"μη με διαβάζετε όταν έχετε δίκιο" Νίκος Καρούζος (1926-1990)

Πέμπτη, 9 Μαΐου 2013

Τέλος η ανεργία στην Αργολίδα

Οι τελευταίοι 11 άνεργοι της Αργολίδας, το τελευταίο πρόβλημα που είχαμε ως κοινωνία στο δρόμο για την τελειότητα, θα βρούν επιτέλους δουλειά και ο νομός μας μπορεί επίσημα να ισχυρίζεται πως ζεί έναν σύγχρονο, μεταμοντέρνο και νεοφιλελεύθερο παράδεισο.


11 λοιπόν πεντάμηνες θέσεις φυλάκων ημέρας και νύχτας προκηρύχθηκαν μέσω του ΑΣΕΠ για τους αρχαιολογικούς χώρους της περιοχής που θα καλυφθούν από τους 11 τελευταίους μας ανίκανους κι  άχρηστους συμπολίτες που δεν κατάφερναν μέχρι και τα τώρα να φανούν αντάξιοι των υποχρεώσεων του καιρού τους.
Να πούμε θερμά συγχαρητήρια στα παιδιά όμως έτσι κι αλλιώς, ας μην νιώθουν κατώτεροι, γι΄αυτό άλλωστε ζούμε στην ευρώπη, για να φροντίζουμε τους άχρηστους, και να μας κεράσουν και τίποτα. 5 μήνες εργασία είναι αυτές. Δεν είναι και λίγο...


Επίσης μια φιλική συμβουλή στα παιδιά που θα δουλέψουν στους χώρους αυτούς. Να δείξουν μεγάλη, πολύ μεγάλη υπομονή στους Έλληνες επισκέπτες των χώρων. Μιλάω εκ πείρας. Πρόκειται για το χειρότερο κοινό.
Σκάνε πάντα ομαδικώς, κοπαδικώς και φωνακλάδικως, προσπαθούν να μπούνε πάντοτε τσάμπα κάνοντας πως δεν βλέπουν πως υπάρχει ταμείο στην είσοδο κάθε χώρου, μόλις τους πείς πως πρέπει να πληρώσουν πλην κάποιων συγκεκριμένων κυριακών που είναι δωρεάν, αρχίζουν και φωνάζουν για το μεγαλείο της ελλάδας που δεν τους αφήνει η κακούργα η κοινωνία, και το κράτος και η κυβέρνηση να το δούν και μόλις πειστούν πως δεν υπάρχει καμία περίπτωση να μπούν φωνάζουν για τις πανάκριβες πετρούλες και ραχούλες που έχουνε και στο χωριό τους και απαξιούν να πληρώσουν για να τις δούν και εδώ. Το απόλυτο χάος σκέψης και συμπεριφοράς.
Μεγάλη πλάκα έχουνε οι γέροι και οι γριές που μέσα στο χαμό του πλήθους και των φωνών προσπαθούν αθόρυβα να περάσουν χωρίς να τους πάρεις χαμπάρι και μόλις τους δεις σε κοιτάνε γεμάτοι ντροπή αλλά χωρίς να σταματούν μέχρι να τους μιλήσεις επιτακτικά. Αν τους λυπηθείς φυσικά, που είναι και το πιο πιθανό αφού συμβασιούχος υπάλληλος είσαι, δεν θα σκάσεις κιόλας, δεν θα σταματήσουν ποτέ. Και θα πούν και στο τέλος πως στην έφεραν. Πως είσαι και μαλάκας. Το βλέπεις χαραγμένο στο μάτι τους όταν επιστρέφουν πια, καμιά ώρα μετά τη τσάμπα περιήγηση που κέρδισαν με το σπαθί τους.
Αυτοί είμαστε. 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου