"μη με διαβάζετε όταν έχετε δίκιο" Νίκος Καρούζος (1926-1990)

Κυριακή, 30 Ιουνίου 2013

Έκτακτο δελτίο επιδείνωσης του νερού

Σας γράφω ολίγον τι βρώμικος, γεμάτος ιδρωμένη μπίχλα, το γνωστό και χλίπι χλίπι που κάθεται συνήθως ανάμεσα στα δάχτυλα των ποδιών.
Στη τσέπη μου έχω μόνιμα ένα πακετάκι μωρομάντηλα τα οποία χρησιμοποιώ ανά ώρα για να γλιτώσω δυσάρεστα συγκάμματα στις αμασχάλες και την περιοχή των όρχεων και πλένω τα χέρια μου μόνο με οινόπνευμα.


Η γυναίκα μου κάθεται ολημερίς κοντά στη μισάνοιχτη βρύση της κουζίνας χαζεύοντας στο λάπτοπ για να περάσει η ώρα και αναμένοντας με αγωνία μερικές σταγόνες λασπωμένου νερού για να φύγει η στίβα των πιάτων και να καθαρίσει ο νιπτήρας. 
Το πλυντήριο ρούχων γεμάτο άπλυτα εδώ και μέρες έχει πέσει σε κατάθλιψη θεωρώντας πως δεν το αγαπάμε πια και πως το μετατρέψαμε σε απλό κάδο αποθήκευσης βρώμικων ρούχων.
Οι γλάστρες στο μπαλκόνι, ημιθανείς, έχουν εθιστεί στο Ζαγόρι και το Λουτράκι και τα αλάτια στο σώμα μας σχηματίζουν ανεξερεύνητους χάρτες.
Το απόγευμα έχουμε κανονίσει οικογενειακή κάθοδο στις παραλίες εκτός πόλης παρέα με σαμπουάν και αφρόλουτρα για την αναζήτηση μιας τρεχούμενης ντουζιέρας.
Αυτό που φοβάμαι περισσότερο όμως όταν έρθει το νερό, είναι να τραβήξω το καζανάκι. Πρώτον διστάζω να μπώ πλέον στη τουαλέτα για ευνόητους λόγους και δεύτερον υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να μπλοκάρει όλο το σύστημα αποχέτευσης της πολυκατοικίας.
Και το πιο βασικό. Είμαστε εμείς τώρα κωλοπλένηδες της προκοπής; Τιμούμε τα ήθη και τα έθιμα των προγόνων μας όπως θα έπρεπε;

Ναύπλιο 30 Ιουνίου 2013.

Παρασκευή, 28 Ιουνίου 2013

Ένας χρόνος Παλαμπούρτζι

Λοιπόν σήμερα καλοί μου αυτόχθονες ιθαγενείς συμπληρώνεται ένας ολόκληρος χρόνος από την ημέρα που η αυτού μεγαλειότητα της τελειότητας μου ονόματι Παλαμπούρτζι κυκλοφορεί ελευθέρως  και αφιλοκερδώς στις τοπικές δικτυακές συχνότητες. 


Ένας χρόνος πέρασε και δεν βρέθηκε ένας χριστιανός, και λέω χριστιανός καθότι γνωρίζω τα χρηστά ήθη της περιοχής μου και το υψηλό ανθρωπιστικό ήθος που τη διαπνέει, πού να μου τα χώσει όπως μου αξίζει. Όπως πρέπει. Να ακούσω και γώ τα κουτάλια μου. Να γουστάρω.

Γι αυτό θα το κάνω μόνος μου.

Πιστεύω η πράξη μου αυτή να με κάνει πιο κατανοητό στο μέλλον.

Διότι φανταζόμουνα πως θα ήταν ιδιαίτερα εύκολο κάποιος που θέλει να μου τα χώσει για τα καλά να ξεκίναγε με την εύλογη ερώτηση : Ποιός είσαι σύ ρε Παλαμπούρτζι; Πού βρίσκεσαι; Σε ποιό κρίκο της παραγωγικής αλυσίδας βολοδέρνεις; Ποιό είναι το πόστο σου; Ποιά η υπεύθυνη ευθύνη σου; Σε ποιόν απολογείσαι; 
Τότε εγώ, θα τέντωνα γελοιωδώς τους ώμους μου εφηβικά και θα αναμασούσα θεωρίες περί χρονογραφήματος, ιστορικών ντοκουμέντων και άλλα παρομοίων μουσειακών ανοησιών και αυτός θα με σκούνταγε συγκαταβατικά στους ώμους λέγοντας δεν πειράζει αγόρι μου, υπομονή, θα περάσει. 

1-0

Μετά θα βρισκόταν ένας άλλος, κάποιος περισσότερo ξύπνιος και θα με ρώταγε: Mήπως φιλαράκι τελικά είσαι προπαγανδιστής; Ένα κασετοφωνάκι; Φερέφωνο μιας "αυθεντίας". Ένας υποκινούμενος ντελάλης; Ένας ξερόλας και μισός; Ένας ημιμαθής μαλάκας;
Θα ψέλλιζα προσπαθώ να μην, δεν θα ήμουν σίγουρος, θα το έψαχνα λίγο, θα με προβλημάτιζε αρκετά  η ερώτηση και τελικά δεν θα απαντούσα κάτι βέβαιο.
Οπότε...

2-0

Εκεί που θα έτρωγα το ένα χαστούκι πίσω απ' τ' άλλο  θα ερχόταν ένας τρίτος διδακτικός και ψείρας τυπάκος, γυαλάκιας και επιμελής, με άποψη στη λεπτομέρεια και θα μου εξηγούσε αυστηρά πως η εμμονή μου με λέξεις όπως αυτόχθων, Τσιμεντόβλαχος, βλάχος, πρασάς, κωλοπλένης και τα τοιαύτα, υφέρπει ρατσισμό.
Έκπληκτος θα τον κοιτούσα, θα του έλεγα γελώντας και ειρωνευόμενος πως φυσικά και κάνω χιούμορ σε αυτές τις περιπτώσεις, σάτιρα βρε αδερφέ, πώς το λένε,  αυτοσαρκάζομαι που λένε, και αυτός θα με ξαναρωτούσε επίμονα: Πάντα; Σε κάθε περίπτωση; Δηλαδή εσύ αυτή τη μαλακία που βλέπεις γύρω σου, αυτήν την χωρίς κανένα λόγο υπεροψία, δεν την έχεις κληρονομήσει καθόλου; Δεν έχει περάσει μέσα σου; Δηλαδή όταν πρωτοείδες βλάχους στη πόλη σου χάρηκες; Δεν είπες, ώχ  βλάχοι; Λές και εσύ δεν είσαι; Λές και είσαι κάτι άλλο; Αστικό και ανώτερο;

3-0

Ήδη θα βρισκόμουνα στα Τάρταρα της απογοήτευσης, θα είχα χάσει κάθε μου αυτοεκτίμηση, αυτοπεποίθηση και τα σχετικά, θα θεωρούσα ότι είχα γράψει μέχρι εκείνη τη στιγμή μια ανούσια πολυλογία και θα ερχόταν ο καταλύτης κύριος-Γάτα με πέταλα, μαγκάκος, αλητάκος και τα συναφή, πιθανή καταγωγή Πρόνοια Ναυπλίου, και θα με ρώταγε γεμάτος σαρκαστική πονηριά: Ρε φιλαράκι...μήπως είσαι απλά ένας μεγάλος κουτσομπόλης; Ένας μικροαστός κουσκουσιάρης; Ένας ακόμη κομπλεξικούλης στον μεγάλο κατάλογο κομπλεξικών της πόλης;

4-0 και τα βρακιά κατεβασμένα. 

Ούτε ο Πανναυπλιακός όταν έκανε τη μεγάλη πορεία τη δεκαετία του 90 και πούλαγε στο δεύτερο γύρο όλα τα παιχνίδια τέτοια πανωλεθρία.

Πού να έλεγα κιόλας πως κάποια στιγμή θα ήθελα να βγάζω κάποιο μεροκάματο από αυτό που κάνω. Ή παρόμοιο εν πάσει περιπτώσει. 
Τα γκολ θα είχανε ξεπεράσει το Γιουβέντους-Ολυμπιακός του 2004(7-0 με εκπληκτική εμφάνιση του γαύρου-κόκκινο ριγωτό της φωτιάς!!!).

Με οποίαν διάθεσιν να συνέχιζα μετά το χρονογραφικό μου αριστούργημα; Θα σταματούσα σίγουρα.

Αλλά εφόσον δεν έχει γίνει τίποτα μέχρι τώρα συνεχίζω ακάθεκτο.

Χρόνια μου πολλά λοιπόν, και πάντα τέτοια, καλοί μου σύντροφοι αυτόχθονες ιθαγενείς του 2013!

Και καλές διακοπές!

Μετά και το σημερινό, λέω να λείψω λιγάκι, εκτός αν με προλάβει κανά γεγονός συνταρακτικό που θα μου διακόψει την μεσημεριανή ναυπλιώτικη σιέστα. Άλλωστε έχουμε χρόνο μπροστά μας...

Τα καλύτερα...έρπονται !!!

Τετάρτη, 26 Ιουνίου 2013

312

Σήμερα και ώρα 7 το απόγεμα στη πλατεία Δημαρχείου στο Ναύπλιο συλλέγονται τρόφιμα για τα κοινωνικά παντοπωλεία Άργους και Ναυπλίου τα οποία δυστυχώς βαράνε εδώ και κάμποσο καιρό καμπανάκια προς όλους τους ενεργούς και ευαίσθητους ιθαγενείς πως δεν θα μπορούν να εκπληρώσουν ούτε κατά το ελάχιστο το αλληλέγγυο έργο τους.


Επειδή δεν μου αρέσει να μασάω τα λόγια μου έμαθα κυκλοφορώντας στα στενά, τις τρούμπες και τα καταγώγια του Ναυπλίου πως ακροδεξιά άτομα σπέρνουν φήμες που κυκλοφορούν με την γνωστή ταχύτητα της ράδιο αρβύλας  πως τα κοινωνικά παντοπωλεία της περιοχής και δή η Πύλη Πολιτισμού ταίζουν οικογένειες πρεζέμπορων τσιγγάνων. Στόχος τους φυσικά τί άλλο από το να απαξιώσουν το έργο τους.

Είναι αλήθεια όμως μια τέτοια πληροφορία; Και γιατί να θέλουν να απαξιώσουν ένα φιλάνθρωπο και αλληλέγγυο έργο σίτισης απόρων οικογενειών;

Καταρχήν η πληροφορία είναι ο ορισμός του ψέματος. Αν κάνει κάποιος μια έρευνα εξονυχιστική, όπως η αφεντομουτσουνάρα μου, θα διαπιστώσει πως το μόνο γεγονός άξιο ανάλυσης είναι πως μέσα από τις δεκάδες οικογένειες ελλήνων και αλλοδαπών που σιτίζει η Πύλη Πολιτισμού εθεάθη μια φορά, και αν είναι αυτό αλήθεια, η οικογένεια ενός τσιγγάνου γνωστού για την ενασχόλησή του με το εμπόριο ηρωίνης. Μια έρευνα στους γείτονες της περιοχής θα σας πείσει. 

Ξεπερνώντας το γεγονός πως η Πύλη όπως και κάθε κοινωνικό παντοπωλείο δεν μπορεί να ζητήσει ποινικά στοιχεία των σιτιζομένων παρά μόνο τα βασικά που αποδεικνύουν την οικονομική τους στενότητα, η κατηγόρια που σπέρνουν τα ακροδεξιά στοιχεία αποτελεί μια ύπουλη γενίκευση για να στρέψουν τον κόσμο της πόλης ενάντια σε κάθε μορφή αλληλεγγύης ανεξάρτητης από την φυλή ή τη θρησκεία του καθενός.

Αφού λοιπόν δημιούργησαν παλιότερα μια τεχνική κρίση με στημένα επεισόδια μπροστά στο Παντοπωλείο, αφού καταδικάστηκαν από φορείς, σωματεία και ομόφωνα ψηφίσματα του Δήμου, αφού επέστρεψαν στο δημοτικό συμβούλιο εκλιπαρώντας την άρση της ομόφωνης καταδίκης, τώρα παίζουν το τελευταίο τους χαρτί με τη διάδοση ψευδών πληροφοριών.

Ο λόγος είναι απλός. Η Πύλη Πολιτισμού τους χαλάει τη μόστρα. Φρόντισαν να ανοίξουν τα γραφεία τους πράττοντας πανέξυπνα σε μια εργατική και προσφυγική συνοικία της πόλης. Εκεί θα μπορούσαν να εκδιώξουν, να εκφοβίσουν και να περιορίσουν τον αλλοδαπό πληθυσμό και να πάρουν με το μέρος τους μεγάλα κομμάτια του αυτόχθονα πληθυσμού που συνηθίζει να ρίχνει το ανάθεμα για όλα του τα δεινά στους ξένους.
Δυστυχώς όμως για αυτούς πολύ πριν ανοίξουν εκεί τα γραφεία τους, στον ίδιο δρόμο, δραστηριοποιούνταν έχοντας το σεβασμό της μεγάλης πλειοψηφίας των Ναυπλιωτών και όχι μόνο, η Πύλη της Αγάπης. Το κοινωνικό παντοπωλείο της πόλης που σιτίζει κόσμο χωρίς να ελέγχει τις γονιδιακές ή άλλες καταβολές των αναξιοπαθούντων οικογενειών.
Oι ακροδεξιοί επομένως δεν μπορούν ακόμη να κάνουν την απόλυτη κατάληψη της εργατικής πρόνοιας. Δεν μπορούν να μείνουν μόνοι και κυρίαρχοι της περιοχής. Τουλάχιστον μέσα στα δικά τους μυαλά αυτό ισχύει. Γιατί εξ'όσων γνωρίζω, οι εθελοντές της Πύλης ουδέποτε στράφηκαν εναντίον τους, ούτε νομικά, ούτε βεβαίως ηθικά.

Αυτή είναι η απάντηση σε όλες τις φήμες, τα επεισόδια, τα ερωτήματα και τα κουτσομπολιά που πλανώνται στην ατμόσφαιρα της πόλης. Όφειλα να τα ομολογήσω γιατί και γώ μέσα στη πιάτσα τρυγυρνάω και κουκούτσια δεν μασάω.

Η απάντηση πάντως για το πόσο καίριο και σημαντικό για την κοινωνική μας ισορροπία είναι το ζήτημα της αλληλεγγύης δόθηκε χθές.

312 οικογένειες του Δήμου Ναυπλιέων, συμπολίτες μας, γειτόνοι και συγγενείς,  αιτήθηκαν στο δημαρχείο την ένταξη τους στο πρόγραμμα δωρεάν διανομής τροφίμων σε απόρους. Λέτε να είναι όλοι αυτοί τσιγγάνοι έμποροι ηρωίνης; Πολύ αμφιβάλλω. Και αν είναι έστω ένας πρέπει να απαξιώσουμε ολόκληρο το πρόγραμμα που θα ταίσει 312 οικογένειες; Πολύ αμφιβάλλω επίσης.

Το πρόγραμμα δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να απαξιωθεί αλλά το σίγουρο είναι πως δεν αρκεί. Στις δύσκολες εποχές που ζούμε το κράτος δεν φτάνει για να καλύψει τις ανάγκες των πολιτών. Είναι στο χέρι μας να δημιουργήσουμε ένα δικό μας κράτος, συμπληρωματικό και αλληλέγγυο. Είναι η εποχή που θεσμοί κοινωνικής πρόνοιας και προστασίας, υγείας και παιδείας περνάνε αποκλειστικά σχεδόν στα δικά μας χέρια. Στα χέρια των πολιτών.  Θέλουμε δεν θέλουμε.

Αυτό μπορεί να είναι ευχή και κατάρα μαζί.

Το μέλλον θα δείξει λίαν συντόμως και στον τόπο μας την κατάληξη.

Δευτέρα, 24 Ιουνίου 2013

To φεστιβάλ πρέπει να χεστεί

Ομολογώ πως δεν έχω ασχοληθεί καθόλου με το φεστιβάλ Ναυπλίου, ούτε πρόκειται. Δεν είναι πως το σνομπάρω ή κάτι τέτοιο. Απλά τυχαίνει να είμαι νομοταγής πολίτης και να υπακούω πάντοτε τους τοπικούς μου άρχοντες και διοικούντες.
Ένας εξ' αυτών, ονόματα δεν λέμε, οικογένειες δεν θίγουμε, παίρνοντας τον λόγο στην έναρξη του φεστιβάλ ανέφερε στα αυτιά του εμβρόντητου κοινού πως το φεστιβάλ πρέπει να χεστεί. Δεν ξέρω αν ήθελε να πεί κάτι άλλο όπως για παράδειγμα το φεστιβάλ πρέπει να συνεχιστεί αλλά ο περί χεσίματος λόγος υπήρξε πεντακάθαρος και διαυγώς διατυπωμένος.
Οπότε μπορώ εγώ ο ταπεινός αυτόχθων να παρακούσω τις βουλές του τοπικού αφέντη μου;
Το ξέρω πως τώρα θα σας τρώει η περιέργεια για τη ταυτότητα του ανδρός. Μη με πιέζετε. Δεν μπορώ να ομολογήσω τίποτα. Μόνο μια μικρή βοήθεια θα δώσω.
Ο επόμενος ομιλητής ήταν ο δήμαρχος Μήτσος ο οποίος αναγκάστηκε να ανεβάσει το μικρόφωνό του μερικά εκατοστά πιο ψηλά για να βγάλει τον λόγο του καθότι μη ιδιαιτέρως αψηλός ο προλαλήσας. Το ύψος δε του προλαλήσαντος  έγινε αντικείμενο αστεισμού από τον Μητσάρα της καρδιάς μας με στόχο να σπάσει τον πάγο της μεγαλειώδους ειπωθήσας κοτσάνας αλλά ματαίως. Ίσως κιόλας να πολλαπλασίασε την αμηχανία του κοινού.
Το ρεζουμέ της ιστορίας όμως είναι ένα. Το φεστιβάλ πρέπει να χεστεί. Πάει και τελείωσε.


Επόμενο θέμα. Τα κοινωνικά παντοπωλεία Άργους και Ναυπλίου βαράνε ες ο ες. Γιατί σύντροφοι; Τόση αδιαφορία πιά; Τόσος σταρχιδισμός στα μέρη μας; Και καλά, η δεξιά νομεκλατούρα της περιοχής τυρβάζει στα νεοφιλελεύθερα βουνά της ατομικής πρωτοβουλίας. Η αριστερή; Πού εχάθη; Στα παχιά μαξιλάρια του καναπέως και της θεωρίας προφανώς. Οι επί της διαδικασίας διαφωνούντες επαναστάτες.  Στον αιώνα των αιώνων αμήν. Ζωή σε λόγου μας!

Τέλος για να μην σας κουράσω Δευτεριάτικα και του Αγίου Πνεύματος, μια ερώτηση. Θερινό σινεμά θα ξαναέχουμε ποτέ σε αυτή τη πόλη; Τί συμβαίνει; Το κόψαμε κι αυτό; Ξέρω διάφορες φήμες σχετικά με τις ατυχίες του Αργείου ιδιοκτήτη και το ενδεχόμενο να το πάρει ο αγαπητός φίλος Φίλιππας του χειμερινού κινηματογράφου αλλά από ουσία τίποτα. Το θερινό παραμένει κλειστό.

Ένα σινεμαδάκο και μια Καραθωνίτσα είχαμε όλα αυτά τα χρόνια οι δόλιοι αυτόχθονες ιθαγενείς σαν έξοδο διαφυγής από την καλοκαιρινή βαβούρα κι αρχίζουμε σιγά σιγά και τα χάνουμε κι αυτά. Χθές κιόλας προσάραξα με την παρέα μου στη βραδυνή αμμουδιά της Καραθώνας δια να απολαύσουμε τη πανσέληνο. Μήπως χρωστάμε τίποτις ψιλό στο ΤΑΙΠΕΔ γι αυτή μας την ολιγόωρη διαμονή; Λέω εγώ τώρα. Αν είναι στείλτε μου την απόδειξη στο μέιλ και εγώ θα φροντίσω καταλλήλως για τα περαιτέρω. 

Του χρόνου πάντως θα έχουμε σίγουρα θερινό. Αλλά από το Φουγάρο. Που δεν λέω, καλό θα είναι. Αλλά σαν το δημοτικό θερινό, τίποτα. Επειδή έχω περιπλανηθεί σε διάφορα θερινά σινεμά ανά τη χώρα, ομολογώ χωρίς καμία δόση υπερτοπικιστικού φρονήματος πως το δικό μας είναι αν όχι το ομορφότερο, ένα από τα ομορφότερα.

Δεν πειράζει όμως. Του χρόνου από το Φουγάρο.

Μέχρι τότε, ζήτω η δικτυακή πειρατεία και στο Ναύπλιο!

Υ.Γ: Η δικαιολογία πως έχουμε ακόμη χειμερινό, δεν πιάνει καλοκαιριάτικα. Λυπάμαι.

Κυριακή, 23 Ιουνίου 2013

O νέος εμφύλιος

Σύμφωνα με την έγκριτη ανάλυση του εκλογολόγου κυρίου Νικολακόπουλου ένα χρόνο πριν, πάνω στο αποτέλεσμα των εθνικών εκλογών του 2012 προκύπτει ένα πολυεπίπεδο εμφυλιακό τοπίο.

Το πρώτο αντιθετικό ζεύγος και το πιο έντονο είναι η μεγάλη διαφορά πολιτικής προτίμησης μεταξύ των νέων ηλικιών και των μεγαλυτέρων. Οι νέοι επιλέγουν κατά συντριπτική πλειοψηφία νέα πολιτικά σχήματα ενώ οι μεγαλύτερες ηλικίες επιλέγουν σταθερά τα πιο παραδοσιακά.

Το δεύτερο αντιθετικό ζεύγος σκιαγραφείται στη μεγάλη απόσταση πολιτικής προτίμησης μεταξύ των επαρχιακών περιοχών και των μεγάλων αστικών κέντρων. Οι επαρχίες επιλέγουν τα παραδοσιακά κόμματα ενώ τα μεγάλα αστικά κέντρα της χώρας έχουν απεγκλωβιστεί πλήρως από τα διλλήματα του παλιού διπολισμού.

Ένας τρίτος εμφύλιος όμως συντελείται και εντός των μεγάλων πόλεων μεταξύ των μεσοαστικών συνοικιών και των εργατικών περιοχών. Οι εργατικές περιοχές επιλέγουν νέα σχήματα ενώ οι μεσοαστικές επιλέγουν την σταθερότητα των παραδοσιακών σχημάτων.

Ένα χρόνο μετά την διεξαγωγή των εκλογών και ενώ η χώρα βαδίζει μέσα σε  πρωτοφανή οικονομική, κοινωνική και πολιτιστική κρίση και αυξανόμενα διπολικά και εμφυλιακά σύνδρομα ήρθε και η προσωπική απόφαση του πρωθυπουργού για το απότομο και αντιδημοκρατικό κλείσιμο της εθνικής ραδιοτηλεόρασης και δημιουργήθηκε άμεσα και ένα τέταρτο εμφυλιακό ζεύγος που αναμένεται να ξεχειλίσει το ποτήρι της πόλωσης και της κοινωνίας των αντιθέσεων. Πρόκειται φυσικά για το αντιθετικό ζεύγος των καταναλωτών έναντι των πολιτών.

Μπορεί σχετικά με την υπόθεση της ΕΡΤ να φαίνεται πως η μεγαλύτερη μερίδα του κόσμου χαρακτήριζε αρνητική την εξέλιξη του κλεισίματος παρόλα αυτά ένα πολύ μικρότερο μέρος αυτού του κόσμου έδειξε να κινητοποιείται για την υπεράσπισή της.

Ανάμεσά τους καλλιτέχνες, ζωγράφοι, μουσικοί, τραγουδιστές, ηθοποιοί, σκηνοθέτες, αρθρογράφοι, χρονογράφοι, συγγραφείς, ακαδημαικοί και άλλοι άνθρωποι του πνεύματος και φυσικά αλληλέγγυοι εργαζόμενοι, άνεργοι, φοιτητές και ενεργοί πολίτες.

Όλοι μα όλοι άνηκαν σε αυτό που αποκαλείται μη εμπορικό και φιλοδιαφημιζόμενο κομμάτι της ελληνικής πραγματικότητας. Είναι όλοι αυτοί που δεν μετράν τη ζωή με νούμερα τηλεθέασης ούτε φυσικά με μεγέθη διαφημιστικής πίτας. Είναι αυτοί που αγνοούν ή περιφρονούν το image making, τις πολιτικές προώθησης προιόντων, τις διαφημιστικές προπαγάνδες και φυσικά θεωρούν πως η ενημέρωση και η τέχνη δεν ήταν και δεν θα γίνει ποτέ αποκλειστικά εμπορεύσιμο προιόν.

Από την άλλη πλευρά όμως υπήρχε ένα σταθερό ποσοστό Ελλήνων που συμφωνούσε με το κλείσιμο της ΕΡΤ. Είναι οι πολίτες θύματα των ιδιωτικών καναλιών. Είναι οι καλύτεροι πελάτες τους και τα βασικά θύματα των φθηνών θεαμάτων και της προπαγάνδας της ιδιωτικής και ιδιοτελούς ενημέρωσης. Όχι βεβαίως πως η μέχρι τώρα ενημέρωση της εθνικής ραδιοτηλεόρασης δεν ήταν ελεγχόμενη αλλά τουλάχιστον η πολιτιστική της προσφορά θεωρείται αξεπέραστη. Συγκρίνοντας δηλαδή την ιδιωτική τηλεόραση με την εθνική μοιάζει να συγκρίνεις γελοιωδώς το Νίκο Καρβέλα με τον Μάνο Χατζηδάκη.

Αν τώρα προσθέσεις σε αυτό το μειοψηφικό ποσοστό πολιτών-καταναλωτών που συμφωνούσαν με το αντιδημοκρατικό κλείσιμο της ΕΡΤ και τους πολίτες που ενώ διαφωνούσαν επέλεξαν να παρακολουθήσουν τα γεγονότα από την άνεση του καναπέ τους μετατρέποντάς τα άθελα τους σε γεγονότα προς κατανάλωση, τότε το δίπολο καταναλωτών-πολιτών αναμένεται και αυτό στο μέλλον έκρυθμα συγκρουσιακό.

Μέσα σε μια χώρα γερόντων, επαρχιακής προχειρότητας, αμερικανοποιημένης καταναλωτικής μανίας, μεσοαστικών σταθερών και κεκτημένων και κυριαρχίας ακροδεξιών αντιλήψεων και πρακτικών εντός των εργατικών συνοικιών, ελέω χαμηλού πνευματικού επιπέδου, το μέλλον των προοδευτικών αντιλήψεων αναμένεται σύντομα επικίνδυνα μειοψηφικό.

Επομένως οποιοσδήποτε προσανατολισμός τους για όξυνση ενός μεταμοντέρνου εμφυλίου δεν δείχνει να τους ευνοεί. Αντιθέτως θα ενισχύσει τον αντίπαλο που δείχνει ξεκάθαρα με βάση τα πρόσφατα γεγονότα πως τον επιδιώκει.


Mario Vagman (Β.Μ.)

Παρασκευή, 21 Ιουνίου 2013

Γράμμα στο Δήμαρχο Ναυπλίου

Λοιπόν δήμαρχε, δεν έχω πολλά να σου γράψω καθότι ο νους μου το τελευταίο διάστημα, όπως και πολλών άλλων, ταξιδεύει σε σκοτεινά μονοπάτια και η προσήλωση μου με τα της πόλης έχει εξασθενίσει.

Παρόλα αυτά την έκανα προχθές το βράδυ τη βολτίτσα μου και έχω να σου προτείνω και να σου επισημάνω μερικά πραγματάκια ως αυτόχθων ιθαγενής κωλοπλένης. Γνωρίζω πως θα δυσκολευτείς να τα υλοποιήσεις καθώς η πόλη βλαχοκρατείται εντόνως τόσο σε επίπεδο πολιτών αλλά κυρίως σε επίπεδο δημοτικών συμβούλων και νοοτροπιών. Επειδή όμως εγώ δεν γεννήθηκα σε Καλλικρατικό Δήμο αλλά στ' Ανάπλι θα συνεχίσω να ασχολούμαι μόνο με τα του χωριού μου και θα αγνοήσω τις σειρήνες των καιρών.

αποτυχημένο σκίτσο του Τσίπρα από οπαδό του Κωστούρου

Θέμα πρώτο. Το Πί της παραλίας. Δεν ξέρω αν το γνωρίζεις αλλά ελάχιστοι ιθαγενείς γνωρίζουν τί ακριβώς συμβαίνει με τον χώρο του Πί. Ξέρουμε όλοι βεβαίως ότι πάσχει από σπηλαιώσεις και πως είναι ιδιαιτέρως επικίνδυνη η στάθμευση αυτοκινήτων γιατί μπορεί να προκαλέσει κατάρρευση αλλά δεν γνωρίζουμε πότε και με ποιό τρόπο μπορεί να λυθεί το πρόβλημα. Τί προοπτικές έχουμε; Πόσα λεφτά χρειάζονται για να λυθεί; Ποιανού αρμοδιότητα είναι; Δεν μας κάνει επομένως μια ενημέρωση αναλυτική για να ξέρουμε και μείς επαρκώς την κατάσταση; Πόσο καιρό ακόμη θα το κοιτάμε άδειο;
Βέβαια να σου πω την αλήθεια, εμένα προσωπικά δεν με χαλάει και πολύ να το βλέπω άδειο. Εμείς όπως ξέρεις οι αριστερίζοντες κουλτουριαραίοι δεν τα συμπαθούμε και πολύ τα αυτοκίνητα. Είμαστε του ποδηλάτου, του ευρωπαικού περπατήματος και άλλων τέτοιων ψιλοφλώρικων συνηθειών. Άμα ρωτήσεις και τον Μπάμπη τα ίδια θα σου πεί. Αλλά ρε παιδί μου, αν είναι να το έχουμε άδειο για πολύ καιρό, βάλε και κανά παγκάκι παραπάνω. Χώσε και καμιά γλαστρούλα, κανά φυτάκι να το έχουμε όμορφο. Μή το πήξεις όμως. Γιατί θα γίνει και αυτό mainstream σημείο της παραλίας και θα γεμίσουμε  και εκεί με βλάχους. Ντάξει;

Θέμα δεύτερο. Ο τοίχος  της πισίνας του Αμφιτρύωνα από την πλευρά της παραλίας. Είναι γεμάτος με συνθήματα καθυστερημένων βαζελόγαυρων. Είναι ντροπή. Με το που περνάς το Ακταίον συναντάς αυτόν τον όμορφο τοίχο γεμάτο όμως μουντζούρες. Γνωρίζω πως δεν είναι περιουσία του Δήμου και πως δεν έχει καμία αρμοδιότητα εκεί. Αλλά είναι πολύ άσχημο σε κάθε επισκέπτη και ιθαγενή.  Για τους Ναυπλιώτες η βόλτα στη παραλία είναι το Άλφα και το Ωμέγα της ψυχικής τους ηρεμίας για να μην πω την αυτοψυχανάλυσής τους. Κάνε κάτι λοιπόν να σβήσεις τις μουντζούρες. Κάνε τη βόλτα που μας΄έχει απομείνει πιο όμορφη.  Ή τουλάχιστον βάλε στα κρυφά μια ομάδα πιτσιρικάδων που κάνουν γκράφιτι για να δημιουργήσουν έστω κάτι καλλιτεχνικό να γαληνεύει το μάτι μας.

Θέμα τρίτο. Τα ποτιστήρια του γκαζόν που βάζει ο Δήμος στα μήκη και τα πλάτη της πόλης ποτίζουν στον γάμο του Καραγκιόζη. Κυριολεκτικά. Κάνε μια βόλτα για παράδειγμα στο γκαζόν μπροστά από το γήπεδο του τέννις και θα διαπιστώσεις πως το αυτόματο πότισμα όχι μόνο δεν ποτίζει το πράσινο αλλά ρίχνει και όλο του μα όλο του το νερό κατευθείαν στο δρόμο.

Θέμα τέταρτο. Αφού τους άφησες τους νεοδημοκράτες μεγαλοπαράγοντες να παρκάρουν στο Πί γιατί δεν το γέμιζες το Πί και με άλλα αυτοκίνητα μπας και καταρρεύσει και γλιτώσουμε με κάποιον από δαύτους;

Θέμα πέμπτο. Τα πλακάκια που ξηλώσαν οι μπάτσοι την ημέρα της επισκέψεως του πρωθυπουργού για τον φόβο των αιμοβόρων αναρχικών και ακροαριστερών που ζούν ανάμεσά μας, ποιός θα τα πληρώσει; Φαντάζομαι η εθνική πεθερά έτσι; Εγώ πάντως είμαι άνεργος και άφραγκος δήμαρχε.

Και θέμα έκτο και καταληκτικό. Τον Σαμαρά γιατί τον χειροκρότησες δήμαρχε; Επειδή δεν μπορούσες να κάνεις διαφορετικά από την θεσμική σου θέση; Ή  επειδή ξέρεις πως για να ξαναβγείς δήμαρχος σε αυτή τη σκατούπολη πρέπει να γλείψεις και το δεξιό κοινό της;

Μην μπλέκεις με το σκοτάδι δήμαρχε για κανέναν λόγο. Πάρε το σαν φιλική συμβουλή.
Όπως λένε και στο χωριό μου,  όποιος τη νύχτα περπατεί, λάσπες και σκατά πατεί.

Τετάρτη, 19 Ιουνίου 2013

Οι ολόμαυρες μέρες που ζούμε

Τελευταίον της εβδομάδας (μάλλον) για να χαλαρώσουμε και λιγουλάκι και να απολαύσουμε με την ησυχία μας τις γαλήνιες, τις ήρεμες, τακτικές κι ολόμαυρες μέρες που ζούμε.

Καταρχήν το είχα προτείνει από τις πρώτες στιγμές  των σκοτεινών γεγονότων, πως έπρεπε η ΕΡΤ να βάζει διαφημίσεις ανά δεκάλεπτο.  Μέχρι σήμερα θα είχαμε ξεχρεώσει όχι μόνο το χρέος το δικό μας αλλά και ολόκληρης της Ευρώπης. Θα ήμασταν και πάλι βασιλιάδες κι άρχοντες της υφηλίου και όλοι θα προσκύναγαν την αυτού μεγαλειότητα της τελειότητάς μας. Το γονίδιο του Έλληνος θα κυριαρχούσε και πάλι και θα μοίραζε το μοναδικό του φώς σε όλο τον παγκόσμιο πολιτισμό. Αλλά δυστυχώς δεν εισακούστηκα για άλλη μια φορά.

Τα βρωμοκουμούνια της Ανταρσύα τί θέλουν πάλι και φωνάζουν; Καταγγέλουν λέει σύλληψη μέλους τους από τις αστυνομικές δυνάμεις την ημέρα της επισκέψεως του πρωθυπουργού μας στη πόλη. Το μέλος λέει δεν έκανε απολύτως τίποτα. Ήτανε τελείως αθώος. Εγώ προσωπικά δεν το πιστεύω. Δεν γίνεται να είσαι αθώος και να συλλαμβάνεσαι έτσι στα καλά καθούμενα. Κάτι θα έχει κάνει. Μπορεί να είχε μακριά μαλλιά, μπορεί να είχε μούσια χωρίς να είναι παπάς, να φόραγε απρεπή ρούχα, να φορούσε σκουλαρίκια ή και ακόμη να περπάταγε και να μιλούσε με άλλους δύο. Συνάθροισις τριών. Δεν είναι και λίγο. Υποψία ανατρεπτικής συμμορίας.

Σύντροφοι! Εχθές έγινε το όνειρο πραγματικότητα. Έπιασε φωτιά το Παναρίτη μας! Αν δεν το καταλάβατε, δεν πειράζει, την επόμενη. Μάλλον δεν σας ευνόησε η φορά του αέρος.  Πάντως οι υπόλοιποι που το καταλάβαμε, καλά περάσαμε. Και οι πυροσβέστες επίσης.

Αυτός ο Τάσος Κυριάκου που στέλνει διαρκώς επιστολές διαμαρτυρίας στον τύπο, πολύ γκρινιάρης μωρ' αδερφάκι μου. Τον ενόχλησε τώρα ο δημοτικός σύμβουλος Βαμβακάς επειδή του μιλούσε αγενώς στον ενικό και γεμάτος υπεροψία. Είναι δυνατόν; Γίνεται αυτό το γλυκό προσωπάκι να μην έχει τρόπους;
Γίνεται;;;
 Πάντως ο Δήμαρχος Μήτσος τώρα που τον θυμήθηκα μετά και από τον γλυκύτατο αντιδήμαρχό του, καλά τα πάει. Συνεχίζει το καλόπιασμα στον αρχηγό και αφέντη μας Αντώνη μπας και σώσει κανά κομμάτι της πόλης. Ήδη ακούγονται ψίθυροι πάλι για το Νοσοκομείο. Πάει για κλείσιμο. Μετά τη Καραθωνίτσα, τις φήμες για το στρατόπεδο που αν δεν το γνωρίζετε έχει αρχίσει και μειώνει υπούλως, υπογείως και συνεχώς τους νεοσυλλέκτους του, μετά την Αρβανιτιά, το Μπούρτζι και το Τελωνείο, ξαναέρχεται στην επικαιρότητα το Νοσοκομείο μας να προσφερθεί θυσία στο βωμό της μνημονιακής μας ανάκαμψης.

Μπορεί να στεναχωριέμαι αλλά αν τυχόν και κλείσει, έχω να ρίξω πολλά γέλια με τις κωλοτούμπες των τοπικών στελεχών της δεξιάς. Θα πάω στο δημοτικό συμβούλιο, θα έρθει πιθανώς κόσμος πολύς για διαμαρτυρία, θα κάτσω πάνω πάνω και μόλις ολοκληρώσουν όλοι τις πατριωτικές και αγωνιστικές ομιλίες τους, αριστεροί και δεξιοί, θα πάρω τον λόγο και θα βροντοφωνάξω μέσα στο πλήθος:

"Aφήστε τον πρωθυπουργό να κάνει τη δουλειά του όπως ξέρει!!!"

Και ξέρετε ποιά θα κοιτάξω μετά...

Τρίτη, 18 Ιουνίου 2013

Πιάσανε οι ζέστες

Επιστροφή στα αμιγώς τοπικά για να ξελαμπικάρει λίγο το κεφάλι μας από το τσίρκο των Αθηνών.

Ο αιώνια υποψήφιος δήμαρχος κύριος Γραμματικόπουλος απέστειλε δελτίο τύπου σε όλα τα τοπικά μουμουέ που τονίζει την ανάγκη εκπόνησης σχεδίου για την αντιμετώπιση της εγκληματικότητας.

Και ο κύριος Γραμματικόπουλος γιατί εκλέχθηκε; Για ποιό λόγο κάθεται στη θέση της αντιπολίτευσης;  Για ποιό λόγο θα βάλλει υποψηφιότητα και πάλι για δήμαρχος;

 Δικό του σχέδιο δεν έχει; Δεν έχει κάποιον στοιχειώδες δικό του σχεδιασμό; Ο ίδιος δεν έχει κάτι να μας προτείνει; Αν δεν έχει γιατί μας ζαλίζει; Έτσι για το φαίνεσθαι;

Έτσι να με συγχωρεί η χάρη του αλλά γίνομαι και γώ δήμαρχος. Θα στείλω καμιά 50ριά δελτία τύπου στα τοπικά μουμουέ για όλα τα προβλήματα της περιοχής όπου θα προτείνω με στόμφο, έμφαση και σοβαρότητα χιλίων καρδιναλίων ότι πρέπει οπωσδήποτε να αντιμετωπιστούν άμεσα αλλά χωρίς να προτείνω τίποτα το συγκεκριμένο.

Πιστεύω πως θα λάβω αρκετούς ψήφους. Με τόσους μαλάκες αυτόχθονες ιθαγενείς που ζούν γύρω μας σίγουρα θα πάρω κάμποσους. Λίγη σοβαροφάνεια θέλει τελικά, μια γραβατούλα της προκοπής, ένα χαμογελάκι προς όλους και κανέναν απολύτως ουσιαστικό πολιτικό λόγο. Μόνο αερολογίες και γενικότητες. Πανευκολάκι.

Οι ενδιαφερόμενοι υποψήφιοι δημοτικοί σύμβουλοι με τον συνδυασμό που θα με έχει επικεφαλή μπορούν να στείλουν το ενδιαφέρον τους στο μέιλ του ιστολογίου.

Έπειτα θα τους γίνει εκτεταμένο face control, ενδυματολογικές παρατηρήσεις πάνω στην κυριλέ εμφάνιση και εξέταση στην έκθεση ιδεών με στόχο την ανάπτυξη μπουρδολογιών και αφηρημένων και αορίστων σοβαροφανών πολιτικών τοποθετήσεων.

Οι τριάντα καλύτεροι θα έχουν την τύχη να κατέβουν υποψήφιοι μαζί μου!

Να με συγχωρείτε για την διάκριση και την απόρριψη μερικών υποψήφιων υποψηφίων αλλά δεν μπορούμε και όλοι να κατακτήσουμε τον πολιτικό στίβο. Δεν είμαστε όλοι ίσα κι όμοια. Όλα κι όλα. Όπως έγινε αντιληπτό και από τα παραπάνω, χρειάζονται κάποια ιδιαίτερα προσόντα. Δεν είναι παίξε γέλασε η πολιτική σύντροφοι. Πόσο μάλλον η τοπική αυτοδιοίκηση.

Άντε γιατί πιάσανε και οι ζέστες και είμαι έτοιμος να δηλώσω και για πρόεδρος του εργατικού κέντρου Ναυπλίου. Νομίζω πως τα κατέχω όλα τα απαραίτητα προσόντα. Το ίδιο άνεργος με τον νυν πρόεδρο είμαι άλλωστε. Δεν μου λείπει κάτι. Κάθομαι και εγώ κάθεται κι αυτός. Μη σας πώ πως εγώ κάθομαι καλύτερα. Θα την βγάζω επομένως την ανύπαρκτη μέχρι τώρα  δουλειά πιο εύκολα. Τα μεροκάματα στη περιοχή θα παραμένουν μαύρα και χαμηλά, στα χωράφια της Αργολίδας θα συνεχίζουν να δουλεύουν σκλάβοι, οι απολύσεις θα αυξάνονται και τα εργατικά δικαιώματα θα εξαφανιστούν από προσώπου γής. Δεν ακούγομαι και άσχημος για πρόεδρος έτσι; Με βρίσκω ως διοικητικό μοντέλο τουλάχιστον όχι χειρότερο και γιατί να μην πω ελαφρώς βελτιωμένο από το τωρινό. Θα πουλάω και τα προιόντα της μαμάς Αργολίδας δώθε κείθε στους φτωχούς και καταφρονεμένους εργάτες μου και το βγάλαμε το πόστο ασπροπρόσωπο νομίζω.

Αυτές οι ζέστες όμως σου παίρνουν το μυαλό ρε παιδί μου. Ξεκινούν λάου λάου, σου τριβελίζουν το σώμα σιγά-σιγά, στέκονται όλο και περισσότερο πάνω από το κεφάλι σου μέχρι που καταφέρνουν να μπούνε και μέσα. Είναι το τσαφ που συνειδητοποιείς πως ήρθε άλλο ένα καλοκαίρι στη πόλη.


Ένα ακόμη καλοκαίρι στο Ναύπλιο. Ο κυριότερος λόγος που οι Ναυπλιώτες παραμένουν στο τόπο τους και δεν μεταναστεύουν. Οι περισσότεροι έστω.

Και αυτό γιατί συμβαίνει σύντροφοι; Γιατί πολύ απλά το καλοκαίρι στο Ναύπλιο δεν χρειάζεται να πας διακοπές. Έρχονται αυτές σε εσένα χωρίς κόπο, χρόνο και μυαλό. Και μάλιστα διαρκούν τρείς ολόκληρους μήνες. Μπορεί και περισσότερο.

Πιστεύω πως αν κάποτε γινόταν μια επιστημονική μέτρηση στη πόλη που θα έψαχνε τους λόγους μονιμότητας και ευρύτερης ψυχοσωματικής ακινησίας των Ναυπλιωτών, το καλοκαίρι θα ήταν το πρώτο στη λίστα. Μπορεί να υπάρχουν χίλιοι δύο λόγοι περισσότεροι που θα μπορούσε να σκεφτεί κάποιος, όπως η συντηρητική και μεσαιωνική αισθητική, η κλειστή μας θάλασσα, τα στενά σπίτια, το επιβλητικό κάστρο, η επαρχιώτικη πλήξη και τόσα άλλα, αλλά το καλοκαίρι θα ήταν στην κορυφή.

Γιατί το καλοκαίρι έρχεται πάντοτε την κρίσιμη στιγμή. Εκεί που έχεις βαρεθεί τη χειμωνιάτικη μουργέλα και την εαρινή χαλάρωση, εκεί που βαρέθηκες και σιχτίρισες να βλέπεις διαρκώς τα ίδια λιγοστά πρόσωπα να κάνουν τα ίδια λιγοστά πράγματα, μαζί τους και εσύ, εκεί που ξεκινάς να συνειδητοποιείς πως σε έχει κουράσει η μικρή κοινωνία, τα λιγοστά θεάματα, τα φιλήσυχα πνεύματα και τα κοιμισμένα μυαλά, εκεί που είσαι σχεδόν έτοιμος να εκραγείς και να φύγεις, έρχεται το καλοκαίρι και στα αλλάζει όλα.

Καταρχήν είναι αυτή η ζέστη που σου κάνει τον εγκέφαλο πουρέ και δεν σε αφήνει να σκεφτείς απολύτως τίποτα. Δεν υπάρχουν άλλα προβλήματα, δεν υπάρχουν χρέη, δεν υπάρχει ανεργία, δεν υπάρχει τίποτα μόνο η μανία σου να δροσιστείς. Να βάλεις τρακόσους ανεμιστήρες γύρω σου και πενήντα κλιματιστικά για να ισιώσεις.Ή να πας ένα βηματάκι έξω από το σπίτι σου και να κάνεις μπάνιο. Τόσο απλά προβλήματα και καθόλου πλέον περίπλοκα και μπερδεμένα στη λύση τους.

Έπειτα είναι ο κόσμος. Η πόλη γεμίζει από χιλιάδες επισκέπτες. Αποκτά ζωή και θόρυβο όλες τις ώρες της ημέρας, πλην του θανατηφόρου μεσημεριού, και όλες τις μέρες της εβδομάδας. Στα μάτια του ντόπιου ο μικρός κόσμος που ζούσε μεταμορφώνεται κάπως σε πόλη κανονική και αυτός μπορεί για λίγο να ζήσει μέσα σε μια ψευδαίσθηση ανωνυμίας που του είναι απαραίτητη. Αυτό το τελευταίο το ονομάζω το σύνδρομο του ψευτοκοσμοπολίτη και νομίζω πως αναπτύσσεται σε όλους τους μόνιμους κατοίκους των τουριστικών περιοχών.

Τέλος το καλοκαίρι αυξάνει και το τοπικιστικό φρόνιμα του αυτόχθονα ιθαγενή. Κάθε Ναυπλιώτης αισθάνεται περήφανος που η πόλη του γίνεται τουριστικό θέρετρο και τόπος θαυμασμού άλλων ανθρώπων με αποτέλεσμα να σκέφτεται πάντοτε υποσυνείδητα πως μάλλον είναι μαλακία να φύγει από ένα μέρος όπου όλος ο υπόλοιπος κόσμος το θεωρεί ιδανικό για να κάνει διακοπές.

Μέχρι να πάρει χαμπάρι και πάλι πως το πρόβλημα δεν είναι φυσικά το μέρος αλλά ο κόσμος που το κατοικεί έχει ήδη φθινοπωριάσει.

Οπότε σύντροφοι αν τύχει και έχετε κάποιον φίλο ή γνωστό, από αυτούς τους πολλούς και λιγουλάκι ενοχλητικούς που κυκλοφορούν στη πόλη και διαδίδουν συνεχώς πως φεύγουν, κανονίζουν αλλού τη ζωή τους και το μέλλον τους, πως δεν αντέχουν άλλο εδώ, πως βαρέθηκαν και σύντομα θα μας χαιρετήσουν για τα ξένα ή τα πρωτευουσιάνικα αλλά ποτέ δεν το κάνουν και πάντοτε τους βλέπουμε να μας λένε την ίδια ή παρόμοια ιστορία φυγής που ποτέ δεν θα συμβεί,  πείτε τους την επόμενη φορά που θα τους δείτε να περιμένουν πρώτα να πιάσουν οι ζέστες.
Κάποτε θα το καταλάβουν, θα σιωπήσουν και θα σταματήσουν να σας ενοχλούν.
Εκτός βέβαια αν έχουν ήδη πιάσει  οπότε θα είναι πια αργά για να το επεξεργαστούν μέσα στον πουρέ εγκέφαλό τους.


Δευτέρα, 17 Ιουνίου 2013

Σύντροφε Νεοδημοκράτη Αυτόχθονα Ιθαγενή!

Σύντροφε Νεοδημοκράτη Αυτόχθονα Ιθαγενή, η εβδομάδα ξημερώνει βρίσκοντάς σε να πλέεις σε πελάγη γαλάζιας ευτυχίας.

Ελάχιστες ώρες έχουν περάσει από την ώρα που υποδέχτηκες στη πόλη μας, τη πρώτη πρωτεύουσα του νεοελληνικού παρακράτους, τον αρχηγό και ηγέτη σου Αντώνη Σαμαρά και πλήθος μεγαλοστελεχών, μικροστελεχών και βλαχοστελεχών της μεγάλης συντηρητικής παράταξης που πρόσκεισαι φιλικά και περήφανα από πάππου προς πάππου.

Όλοι εμείς, οι υπόλοιποι αυτόχθονες ιθαγενείς που δυστυχώς δεν έχουμε τη σύνεση και τη πολιτική ωριμότητα να σε ακολουθήσουμε ιδεολογικά, σε ευχαριστούμε παρόλα αυτά για το καλό που προσέφερες εχθές στη ξεχασμένη μας πόλη.

Καταρχήν σε ευχαριστούμε που ξαναζωντάνεψες το νεκρωμένο μας Πι στη παραλία της πόλης που το ξανακαμαρώσαμε γεμάτο παρκαρισμένα αυτοκίνητα. Για όλους εμάς, όπως γνωρίζεις, είναι παράνομη η στάθμευση στο Πί και μάλιστα τιμωρείται με τσουχτερή κλήση. Μετά όμως την γενναία αντιεξουσιαστική κίνηση των μεγαλοστελεχών του κόμματος σου να παρκάρουν εκεί και να αντιδράσουν δυναμικά στους νόμους και τις απαγορεύσεις της αυταρχικής εξουσίας που μας καταπιέζει, θεωρώ πως θα μπορούμε και εμείς πλέον να παρανομήσουμε με την ησυχία μας και να βρίσκουμε πιο εύκολα και αποτελεσματικά μια θέση στάθμευσης για το φτωχικό Ι.Χ μας.

αγνοήστε την ημερομηνία. είναι χθεσινή φώτο.

Επίσης σε ευχαριστούμε για τις 20 διμοιρίες ΜΑΤ που έστειλε γενναιόδωρα το κόμμα σου στη πόλη μας δίνοντας μια νέα κατεύθυνση στην τουριστική ανάπτυξη που διεκδικεί η πόλη μέσα σε μια ιδιαιτέρως τουριστικά ανταγωνιστική χώρα. Ο λεγόμενος μπατσοτουρισμός είναι τομή στη τουριστική ιστορία της πόλης και ανοίγει ομολογουμένως νέους δρόμους στην οικονομία της περιοχής. Αναμένουμε με αγωνία το άνοιγμα νέων καταστημάτων εμπορίας ειδών λαικής τέχνης με προσανατολισμό στη πώληση γκλοπς, κράνων, χημικών, όπλων, σφαιρών και πολλών άλλων που χαρακτηρίζουν την λαική καθημερινότητα ενός μπάτσου και μελλοντικού επισκέπτη μας. Επίσης καιρός είναι να ανοίξουν και ντονατσάδικα στη πόλη γιατί πρόκειται να έχουμε στο εγγύς μέλλον μεγάλη ζήτηση.


Πέρα όμως από την οικονομική άνθηση που αναμένεται να φέρει ο μπατσοτουρισμός, έχει και ευεργετικές ιδιότητες στην ιστορική συνείδηση των πολιτών της περιοχής. Στη πόλη μας ζούνε δυστυχώς ακόμη αρκετοί νέοι οι οποίοι δεν γνώριζαν μέχρι τώρα τί σημαίνει χούντα, δικτατορία και γενικώς ολοκληρωτικά καθεστώτα και η γνώση τους περιοριζόταν μόνο σε σχολικές γιορτές και βαρετές τηλεοπτικές προβολές. Ο μπατσοτουρισμός τους φέρνει κοντά σε μιά τέτοια γνώση και δημιουργεί μια χρήσιμη εμπειρία για το δύσκολο μέλλον που βρίσκεται μπροστά μας. Θα ήταν κρίμα για τους νέους της πόλης να μην είχαν αυτή την ελάχιστη βιωματική εμπειρία καταπίεσης ώστε να μην γνωρίζουν πως πρέπει να κινούνται, να μιλάνε και να σκέφτονται όταν θα έρθει αυτή η αγία ώρα ελευθερίας.

η νέα γενιά της πόλης με βλέμμα στο μέλλον

Και μιλάω για ελευθερία σύντροφε νεοδημοκράτη γιατί ήταν η πρώτη φορά στη ναυπλιώτικη ζωή μου που μπορούσα να περπατήσω ελεύθερα και άφοβα σε κάθε γωνιά και σημείο του Ναυπλίου χωρίς να σκέφτομαι κλέφτες, τρομοκράτες, μπαχαλάκηδες και άλλους επιτηδείους που επιβουλεύονται την δημοκρατική μας ζωή. Δυστυχώς όμως οι περισσότεροι Ναυπλιώτες δεν ενστερνίζονται τη σκέψη μου σύντροφε. Δυστυχώς εχθές, για ανεξήγητους λόγους, η πρωινή κυριακάτικη πόλη δεν είχε καθόλου κόσμο και οι Ναυπλιώτες έχασαν μια μεγάλη ευκαιρία να απολαύσουν την ομορφιά της. Έρημα σοκάκια, έρημοι δρόμοι και καφετέριες που γέμιζαν μόνο και πάλι καλά από 2.000 μπατσοτουρίστες.

Τέλος θέλω να σε ευχαριστήσω σύντροφε νεοδημοκράτη που έφερες τον προσυνεδριακό διάλογο του κόμματός σου στη πόλη μας. Ένας προσυνεδριακός διάλογος ενός κόμματος που αποκαλείται Νέα Δημοκρατία δεν μπορεί παρά να αποτελεί τιμή για κάθε πόλη που τον φιλοξενεί και έμμεση διαφήμισή της. Ένας προσυνεδριακός διάλογος γενικότερα αποτελεί την επιτομή της δημοκρατικής μας ζωής, του διαλόγου και της πολυφωνίας.

Γι αυτό το λόγο περιμένουμε όλοι εμείς οι υπόλοιποι αυτόχθονες ιθαγενείς αλλά και όλοι οι Έλληνες, τις αμέσως προσεχές μέρες, τα πρακτικά του προσυνεδριακού διαλόγου, τις προτάσεις και τις διαφωνίες που ειπώθηκαν και τον τρόπο που συνετέθηκαν σε μια ενιαία απόφαση. Αναμένουμε με αγωνία κυρίως από τους ρεπόρτερ και δημοσιογράφους που καλύπτουν το ρεπορτάζ της νουδούλας να μας κατατοπίσουν σχετικά με τον ζωντανό διάλογο που διεξήχθηκε μέσα στο χώρο του Βουλευτικού, της πρώτης Βουλής των Ελλήνων και ναού της δημοκρατίας.

Δεν πιστεύω πως ένα κόμμα που συντόνισε 2.000 αστυνομικούς σε πόλη 10.000 κατοίκων, που παρανόμησε μπροστά στα μάτια όλων μας, που ερήμωσε όλη τη παλιά πόλη, που έδιωξε 100 ειρηνικούς διαδηλωτές από την πλατεία Συντάγματος και Ψαροκώσταινας, δεν  έχει ένα πλούσιο και χρήσιμο για όλους μας πολιτικό υλικό διαλόγου πάνω στα καίρια ζητήματα των Θεσμών και την Συνταγματικής Αναθεώρησης που ήταν και το βασικό ζήτημα της νεοδημοκρατικής ημερίδας του. Δεν θέλω ούτε κατά διάνοια να φανταστώ πως όλα έγιναν για επικοινωνιακούς και τηλεοπτικούς λόγους, πως τα τοπικά στελέχη του κόμματος, εκτός από υπέροχη εμφάνιση, δεν έχουν πολιτική άποψη και κριτική σκέψη και πως ακολουθούν σαν τα βόδια τη γραμμή του αρχηγού τους λές και είναι μονάρχης. Άλλωστε όλοι μας, ανεξαιρέτως πολιτικής τοποθέτησης, κοιτάζουμε με βλέμμα στο μέλλον και στην αναθεώρηση των δημοκρατικών μας θεσμών.

Αναμένουμε λοιπόν με αγωνία τα αποτελέσματα του προσυνεδριακού διαλόγου σου σύντροφε Νεοδημοκράτη Αυτόχθονα Ιθαγενή.

Σάββατο, 15 Ιουνίου 2013

Αφήστε τον πρωθυπουργό επιτέλους να κάνει τη δουλειά του όπως ξέρει!

Η κυρία Μαργαρίτα Κούτσελα είναι δημοτική σύμβουλος του δήμου Ναυπλίου. Δεν την ήξερα ούτε ονομαστικά ούτε την είχα ξαναδεί ποτέ στη ζωή μου.
Την "γνώρισα" εψές στη συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου και χωρίς η ίδια  να το γνωρίζει, την ερωτεύτηκα σφοδρώς και πλατωνικώς.

Μη πάει ο νού σας στο πονηρό. Δεν πρόκειται για πραγματικό έρωτα αλλά για λογοτεχνικό. Εξαιτίας της και χάρη στις λεπτές αποχρώσεις της προσωπικότητας που ανέπτυξε στο χθεσινό λόγο της, μπορώ με κάθε λεπτομέρεια να σκιαγραφήσω το μεγαλείο, τη πυγμή, το όραμα και προπαντός την δημοκρατική ευαισθησία που χαρακτηρίζει το στελεχικό δυναμικό, και δή το επαρχιώτικο, της Νέας Δημοκρατίας.

Σε ευχαριστώ καλή μου Μαργαρίτα! Δεν θα ξεχάσω ποτέ το καλό που προσέφερες σε αυτό το ταπεινό ιστολόγιο. Ξεκινάω λοιπόν.

Εχθές, κατατέθηκε ένα ψήφισμα στο δημοτικό συμβούλιο που συζητήθηκε προ ημερησίας διατάξεως και που αφορούσε την καταδίκη του κλεισίματος της ΕΡΤ. 

Όπως είναι αναμενόμενο όλοι μα όλοι οι δεξιούληδες μέχρι ακροδεξιούληδες δημοτικοί σύμβουλοι ακολούθησαν τη γραμμή του κόμματος, τη γραμμή του ηγέτη και αρχηγού τους Αντωνάκη και ένεκα που πλησιάζουν και δημοτικές εκλογές και χρίσματα μοιράζονται δώθε κείθε, ένεκα που ο προσυνεδριακός διάλογος  είναι προ των θυρών της πόλεως, λογικό ήταν να επικρατήσει ο κομματικός πατριωτισμός. Λογικό και ως ένα βαθμό δικαιολογημένο. Άλλωστε για δεξιούς ανθρώπους μιλάμε που όσο να πείς  η στρατιωτική πειθαρχία, η προσοχή και η ημιανάπαυση κυλάει μέσα στο αίμα τους.

Είχαν όμως οι περισσότεροι τη λογική και τη σύνεση να εκστομίσουν ένα απλό "όχι' στο ψήφισμα. Να μην αναπτυχθούν σε επιχειρήματα και πιθανές σκέψεις που θα τους εκθέσουν απέναντι στους πολίτες και τη κοινή λογική. Όχι όμως η Μαργαρίτα μου. Όχι το κορίτσι μου. Το κορίτσι μου είναι βαμμένη νεοδημοκράτισσα και ξέρω πως διαβάζοντας αυτές τις γραμμές θα χαρεί που την παρουσιάζω με αυτό τον τρόπο. Είναι σαν να της προσφέρω αφιλοκερδώς ένα ακόμη κομματικό παράσημο. Και προφανώς αυτό είναι ακόμη πιο τραγικό και από τον ίδιο τον επιφανειακό και αντιδημοκρατικό πολιτικό της λόγο.

Τί είπε όμως το κορίτσι; Μόλις έλαβε το λόγο και με φωνή 40 Σαμαράδων στη συσκευασία του ενός, αρνούμενη προφανώς την αναγκαιότητα του ψηφίσματος, βροντοφώναξε στην αίθουσα την ιστορική πλέον φράση : " Αφήστε τον πρωθυπουργό επιτέλους να κάνει τη δουλειά του όπως ξέρει". Ακολούθησε μια παραδοσιακή γιούχα, τα πνεύματα οξύνθηκαν αλλά πολύ γρήγορα έπεσαν και όλα καλά.

Αφήστε τον πρωθυπουργό επιτέλους να κάνει τη δουλειά του όπως ξέρει! 

Μια φράση κλειδί που αποκαλύπτει ρηχή  πολιτική σκέψη, αλαζονεία, αντιδημοκρατική συνείδηση και  αντίληψη πως η εξουσία είναι λάφυρο.

Καταρχήν δεν ξέρω αν το γνωρίζεις καλή μου Μαργαρίτα αλλά ο πρωθυπουργός δεν είναι μόνος του.  Δεν φύτρωσε ξαφνικά στη χώρα ένας πρωθυπουργός και κάνει κουμάντο. Υπάρχουν υπουργοί, βουλευτές, βουλή, κόμματα, συμβούλια, διαβούλια, τοπικές διοικήσεις, δικαστές, νόμοι, γραμματείς, φαρισαίοι και διαδικασίες που λέγονται ενίοτε και θεσμοί και που όπως λένε μερικοί περίεργοι, αυτοί οι θεσμοί είναι απαραίτητοι για την λειτουργία του πολιτεύματος. Και το πολίτευμα λέγεται δημοκρατία για να μην ξεχνιόμαστε μέρες που ζούμε. Αλλά κυρίως υπάρχει μια χώρα. Υπάρχουν πολίτες. Στ' αρχίδια μας οι πολίτες; Να αφήσουμε τον πρωθυπουργό μόνο του να κάνει τη δουλειά του; Να αγνοήσουμε όλα τα παραπάνω;

Μαζί σου. Αλλά και πάλι ρε κορίτσι μου ο πρωθυπουργός δυστυχώς  δεν είναι μόνος του. Ούτε το κόμμα σου είναι μόνο του στην εξουσία.  Υπάρχουν άλλα δύο κόμματα μαζί του. Ξέρεις στη πολιτική ζωή της δημοκρατίας υπάρχουν πολλά κόμματα. Όχι μόνο ένα. Δυστυχώς και ξανά μανά δυστυχώς αλλά υπάρχουν. Μακάρι να υπήρχε μόνο το δικό σου και η πατρίδα μας να ζούσε τον απόλυτο παράδεισο μέσα σε σκέψεις σαν και τις δικές σου αλλά ο κόσμος είναι σκληρός και ποτέ τέλειος. Δεν ξέρω αν το έχεις παρατηρήσει λοιπόν αλλά ο πρωθυπουργός και ηγέτης σου δεν είναι  καθόλου μα καθόλου μόνος του τελικά.

Έχει κάνει συμμαχία καταρχήν με τον αιώνιο εχθρό σου. Τους πρασινοφρουρούς όπως έλεγες και εσύ παλιά και όπως αναφέρουν προσφάτως και συνεχώς οι φιλτάτοι εθνικοσοσιαλιστές φίλοι σου στη καθημερινή τους προπαγάνδα εναντίον της Δημόσιας Ραδιοτηλεόρασης. Τους αποκαλώ φίλους σου γιατί δεν ξέρω αν το έχεις παρατηρήσει αλλά είναι οι μόνοι που σε στηρίζουνε. Οι μόνοι. Εσύ και αυτοί. Και ο πρωθυπουργός σου βεβαίως. Τραγικό; Τόση μοναξιά στη τελειότητα;

Μαζί με τους πρασινοφρουρούς έχουμε στη παρέα και άλλους. Τους παλιοαριστερούληδες. Κάποιους πρώην συριζέους, θεός φυλάξοι. Είναι και αυτοί μαζί με τον αρχηγό σου στην εξουσία και έχουν και αυτοί λόγο στις αποφάσεις και τις ενέργειες της κυβερνήσεως. Το ήξερες; Ή μήπως μέχρι εχθές δεν σε είχανε ενημερώσει σωστά; Ο αρχηγός σου πάντως μόνο τάματα στη Παναγιά τη Σουμελά δεν τους έκανε για να πάρει τη καρέκλα. Θυμάσαι; Είχε κάτω από 30% και τα κουκιά δεν βγαίνανε. Το 70% του κόσμου δεν τον ήθελε μάλλον.

Επίσης έχω μια απορία. Όταν λές πως ο πρωθυπουργός πρέπει να συνεχίσει το έργο του εννοείς να τοποθετήσει στη διοίκηση της ΕΡΤ αυτόν που πήρε συνέντευξη από τη Τζούλια Αλεξανδράτου αμέσως μετά τη τσόντα; Τον Αιμίλιο Λιάτσο; Αυτόν τον φοβερό δημοσιογράφο; Ή μήπως τον νεοδημοκράτη φίλο μας και πρώην Νομάρχη Αργολίδας κύριο Σαραβάκο; Αυτή είναι η ανεξάρτητη ΕΡΤ που οραματίζεται ο Αντωνάκης μας; Αυτό είναι το έργο που πρέπει να συνεχίσει;

Κλείνοντας, να σου κάνω και ένα μικρό μάθημα για τον θεσμικό σου ρόλο. Έχεις και τέτοιον να ξέρεις. Είσαι δημοτική σύμβουλος. Αντιπρόσωπος των πολιτών του Δήμου. Όχι κυβερνητικός εκπρόσωπος, ούτε παπαγαλάκι της κεντρικής εξουσίας. 

Ψιλά δημοκρατικά γράμματα θα μου πείς. Και δεν λέω. Όπως τα βλέπεις εσύ τα πράγματα, δίκιο έχεις.

(το ψήφισμα για την ιστορία πέρασε με 14 ψήφους υπέρ)

Παρασκευή, 14 Ιουνίου 2013

Ένα άρθρο για αυτούς που υποστηρίζουν το κλείσιμο της ΕΡΤ

Η ΕΡΤ είναι μια δημόσια κερδοφόρα επιχείρηση. Το 2012 σημείωσε κέρδη της τάξης των 150 εκατομμυρίων ευρώ.
Και βέβαια είναι κερδοφόρα θα πεί κάποιος, αφού την πληρώνει ο ελληνικός λαός από το υστέρημά του.
Η αλήθεια όμως είναι πως τα λεφτά που δίνει ο ελληνικός λαός τα δύο τελευταία χρόνια δεν πηγαίνουν στα ταμεία της ΕΡΤ. Πηγαίνουν για να καλύψουν τα κενά του κρατικού προυπολογισμού. Οπότε η ΕΡΤ είναι κερδοφόρα επιχείρηση χωρίς να λαμβάνει το υστέρημα του ελληνικού λαού. Το οποίο παρεπιμπτόντως είναι το χαμηλότερο σε όλη την Ευρώπη.

Η ΕΡΤ είναι χώρος διαφθοράς. Είναι και παραείναι. Ήδη μέσα στο 2012  ο κύριος Κεδίκογλου έχει φυτέψει διοικητικό προσωπικό με πολύ υψηλές αμοιβές. Νομίζω πως είναι περίπου 28 άτομα στο ραδιομέγαρο της Αθήνας και άλλοι περίπου 10-15 στο ραδιομέγαρο Θεσσαλονίκης. Τα ονόματα κυκλοφορούν ελεύθερα στο διαδίκτυο προς κάθε ενδιαφερόμενο. Ακολουθεί η φώτο με τους 28 εκλεκτούς των Αθηνών και τις αμοιβές τους. ( πηγή : iefimerida.gr)


Όλοι αυτοί οι εκλεκτοί πρέπει να απολυθούν άμεσα και οι πολιτικοί προιστάμενοι που τους διόρισαν φυτευτά να παραιτηθούν από τις όποιες θέσεις τους και να δικαστούν.
Το πρόβλημα της διαφθοράς δεν είναι βεβαίως τωρινό. Είναι διαχρονικό. Όλα τα χρόνια της μεταπολίτευσης η ΕΡΤ ήταν χώρος κομματοκρατίας, χιλιάδων διορισμών και εξυπηρετήσεων.
Αν και εφόσον είναι δυνατόν να δικαστούν οι υπεύθυνοι αυτών των διορισμών και των εξυπηρετήσεων, πράγμα που θεωρώ ιδιαίτερα δύσκολο, σχεδόν αδύνατο, τότε και μόνο τότε μπορούν να απολυθούν και οι όσοι ( άγνωστο το νούμερο) εξυπηρετήθηκαν και διορίστηκαν με αναξιοκρατικό τρόπο και εργάζονται ακόμη. Ειδαλλιώς κανείς δεν δικαιούται δια να ομιλεί και κυρίως να πράττει για το παρελθόν. Η στοιχειώδης λογική και δικαιοσύνη, αυτό ορίζει.

Η ΕΡΤ είναι το μοναδικό ραδιοτηλεοπτικό συγκρότημα της χώρας που πληρεί όλους απολύτως τους κανόνες νομιμότητας σε αντίθεση με τα κρατικοδίαιτα ιδιωτικά συγκροτήματα που ζέφουν από πολύ περισσότερη διαφθορά, προπαγάνδα και οικονομικά σκάνδαλα. Ο έχων το ενδιαφέρον ας αναζητήσει μόνος του τον τρόπο φορολόγησης των μεγαλοιδιοκτητών, τα θαλασσοδάνειά τους, τις κρατικές επιχορηγήσεις τους και το ποσό που έχουν πληρώσει μέχρι τώρα για να κατέχουν δημόσιες συχνότητες. Αλήθεια, ο ελληνικός λαός μέσω των κρατικών επιχορηγήσεων πληρώνει ή δεν πληρώνει τα ιδιωτικά κανάλια από το υστέρημά του;

Η ΕΡΤ δεν είχε ακροαματικότητα. Από πού συμπεραίνεται κάτι τέτοιο; Από τις μετρήσεις μιας ιδιωτικής εταιρείας που κατά καιρούς έχει κατηγορηθεί για αμεροληψία και χαλαρή οργάνωση; Εγώ προσωπικά δεν έχω μηχανηματάκι μετρήσεων σπίτι μου. Όπως και όλοι ανεξαιρέτως οι γνωστοί, οι φίλοι και οι συγγενείς μου. Ας μπούνε επομένως τα μηχανηματάκια μετρήσεων σε όλους τους πολίτες και ύστερα το συζητάμε.

Ακόμη και να μην έχει όμως. Τί σημαίνει αυτό; Πως πρέπει η ΕΡΤ να εξυγιανθεί για  να προβάλλει reality shows και άλλα φθηνά θεάματα για να έχει ακροαματικότητα; Να γίνει και αυτή ένα μέσο αποβλάκωσης του λαού; Να σταματήσει να προβάλλει πολιτιστικά και καλλιτεχνικά θεάματα επειδή ο πολύς κόσμος δεν τα βλέπει;  Ας καταργήσουμε τότε το δημοτικό τραγούδι, το ρεμπέτικο, τη ποίηση, τη λογοτεχνία, τα εικαστικά, το θέατρο και δεκάδες άλλα πράγματα της εθνικής μας ταυτότητας που ο πολύς κόσμος δεν παρακολουθεί και ασχολείται μόνο με τα βυζάκια μιας ξανθιάς παρουσιάστριας, ακούει ελληνικά σκυλοποπ και παρακολουθεί όλα τα σκουπίδια της ελληνικής ιδιωτικής τηλεόρασης.

Η ΕΡΤ όμως πρέπει να εξυγιανθεί. Πρέπει και παραπρέπει. Κλείνοντας την όμως με αντιδημοκρατικά και μη έχοντα τον απαιτούμενο αριθμό βουλευτών διατάγματα; Με αποφασίζομεν και διατάζομεν; Με 140 και κάτι βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας και της Χρυσής Αυγής; Της Χρυσής μας Δημοκρατίας;

Να μείνει κλειστή η φωνή της χώρας στον απόδημο ελληνισμό; Να κλείσουν μέχρι και οι ιστοσελίδες της για να μην μπορούμε να δούμε θαυμάσιες εκπομπές του παρελθόντος; Να μείνουν τα σύνορα και τα χωριά χωρίς στοιχειώδη ενημέρωση;

Και όταν λέμε εξυγίανση τί εννοούμε ακριβώς; Μόνο απολύσεις και κλείσιμο συχνοτήτων;

Το νέο νομοσχέδιο για τον νέο δημόσιο φορέα με το όνομα ΝΕΡΙΤ προβλέπει διορισμό του διοικητή του νέου φορέα από τον εκάστοτε αρμόδιο υπουργό. Αυτό σημαίνει εξυγίανση; Να συρρικνωθεί ο δημόσιος φορέας ραδιοτηλεόρασης για να γίνει και πάλι θύμα της νεοελληνικής κομματοκρατίας και θύμα των ιδιωτικών καναλιών;

Όποιος δεν μπορεί να διαβάσει μέσα από τα γεγονότα και τις αδιάσειστες αποδείξεις και σκέψεις πως όλα τα δυσάρεστα που ζούμε και βιώνουμε το τελευταίο διάστημα  συμβαίνουν προς χάρη των μεγαλοκαναλαρχών που τρέμουν και φοβούνται έναν ανταγωνιστικό, εκσυγχρονισμένο, εξυγιασμένο, ελεύθερο και ανεξάρτητο δημόσιο φορέα ραδιοτηλεόρασης και θέλουν να σκυλέψουν το σώμα του, είναι επιεικώς λοβοτομημένοι. Aρκεί να αναφέρω πως στη νέα ψηφιακή εποχή η νέα ΕΡΤ προβλέπεται να έχει συνολικά μιάμιση δημόσια συχνότητα και μόνο.

Επίσης όσοι δεν αντιλαμβάνονται την αντιδημοκρατική και αυταρχική εκτροπή που συντελείται για μικροκομματικούς και ψηφοθηρικούς λόγους είναι βαθιά νυχτωμένοι.

Συγχαρητήρια επομένως στο κύριο Σαμαρά που προσπαθεί να εξαφανίσει από την πολιτική σκηνή το κόμμα της Χρυσής Αυγής στερώντας της κάθε ρόλο μέσα στη νεοελληνική πολιτική πραγματικότητα.

Εκτός βεβαίως αν εμφανιστούν διάφοροι γνωστοί-άγνωστοι  αγανακτισμένοι πολίτες στο προαύλιο του Ραδιομεγάρου και ξεκινήσουν την  γνωστή-άγνωστη προβοκάτσια τους.

Τα πρώτα σημάδια έχουν φανεί πάντως. Τα πρώτα ψεύτικα δημοσιεύματα περί λεηλασιών μέσα στο χώρο του ραδιομεγάρου από τους παρανόμους απολυμένους καταληψίες έχουν ήδη εμφανιστεί. Ο έχων ώτα…


Βαγγέλης Α. Μπουγιώτης

Πέμπτη, 13 Ιουνίου 2013

Για την ΕΡΤ


Το ιστολόγιο όπως γνωρίζετε ή όπως φαίνεται καθαρά είναι τοπικού ενδιαφέροντος και μόνο. Αυτός ο περιορισμός αφορά συνειδητή στάση του γράφοντος, και αισθητική αλλά και πολιτική.
Αισθητική γιατί αγαπάει πολύ το Ναύπλιο και τα πέριξ του, και πολιτική γιατί πιστεύει πως αρχή όλων των δομών είναι η τοπική κοινωνία.
Παρόλα αυτά, υπάρχουν γεγονότα και ιστορικά συμβάντα που ξεπερνάν τις τοπικές κοινωνίες. Αυτά τα συμβάντα ονομάζονται εθνικά και πατριωτικά. Αφορούν ένα μεγαλύτερο σύνολο κοινότητας που είναι βαθιά συνδεδεμένο με όλες τις τοπικές κοινωνίες που περικλείονται εντός του. Το σύνολο αυτό ονομάζεται πατρίδα και δεν είναι τίποτα περισσότερο από το χώρο ελευθερίας του καθενός μας.
Επειδή αυτή η ρημάδα η πατρίδα έχει αρχίσει και μπαίνει στο στόμα πολλών και διαφόρων που τις δίνουν πολλά και διάφορα νοήματα αλλά της αφαιρούν ταυτόχρονα με τις πράξεις τους  το πρωταρχικό και βασικό νόημα της ελευθερίας, είπα και εγώ να κάνω κάτι για την περίσταση και να ξεφύγω από τα στενά πλαίσια του νομού.

Ήθελα να γράψω πολλά. Αλλά μόλις είδα χθές την εκπομπή του κυρίου Σίλα Σεραφείμ, κατάλαβα πως δεν υπάρχει περίπτωση να τα πώ καλύτερα. Η εκπομπή τελειώνει με την φράση: " Δεν κλείνουν την ΕΡΤ, κλείνουν την μνήμη σας". Απολαύστε.



Και περί μνήμης ο λόγος.



Τετάρτη, 12 Ιουνίου 2013

Όχι σήμερα

Καθήμενος στο φιλήσυχο βραχάκι που με πέταξε η ζωή, αναπνέω με αγωνία τους καπνούς της ιστορίας που καταφτάνουν νυχθημερόν από τη πρωτεύουσα.
Ως ακολούθως σήμερα δεν γίνεται να υπάρξει ανάρτηση. Τα γεγονότα το απαγορεύουν. Όπως απαγορεύουν και πολλά περισσότερα.


Δευτέρα, 10 Ιουνίου 2013

Ένας αριστοκράτης κωλοπλένης στη Κρήτη

Μόλις επέστεψα από διακοπές. Ήμουνα μία εβδομάδα στα Χανιά. Από εκεί έγραφα όλο το προηγούμενο διάστημα. Είχα πάει για να χαλαρώσω και να το παίξω και γώ λιγουλάκι Τσιμεντόβλαχος. Τουρίστας περιοπής. Πελοποννησιακό τζιμάνι. Να πάρω και γώ το αίμα μου πίσω βρε αδερφέ. Τί το ήθελα;

Δεν λέω. Ωραία πέρασα. Αλλά μόνο για Τσιμεντόβλαχος δεν λογαριαζόμουνα εκεί. Για βλάχος, καρίβλαχος σκέτος ίσως.

Ποιός; Εγώ!!! Ένας γνήσιος πρωτοπρωτευουσιάνος. Ένας αυθεντικός αριστοκράτης κωλοπλένης.

Χανιά. Πληθυσμός 65.000 αυτόχθονες κρητικάτσηδες. Όσο το Ναύπλιο και το Άργος μαζί. Μπορεί και λιγότερο.



Παραλία διπλάσια σε μήκος, πλάτος και ύψος. Παλιά πόλη Χανίων με απαγόρευση διέλευσης οχημάτων. Η μισή και βάλε πεζοδρομημένη. Μαγαζιά ατελείωτα και όλων των ειδών και μουσικών. Εστιατόρια, κουτούκια, γυράδικα, φαγάδικα και ταβερνεία μοναδικά και πάμφθηνα. Μεγάλα και ευρύχωρα πάρκα παντού. Ευρύχωροι δρόμοι, σχεδόν εθνικές οδοί, μέσα και έξω από τη πόλη. Δέντρα, δέντρα και πάλι δέντρα σε κάθε γωνία να κρύβουν την όποια πιθανή τσιμεντίλα. Και την έκρυβαν θαυμάσια κι απλόχερα. Μνημεία, κάστρα και τζαμιά αξιοποιημένα οργανωμένα και καλαίσθητα. Βρήκα μέχρι και πολυκατοικία που το υπόγειο της ήταν αρχαιολογικός χώρος προς επίσκεψη. Αυτό το τελευταίο αφιερώνεται στους Αργείτες.

Ξενοδοχεία υπέροχα, αμέτρητα και φθηνά. Πλήρωσα για πέντε μέρες 100 ευρώ για ένα δυαράκι φουλ επιπλωμένο και εξοπλισμένο σαν κανονικό σπίτι συν μια κοινόχρηστη πισίνα. Δεν του έλειπε απολύτως τίποτα. Ποτέ δεν μου έκαναν έλεγχο, ποτέ δεν μου γκρίνιαξαν και πάντα με το χαμόγελο και το σας ευχαριστώ πολύ. Το κλειδί το είχα πάντα εγώ. Δεν το έδωσα ποτέ στην ρεσεψιόν παρά μόνο όταν έφυγα.

Είναι άλλα τα μεγέθη θα μου πείτε. Δεν μπορεί να συγκριθεί κοτζάμ Κρήτη με τη μικρή και φτωχική Αργολίδα μας. 

Είναι άλλος ο προσανατολισμός θα σας πω εγώ. Η περιοχή δεν έχει οργανωθεί με βάση τις καύλες της Αθήνας και των γύρω χωριών της. Η πόλη είναι οργανωμένη για να ευχαριστεί αρχικά τους μόνιμους κατοίκους της και έπειτα τους επισκέπτες της από όλο τον κόσμο. Και κυρίως και βασικώς έχει επιβάλλει την τοπική της κουλτούρα, τα δικά της ιδιαίτερα χαρακτηριστικά σε κάθε τομέα της αστικής της ζωής. Τουριστικής και μη τουριστικής.

Οπότε τί να κλάσουμε εμείς μπροστά της σύντροφοι; Ποιά κουλτούρα μας αναδεικνύουμε; Πού την έχουμε κρυμμένη και δεν την εμφανίζουμε; Αν οι τρελοχανιώτες είχαν για παράδειγμα στη κατοχή τους τη περιοχή γύρω από τα 5 αδέλφια και κάτω θα την είχαν κάνει την πιο ονομαστή πιάτσα σε όλα τα βαλκάνια. Δεν θα την άφηναν να ριμάζει μές στη μούχλα σαν εμάς. Το ίδιο για το στοιχειωμένο Ξενία, την Ακροναυπλία, το Μπούρτζι, την Αρβανιτιά, την Καραθώνα, τον Αμφιτρύωνα και τόσα άλλα.  Πότε θα σκυλοβαρεθούμε επιτέλους το τουρισμό του σαββατοκύριακου σύντροφοι; Ως πότε η αγέλη των Αθηναίων θα μας επιβάλλει την γκρίζα και ομοιόμορφη αισθητικής της και θα αφήνει πίσω της μια πόλη καρτ ποστάλ που δεν θα μας ανήκει;

Μα ο Ναυπλιώτης θα πείτε δεν βγαίνει τις καθημερινές. Δεν μπορεί ο Ναυπλιώτης να στηρίξει μόνος του τη τοπική οικονομία. Το χρήμα το έχουν άλλοι. Και αυτούς υπηρετούμε για να επιβιώσουμε και μείς τα φτωχά.

Σε ποιά πόλη να βγεί ο Ναυπλιώτης σύντροφοι;  Σε ποια μαγαζιά και με ποιές τιμές; Και τι μουσικές πρόκειται να ακούσει; Μπιτάκια και κλαπατσίμπανα; Πού κυνηγάμε τα στέκια με το τουφέκι πλέον; Πού έχουνε μείνει ελάχιστα; Πού σε λίγο καιρό περισσότερα θα είναι τα γιαουρτάδικα από τα περίπτερα; Να βγώ Πέμπτη βράδυ σύντροφοι για να φάω γιαουρτάκι;

Και πες χεστήκαμε για τον Ναυπλιώτη. Ο ξένος; Ο τουρίστας τί να έρθει να κάνει εδώ; Να μην υπάρχει λεωφορείο για Παλαμήδι και να ανεβαίνει χωρίς καμία καθοδήγηση, ούτε μισή ταμπέλα της προκοπής τα 999 σκαλιά( που δεν είναι τόσα) σαν το μαλάκα; Να πληρώνει ξεναγούς μπας και μάθει κάτι; Να βλέπει σάπια κτίρια στην Αρβανιτιά και στην Ακροναυπλία;  Να πηγαίνει στο Μπούρτζι για να μετράει σκουπίδια στο πάτωμα και σύριγγες; Να περπατάει στις Μπανιέρες για να βλέπει μόνο αντιαισθητικά συνθήματα με σπρέι και ερείπια;

Όχι σύντροφοι. Ο τουρίστας θα πάει στα Χανιά και στα κάθε Χανιά και θα μας γράψει στα παπαράκια του. Άντε καμιά βολτίτσα θα περάσει να μας πεί ένα γειά και μετά θα μας αφήσει μόνους παρέα με τους ηλίθιους τους Αθηναίους που τρώνε φέτα Δωδώνη στα ταβερνεία και νομίζουν πως είναι χωριάτικη και σπιτική.

Ο τουρίστας θα πάει αλλού σύντροφοι. Εκεί που θα διαβάζει μπροστά από κάθε κτίριο και μνημείο τις κατατοπιστικές ταμπελίτσες του, εκεί που θα σέβονται και θα αγαπούν τον τόπο και την ιστορία τους, εκεί που θα υπάρχει συγκοινωνία της προκοπής και εύκολη πρόσβαση σε ό,τι θελήσει,  εκεί που θα βλέπει απλοχεριά, γεμάτα χαμόγελα και ευρύχωρες ψυχές. Όχι δεκαροθάφτες αρπακολατζήδες και καφετζήδες, ταβερνιάρηδες, παγωτατζήδες και γιαουρτάδες  που περνιούνται για μεγαλοεπιχειρηματίες.

Και βεβαίως θα πάει εκεί που πληρώνει μόνο με 1 ευρώ  την παραδοσιακή πίτα με τυρομπίφτεκο ή σουτζούκι.


Τα έσπαγε παρεμπιπτόντως και στις δύο εκδοχές της.

Καλώς σας βρήκα και πάλι από κοντά.

Παρασκευή, 7 Ιουνίου 2013

Ντροπή που είμαι Ναυπλιώτης

Πολύ καλά κάνουμε και στέλνουμε μαθητές, πολίτες και νέους εθελοντές καθαριότητας στη Καραθώνα μας για να μαζεύουν τα διάφορα σκουπιδάκια της. Με αυτό το τρόπο  θα την κρατάμε συνεχώς καθαρή και σε φόρμα, μη τυχόν και κατηγορήσει ο νέος αγοραστής τους περήφανους Ναυπλιώτες για ανοικοκύρευτους και βρωμιαρέους.


Μπορεί να έχουμε ένα σωρό προβλήματα στ' Ανάπλι αλλά το κούτελό μας είναι πάντοτε  καθαρό και συγυρισμένο. Το έχουμε διδαχθεί από τις μανάδες μας αυτό.

Οι Ναυπλιώτισσες μάνες είναι οι καλύτερες νοικοκυρές που υπάρχουν στον γαλαξία. Τελεία και παύλα.

Και μείς, σαν Δήμος και πόλη,  συνεχίζουμε με πάθος την οικογενειακή μας παράδοση.

Σε λίγο θα απλώσουμε και σεμεδάκια στην αμμουδιά για να δείξουμε στο νέο αφεντικό της περιοχής την προίκα μας.

Όσο για τη χωματερή μην αγχώνεστε και πολύ. Ο μελλοντικός  μεγαλοτσιφλικάς της Καραθώνας είναι αρκετά πιθανό να σχετίζεται με επιχειρηματικά απόβλητα, χωματερές και τα συναφή οπότε ενδέχεται να ενθουσιαστεί από το θέαμα και να βλέπει τα άπειρα σκουπίδια μας σαν πετροδόλλαρα.

Επίσης πολύ καλή η πρωτοβουλία του δημάρχου μας να διεξαχθεί τουρνούα μπάσκετ στη πλατεία Φιλελλήνων. Ο δήμαρχος-κόουτς του Νέου Σχολείου μετέφερε το αγαπημένο του τουρνουά από το προαύλιο του σχολείου του στις πλατείες της πόλης.

Φαντάζομαι πως αν γινόταν δήμαρχος κάποιος φιλόλογος ή μαθηματικός του Νέου Σχολείου τώρα θα μιλάγαμε για διαγωνισμούς πάνω σε άγνωστα αρχαία κείμενα ή μαθηματικές εξισώσεις και ολοκληρώματα. Δεν είναι κακή ιδέα πάντως.

Συνεχίζω προσφέροντας τις πολύτιμες συμβουλές μου στη τοπική συνδιάσκεψη που έγινε σχετικά με το μέλλον του λιμανιού. Δεν έχω να πώ πολλά. Το μόνο που έχω να δηλώσω είναι πως αν αποφασιστεί η απαγόρευση της στάθμευσης γενικώς, καλό θα ήταν να φύγουν τα γαμημένα και εκνευριστικά κολωνάκια και το μέρος να γίνει ένας πανέμορφος πολυχώρος για ποδήλατα, σκέιτ, συναυλίες και άλλες πολιτιστικές δραστηριότητες. Καλό; Επίσης να φύγει το περίπτερο του λιμενικού γιατί εκνευρίζει πολύ κόσμο να βλέπει ανθρώπους να πληρώνονται για να ξύνουν τα παπάρια τους. Είναι λιγάκι άκομψο. Ας χωθούν σε καμιά τρύπα της παλιάς πόλης ή ας πάνε στο καρνάγιο να τους μπινελικώνουν και να τους κοροιδεύουν νυχθημερόν οι θαμώνες του εξωραιστικού συλλόγου και οι γαμάτοι και αραχτοί ψαράδες της περιοχής.

Μίλησε και το ΚΚΕ παιδιά για την Καραθώνα. Αργά, καθυστερημένα αλλά μίλησε. Μη περιμένετε και σείς γρήγορα πράγματα. Ένα κείμενο πρέπει να είναι καλά διατυπωμένο, μαρξιστικά θεμελιωμένο και σταλινικά επεξηγηματικό για να είναι σωστό, μη οπορτουνιστικό και προλεταριακό. Όλα κι όλα. Και ας αφορά κατά ένα μέρος του ένα τοπικό ζήτημα. Μπορεί μέχρι και η ανεκδιήγητη Χρυσή Αυγή να έβγαλε πιο πριν ανακοίνωση αλλά το ΚΚΕ δεν χαμπαριάζει από ταχύτητες. Είναι σταματημένο εδώ και πάρα πολύ καιρό στον ίδιο χρόνο. Ανήκει πλέον στη σφαίρα του μουσειακού είδους.

Αν τύχει λοιπόν και γίνουν τίποτα πορείες, διαμαρτυρίες ή άλλες εκδηλώσεις για την υπεράσπιση του δημόσιου χαρακτήρα της Καραθώνας και δείτε κάποιους ανθρώπους κατσουφιασμένους και μουτζούφληδες να διαμαρτύρονται μόνοι τους, ξεκομμένοι από τους υπόλοιπους, αν δεν είστε ιστορικός, ανθρωπολόγος ή παλαιοντολόγος, μην τους δώσετε μεγάλη σημασία. Είναι οπαδοί του ΚΚΕ που χρήζουν ειδικής μέριμνας και μελέτης. Και πάνω απ'όλα, είναι συμπολίτες μας σύντροφοι. Δικοί μας άνθρωποι. Οπότε μόνο γλύκα, αγάπη και προδέρμ. Αυτό φτάνει.

Τέλος, να δώσουμε πολλά συγχαρητήρια σε όλους τους αριστερούς, προοδευτικούς, επαναστατικούς, κινηματικούς, φιλάνθρωπους, κουλτουριάρηδες, λαικούς, διανοούμενους, αλληλέγγυους, χριστιανούς, ανθρωπιστές, αναρχικούς, αναρχοαυτόνομους, αντιεξουσιαστές, συστημικούς, αντισυστημικούς, υπευθύνους, ανευθύνους, τεχνοκρατικούς, άτεχνους, φιλελεύθερους, νεοφιλελεύθερους, ώριμους, ανιδιοτελείς, σοβαρούς, φιλεύσπλαχνους, ευρωπαιστές, αντιευρωπαιστές, πνευματικούς, καλλιεργημένους κι ακαλλιέργητους συμπολίτες μας που με την αδιαφορία τους και τον σταρχιδισμό τους οδήγησαν την Πύλη Πολιτισμού να κάνει δημόσια έκκληση ζητώντας βοήθειά για την έλλειψη βασικών ειδών πρώτης ανάγκης στο κοινωνικό της παντοπωλείο και μιλώντας για παιδιά που έφυγαν από τον χώρο πεινασμένα και με δάκρυα στα μάτια. Θερμά συγχαρητήρια σε όλους τους φορείς της περιοχής, τους παπάδες πλην ελαχίστων, τους τοπικούς παράγοντες και τους βουλευτές, τους συλλόγους και τα σωματεία αλλά πρωτίστως θερμά, θερμότατα συγχαρητήρια σε όλους τους απλούς πολίτες της πόλης, όλους εμάς τους περήφανους αυτοχθόνους ιθαγενείς, που για άλλη μια φορά αποδείξαμε πόσο μεγάλα και αδιάφορα παρτάκια είμαστε.

Προσωπικά, διαβάζοντας την ανακοίνωση της Πύλης αισθάνθηκα για πρώτη φορά τόσο μεγάλη ντροπή που είμαι Ναυπλιώτης.

Καλό σαββατοκύριακο σε όλους.

Η Ανακοίνωση της Πύλης:

"Δυστυχώς ήταν μια άσχημη μέρα για την "Πύλη της αγάπης"... αναγκαστήκαμε λόγω έλλειψης τροφίμων και ειδικά παιδικού γάλακτος να διώξουμε οικογένειες με μικρά παιδιά με άδεια τα χέρια!!

Βοηθήστε μας να βοηθήσουμε!
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ για χάρη των παιδιών που δεν φταίνε σε ΤΙΠΟΤΑ!!

Στοιχεία επικοινωνίας

Τηλέφωνα 2752 027474 Διεύθυνση Αχ.Παράσχου 4"

http://www.nafplio-culture.gr
http://vimeo.com/user10820189

Email pilipolitismou@facebook.com

Τετάρτη, 5 Ιουνίου 2013

Έρχεται το Τσίπρα

Το sex symbol της ελληνικής πολιτικής σκηνής, ο αρχηγός του "Σφύριζα κι έληξες" και μελλοντικός αρχηγός της φυλής των ελλήνων ιθαγενών Αλέξανδρος Τσίπρας,  καταφθάνει στις 10 του μηνού στο Ναύπλιο όπου θα πραγματοποιήσει ομιλία σχετικά με την τοπική αυτοδιοίκηση.

Όπως είναι φυσικό η πόλη όλη είναι ανάστατη για να υποδεχτεί με δάφνες και ξέφρενους πανηγυρισμούς τον Αλέξη τον γλυκούλη ή αλλιώς Αλέξη τον όμορφο.


Ήδη όπως μαθαίνω από μυστικές πηγές ετοιμάζεται ένας μεγάλος αριθμός κοριτσιών, μια χορωδία κορασίδων, φανατικών οπαδών του Αλέξανδρου, οι λεγόμενες και Τσιπρίτσες (από το Ρουβίτσες) για να ζητωκραυγάζει καθ'όλη τη διάρκεια της εκδήλωσης το πανελλήνιο σύνθημα :" Mαζί σου Αλέξη, για μια Ελλάδα σέξυ".

Κατά τα άλλα πληροφορούμαι πως πλήθος τοπικών παραγόντων θα παρευρεθεί στην εκδήλωση θέλοντας να έχει ανοιχτό το ενδεχόμενο σε νέες συνεργασίες σε περίπτωση που - ο μη γένοιτο - ο νεαρός πρόεδρος κερδίσει κάποτε την πρωθυπουργία.

Το Ναύπλιο άλλωστε, αν και συντηρητική πόλη, χαρακτηρίζεται ιστορικά από τέτοιου είδους πολιτικές ευελιξίες των τοπικών ηγετών του,  που το οδηγούν διαχρονικά να επιβιώνει κάτω ακόμη και από τις πιο αντίξοες συνθήκες.

Αντιθέτως στο Άργος οι τοπικοί άρχοντες έχουν ρίξει μαύρη πλερέζα αντιλαμβανόμενοι πως μετά τον Αντωνάκη τον Σαμαράτ τον Α' χάνουν και τον Αλέξη τον Τσίπρα από συμπαραστάτη τους στην αιώνια και αιμοβόρα κόντρα των δύο πόλεων για την πρωτοκαθεδρία του νομού. Ονόματα δεν λέμε, αλλά είναι κάποιοι που βράζουν κυριολεκτικά στο ζουμί τους. Μάλλον όχι κάποιοι. Κάμποσοι.

Λέτε να φτάσουμε να δούμε τον Αλέξη μας σε λίγα χρόνια να κάνει Ανάσταση με κουστωδία τοπικών γλειφτών στον Άγιο Γεώργιο;

Και αφού ασχοληθήκαμε αρκετά με το νέο ΠΑΣΟΚ, ας κάνουμε και μια μικρή αναφορά στο παλιό γιατί δεν ξέρω αν το γνωρίζετε αλλά υπάρχει ακόμη.

Το ΠΑΣΟΚ της περιοχής μας πραγματοποίησε μεγάλη νομαρχιακή συνέλευση τη Δευτέρα που μας πέρασε στη Νέα Κίο όπου δεκάδες χιλιάδες πρώην σοσιαλιστές κατέκλυσαν τον χώρο της συνέλευσης.

Το κίνημα αποφάσισε να χαράξει νέα πορεία, με νέες στρατηγικές και οράματα και πρωτοπόροι σε αυτόν τον δύσκολο δρόμο θα είναι όπως πάντα οι τροφοδότες του κινήματος, οι νέοι.

Ακολουθεί φωτογραφία με τη νέα γενιά που πλημμύρισε το χώρο της συνεδρίασης.


Ο Ανδριανός γιατί ρωτάει για το Μπούρτζι; Τον έπιασε ο πόνος ο μεγάλος; Δεν έχει πληροφορηθεί πως η κυβέρνηση που στηρίζει το έχει βγάλει στο σφυρί; Ας μην νοιάζεται λοιπόν καθόλου για την συντήρησή του. Θα έρθει ο ιδιώτης και θα τα φτιάξει όλα. Ας μην αγχώνεται τσάμπα και βερεσέ. Και ας τον ειδοποιεί κάποιος από το κόμμα του για αυτά που ψηφίζει. Γίνεται και ρεζίλι μεγάλος άνθρωπος.

Ο Εμπορικός Σύλλογος Άργους έκανε μάζωξη χωρίς να καλέσει τους εκπροσώπους του κόμματος της Χρυσής Αυγής. Και μετά θέλει να σταματήσει το παραεμπόριο στη πόλη του; Πάει καλά; Έχει συναίσθηση καθόλου της κατάστασης; Τα παιδιά της πατρίδας έστειλαν επιστολή διαμαρτυρίας για αυτόν τους τον αποκλεισμό την προηγούμενη εβδομάδα και δείχνοντας ωριμότητα μπέμπη που του κλέψαν το παγωτό, έριξαν χίλιες μύριες κατάρες στον εμπορικό σύλλογο. Είναι πάγια τακτική τους άλλωστε πως ό,τι δεν είναι μαζί τους είναι καθαρά εναντίον τους. Αυτό έπρεπε να το ξέρει ο εμπορικός σύλλογος και να προνοήσει επί του θέματος. Γιατί με αυτά και με αυτά, θα αναγκαστούν και αυτοί να μην παρέμβουν, να μην καλέσουν τις κάμερες σε ένα ακόμη καλοστημένο και τραμπούκικο περιστατικό, να μην κάνουν πογκρόμ στους αλλοδαπούς που πουλάνε προιόντα ελληνικής μαφίας για να μάθουν. Όχι οι αλλοδαποί να μάθουν. Οι έμποροι. Και μόλις μάθουν, για να δούμε, θα τολμήσουν να μην τους ξανακαλέσουν;

Το ίδιο δεν έκαναν και με το Δήμο Ναυπλίου οι Χρυσαυγίτες; Μόλις έφαγαν το ομόφωνο ψηφισματάκι τους για τις καφρίλες στη Πύλη Πολιτισμού, έβγαλαν μια ανακοίνωση καταπέλτη εναντίον της δημοτικής αρχής στηριζόμενοι σε διάφορα αντιαισθητικά συνθήματα που είχαν μουτζουρώσει τους τοίχους και τα μνημεία της πόλης. Το τραγικό ήταν βέβαια πως πολλά από τα συνθήματα αυτά ήτανε χρυσαυγίτικα. Το αντιπαρέρχομαι αυτό γιατί δεν με αφορά. Αφορά τη νοημοσύνη των ιδίων. Αυτό που με ενδιαφέρει είναι πως ενώ οι χρυσαυγίτες είχανε πεί τότε πως η δημοτική αρχή θα τους βρίσκει πάντοτε μπροστά της, πως θα γίνουν η σκιά της και άλλες τέτοιες μαλακίες, μόλις κυκλοφόρησε το νέο σε όλη την Ελλάδα  μέσω του protagon για τα νεαρά μπρατσωμένα παιδιά με τις κίτρινες στολές που βοήθησαν τη δημοτική αστυνομία να καθαρίσει τους αλλοδαπούς του παζαριού της 25ης Μαρτίου, οι χρυσαυγίτες κάναν μόκο. Τουμπεκί και την ουρίτσα μέσα. Βλέπετε τώρα ο Δήμος δεν είναι και τόσο κακός. Μπορεί τελικά να είναι και φίλος. Και τα συνθήματα στους τοίχους, αν με ρωτάτε, ακόμη υπάρχουν.

Αν θέλετε και μια πρόβλεψη τώρα που έρχονται δημοτικές εκλογές θα σας πω πως οι υπερπατριώτες της περιοχής, επειδή προφανώς δεν έχουν τη δύναμη να κατεβάσουν δικό τους ψηφοδέλτιο θα κάνουν νταραβέρι με κάποιον ή κάποιους υποψηφίους για να πουλήσουν την ψήφο τους.

Ακόμη και αν κατεβάσουν βεβαίως, θα την πουλήσουν στο δεύτερο γύρο.

Όπως ακριβώς συμβαίνει εδώ και πολλά χρόνια μεταξύ των υποψηφίων δημάρχων της πόλης και των Ρομά της περιοχής.

Φοβερή ομοιότητα, δεν βρίσκετε;

Kαι κλείνοντας, σχετικά με την χθεσινή τους ανακοίνωση για την Καραθώνα. Η ανακοίνωση είναι ο ορισμός της υποκρισίας, του ψέματος και της εθνικής προδοσίας. Επίσης και της ηλιθιότητας.

Η τοπική Χρυσή Αυγή στην ανακοίνωση της υπερασπίζεται μια Καραθώνα λαική και ανοιχτή στο κόσμο, υπερασπίζεται την κρατική της αξιοποίηση και αποκαλεί προδότες και υποχείρια των διεθνών τοκογλύφων όλους ανεξαιρέτως τους τοπικούς παράγοντες. Βουλευτές, δημοτικούς συμβούλους και άλλους. Δίνει και μαθήματα σωστών χειρισμών για να μην έπεφτε η παραλία στα χέρια του ΤΑΙΠΕΔ.

Η κεντρική Χρυσή Αυγή όμως έχει ψηφίσει στη Βουλή υπέρ για την δημιουργία του ΤΑΙΠΕΔ. Έχει υπερψηφίσει και τον σημερινό του πρόεδρο!!!

Τον πρόεδρο του ξεπουλήματος της εθνικής μας περιουσίας. Το πρόεδρο υποχείριο των "διεθνών τοκογλύφων" που κατηγορεί. Αυτός ο πρόεδρος έχει τοποθετηθεί εκεί με τους "πατριωτικούς" ψήφους της Χρυσής Αυγής με στόχο να ξεπουλήσει ό,τι μπορεί από την περιουσία της πατρίδας μας.

Παράνοια;

Αυτομόλησαν οι ντόπιοι φασίστες ή μας κοροιδεύουν στα μούτρα;

Ερώτησις ρητορική...