σαν όνομα αντιπροσώπου ανταλλακτικών τουαλέτας δεν είναι;

Πλακάκια, μπιντέδες, σωλήνες, βρύσες, λεκάνες και όλα τα είδη υγιεινής σε τιμές ευκαιρίας, Χειβιδόπουλος.  Επίσημος αντιπρόσωπος της μεγάλης εταιρείας ειδών υγιεινής Μπιντέξ Ελλάς.  Πρώτο χιλιόμετρο Άργους- Τριπόλεως.

Παρενέβη ο Ανδριανός για τον Ανάβαλο. Δεν ξέρω αν το μάθατε αλλά παρενέβη. Μόκο όλοι τώρα λοιπόν. Τουμπεκί ψιλοκομμένο και πίσω στα κλουβιά σας γατάκια προβοκάτορες αντιμνημονιακοί. Μίλησε ο αρχηγός. Και άπαξ  και ο αρχηγός μιλήσει δεν υπάρχει ούτε μισή περίπτωση στο εκατομμύριο το έργο να μην γίνει. Μη σας πώ πως έχει ήδη γίνει από μόνο του. Άκουσε τον Ανδριανό εψές ο ίδιος ο Ανάβαλος αυτοπροσώπως, χέστηκε από το φόβο του και φτιάχτηκε μόνος του για να μην γίνει χαμός. Να μην τα πάρει στο κρανίο ο αρχηγός και γενούνε όλα ίσωμα.

Συνεχίζω με ναυπλιώτικα δημοτικά. Καταπέλτης η χθεσινή ανακοίνωση της δημοτικής παράταξης του κυρίου Γραμματικόπουλου σχετικά με την αδιαφορία της Κωστούρειας διοικήσεως περί της συλλογής των σκουπιδιών. Δεν έχει περάσει  καιρός από τότε που τα δύο στρατόπεδα είχαν αρχίσει τις ανταλλαγές πυρών, σιώπησαν για κάποιο διάστημα και την τελευταία εβδομάδα έχουν αρχίσει ξανά τις μαλακίες. Με αυτά που κάνουν θα δηλώσει υποψηφιότητα για δήμαρχος κανας Σαράντος (ο γνωστός Σαράντος) και θα βγεί παμψηφεί. Η απορία μου πάντως για την φωτογραφία που δημοσίευσε η παράταξη του Ιζνογκούντ είναι ποιός μαλάκας αυτόχθων ιθαγενής παράτησε τη βάρκα του στα σκουπίδια. Πάει καλά;

Συνεχίζω ακλόνητος και απευθύνομαι στον εμπορικό σύλλογο Άργους. Εντάξει καλέ μου σύλλογε, έχεις πρόβλημα. Το παρεμπόριο στη πόλη του Άργους έχει παραγίνει, όλες οι αρχές σε αγνοούνε και εσύ θα αναγκαστείς στο τέλος να πάρεις το νόμο στα χέρια σου ή να φωνάξεις κάποιους καλούς κυρίους που το τελευταίο διάστημα καλύπτουν τις ελλείψεις του κρατικού μηχανισμού για να μπορέσεις και εσύ να σταθείς στα πόδια σου. Είσαι σίγουρος όμως; Είσαι σίγουρος πως αν η κυρία Πρασού σταματήσει να ψωνίζει τσαντούλα από τον αράπη της γειτονιάς σου με 5 ευρώ, θα έρθει στο δικό σου το μαγαζάκι να την ψωνίσει με 20; Ή μήπως η κυρία Πρασού θα αναγκαστεί να μην αγοράσει καθόλου καινούρια τσαντούλα ή απευθυνθεί στη μεγάλη και φθηνή διαδικτυακή αγορά του υπολογιστή της; Το έχεις σκεφτεί καθόλου αυτό; Μήπως επομένως είναι άλλα τα αίτια της αφραγκίας σου καλέ μου σύλλογε; Δεν ξέρω, λέω. Άλλωστε εμένα λόγος δεν μου πέφτει. Ούτε από τον έναν αγοράζω, ούτε από τον άλλον. Εδώ και πάρα πολύ καιρό.

Ισχύει πως ο δήμαρχος του Ναυπλίου δήλωσε πως η Καραθώνα είναι επικίνδυνη για κολύμπι λόγω αυτής της μοχθηρής θαλάσσιας ανεμώνης και πως μέχρι να έρθει κάποιος ωκεανογράφος να μας πεί τη γνώμη του  θα ήταν φρόνιμο να μην κολυμπήσει κανείς;
Τόσο μπουρδέλο παραλία έχουμε τελικά; Δεν τον ήξερα. 
Τελικά κότσο θα τονε πιάσουμε τον αγοραστή.

Και για να μην το ξεχάσω. Έξω η αφρικανική σκόνη από την Ελλάδα! Η δικιά μας η σκόνη, η ντόπια τί θα κάνει; Θα μείνει άνεργη;

Τετάρτη, 29 Μαΐου 2013

Ο Σουλτάνος κι Αφέντης μας Σαμαράτ ο Α'

Περπατώντας στους δρόμους και τα γραφικά σοκάκια της πόλης τ' Αναπλιού, αντιλαμβάνεσθε πως  ένα είναι το μεγάλο ερώτημα που βασανίζει και προβληματίζει τη μεγάλη πλειοψηφία των αυτοχθόνων ιθαγενών.

Ο Γραμματικόπουλος, ο λεγόμενος και Ιζνογκούντ, ο μεγάλος και αιώνιος διεκδικητής του δημαρχιακού θώκου, βοηθάει ή δεν βοηθάει στο μεγάλο ζήτημα της αναβάθμιση του λιμανιού της πόλης;

Αυτό είναι το μέγα ερώτημα σύντροφοι.

Οι πάντες εδώ στο Ναύπλιο ζούν κι αναπνέουν κάθε μέρα με αυτή την απορία σφηνωμένη  στον υπερμεγέθη εγκέφαλό τους.

Εδώ και μέρες είμαστε όλοι καρφωμένοι στις τοπικές μας οθόνες και παρακολουθούμε με κομμένη την ανάσα την κόντρα του κυρίου Ιζνογκούντ με τον πρόεδρο του Λιμενικού Ταμείου και δημοτικό σύμβουλα τον κύριο Αυγουστόπουλα.

Άκρη δυστυχώς δεν μπορούμε να βγάλουμε. Άλλα λέει ο ένας, άλλα λέει ο άλλος. Οπότε καλό θα είναι να συνεχισθεί και στις τοπικές τηλεοπτικές οθόνες αυτός ο πολιτισμένος και γεμάτος πολιτικά επιχειρήματα διάλογος ουσίας και όχι φυσικά εντυπώσεων, ώστε να μπορέσουμε όλοι οι αγωνιούντες να βγάλουμε τα συμπεράσματά μας και να μπορέσουμε επιτέλους να κοιμηθούμε ξέγνοιαστοι.

Να μην ξεχάσω. Πατάτες κι αλεύρι από το εργατικό μανάβικο της πόλης θα μπορεί προσεχώς να προμηθευτεί η εργατουπαλληλική τάξη του νομού σε προνομιακές τιμές. Ο αγώνας επομένως συνεχίζεται ακλόνητος και μάλιστα τώρα δικαιώνεται. 

Ο Σουλτάνος κι Αφέντης μας  Σαμαράτ ο Α' αποφάσισε να κατεβάσει το προσυνεδριακό Σουλτανάτο του στη πόλη μας όπου θα συνεδριάσει στις 16 Ιουνίου, μέσα στο κλειστό γήπεδο καλαθόσφαιρας και θα ασχοληθεί με το καίριο ζήτημα της συνταγματικής εκτροπής και της αναθεώρησης του συντακτικού χάρτη της αυτοκρατορίας του.

Αναμένονται δεκάδες χιλιάδες προσκυνήματα και ικεσίες των τοπικών αγάδων της περιοχής καθώς και πλήρης αστυνόμευση του Σουλτάνου και Αφέντη μας όπως και όλων των υπηκόων που πρόσκεινται στην εθνικοπατριωτική αυλή του.

Οι υπόλοιποι αυτόχθονες θα ήταν φρόνιμο να απομακρυνθούν εκείνη την ημέρα από την περιοχή του γηπέδου, πρώτον γιατί θα θεωρηθούν εθνοπροδότες ή πράκτορες των κομμουνιστών και δεύτερον για να προστατέψουν την αισθητική τους αντίληψη.

Φήμες πως μετά τις πρόσφατες εξελίξεις σχετικά με το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο έχουν επίσημα προσκληθεί οι μπρατσομένοι πατριώτες νέοι της περιοχής δια την νοσταλγικήν αναβίωσην των πάλαι ποτέ ενδόξων Κενταύρων ή Rangers της αβερωφικής δεξιάς που αποτελεί μέγα πρότυπο του Σουλτάνου και Αφέντη μας, δεν έχουν ακόμη επιβεβαιωθεί. Αργά ή γρήγορα βεβαίως θα επιβεβαιωθούν.

η αγάπη άργησε μια μέρα

Μετά την Αριστερά της Ευθύνης (eftinis αγγλιστί) και τα Κουκουέδια της Αιώνιας Αναμονής έβγαλε κι ο Σφύριζα της Αργολίδος ανακοίνωση για την Καραθώνα. Λέει κι αυτός πως την θέλει λαική παραλία και άλλα παρόμοια και οπισθοδρομικά. Αν δεν μιλήσει το υπεύθυνο, πατριωτικό, εθνικοσοσιαλιστικό και λαικό κίνημα της Χρυσής Αυγής που αποτελεί μοναδικό οδηγό στους αγώνες του φτωχού και καταπιεσμένου λαού μας, εγώ δεν πιστεύω κανέναν. Ας μιλήσουν οι πατριώτες λοιπόν και μετά βλέπουμε τί κάνουμε. Να μιλήσουν όμως γιατί όλοι μας αυτούς περιμένουμε για να δράσουμε.  Κρεμόμαστε από τα πατριωτικά κι αγνά χείλη τους. Μπορούν να αφήσουν για λίγο την προετοιμασία τους για τον προσυνεδριακό διάλογο της Νουδού που θα γίνει στο Ναύπλιο και που βεβαίως έχουν να προσφέρουν τα μάλα στην αναθεώρηση του συντάγματος και συμφωνώντας με τα ανθελληνικά κομμούνια πάσης φύσεως και συνιστώσας, να υποστηρίξουν με τη σειρά τους την λαική αξία της παραλίας μας. Γρίφος για γερά εθνικιστικά νεύρα. Δεν βρίσκετε;

Τέλος, για να κλείσουμε και ευχάριστα, λειτουργεί από σήμερα το πιλοτικό πρόγραμμα ενοικίασης ποδηλάτων από το Δήμο Ναυπλίου που στόχο έχει να κάνει τη ζωή μας πιο ευχάριστη, πιο αθλητική και βεβαίως πιο υγιεινή.

Εύχομαι από καρδιάς ως ερασιτέχνης ποδηλάτης καλές υπομονές σε όλους τους νέους χρήστες και για όνομα του Θεού να αποφεύγετε κεντρικούς δρόμους της πόλης καθώς θα σας βρίζουν και οι πεζοί αν χρησιμοποιείτε το πεζοδρόμιο και οι οδηγοί αν ποδηλατείτε στο δρόμο. Να φοράτε πάντοτε κράνος (λέμε τώρα) και να αποφεύγετε την οδηγική συνεύρεση με γυναίκες και άντρες μεγάλης ηλικίας, γκαζάκηδες πιτσιρικάδες και αστυνομικούς. Ειδικά οι τελευταίοι είναι οι χειρότεροι όλων. Επίσης, ποτέ ποδήλατο μέρες παζαριού. Καλή τύχη σε όλους.

Τρίτη, 28 Μαΐου 2013

Γράμμα από την Αρβανιτιά

Αγαπημένοι μου αυτόχθονες ιθαγενείς,

γειά σας. Δεν ξέρω αν με θυμάστε. Προφανώς οι περισσότεροι που με διαβάζετε αυτή τη στιγμή θα με έχετε ξεχάσει. Είμαι η Αρβανιτιά. Η κεντρικότερη πλαζ της πόλης σας.


Διάβασα τις προάλλες πως κάποιες συντρόφισσες παραλίες της περιοχής μας πήραν την λεγόμενη γαλάζια σημαία και πολύ ζήλεψα. Θέλησα λοιπόν να σας γράψω τον πόνο και τον καημό μου.

Για άλλη μια χρονιά θα μείνω απομονωμένη από το πολύ κόσμο, χωρίς κάποια τουριστική ή ευρωπαική ένδειξη της αξίας μου και ενώ τα νερά μου παραμένουν ακόμη γάργαρα και καθαρά.

Με έχετε παρατήσει σύντροφοι. Δεν μου δίνεται καμία σημασία πια. Εγώ που ανέθρεψα γενιές και γενιές αυτοχθόνων ιθαγενών, που έμαθα σε πιτσιρικάδες κολύμπι, σπάκα και κεφάλι, εγώ που ξενύχτησα κόσμο και κοσμάκη στο πέτρινο κόλπο μου, που γέμιζα από φωνές, γλέντια, μεθύσια, νέους και γέρους, εγώ που βρίσκομαι δυό βήματα από τα σπίτια σας και τη νεότερη ιστορία σας,  απέμεινα μόνη, έρμη κι εγκαταλελειμένη.

Και καλά από τον Δήμο της πόλης και το Ελληνικό Κράτος δεν περίμενα ποτέ κάτι καλό. Το είχα καταλάβει χρόνια τώρα το συμφεροντολογικό και γραφειοκρατικό μυαλό τους. Την έλλειψη φαντασίας τους και την ανυπαρξία πολιτικής τους πρωτοβουλίας. Ούτε φυσικά από τους ιδιώτες που με αγόρασαν για ένα κομμάτι ψωμί περίμενα κάτι. Αυτοί δεν με αγάπησαν ποτέ. Με παράτησαν αβοήθητη παρέα με τα αραχνιασμένα και βρώμικα πια κτίριά μου αφού δεν μπορούσα να αποδώσω τα κατάλληλα γι' αυτούς οικονομικά νούμερα.

Αλλά από τους συμπολίτες μου δεν περίμενα ποτέ τόση αδιαφορία και εγκατάλειψη. Δεν περίμενα ποτέ πως μόλις μάθαιναν πως δεν τους ανήκω, πως δεν είμαι πια κτήμα τους θα με άφηναν στην μαύρη μοίρα μου. Καμία απολύτως αυτοοργάνωση, καμία αγάπη και δράση από μέρους τους.

Και να έχει γίνει μια φορά εθελοντική πρωτοβουλία καθαρισμού μου ή καλλωπισμού μου ούτε που το θυμάμαι κι αυτό. Θα έχει χαθεί μέσα στο χρόνο, τα σκουπίδια και τα μουχλιασμένα μου τσιμέντα.

Οι περισσότεροι από τους συμπολίτες μου βολτάρουν στον ξακουστό γύρο μου, μου ρίχνουν μια κλεφτή ματιά από μακριά θαυμάζοντας την ομορφιά του κόλπου μου και συνεχίζουν αδιάφορα τον δρόμο τους στο γύρο της Καραθώνας. Ελάχιστοι με πλησιάζουν από κοντά και ακόμη λιγότεροι απολαμβάνουν τα  νερά μου.

Από λίγους πιστούς μου ακόμη θαμώνες πληροφορήθηκα πως βγήκα πρόσφατα ξανά στο σφυρί μαζί με το Μπούρτζι, το Τελωνείο και την Καραθώνα και πώς πρόκειται για άλλη μια φορά να πουληθώ για ένα κομμάτι ψωμί.

Στέλνω λοιπόν αυτό το γράμμα στο φίλο Παλαμπούρτζι για να σας πώ να μην μπείτε στο κόπο να αγωνιστείτε για την ελευθερία μου. Δεν θέλω. Είναι αργά πια για δάκρυα.

Όπως φαίνεται, εσείς ορίζεται την αγάπη σας μόνο ιδιοκτησιακά. Χρειάζεστε συμβόλαια.

Με τιμή,
Αρβανιτιά.




Δευτέρα, 27 Μαΐου 2013

Κώνωψ ο Ναυπλιεύς

Δεν ξέρω τί γίνεται στην υπόλοιπη χώρα. Δεν μένω εκεί, δεν ταξιδεύω και δεν με ενδιαφέρει. Εγώ μένω, κινούμαι, αναπνέω και βολτάρω στο Ναύπλιο. 

Και στο Ναύπλιο όπως γνωρίζετε καλά σύντροφοι ιθαγενείς μας έχουν γαμήσει τα κουνούπια.

Δεν υπάρχει πλέον σημείο για να κάτσεις, παγκάκι να σταθείς, δρομάκι να περάσεις και σπίτι ν' απλωθείς που να μην δεχτείς επίθεση από την άγρια και άπειρη φυλή των θηλυκών κουνουπιών της πόλης.

Γιατί δεν ξέρω αν το ξέρατε αλλά τα κουνούπια που μας πίνουν το αίμα είναι μόνο τα θηλυκά.

Μάλιστα, τα θηλυκά. Τα αρσενικά, καλόβολα και συμπαθή, βολεύονται με λίγο γύρη, με μια τζούρα νέκταρ αλλά τα μοχθηρά θηλυκά, τηρώντας τα ήθη και τα έθιμα της μαμάς φύσης, μας καταβροχθίζουν το αίμα και μας στραγγίζουν κυριολεκτικά.

Ξέρετε γιατί; Γιατί το αίμα τους βοηθάει να κάνουν αυγά. Αυγά!

Οπότε σύντροφοι ιθαγενείς, όπως αντιλαμβάνεστε περιμένουμε και γεννητούρια.

Να μας ζήσουν, η ώρα η καλή, γερά νά 'ναι κι ό,τι νά 'ναι,  πολύχρονα κι ευτυχισμένα, να βγούν με μια ανάσα και άλλα παρόμοια. Κοινώς, τη γαμήσαμε.

κώνωψ ο πρωτοπρωτευουσιάνος

Εν τω μεταξύ τα μαλακισμένα, δεν τα πιάνει ούτε φιδάκι, ούτε ταμπλέτα, ούτε ψεκασμός, ούτε ελληνικός καφές που καίγεται και βρωμάει απαίσια (καινούριο κόλπο), δεν τα πιάνει τίποτα. Αυτά δεν είναι κουνούπια. Είναι βαμπίρια. Είναι βρυκόλακες. Έχω αρχίσει και τα πολεμάω με σκόρδα και ανάποδους σταυρούς. Κάτι κατάφερα παρεμπιπτόντως.

Από την άλλη βέβαια, βλέποντας πάντα την θετική πλευρά των πραγμάτων, σκέφτομαι πως από το πολύ ναυπλιώτικο dna που χωνεύουν, θα πάθουν καμιά μετάλλαξη και θα δημιουργήσουν κανά καινούριο είδος κώνωπα.

Ο κώνωψ ο Ναυπλιεύς!

Ο κώνωψ ο Ναυπλιεύς ρουφάει μόνο Αργείτες, Τσιμεντόβλαχους και βλάχους των γύρω περιοχών, συχνάζει σε μόνιμα στέκια της πόλης, κουτσομπολεύει τα άλλα κουνούπια ασύστολα, κυκλοφορεί παντού πως κάνει αχαλίνωτο σεξ ενώ μένει πάντα με την προβοσκίδα στο χέρι, θέλει διαρκώς να φύγει, να πάει αλλού να μείνει αλλά για έναν περίεργο πάντα λόγο δεν το κάνει ποτέ και ψηφίζει για δήμαρχο Τάκη Αναγνωσταρά.

Υπομονή λοιπόν σύντροφοι. Σε καμιά χιλιάρα χρόνια τα κουνούπια θα γίνουν σαν τα μούτρα μας και δεν θα μας ακουμπάν καθόλου. Λιγάκι υπομονή μονάχα. Οι μεταλλάξεις στη φύση βλέπετε αργούν να γίνουν όσο να πείς.

Παρασκευή, 24 Μαΐου 2013

η Καραθώνα ανήκει στα ψάρια της

Η Καραθώνα ανήκει στις γόπες της. Τις γόπες που δεκάδες χιλιάδες αυτόχθονες ιθαγενείς στο βάθος των δεκαετιών έχουν ρίξει με περίσσια άνεση στην όμορφη αμμουδιά της.



Ειδικά τη δεκαετία του 80 που ήμουν παιδάκι, μια δεκαετία που η οικολογική συνείδηση στη πόλη ήταν συνδυασμένη με την ομοφυλοφιλία, την θολοκουλτούρα και την εν γένει φλωριά, η πλαζ ήταν γεμάτη από γόπες, πλαστικά μπουκαλάκια, σακούλες, πεταμένες τροφές, τσίγκινα κουτάκια και ό,τι άλλο σκατολοίδι μπορεί να φανταστεί ο νούς του ανθρώπου.

Η Καραθώνα επομένως ανήκει και στα σκουπίδια της.

Σκουπίδια που μετέπειτα, ελέω ευρωπαικής προσαρμογής της πόλης, μετακόμισαν σε μια όμορφη πλαγιά ακριβώς από πίσω της και μετέφεραν το άρωμά της ιστορίας τους σε όλη την ακτή. Ειδικά τους καλοκαιρινούς μήνες του χρόνου.

Η Καραθώνα ανήκει στις πάλαι ποτέ ένδοξες σκηνές της. Τις όμορφες εποχές του ελεύθερου κάμπινγκ γέμιζε από τη μία άκρη μέχρι την άλλη από σκηνές, τροχόσπιτα, φωνές, τραπεζάκια, ομπρέλες και όλα τα υπόλοιπα συμπράγκαλα μιας υπαίθριας διανυκτέρευσης.

Η Καραθώνα ανήκει στους παλιούς γλεντζέδες της. Φήμες λένε πως κάποτε, μια παρέα παλιών και γνωστών γλεντζέδων της πόλης έφερε μέσα στο φέρετρο τον πεθαμένο φίλο τους για να περάσουν εκεί, στο μέρος που αγαπούσαν περισσότερο, την τελευταία νύχτα μαζί του.

Η Καραθώνα ανήκει και στις νεότερες παρέες της που τα τελευταία χρόνια ένεκα κρίσης, ζέστης και γενικής παρακμής της υπόλοιπης πόλης γεμίζουν τα καλοκαιρινά βράδυα την ακτογραμμή της με μουσικές, ψησίματα και γλέντια.

Η Καραθώνα ανήκει στα χιλιάδες ζευγαράκια που γνωρίστηκαν, χαμουρεύτηκαν, τσακώθηκαν, ερωτεύτηκαν και χώρισαν στην περιοχή της. 

Η Καραθώνα ανήκει σε όλα τα μωρά που νανουρίστηκαν στο δροσερό αεράκι της.

Η Καραθώνα ανήκει στους χειμερινούς κολυμβητές της. Στους ρομαντικούς περιπατητές της. Στα πρεζάκια, τους χασικλήδες και τους ονειροπόλους μεθυσμένους της.

Η Καραθώνα ανήκει στους χαρταετούς της και τα σαρακοστιανά τσιμπούσια της. Στις βαρκούλες, τους ψαράδες και τους βουτηχτάδες της.

Η Καραθώνα ανήκει στον έναστρο βραδυνό ουρανό της, στην ηλιόλουστη άπλα της και την συννεφιασμένη μελαγχολία της.

Η Καραθώνα ανήκει στο κύμα της και το νησί της. Στους ευκαλύπτους και τους θάμνους της. Στους αγίους των μικρών εκκλησιών της.

Η Καραθώνα ανήκει στα πρόβατα και τα γίδια της. Ανήκει στους σκύλους και τις γάτες της.

Μα κυρίως και πρωταρχικώς, η Καραθώνα ανήκει στα ψάρια της.

 Και επειδή ενδέχεται να γίνει δημοψήφισμα, να τα βάλουμε και αυτά να ψηφίσουν.

Εξ' όσων γνωρίζω, δεν γουστάρουν νεοφιλελεύθερα γουρούνια να κάνουν κουμάντο στα νερά τους.

Καλό σαββατοκύριακο σε όλους τους αυτόχθονες ιθαγενείς.

Πέμπτη, 23 Μαΐου 2013

Χαίρε Ανάπλι, πατρίδα γλυκειά

Δεν μπορώ να κατανοήσω τον ντόρο που έχει προκληθεί με το αυστριακό πανεπιστήμιο στην Επίδαυρο που δεν του επιτράπηκε ούτε η διάλεξη στο χώρο του θεάτρου ούτε καν η επίσκεψη.



Δεν μπορώ να κατανοήσω τις μυξοκλαψιάρικες γκρίνιες κάποιων και την οργή τους προς πάσα κατεύθυνση.

Αυτοί οι διάφοροι βγαίνουν από εχθές και κατηγορούν θεούς και δαίμονες επειδή δεν επιτρέψαμε σε μερικά κουτοφραγκάκια να επισκεφθούν τα μεγαλεία μας και να κάνουν το μάθημα τους μέσα σε αυτά.

Καταρχήν δικά μας είναι, όπου θέλουμε τα δίνουμε και σε όποιον αρέσει. Σε όποιον δεν αρέσει, να φύγει, να πάει αλλού. Ας πάει να επισκεφτεί τις Πυραμίδες της Αιγύπτου που είναι και κοντά.

Δεύτερον. Γιατί ο δήμαρχος Επιδαύρου είναι υποχρεωμένος να συναντά κάθε τυχαίο διευθυντή ενός κουτοφράγκικου Πανεπιστημίου που ζητάει να τον δεί; Άλλες δουλειές καλύτερες δεν έχει να κάνει; Καφεδάκι με τους τουρίστες θα πίνει ο άνθρωπος; Ας αφήσουν τα ωραία τους λεφτάκια τα τουριστάκια και ας μην ζητάνε πολυτέλειες και μεγαλεία.

Τρίτον. Γιατί ο κλειδοκράτορας του χώρου είναι υποχρεωμένος να είναι εκεί την ώρα που φτάνουν οι κουτόφραγκοι για να τους ανοίξει τον χώρο; Ωράριο δεν έχει ο άνθρωπος; Πρέπει να είναι σε αναμονή κάθε φορά που μερικά φλωράκια αντί να κάνουν κανά μπανάκι θέλουν να επισκεφτούν αρχαιολογικούς χώρους και κουραφέξαλα; Σε στρατιωτική υπηρεσία βρίσκεται; Σε λίγο θα του ζητήσουμε να βαράει και προσοχή κάθε φορά που βλέπει τουρίστα. Έλεος!

Τώρα που είπα προσοχή. Ωραία η πρωτοβουλία του στρατού εψές να καθαρίσει την ακτογραμμή του δρόμου της Νέας Κίου. Είχαμε πήξει στη μπήχλα και τη βρώμα. Δεν μπορούσαν ούτε τα ζευγαράκια να απαυτωθούν με την ησυχία τους. Έρχεται και το καλοκαιράκι και κάποιοι θα ήθελαν να χαρούν τους χυμούς του έρωτα εκτός αυτοκινήτου. Οπότε μπράβο και πάλι μπράβο στα ελληνικά στρατά. Βέβαια οφείλω να ομολογήσω πως βλέποντας τόσα πολλά χακί στη πόλη, σκιάχθηκα λιγάκι γιατί και οι καιροί είναι δύσκολοι και πολλά μπορούν να συμβούν αλλά ελέω θετικής πρωτοβουλίας το ξεπέρασα προς το παρόν.

Στις εκλογές της ΟΝΝΕΔ Αργολίδας, είμαι νεοδημοκράτης ως γνωστόν, ψηφίζω ασυζητητί Γιάννη Μπούνο. Ο πιτσιρικάς έχει πραγματικό όραμα για το τόπο αλλά και τη χώρα. Και το πιο σημαντικό από όλα. Κάνει εσωτερική αντιπολίτευση στο κόμμα του. Και μάλιστα σκληρή. Συγκεκριμένα αναφέρει  σε μία από τις ανακοινώσεις του πως προοδευτικός δεν είναι αυτός που καίει, καταστρέφει και καλύπτει εγκληματίες. Πόσο πιο ξεκάθαρα να το πεί το παλικάρι μας; Ποιό κόμμα είναι αυτό που επιτρέπει σε ανθρώπους να καίνε ή να δέρνουν ατιμώρητοι ή με ελάχιστες ποινές άλλους ανθρώπους, να καταστρέφουν και να χάνουν περιουσίες ολόκληρες, δουλειές και μεροκάματα και να αυτοκτονούν; Ποιό κόμμα επιτρέπει να οπλοφορούν κάποιοι  ακόμη και μέσα στο κοινοβούλιο και να επιτρέπει να γίνονται επαναλαμβανόμενα και ατιμώρητα ρατσιστικά εγκλήματα στη χώρα; Ποιό κόμμα αγνοεί όλες τις αναφορές και τις καταδίκες της διεθνούς αμνηστίας και των γιατρών χωρίς σύνορα για απάνθρωπες συνθήκες διαβίωσης και εγκληματικές πράξεις εις βάρος αλλοδαπών; Ποιό κόμμα αντιτάσσεται σθεναρά στην εφαρμογή του αντιρατσιστικού νόμου που ισχύει σε όλη την Ευρώπη ενώ το παίζει φιλοευρωπαικό; Ποιό κόμμα έχει μετατρέψει την αστυνομική βία σε άσκηση ρίψης καρκινογόνων χημικών ουσιών ακόμη και μέσα σε σχολεία; Ποιό κόμμα στερεί ιατροφαρμακευτική περίθαλψη σε απόρους, νομιμοποιεί φακελάκια, κλείνει νοσοκομεία και  σχολεία, οδηγεί παιδιά σε λιποθυμίες λόγω πείνας και επιτρέπει σε φοροφυγάδες να ζούν ελεύθεροι και άνετοι; Ποιό κόμμα υποστήριξε μέσω του κοινοβουλευτικού του εκπροσώπου, που κάποτε κράταγε τσεκούρια,  την επιστροφή της θανατικής ποινής; Μα φυσικά ποιό άλλο; Το κόμμα του κυρίου Μπούνου. Και το δικό μου βεβαίως.  Μια δυνατή αντιπολιτευτική φωνή της Αργολίδας μέσα στα σπλάχνα της Νέας Δημοκρατίας είναι ο κύριος Μπούνος. Προσκυνώ επομένως πρωτοτυπία και νεότητα δημοσίου λόγου μέσα σε εποχές σκότους και εθνικής μιζέριας. Όσο για αυτό που είπε περί αγώνα της ΟΝΝΕΔ να μην φύγουν άλλοι νέοι στο εξωτερικό και να επιστρέψουν όσοι έφυγαν, θα θεωρήσω πως ο σχεδιασμός αυτός έχει ορίζοντα 20ετίας και βάλε. Γιατί όπως δείχνουν και τα δημοσκοπικά στατιστικά, αν δεν σιτέψει ο άνθρωπος και φοβηθεί, αν δεν πατήσει τα πρώτα ήντα κι ακούει Τρέμη και τρέμει, το κόμμα δεν το ψηφίζει που να του κοπεί το χέρι. Οπότε δεν συμφέρει και πολύ η άμεση επιστροφή της νεότητας. Υπομονές λοιπόν καλοί μου νέοι. Πάλι με χρόνια με καιρούς, πάλι δικά μας θα 'ναι. Κάποτε θα ξαναγυρίσετε στη χώρα όπως θα γυρίσετε και  στο μεγάλο κλουβί της δεξιάς οικογένειας. Μέχρι τότε, εγώ κι ο Μπούνος και κανά δυό άλλοι γραφικοί νέοι που έχουμε απομείνει σας υποσχόμαστε πως θα κρατήσουμε το κόμμα όρθιο, δυνατό και προπαντώς φρέσκο.

Και μιάς που μίλησα για εκλογές, την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές λήγουν και οι θορυβώδεις εκλογές της Ένωσης Ποδοσφαιρικών Σωματείων Αργολίδας. Καιρός ήταν γιατί πήξαμε στις αντιπαλότητες, τις αλληλοκατηγορίες και τα δελτία τύπου. Πραγματικά δεν βαριόντουσαν να το κάνουν; Δεν βαριόντουσαν; Δεν γνωρίζω τον νικητή αλλά σίγουρα όποιος και να νικήσει έχει πολύ δουλειά να κάνει γιατί η εικόνα του τοπικού ποδοσφαίρου δέχτηκε μεγάλα πλήγματα με την ποιότητα της προεκλογικής εκστρατείας. 

Κλείνω λέγοντας πως σήμερα έχουμε το μεγάλο δημοτικό συμβούλιο του δήμου Ναυπλίου όπου θα συζητηθεί το ζήτημα της Καραθώνας. Θα είναι μπόλικος κόσμος εκεί και οι δημοτικοί μας άρχοντες θα τοποθετηθούν ένας ένας ώστε να έχουμε μια πρώτη εικόνα του τί πρόκειται να συμβεί. Από κινητοποιήσεις βεβαίως.

Το Παλαμπούρτζι θα είναι εκεί και θα σας μεταφέρει τις προσεχείς μέρες το κλίμα και τα αγωνιστικά του συμπεράσματα. Παράλληλα δεν θα χάσει την ευκαιρία να σας μεταφέρει πιπεράτα κους-κους, ενδυματολογικά σχόλια, κόντρες, ίντριγκες, κρυφές ερωτικές ματιές μεταξύ των δημοτικών αρχόντων και βλεδυρές συνωμοσίες προς τέρψιν του φιλοθεάμονος κοινού.

Μείνετε συντονισμένοι λοιπόν. Ο αγώνας τώρα ξεκινά.

Ακολουθεί  εμβατήριον προς ανόρθωσιν Καραθώνειου αγωνιστικού φρονήματος.

Με το κάστρο σου στεφανωμένο
στο λιμάνι σου το γαλανό 
πάντα αγέραστο και τιμημένο
χαίρε Ανάπλι καμάρι τρανό

Στον Άι-Γιώργη έχω τάξει κεράκι
στις βρυσούλες σου να δροσιστώ
να δακρύσω σε κάποιο δρομάκι
τα σκαλάκια σου να τ' ανεβώ

Και ν' ακούσω ξανά το κανόνι
να βροντά σαν το πρώτο καιρό

Χαίρε Ανάπλι, πατρίδα γλυκειά
τ' άγιο χώμα σου σαν το πατούμε
λές κι οι πέτρες σου παίρνουν λαλιά
και τον θρύλο σου τον ξαναζούμε

Κάθε κάστρο τιμή κι αρχοντιά
λευτεριάς ιστορία μεγάλη 
κάθε  ντάπια  και μια λεβεντιά
και τραγούδι το κάθε Ακρογιάλι

Των ηρώων ο κόσμος αρχίζει
με το Ναύπλιο αστέρι λαμπρό
που περήφανα σ' όλους θυμίζει
πως μια Ελλάδα ζωντάνεψε εδώ

Να το Μπούρτζι και το Παλαμήδι
να κι ο γέρος εκεί του Μοριά
έχουν όλα μιας δάφνης στολίδι
έχουν όλα μια δόξας φωλιά

Και θαρρείς πως ακούς το κανόνι
να βροντά σαν τα χρόνια τα παλιά
Χαίρε Ανάπλι, πατρίδα γλυκειά
τ' άγιο χώμα σου σαν το πατούμε
λές κι οι πέτρες σου παίρνουν λαλιά
και τον θρύλο σου τον ξαναζούμε

( ο ύμνος του Ναυπλίου, "Χαίρε Ανάπλι")


συνθέτης-στιχουργός : Ρηγίδης Λέων
πρώτος χοράρχης : Βασίλειος Χαραμής
έτος 1955


Τετάρτη, 22 Μαΐου 2013

Περί αντιρατσιστικού νομοσχεδίου

Aνήκω και εγώ στους φανατικούς πολεμίους του αντιρατσιστικού νομοσχεδίου που μονοπωλεί το τελευταίο διάστημα τον πολιτικό βίο της χώρας.

Υπάρχουν χιλιάδες λόγοι που η λογική με οδηγεί να πολεμήσω λυσσαλέα αυτό το νομοθετικό τερατούργημα.

Εκτός από τους προφανείς λόγους της στέρησης του δικαιώματος να εκφράσεις δημόσια την πολύ ευαίσθητη θέση πως όλοι οι μετανάστες είναι ζώα, εγκληματίες, υπάνθρωποι και κατάσκοποι, πέρα από την απαγόρευση να επιχειρηματολογήσεις δημόσια για το τεράστιο συνωμοτικό ψέμα του ολοκαυτώματος, πέρα από το να χάνεις το αδιαμφισβήτητο δικαίωμα σου ως έλληνας και πατριώτης να κάψεις, να δείρεις και να σκοτώσεις έναν αλλοδαπό επειδή σου την σπάει και επειδή γαμάς και δέρνεις, πέρα από το θεικό σου δικαίωμα ως μόνος πιστός του αληθινού και τριαδικού Θεού να προσβάλλεις όλες τις υπόλοιπες ψεύτικες και παραπλανητικές θρησκείες,  υπάρχουν και άλλοι λόγοι πολύ σοβαρότεροι.


Καταρχήν ο νόμος είναι άλλη μια επιβολή και καταδυνάστευση της ευρωπαικής και μασονικής ελίτ πάνω στο σώμα της υποταγμένης ελληνικής κοινωνίας. Άλλος ένας νόμος που ισχύει σχεδόν σε όλη την Ευρώπη και θέλουν ντε και καλά οι κουτόφραγκοι να μας τον επιβάλλουν και να μας κάνουν σαν τα μούτρα τους. Φλώρους και πολιτισμένα διαλέγοντες, απομακρύνοντάς μας ακόμη περισσότερο από την ανατολική και μπαχαλιακή κουλτούρα μας.

Επίσης, ως γνήσιο τέκνο της Αργολικής γής, ομολογώ πως είμαι εκ φύσεως υποστηρικτής της τίμιας και λαικής δεξιάς και δεν μπορώ να αντιταχθώ στις βουλές  του αρχηγού και ηγέτη μου Αντώνη. Θεωρώ πως αν δεν τον υποστηρίξω σε αυτή την πολύ κρίσιμη ιδεολογική συγκυρία, θα πέσει φωτιά να με κάψει.
Μπορεί να με καταραστεί κι η συμπολίτισσα πεθερούλα  του. Ποιός ξέρει.

Επιπλέον, με το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο αδρανοποιείται παντελώς η επιχειρηματογία(!!!)  του κόμματος της Χρυσής Αυγής. Δεν θα έχουν τί να πούν οι άνθρωποι. Θα βγαίνουν στα κανάλια και τις εφημερίδες, θα στέλνουν δελτία τύπου και φυλλάδια και θα μένουν μουγκοί. Άντε στην αρχή θα κράζουν για κανά εξάμηνο το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο. Μετά; 

Με συγχωρείτε αλλά εγώ κατά το ήμισυ και βάλε είμαι σατιρικός γραφιάς. Δεν μπορώ να ανεχτώ να χάσω έναν σίγουρο πελάτη που μου γεμίζει ευχάριστα τις μέρες που δεν υπάρχει κάποια  είδηση  άξια σχολιασμού μέσα στη μίζερη καθημερινότητα της περιοχής. Όλα κι όλα. Τα καλά και συμφέροντα.

Και επειδή είπα συμφέροντα, ας πάω και στον πιο σοβαρό για μένα λόγο γιατί τους προηγούμενους τους έχω και ψιλοχεσμένους.

Θα μπορώ εγώ μετά την ψήφιση του αντιρατσιστικού νομοσχεδίου να λέω τους Ναυπλιώτες Κωλοπλένηδες; Τους Αργείτες Πρασάδες; Τους Αθηναίους Τσιμεντόβλαχους και τους κατοίκους των πέριξ σκέτους Βλάχους; Θα μπορώ; Ή θα μαζευτεί κανά τσούρμο αυτοχθόνων και προοδευτικών υπογραφών που θα θεωρεί πως τους μειώνω, τους διαχωρίζω, τους προσβάλλω και άλλες παρόμοιες ασυναρτησίες; 

Η φράση "αυτόχθονες ιθαγενείς" θα είναι νόμιμη ή θα διαχωρίζει τους γηγενείς από τους ξένους και θα θεωρείται ρατσιστική;

Θα μπορώ να φωνάξω καθαρά και ξάστερα μέσα από τις γραμμές του ιστολογίου μου " Έξω οι βλάχοι από τ' Ανάπλι" ή θα στερηθώ τα πολιτικά μου δικαιώματα;

Προειδοποιώ πάντως πώς αν τα στερηθώ θα ήμουν στις προσεχείς εκλογές ψηφοφόρος του νέου κόμματος της Χρυσής Δημοκρατίας. Άρα αυτοί θα χάσουν.

Τρίτη, 21 Μαΐου 2013

Kαταρρέουμε σύντροφοι

Μετά και την κατάρρευση του διατηρητέου κτιρίου στη πλατεία του Αγίου Γεωργίου στο Ναύπλιο ένα είναι το συμπέρασμα που με μαθηματική ακρίβεια οδηγείται ένας κοινός νους: Kαταρρέουμε σύντροφοι.


Η κατάρρευσις έχει ξεκινήσει εδώ και πολύ καιρό. Η σαπίλα, η μούχλα κι η σκουριά έχουνε δουλέψει μυστικά κι υπόγεια όλα τα προηγούμενα χρόνια και αργά και βασανιστικά  εμφανίζουν μπροστά στα δήθεν έκπληκτα μάτια μας τα αποτελέσματα της πανούργας τους συνωμοσίας.

Ο βουλευτής Αργολίδας της Νέας Δημοκρατίας κύριος Ανδριανός, αμέσως μετά την είδηση της κατάρρευσης του ιστορικού και παρατημένου από τη Μητρόπολη μνημείου, έκανε ερώτηση στη βουλή των Ελλήνων ζητώντας την ένταξη στα επιδοτούμενα προγράμματα ΕΣΠΑ της αναστήλωσης όλων των διατηρητέων και επικίνδυνων προς πτώση ιστορικών κτιρίων της παλιάς πόλης. Κακώς. Πολύ κακώς.

Γιατί η κατάρρευση απ΄την οποία κινδυνεύουμε περισσότερο είναι η εσωτερική μας κατάρρευση. Όχι η εξωτερική. Το πρόβλημα δεν βρίσκεται στη βιτρίνα αλλά στα υπόγεια του καταστήματος.

Ο κύριος Ανδριανός, αν ήθελε όντως να επιλύσει το πρόβλημα, αν είχε έστω την ελάχιστη συναίσθηση της κατάστασης,  έπρεπε να ζητήσει την ένταξή μας σε επιδοτούμενα προγράμματα  κοινωνικής και πολιτικής μας προσαρμογής.

Γιατί είμαστε απροσάρμοστοι σύντροφοι. Απροσάρμοστοι, ακοινώνητοι και πνευματικά ασθενείς.

Έχουμε χάσει τη γή κάτω από τα πόδια μας επειδή μας πήραν τα λεφτά μέσα από τα χέρια και μέσα στη βαθιά μας θλίψη που πιαστήκαμε άλλη μια φορά οι μαλάκες της ιστορίας αφήνουμε τα πάντα γύρω μας να καταρρεύσουν μαζί με  εμάς.

Έχουμε χάσει το βασικό ένστικτο επιβίωσης που είναι οι κοινωνικοί μας δεσμοί, οι δεσμοί της κοινότητας, της αλληλεγγύης, της πολιτισμικής μας ύπαρξης και της δημοκρατικής πολιτικής μας σκέψης, έχουμε μείνει άδειοι ψυχικά, καταντήσαμε καταθλιπτικοί, ημίτρελοι, απαίδευτοι κι ημιμαθείς και δεν έχουμε ούτε τη τόλμη να κοιτάξουμε στον καθρέφτη τον πραγματικό ένοχο της παρακμής μας.

Κοινώς, δεν είμαστε  Έλληνες πια σύντροφοι.

Γι' αυτό επιτρέπουμε να κυκλοφορούν ανάμεσά μας αυτές οι άθλιες και φωνακλάδικες καρικατούρες Ελλήνων υπερπατριωτών. Υποκαθιστούν την χαμένη μας ελληνική ψυχή. Όπως ακριβώς υποκαθιστά την πάλαι ποτέ πολιτιστική μας χαρμολύπη, το λεξοτανίλ.

Δευτέρα, 20 Μαΐου 2013

Το γαμημένο το ΤΕΒΕ

Ξεκινάει η εβδομάς χαρωπή και ηλιόλουστη και διανύουμε με την γνωστή ταχύτητα της επαρχιακής καθημερινότητας τις τελευταίες μέρες της άνοιξης.

Μπροστά μας απλώνεται το λαοφιλές καλοκαίρι το οποίο δεν το έχω και σε μεγάλη συμπάθεια αλλά δεν βαριέσαι. Όλα συμβαίνουν για να μας λείψουν.

Εμείς, οι πεταμένοι ανθρώποι στην άκρη του Μοριά, απολαύσαμε το σαββατοκύριακο που μας πέρασε τις ωραίες μας βολταδούρες, την εθνική μας αντιπροσώπευση στον ευρωπαικό διαγωνισμό ποπ κουλτούρας παρέα με φίλους, πίτσες, μπιρίμπες και τα συναφή ή παρόμοια και θαυμάσαμε τις εξαιρετικές πόζες μπροστά στο φακό των τοπικών αρχόντων και δημοσίων προσώπων που επισκέπτονταν ο ένας πίσω από τον άλλονα, σαν να ήτανε η ζήλεια ψώρα και η προβολή μετάλλιο,  την επιχειρηματική  έκθεση "Αργολίδα 2013".

Πολλά χαμόγελα και όμορφα λόγια, εύγε και μπράβο για την πρωτοβουλία και την επιτυχία της έκθεσης, ένας κόσμος ονειρικά πλασμένος γεμάτος επιχειρηματικά ρίσκα, εργασία, φαντασία και επιμονή.

Και δεν λέω, τα αξίζανε τα μπράβο τους οι άνθρωποι, και οι διοργανωτές και φυσικά οι επιχειρηματίες αλλά περίμενες και από τα χείλη των εκλεγμένων, αυτών των ανεύθυνα υπεύθυνων για τη ζωή και το μέλλον σου,  μια κουβέντα παραπάνω, μια πρόταση ή μια ιδέα που θα ανοίξει τα φτερά και σε άλλο κόσμο να καταπιαστεί με την ιδιωτική πρωτοβουλία και να μην περιμένει ματαίως πια αυτό το έρμο το δημόσιο να του κανονίσει τη ζωή.

Αλλά φεύ! Καμιά πρωτοτυπία. Μόνο ωραία λόγια και αυτοπροβολή. Ούτε αυτό το γαμημένο το ΤΕΒΕ  που καταδυναστεύει τα πρώτα βήματα όλων των πρωτοβουλιών και των παραγωγικών διαθέσεων δεν σκέφτηκε κανείς να καταργήσει. Έστω σαν ιδέα. Έστω για τα πρώτα χρόνια εργασίας. Ξέρετε πόσοι νέοι άνεργοι αυτή τη στιγμή δεν κάνουν απολύτως τίποτα εξαιτίας αυτού του γαμημένου του ΤΕΒΕ; Ξέρετε πόσες ιδέες πάνε χαμένες; 220 ευράκια το λιγότερο μηνιαία ταρίφα ασφάλισης παρακαλώ. Από τον πρώτο μήνα εργασίας. Έχεις, δεν έχεις κέρδη. Αδιάφορο. Το ΤΕΒΕ είναι εκεί και σε κυνηγάει. Μαζί του σε κυνηγάνε προκαταβολές, εφορίες, έξοδα λογιστών, ρεύματος, ενοικίου και πολλά άλλα. Αλλά όποιον επιχειρηματία και να ρωτήσεις στη πιάτσα ποιός είναι ο μεγαλύτερός του βραχνάς, το ΤΕΒΕ θα σου πεί πρώτο-πρώτο. Και να πείς πως έχει καμιά ασφάλιση της προκοπής; Παπάρια. Πεταμένο σε ένα ράντζο θα σε έχουν και με φακελάκι (νόμιμο πλέον) στον θεράποντα ιατρό. Και έρχεται και στο τέλος του χρόνου το κράτος, το κράτος που απολύει σωρηδόν κόσμο από το δημόσιο, που σε συμβουλεύει να γίνεις πλέον παραγωγικός και να σταματήσεις να ονειρεύεσαι την καθιστική ζωή του υπαλλήλου και σου κοτσάρει στη μάπα και ένα τέλος επιτηδεύματος, ανεξαρτήτως κερδών. Μπλοκάκι δεν έχεις; Επιχειρηματίας δεν είσαι; Πού ξέρω εγώ, σου λέει, αν κλέβεις την εφορία. Αν τα μισά τα παίρνεις μαύρα. Κλέβεις, δεν κλέβεις, επειδή εγώ δεν μπορώ να σε ελέγξω σωστά, δεν μπορώ να εκπληρώσω τη δημόσια δουλειά μου,  σκάσε μου ένα 500ευράκι το λιγότερο για την ιδιωτική δική σου για να είμαστε όλοι καλυμμένοι.


Τα ακούσατε πουθενά αυτά; Ακούσατε πουθενά λύσεις, προτάσεις και ιδέες ή μόνο γελάκια, πόζες και επικοινωνιακά ναζάκια;

Και να μην ακούσατε τίποτα, μην αγχώνεσθε. Είναι εδώ το Παλαμπούρτζι για σας που αφουγκράζεται την κοινωνία και οσφραίνεται τις μεγάλες επιχειρηματικές ευκαιρίες για όλους τους ανέργους και πάσχοντες από την ελληνική γραφειοκρατία. Οπότε ακούστε ιδέα.

Τώρα που καλοκαιριάζει και κατεβαίνουν οι κουτόφραγκοι στ' Ανάπλι για να δούν από κοντά τη σημαίνει ήλιος, γαλανός ουρανός και τα σχετικά, ξεκινάτε και φτιάχτε μικρά αγαλματάκια του γιουροβιζιονικού Αγάθωνα, τονίστε τη μουστάκα, βάλτε του και έναν μπαγλαμά, γιατί όχι και ένα πιτόγυρο στ' αυτί για την ελληνικούρα και το εθνικό μεγαλείο, και σπρώχτε τα  στα τοπικά greek art καταστήματα. Θα τα κονομήσετε χοντρά. Η ιδέα είναι του μεγαλοεπιχειρηματία Μήτσου που κατέχει το περίπτερο όπισθεν ΔΕΗΣ  (στο Ναύπλιο πάντα) και όφειλα να την προσφέρω αφιλοκερδώς στο αναγνωστικό μου κοινό γιατί είμαι κουβαρντάς. Μήν το ψάχνετε. Είναι μεγάλη ευκαιρία. Έκτο τον έβγαλαν οι κουτόφραγκοι τον παππού. Θα τσιμπήσουν σίγουρα.

Πήγαμε και την ποδηλατοδρομία μας χθές. Ωραία ήταν. Ποδηλατοδρομίες έχουμε. Δεν έχω παράπονο ως προς αυτό. Ποδηλατοδρόμους όμως δεν βλέπω να αποκτούμε σύντομα. Και αν αναλογιστεί κανείς πως από δώ και πέρα θα μονοτονήσει τα δημοτικά το ζήτημα της Καραθώνας, ζήσε  Μάη μου, να φάς τριφύλλι. Έχει "η Ίδια Πρόταση" σήμερα συνέλευση επί του θέματος. Άντε να δούμε και αυτοί τί θα μας επούνε και ακολουθεί στις 23 του μηνού, αν δεν κάνω λάθος, δημοτικό συμβούλιο. Κυρίαρχο θέμα τί άλλο; Η Καραθώνα μας. Έχω περιέργεια να δώ διαφόρους φιλόπατρεις και φιλοναυπλιείς που σηκώνουν κατά καιρούς τα λάβαρα της επανάστασης πώς θα τοποθετηθούν. Μέχρι τότε δεν θα μιλήσω και δεν θα κριτικάρω. Υπομονή επομένως.

Ο εμπορικός σύλλογος Άργους κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για το παρεμπόριο και καλεί όλους τους νομοταγείς πολίτες και τις αρμόδιες αρχές να παρέμβουν. Ακούει κανείς ή πρόκειται να ζήσουμε άλλο ένα θεαματικό σόου των ταγμάτων εφόδου; Δεν ξέρω. Λέω. Πάντως αν ζήσουμε κάτι τέτοιο σας υπόσχομαι πως θα είμαι δριμύτατος στη κριτική μου προς πάσα κατεύθυνση και κυρίως αριστερή. Οψόμεθα.

Επί του πιεστηρίου θέμα τώρα. Σχετικά με την χθεσινή κατάρρευση διατηρητέου κτιρίου στη πλατεία του Αγίου Γεωργίου στο Ναύπλιο, θα κάνω ένα σύντομο σχολιάκι και θα επανέλθω με περισσότερες λεπτομέρειες και ειρωνείες στο μέλλον. Πέφτουν ωραία, στ' Ανάπλι τα διατηρητέα! Δεν το κάνουμε τουριστικό μας σύνθημα;

Κλείνοντας, εκφράζω  τη θλίψη μου για το κλείσιμο της εφημερίδας "τα Αργολικά". Έγραφα κατά περιόδους εκεί και επειδή δεν μου αρέσουν τα μεγάλα λόγια και τα επιτάφια σύνδρομα το μόνο που έχω να πώ είναι πως ο κύριος Νικολόπουλος, εκδότης και ιδιοκτήτης της εφημερίδας, με άφηνε πάντοτε να γράφω ό,τι γουστάρω, όσο τρελό και προκλητικό κι αν ήταν, χωρίς να με λογοκρίνει ποτέ.

Καλή εβδομάδα να έχουμε σύντροφοι ιθαγενείς.



Παρασκευή, 17 Μαΐου 2013

Οι δυό μικροί Μήτσοι

Ξεκινάω το φύλλο της Παρασκευής στέλνοντας τους αγωνιστικούς μου χαιρετισμούς στην εξαιρετική πρωτοβουλία Αργολιδέων παραγωγών που ξεκίνησαν και στη περιοχή μας να μοιράζουν τα αγαθά που παράγουν χωρίς μεσολαβητές, νταβατζήδες και άλλους επιτήδειους κλεψιματίες του συστήματος.

Η αυτοοργάνωση είναι πλέον μισή αρχοντιά και μια εξαιρετική οδός αντίστασης και ουσιαστικής ανατροπής και αυτό πρέπει να το κατανοήσουμε όλοι μας. Παραγωγοί και καταναλωτές είναι θύματα εδώ και κάμποσο καιρό του ίδιου  συστήματος αισχροκέρδειας και κινήσεις που ανατρέπουν αυτή την κατάσταση και διώχνουν τους ενοχλητικούς ενδιάμεσους πρέπει να προβάλλονται και να προωθούνται συνεχώς και με έμφαση καθώς λειτουργούν προς το συμφέρον και των παραγωγικών δυνάμεων και φυσικά των καταναλωτών.

Το μέιλ της ομάδας των παραγωγών της περιοχής μας  είναι omada.paragogon.argolidas@gmail.com. Κυκλοφορούν και τηλεφωνάκια που αν είστε ορεξάτοι για επικοινωνία θα τα βρείτε ευκόλως στα λοιπά τοπικά ιστολόγια. 

Συνεχίζοντας τους αγωνιστικούς χαιρετισμούς, στέλνω τις ευχές μου στους μαθητές όλου του νομού που ξεκινούν από σήμερα το αγχώδες βάσανο των πανελληνίων εξετάσεων και τον αγώνα τους για να  κάνουν αυτό που πραγματικά επιθυμούν στη ζωή τους.

Οι τετριμμένες ευχές πως όλα εδώ δεν τελειώνουν, πως η ζωή συνεχίζεται και πως τα πτυχία δεν έχουν πλέον μεγάλο αντίκρισμα είναι ένα γεγονός που δεν μπορεί να αγνοηθεί αλλά τα μικρά αργολιδάκια, που έζησαν και μεγάλωσαν μέσα σε μια κοινωνία μικροαστική και καταπιεσμένη, έχουν το δικαίωμα και την ευκαιρία να φύγουν από τη ζεστασιά του πατρικού τους, να αυτονομηθούν σχετικώς, να γνωρίσουν κόσμο και άλλα μέρη της χώρας, να μάθουν να αντιμετωπίζουν και μόνοι τους τα προβλήματά τους, να γλεντήσουν και να εκτονωθούν και κυρίως να ανοίξουν τους πνευματικούς τους ορίζοντες πέρα από τα κλειστά και συντηρητικά σύνορα της Αργολίδας. Είναι ηλίθιο  να λέμε  στα παιδιά πως τα πτυχία δεν φέρνουν πλέον επαγγελματική αποκατάσταση, να γκρινιάζουμε γι' αυτό και από την άλλη να μην επιθυμούμε την στεγνή και ωμή σύνδεση της πανεπιστημιακής εκπαίδευσης με την αγορά εργασίας. Πρέπει να αποφασίσουμε επιτέλους σύντροφοι τί θέλουμε και τί δεν θέλουμε για να μην κάνουμε και το μυαλό των νέων χυλό. Και αυτό που πρέπει να θέλουμε πάνω απ' όλα είναι παιδιά μορφωμένα, ανεξάρτητα και κοινωνικά. Καλή τύχη επομένως σε όλα τα παιδιά του νομού στον αγώνα τους να γνωρίσουν έναν καινούριο κόσμο.

Να μην ξεχάστε τη Κυριακή το απόγευμα να κάνετε μια βόλτα από τα γραφεία της Χρυσής Αυγής στο Ναύπλιο για να παρακολουθήσετε μια θαυμάσια, μια μοναδική ομιλία για την Γενοκτονία των Ποντίων από τους καλύτερους και αντικειμενικότερους ιστορικούς επιστήμονες της Αργολίδος. Πληροφορίες που αναφέρουν πως σύντομα θα γίνει και ομιλία για την γενοκτονία των Ελλήνων από Γερμανούς Ναζί δεν έχουν ακόμη επιβεβαιωθεί. Αυτό που είναι σίγουρο είναι πως θα ακολουθήσει ένα δελτίο τύπου του υπερεθνικού κόμματος για την προβολή, προώθηση και διαφήμιση της εκδήλωσης  που θα τα βάζει με τα βρωμοκομμούνια και τον σφαγέα των Ποντίων, πατερούλη Στάλιν, ξεχνώντας περιέργως για άλλη μια φορά τον έτερο σφαγέα της ιστορίας  Αδόλφο και έπειτα τα βρωμοκομμούνια  θα ανταπαντήσουν αναλόγως. Προοδευτικές τάσεις της κοινωνίας μας και οι δύο, αναμένουμε με αγωνία τον τελικό νικητή για να τον προσκυνήσουμε και να κόψουμε τα κεφάλια των εχθρών του.

Πατερούλη φεύγω...πάω στα καράβια
- Έλα βρε Ηλία αγόρι μου! Ανατίναξε σε παρακαλώ  όλα τα ελληνικά καράβια, αν μπορείς, να γελάσουμε  λιγάκι

Κλείνω με τους τελευταίους αγωνιστικούς χαιρετισμούς στον συμπολίτη Μπουζαλά Γεώργιο που συστρατεύεται με τον ανώτατο άρχοντα της πόλης κύριο Μήτσο μας και ονειρεύεται μέσω αυτής της συνεργασίας να γίνει η πόλη μας έναν πραγματικό κόσμημα.

Σύντροφε Γιώργο, με κάθε καλή πρόθεση σου δηλώνω πως η πόλη μας είναι πραγματικό κόσμημα. Το πρόβλημα είναι πως εμείς, οι κατοικούντες στον παράδεισο έχουμε αρχίσει και βλέπουμε τώρα τελευταίως τη κόλαση που έρχεται με καλό μάτι.

Μιας που είπα Μήτσο, τί θυμήθηκα; Δεν ξέρω αν το έχετε παρατηρήσει αλλά οι μόνοι που έχουνε μιλήσει προς το παρόν δημοσίως για τη παραχώρηση της Καραθώνας  είναι οι δύο μικροί Μήτσοι  της περιοχής. Ο καραφλοδαίμονας  Αργείος βουλευτής  του ΣΦΥ.ΡΙΖ. Α ( σφύρηγμα ριζοσπαστικής αριστεράς) και το δικό μας το παιδί και πρώτος πολίτης, Μίστερ Θρί Πόιντερ.
Οι υπόλοιποι σιγήν ιχθύος. Όσο για τον μεγάλο Μήτσο του νομού, δήλωσα πως δεν ασχολούμαι πλέον με την ύπαρξή του.

Καλό σαββατοκύριακο σε όλους τους αυτόχθονες ιθαγενείς.

Πέμπτη, 16 Μαΐου 2013

Στην Αργολίδα υπάρχουν ακόμη δημοσιογράφοι;


παπαγαλάκι του συστήματος

Έχοντας το μεγάλο προνόμιο να μην θεωρώ τον εαυτό μου δημοσιογράφο αλλά ερασιτέχνη γραφιά και πιστεύοντας πως το δημοσιογραφικό έργο είναι ένα από τα πιο σοβαρά και ιερά λειτουργήματα μέσα στη κοινωνία  διερωτώμαι αν σε αυτό το μικρό κομμάτι της Βαλκανικής γής, την ένδοξη και ηρωική Αργολίδα μας, υπάρχουν ακόμη άνθρωποι που εξασκούν αυτό το επάγγελμα.

Υπάρχουν δεκάδες εφημερίδες, ραδιόφωνα, κανάλια και ενημερωτικές ιστοσελίδες αποκλειστικά τοπικές αλλά το επίπεδο της ενημέρωσης και της κριτικής αγγίζει τα όρια του γελοίου.

Θα περίμενε κανείς πως η έκρηξη της διαδικτυακής ενημέρωσης θα βελτίωνε την διεφθαρμένη κατάσταση των τοπικών μέσων και θα έδινε την ευκαιρία σε νέο κόσμο να αυτοοργανωθεί και να δημιουργήσει πηγές πληροφόρησης ανεξάρτητες και αμερόληπτες, με όρεξη για κριτική και για βελτίωση των τοπικών συνθηκών.

Αντ' αυτού, αυτό που παρατηρείται κατά κόρον είναι η απλή μεταφορά όλων των στρεβλώσεων που υπήρχαν την εποχή πρίν το διαδίκτυο μέσα στον τοπικό κυβερνοχώρο.

Παρατηρούμαι ιστοσελίδες δήθεν ενημερωτικές που αποτελούν απλά τον αποθηκευτικό χώρο δελτίων τύπου διαφόρων πολιτικών προσώπων, επιστολών πολιτών ή πληρωμένων δημοσιευμάτων που αποκαλύπτουν ξεκάθαρα πως εξυπηρετούν την δημόσια προβολή διαφόρων ατόμων έναντι των αντιπάλων τους.

Ακόμη και ο πιο ηλίθιος συμπολίτης μας έχει κατατάξει διάφορες ιστοσελίδες ανάλογα με τα συμφέροντα που εξυπηρετούν ή με βάση τις πηγές χρηματοδότησής τους.

Έτσι έχουμε ιστοσελίδες δεξιές ή αριστερές, γραμματικοπουλικές ή κωστουρικές, καμποσικές ή αντικαμποσικές και πάει λέγοντας για κάθε θέσμο ή δημόσια θέση της περιοχής.

Εκτός διαδικτύου παρατηρείται η ίδια στρεβλή πραγματικότητα του παρελθόντος. 

Πληρωμένες και στημένες συνεντεύξεις δημοσίων προσώπων με έτοιμες ερωτήσεις και απαντήσεις, χαιδέματα αυτιών στον εκάστοτε καλεσμένο ώστε να μας ξανάρθει και να πουλήσουμε λίγο ακόμη και ρεπορτάζ ανούσια, πρόχειρα και προπαγανδιστικά προς τη μία ή την άλλη κατεύθυνση.

Στις εφημερίδες υποψιάζομαι πως η κατάσταση είναι τραγικότερη καθώς τα κέρδη της διαφήμισης έχουν πέσει κατά πολύ ελέω κρίσης αλλά και το περιεχόμενο πλέον είναι εξαιρετικά φτωχό.

Οι τοπικές εφημερίδες μάταια προσπαθούν να ανταγωνιστούν την ταχύτητα πληροφόρησης του διαδικτύου αντί να στρέψουν την προσοχή τους στην επεξεργασία και την κριτική της κάθε είδησης ή πληροφορίας ώστε να αποκτήσουν περισσότερο αναγνωστικό ενδιαφέρον και να φανούν χρήσιμες στο κοινωνικό σύνολο.

Διαμορφώνεται επομένως μια γενική κατάσταση απαξίωσης των τοπικών μέσων, διαδικτυακών και μή,  μια γενική εικόνα απόλυτης σύνδεσης τους με πολιτικά ή επιχειρηματικά συμφέροντα που οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην κατάρρευσή τους. Ηθική και οικονομική. Ακόμη και όταν δεν ισχύει κάτι τέτοιο, η αυτολογοκρισία, η χειρότερη μορφή λογοκρισίας που περνάει μέσα από το ίδιο το μυαλό και τη θέληση του γράφοντα και που αυξάνει στις μικρές κοινωνίες, αρκεί για να ζούμε όλοι μας σε έναν κόσμο εικονικό, ψεύτικο και παραπληροφορημένο.

Όταν ήμουν πιτσιρικάς και είχα αρχίσει να αναπτύσσω το ψώνιο του γραψίματος, είχα ζητήσει αφελώς από τον συγχωρεμένο τον πατέρα μου που είχε διάφορα τοπικά κονέ, να μου βρεί μια εφημερίδα ή ένα μέσο να γράφω τα δικά μου και να βγάζω και κανα χαρτζιλίκι.
Η απάντηση του γέρου μου ήταν αποστομωτική.
Έχεις όρεξη να δίνουμε γαμησιάτικα λεφτά για να σου δημοσιεύουν κείμενα;

Η ερώτηση επομένως παραμένει με πόνο ψυχής. 

Στην Αργολίδα, υπάρχουν ακόμη δημοσιογράφοι;

Βέβαια, για να κάνω και τον δικηγόρο του διαβόλου στον εαυτό μου ή αλλιώς να αυτολογοκριθώ μή τυχόν και μου την πέσουν όλοι οι βιοπορίζοντες εκ του δημοσιογραφείν, και επειδή είμαστε και μικρή κοινωνία και χρειάζεται να τα έχεις με όλους καλά γιατί ποτέ δεν ξέρεις τί μπορεί να χρειαστείς και ποιός μπορεί να στο προσφέρει, όπως ακριβώς μου έμαθε η σοφή κι ανιδιοτελής κοινωνία που ζώ, θα κοιτάξω και την απέναντι πλευρά και θα ρωτήσω.

Αναγνωστικό κοινό της προκοπής υπάρχει;



Τετάρτη, 15 Μαΐου 2013

Πρόγραμμα εξελληνισμού αλλοδαπών (αποκλειστικό)

Έγκυρες πληροφορίες μου αναφέρουν πως το παιχνιδάκι που έχει στηθεί τελευταία και στο νομό μας μεταξύ του κόμματος, ο θεός να το κάνει κόμμα, της Χρυσής Αυγής και των διοικήσεων των νοσοκομείων είναι καραστημένο και στόχο έχει να αποπροσανατολίσει τη κοινή γνώμη από το αληθινό και μυστικό σχέδιο της κυβέρνησης για την αντιμετώπιση του μεταναστευτικού προβλήματος.
Σε παγκόσμια αποκλειστικότητα επομένως και μόνο στο Παλαμπούρτζι θα μάθετε πως ούτε η Χρυσή Αυγή επιθυμεί το αίμα των μελών της να πηγαίνει μόνο σε Έλληνες, ούτε οι διοικήσεις των νοσοκομείων επιθυμούν να το δίνουν σε όποιον έχει ανάγκη ανεξαρτήτως χρώματος, φυλής ή θρησκείας.
Η αλήθεια είναι πως και οι δυό φαινομενικά αντιμαχόμενες πλευρές γνωρίζουν καλά πως το αίμα των Ελλήνων διοχετεύεται αποκλειστικά και μόνο σε αλλοδαπούς ασθενείς.
Το σχέδιο είναι απλό. Διοχετεύοντας αίμα ελληνικό σε αλλοδαπό,  αίμα ένδοξο, ηρωικό και πένθιμο, με την επίσημη σφραγίδα πάνω του των αγνών προιόντων της πάτριας γής, με την έγκριση 299 κατασκευαστών πλυντηρίου και το επίσημο ελληνικό barcode εξαγωγών, μετατρέπεις τον αλλοδαπό αργά και βασανιστικά σε έλληνα πολίτη.
Πειράματα σε αμερικάνικα πανεπιστήμια υπό την στενή παρακολούθηση της ομάδας Έψιλον και των Έλ, απέδειξαν πως οι αλλοδαποί που δέχονται ελληνικό αίμα αρχίζουν σταδιακά να ασπρίζουν ή να μαυρίζουν (ανάλογα), να βγάζουν τρίχες σε όλο τους το κορμί και κυρίως στο στέρνο, να φυτρώνουν χρυσοί σταυροί και καδένες στο λαιμό τους και να τραγουδάν ανεξήγητα Πασχάλη Τερζή, Άντζελα Δημητρίου και Λεπά.
Με την πάροδο του χρόνου και με την αύξηση της χορηγίας αίματος, οι αλλοδαποί αποκαλούν κάθε άνθρωπο που συναντούν μαλάκα, σκέφτονται μόνο ρεμούλες και κομπίνες, κουτσομπολεύουν ασύστολα, θεωρούν τους εαυτούς τους απόγονους μιας ανώτερης φυλής της αρχαιότητας, γαμοσταυρίζουν τους θεούς τους, παρακολουθούν διαρκώς τηλεόραση σαν τα βόδια, γράφουν στα παπάρια τους τον διπλανό τους και γίνονται άσσοι στη φοροδιαφυγή. Αναπτύσσουν μια αδυναμία στη πόση καφέ, και δή τούρκικου ή φραπέ, γαμάνε αβέρτα ό,τι βρούν και πιάνουν διαρκώς τ' αρχίδια τους ή ξύνουν το πουλί τους. Επίσης γνωρίζουν άριστα την προπονητική σε κάθε άθλημα και θεωρούν πως θα ήταν μεγάλοι και τρανοί αν κάτι στραβό και άτυχο δεν είχε συμβεί στη ζωή τους.

στη μέση διακρίνεται αλλοδαπός σε πορεία  ελληνικής μετάλλαξης

Το τελικό στάδιο της μετάλλαξης των αλλοδαπών συνίσταται στην παρανοική τους ικανότητα να χωρίζονται σε αντίπαλα στρατόπεδα για αστείους ή επιφανειακούς λόγους όπως για παράδειγμα η αγαπημένη τους εθνική τραγουδίστρια, η πόλη που μένουν και η ομάδα που υποστηρίζουν. 
Μπορούν να πολιτογραφηθούν Έλληνες από τη στιγμή που γίνεται όνειρο ζωής γι' αυτούς μια θέση στο δημόσιο ή να τους πέσει το λαχείο. Έπειτα ακολουθούν σαν τα μοσχάρια ένα πολιτικό πρόσωπο ή κάποιο κόμμα που τους κοροιδεύει στα μούτρα και εντάσσονται πλέον κανονικά στο ανώτερο φυλετικά ελληνικό κοινωνικό σύνολο.
Κατόπιν όλων των προαναφερθέντων αδιάσειστων αποδείξεων είναι προφανές πως η ανταλλαγή δελτίων τύπου μεταξύ της τοπικής οργάνωσης της Χρυσής Αυγής και της διοίκησης των νοσοκομείων του νομού, είναι μόνο στάχτη στα μάτια των ανυποψίαστων πολιτών της Αργολίδας.
Το ιδιοφυές και μυστικό πρόγραμμα της κυβέρνησης έχει σαν στόχο πέρα από την αντιμετώπιση του μεταναστευτικού προβλήματος να δώσει και μία λύση στο ζήτημα της υπογεννητικότητας της χώρας. Με ένα σμπάρο, δυο τρυγόνια επομένως σύντροφοι.
Ήταν το Παλαμπούρτζι, από  την πρώτη πρωτεύουσα του ελεύθερου βαυαρικού κρατιδίου της Ρωμανίας. 
Καλή μας νύχτα.

Τρίτη, 14 Μαΐου 2013

Όχι άλλο Καμπόσο

Λοιπόν, το κακό έχει παραγίνει και χρειάζεται κάτι δραστικό για να αντιμετωπιστεί. Δεν γίνεται να έχεις κάθε καλή πρόθεση να κάνεις ένα μπλοκ για να σχολιάζεις και να κριτικάρεις τα γεγονότα της πόλης σου και της περιοχής σου και να σου εμφανίζεται πάνω στο άνθος της καριέρας σου και της γραφής σου  ένας δήμαρχος-φαινόμενο που τραβάει πάνω του όλα τα φώτα της δημοσιότητας, που λέει συνεχώς και κάνει απίθανα πράγματα, που γίνεται ο πιο εύκολος στόχος της σάτιρας και να σε αναγκάζει να ασχολείσαι διαρκώς με αυτόν και τα απίστευτα λεγόμενά του. Αρνούμαι να συμμετέχω άλλο στο σχιζοφρενές παιχνίδι του. Μέχρι και αρχαίες ελιές είπε εχθές στη τηλεόραση πως θα μεταφυτεύσει στη πλατεία του Αγίου Πέτρου και όχι μόνο. Εγώ τί να πώ μετά από αυτό; Να κάτσω να γράψω ένα ολόκληρο κείμενο για να κοροιδέψω τους ισχυρισμούς του και τις ιδέες του; Αρνούμαι. Άλλη διαφήμιση δεν πρόκειται να του ξαναματακάνω. Η περίπτωσή του ομοιάζει με την περίπτωση των χρυσαυγιτών. Κάποιοι μου έχουν πει πως και η κοσμοθεωρία του ομοιάζει αλλά δεν είναι το θέμα μας αυτό. Πάν' οι χρυσαυγίτες λοιπόν που λέτε  και κάνουν μια κλασική ρατσιστική παπαριά και καφρίλα κάπου, και τρέχουνε  μετά οι αντιφασίστες  σαν τους μαλάκες να τους κράξουνε, να τους λιντσάρουνε, να βγάλουνε ανακοινώσεις, να ενεργοποιήσουνε κόσμο εναντίον τους και πάει λέγοντας. Ε, λοιπόν διαφήμιση τους κάνουνε και μόνο. Εκεί που προωθούσαν οι χρυσαυγίτες την καφρίλα τους σε 5-10 ανθρώπους, οι αντίπαλοι τους διαφημίζουνε σε 200. Το ίδιο συμβαίνει και με τον Καμπόσο. Λέει μια αερολογία, κάτι αυθαίρετο και ανυπόστατο και τρέχει μετά ο μαλάκας ο Παλαμπούρτζης  για να βγάλει κείμενο και στήνει ολόκληρο σατιρολόγιο γι' αυτό που είπε ο άρχοντας του Κάμπου προωθώντας σε ακόμη περισσότερο κόσμο το πρόσωπο του. Ε, λοιπόν τέλος. Ως εδώ. Από τούδε και στο εξής ο άνθρωπος αυτός δεν υπάρχει για μένα. Η σιωπή θα είναι η μοναδική μου απάντηση στην αντιαισθητική, παλαιοκομματική και γεμάτη διχασμό ρητορεία του. Ας φωνάζει και ας λέει ό,τι θέλει μόνος του ή παρέα με άλλους. Εγώ δεν ακούω ήδη.

Και πώς να ακούσω δηλαδή όταν με βρίσκει η Τρίτη γεμάτο απογοήτευση για την πολυδιαφημιζόμενη και παντελώς αποτυχημένη συνέλευση της ποδοσφαιρικής ομάδας της πόλης, της ένδοξης Πανναυπλιακάρας μας που μάζεψε 40 όλους κι όλους αυτόχθονες ιθαγενείς και που το μόνο που έκανε είναι να εκλέξει διοικητικό συμβούλιο για τη νέα χρονιά.

 Καταρχήν, για να ξεκινήσω με τα γενικά, αποδείχτηκε περίτρανα πως η αδιαφορία των Ναυπλιωτών και η εκνευριστική τους απάθεια δεν είναι τελικά μόνο πολιτική και κοινωνική αλλά αποτελεί βασικό συστατικό της τοπικής φυσιογνωμίας τους. Εντάξει ρε Ναυπλιώτη, δεν ενεργοποιείσαι για τα δικαιώματά σου, δεν ενεργοποιείσαι για την κοινωνική αλληλεγγύη, δεν ενεργοποιείσαι για το μέλλον των παιδιών σου, αλλά να μην ενεργοποιηθείς για το ποδόσφαιρο, αυτό είναι από τα ελληνικά άγραφα. Η πόλη παρομοιάζεται πλέον με αρκούδα σε μόνιμη χειμερία νάρκη. Μια σαπισμένη επαρχία του Ελλαδιστάν, πολιορκημένοι από βλάχους των περιχώρων που σε λίγο καιρό θα επιβάλλουν πλήρως τις βουλές και τις θελήσεις τους πάνω στο καλαίσθητο ναπολιτάνικο τοπίο της.

Πάμε στα ειδικά τώρα. Ομάδα λαικής βάσης θα γίνει; Ποιοί θα αποφασίζουνε; Φυτώρια πιτσιρικάδων θα βγάλει η ομάδα; Με ποιούς προπονητές; Ποιοί είναι οι στόχοι; Το σχέδιο; Η οργάνωση; Η νέα γενιά με ποιά κίνητρα θα έρθει στο γήπεδο είτε να παίξει μπάλα είτε να παρακολουθήσει; Επαφές με τα συμβούλια γονέων και κηδεμόνων θα γίνουν; Καμιά σελιδούλα της προκοπής στο ίντερνετ θα φτιάξουμε; Ναυπλιώτες ξενιτεμένους θα προσεγγίσουμε για να βοηθήσουν; Ο δήμαρχος τα 10.000 ευρώ τα έδωσε από τη τσέπη του ή από τα ταμεία του Δήμου; Γιατί αν τα έδωσε από τα ταμεία του Δήμου, εγώ θα έδινα 20, 30 και όσα γούσταρε η ομάδα. Δικά μου θά 'ταν; Έτσι αγαπάω όλες τις ομάδες άμα λάχει, όχι μόνο του Ναυπλίου.

Παλαμπούρτζη!!!. Άραξε αγόρι μου στο γραφειάκι σου και γράψε τις μαλακίτσες σου για να περνάει καλά ο κόσμος και σταμάτα να ασχολείσαι με αντρικές δουλειές όπως είναι η μπάλα. Ξέρουν οι ανθρώποι. Μη μας πρήζεις τώρα με ξενέρωτους σχεδιασμούς και δυτικότροπες νοοτροπίες. Για μπάλα μιλάμε. Δεν είναι και πυρηνική φυσική.

Εντάξει, σταματάω. Την πορεία των καθηγητών και των κουμμουνιάρηδων εψές  την είδατε; Στη πλατεία Δημαρχείου ντε; Λοιπόν σύντροφοι, είχε πολύ κόσμο. Το φαντάζεσθε; Δεν είχε η συνέλευση του Πανναυπλιακού και είχε η πορεία των τεμπέληδων, άχρηστων, διεφθαρμένων εκπαιδευτικών και των εθνοπροδοτών μπολσεβίκων;


Δεν πάει καλά ο κόσμος. Και κυρίως ο εδώ κόσμος. Πάει ο παλιός καλός καιρός που στο τόπο μας επικρατούσαν οι παραδοσιακές αξίες της πατρίδας, της αντρίλας, της στρογγυλής θεάς και της αυτοκινητοκόντρας.

Να δείτε και που στην ποδηλατοδρομία που θα γίνει την Κυριακή που μας έρχεται στη πλατεία Φιλελλήνων, θα έχει πολύ κόσμο. Τουλάχιστον περισσότερο από τη συνέλευση του Πανναυπλιακού.
Γέμισε η πόλη μας  τοιούτους μου φαίνεται. Δυστυχώς.

Δευτέρα, 13 Μαΐου 2013

Το Πρώτο Θέμα


Κάθε Κυριακή ξυπνάω αργά. Κατά τη μία και ίσως αργότερα. Σαν μανιακός εφημεριδάκιας η Κυριακή είναι η αγαπημένη μου μέρα καθώς αυτή τη μέρα είναι πλούσια τα ελέη του Τύπου. Λόγω όμως αργού ξυπνήματος και μέχρι να πιώ τον πρώτο φραπέ του ανοίγματος του βλεφάρου, η ώρα φτάνει δύο και βγαίνω τη γύρα μου στη πόλη σχετικώς καθυστερημένα. 
Εκείνη την ώρα είναι δύσκολο να βρείς παντού την εφημερίδα σου. Είναι και η ώρα προχωρημένη, είναι και αυτοί οι Τσιμεντόβλαχοι που δεν λένε μέχρι εκείνη τη στιγμή να ξεκουνήσουν οπότε τα περισσότερα φύλλα έχουν πουληθεί.

Σώστε τη χελώνα Καρέτα-Καρέτα

Το γνωστό τραγουδάκι του Γιάννη Ζουγανέλη "Σώστε τη Χελώνα Καρέτα-Καρέτα" που έκανε θραύση τα σχολικά μου χρόνια βρίσκει την επίκαιρη θέση του στις μέρες μας και στις παραλίες του Ναυπλίου. 
Τα περιστατικά του ξεβράσματος νεκρών χελωνών κάθε εβδομάδα έχουν γίνει περιέργως πολλά και όπως ήταν φυσικό κανείς μέχρι τώρα υπεύθυνος ή ανεύθυνος δεν έχει ασχοληθεί με την αιτία του προβλήματος.


Όσους δεν χωνεύω, θα τους απολύσω

Σύντροφοι ιθαγενείς, δεν ξέρω αν το έχετε πάρει χαμπάρι αλλά οι μέρες που ζούμε είναι ιστορικές.
Κεί πέρα στην Αθήνα, που έχουνε μαζευτεί όλοι οι σοφοί και οι γνωρίζοντες της χώρας μας, παίρνονται αποφάσεις και ψηφίζονται νόμοι που αλλάζουν ολοκληρωτικώς τη ζωή μας και τη συμπεριφορά μας μπροστά στις νέες προκλήσεις και τους κινδύνους που αντιμετωπίζει το έθνος και η κοινωνία μας.
Ένας από αυτούς τους νόμους που ψηφίστηκε πρόσφατα λέει πως αν ένας δημόσιος υπάλληλος έχει δεχτεί κάποια μήνυση ή αναφορά από συμπολίτη του, εκτός υπηρεσιακών αρμοδιοτήτων του, αυτομάτως τίθεται σε αργία μέχρι να τελεσιδικήσει η υπόθεση. Αν και εφόσον τελεσιδικήσει εναντίον του, απολύεται!!!

το πάρτυ τελείωσε κουφάλες

Διακοπές στο Άργος

Τέλος πια οι άσκοπες αναζητήσεις στο ίντερνετ και τα ταξιδιωτικά γραφεία για να βρούμε το σωστό μέρος που θα πάμε διακοπές.
Τέλος οι αγορές πανάκριβων εισιτηρίων, οι προπληρώσεις ξενοδοχείων, οι πανάκριβες διαμονές και τα τζετ λακ.
Σε λίγα χρόνια η λύση θα είναι δίπλα μας, κοντά μας, σε απόσταση ενός 5ευρου βενζίνας.
Γιατί σε λίγα χρόνια σύντροφοι και φίλοι αυτόχθονες ιθαγενείς, θα δημιουργηθεί σε απόσταση βολής από την πόλη μας ο πιο σύγχρονος νεοελληνικός παράδεισος, η καινούρια Εδέμ της υφηλίου, η πόλη όνειρο και  φαντασία σε μία και μόνο συσκευασία.
Η παραδείσια και ξωτική πόλη του Άργους.

Σάββατο, 11 Μαΐου 2013

To παράδειγμα του Albert Camus


Και ενώ μας περιμένει ένα ψιλοβροχερό και ελαφρώς χαλαρότερο σουκού, για να μπορέσουμε και μείς οι αυτόχθονες χριστιανοί, και του ελληνοφώνου αλλά και του αγγλοφώνου πλέον ευαγγελίου, να βρούμε την υγειά μας και την ανοιξιάτικη ησυχία μας, η δευτέρα που έρχεται προμηνύεται συναρπαστική.
Καταρχήν τη Δευτέρα στις 7 τ' απόγεμα, στο εργατικό κέντρο Ναυπλίου είναι η μεγάλη, παλλαική, πανναυπλιώτικη, χιλιοπροβαλλόμενη και χιλιοτραγουδισμένη συνέλευση της Πανναυπλιακάρας μας.
Βέβαια, δεν πρόκειται να ασχοληθώ και πολύ μαζί της διότι αποφάσισα πως αν δεν πειστώ για την σοβαρότητα και την υπευθυνότητα της ανοιχτής κίνησης, δεν πρόκειται να εκθέσω τον εαυτό μου σε αγωνιστικούς και φίλαθλους χαιρετισμούς, ούτε να πάρω στο λαιμό μου τους κωλοπλένηδες αναγνώστες του παλαμπουρτζίου.

Παρασκευή, 10 Μαΐου 2013

Αδέρφια, πιάστε τα γιοφύρια

Σύντροφοι πιάστε τα γιοφύρια κι οπλίστε τ' άρματα.
Η Καραθώνα μας. Η παραλία που έχει φιλοξενήσει γενιές και γενιές αυτοχθόνων ιθαγενών και όχι μόνο, η πολύπαθη πλαζ με τα σκουπίδια παραμάσχαλα, το ησυχαστήριο και η δροσιά του Ναυπλιώτη τις ζεστές μέρες και νύχτες του καλοκαιριού, η καλύτερη καβάντζα μας για σεξουαλικές περιπτύξεις εντός αυτοκινήτου και η ρομαντική βολταδούρα μας το χειμώνα για να φύγουν οι έγνοιες κι οι καημοί, πέφτει στα χέρια του κράτους των Αθηνών, στα χέρια του Τσιμεντοβλαχούμενου έθνους, στο πολυδιαφημισμένο και χιλιοπροβαλλόμενο ταμείο ξεπουλήματος δημόσιας περιουσίας, το λεγόμενο και ΤΑΙΠΕΔ.
Μήτσε Κωστούρε τοίμασε τις μπουλντόζες κι αγόρασε από τώρα τσιγάρα για τ' αυτόφωρα στα χνάρια του προκατόχου σου. Ο πόλεμος έφτασε και στα μέρη μας.


Κατά βάθος χάρηκα βέβαια.
 Ήθελα από καιρό να διαπιστώσω πως θα λειτουργήσει η κοιμισμένη ναυπλιακή κοινωνία σε ένα ενδεχόμενο ξεπουλήματος της ιδιοκτησίας της. Θέλω να δώ κατά πόσο μπορούμε να γίνουμε μια μικρογραφία έστω των Σκουριών ή της Κερατέας. Κατά πόσο μπορούμε να βγούμε στους δρόμους ανεξαρτήτως κομμάτων, ιδεολογιών και προκαταλήψεων και να παλέψουμε για έναν κοινό σκοπό. Μόνο γιατί είμαστε Ναυπλιώτες. 
Αν είμαστε ακόμη κι αυτό. Θα δείξει.

Δεν είμαστε πατριώτες σύντροφοι

Δεν μπορώ να καταλάβω όλον αυτόν τον χαμό που έχει προκληθεί με τις ελλείψεις των νοσοκομείων της περιοχής και ειδικά του Άργους-φαντάσου τί γίνεται Ναύπλιο- με αφορμή τη περιπέτεια του μικρού παιδιού που έπαθε αλλεργικό σοκ από τσίμπημα στη Καραθώνα θαλάσσιας ανεμώνης.

Το τέλος του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου στο Ναύπλιο

Γιορτάστηκε και στη πόλη μας εψές, όπως φαντάζομαι θα γιορτάστηκε και αλλού, το τέλος του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου που τόσα πολλά δεινά προκάλεσε στην ανθρωπότητα αλλά και στη χώρα μας ειδικότερα.

αρχαιοελληνικός χαιρετισμός του 50.000 π.Χ.

Μελινακίου Επιστολή

Η Μελίνα της καρδιάς μας δημοσίευσε χθές μια επιστολή διαμαρτυρίας. 
Το Παλαμπούρτζι επειδή διέπεται από αισθήματα δικαιοσύνης και αυτόχθονης και κωλοπλένικης αλληλεγγύης και επειδή πολύ την έχει ταλαιπωρήσει τη κοπέλα μας, αναγνωρίζει δημοσίως πως η εν λόγω επιστολή είναι ό,τι πιο αξιόλογο έχει δημοσιεύσει η μελλοντική βουλευτίνα του νομού Αργολίδας.

Το Άργος αλλάζει!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Σήμερα ημέρα Παρασκευή, 10 του Μαγιού του 2013, ο γνήσιος απόγονος της γενιάς του Μεγάλου Αλεξάνδρου, μας προσκαλεί στις 6 τ' απόγεμα, στο αμφιθέατρο του 1ου Γυμνασίου τ' Άργους να παρακολουθήσουμε τη δημόσια διαβούλευση για την ιστορική ανάπλαση του κέντρου της αρχαιότερης πόλης του σύμπαντος κόσμου.

Πέμπτη, 9 Μαΐου 2013

Τέλος η ανεργία στην Αργολίδα

Οι τελευταίοι 11 άνεργοι της Αργολίδας, το τελευταίο πρόβλημα που είχαμε ως κοινωνία στο δρόμο για την τελειότητα, θα βρούν επιτέλους δουλειά και ο νομός μας μπορεί επίσημα να ισχυρίζεται πως ζεί έναν σύγχρονο, μεταμοντέρνο και νεοφιλελεύθερο παράδεισο.

Η βόλτα της χοληστερίνης

Την ημέρα του Πάσχα, μετά το υγιεινό ντερλίκωμα και με τη χοληστερίνη να εξουσιάζει κάθε σπιθαμί του σώματός μου, κατέβηκα σαν γνήσιος αυτόχθων ιθαγενής τη βολταδούρα μου στη παλιά πόλη. Στόχος ως συνήθως ένα τραπεζάκι σε καλή προς κουτσομπολιό θεά και το αργό και χωνευτικό κύλισμα της καφείνης στις φλέβες μετά συνοδείας τσιγάρου.


στο κρατίδιο των Φιλελλήνων

( το κείμενο αναφέρεται στη μεταφορά της λειτουργίας της Μ. Παρασκευής από την Πλατεία Συντάγματος στη πλατεία Φιλελλήνων)

Από την ίδρυση του νεότερου ελληνικού κράτους το 1830 ήταν ξεκάθαρο στα μάτια κάθε αντικειμενικού παρατηρητή πως το νεοσυσταθέν κράτος ήταν ένα κράτος φιλελληνικό αλλά σε καμία περίπτωση ελληνικό.
Οι σκλαβωμένοι Έλληνες, βγαίνοντας από την ανατολίτικη κατοχή, μη έχοντας κάποιο υγιές και σύγχρονο πρότυπο διοικητικής, κοινωνικής, οικονομικής και πολιτικής δομής αναγκάστηκαν να δεχθούν αμασητί τα δυτικά πρότυπα εκείνης της εποχής.

Δούλοι μέχρι το μεδούλι

ανάσταση 2013, Ναύπλιο, ναός Αγίου Γεωργίου
Πώς όταν τρέχει η Άρτεμη στα όρη η σαϊτεύτρα
ή στον ψηλό Ταΰγετο ή στου Ωλονού τις ράχες,
και χαίρεται με τα γοργά τα λάφια και τους κάπρους,
κι οι λαγκαδόθρεφτες Ξωθιές, του Δία οι θυγατέρες,
παίζουν μαζί της κι η Λητώ κοιτάει κι αναγαλλιάζει
κι απάνω απ’ όλες πιο ψηλά της ᾽ξέχει το κεφάλι
και τη γνωρίζεις μες σ’ αυτές, κι ας είναι όλες πανώριες,
έτσι κι η κόρη η απάρθενη ξέκρινε μες στις δούλες.

( η κορυφαία ομηρική λεζάντα είναι ιδέα του φίλου του μπλογκ  Παναγιώτη Π.)

Πράσινος από τη ζήλεια του ο Καμπόσος.

Μεγάλη ήττα υπέστη τις μέρες του Πάσχα η δημοφιλία της πόλης του Κάμπου, του αγαπημένου μας Άργους αφού τα φώτα της δημοσιότητας έπεσαν αποκλειστικά και μόνο στη πανέμορφη, υπεργαμάτη και μοναδική πόλη του Ναυπλίου.

ο δήμαρχος του Άργους όπως τον αποθανάτισε ο φακός την Κυριακή του Πάσχα