"μη με διαβάζετε όταν έχετε δίκιο" Νίκος Καρούζος (1926-1990)

Παρασκευή, 28 Ιουνίου 2013

Ένας χρόνος Παλαμπούρτζι

Λοιπόν σήμερα καλοί μου αυτόχθονες ιθαγενείς συμπληρώνεται ένας ολόκληρος χρόνος από την ημέρα που η αυτού μεγαλειότητα της τελειότητας μου ονόματι Παλαμπούρτζι κυκλοφορεί ελευθέρως  και αφιλοκερδώς στις τοπικές δικτυακές συχνότητες. 


Ένας χρόνος πέρασε και δεν βρέθηκε ένας χριστιανός, και λέω χριστιανός καθότι γνωρίζω τα χρηστά ήθη της περιοχής μου και το υψηλό ανθρωπιστικό ήθος που τη διαπνέει, πού να μου τα χώσει όπως μου αξίζει. Όπως πρέπει. Να ακούσω και γώ τα κουτάλια μου. Να γουστάρω.

Γι αυτό θα το κάνω μόνος μου.

Πιστεύω η πράξη μου αυτή να με κάνει πιο κατανοητό στο μέλλον.

Διότι φανταζόμουνα πως θα ήταν ιδιαίτερα εύκολο κάποιος που θέλει να μου τα χώσει για τα καλά να ξεκίναγε με την εύλογη ερώτηση : Ποιός είσαι σύ ρε Παλαμπούρτζι; Πού βρίσκεσαι; Σε ποιό κρίκο της παραγωγικής αλυσίδας βολοδέρνεις; Ποιό είναι το πόστο σου; Ποιά η υπεύθυνη ευθύνη σου; Σε ποιόν απολογείσαι; 
Τότε εγώ, θα τέντωνα γελοιωδώς τους ώμους μου εφηβικά και θα αναμασούσα θεωρίες περί χρονογραφήματος, ιστορικών ντοκουμέντων και άλλα παρομοίων μουσειακών ανοησιών και αυτός θα με σκούνταγε συγκαταβατικά στους ώμους λέγοντας δεν πειράζει αγόρι μου, υπομονή, θα περάσει. 

1-0

Μετά θα βρισκόταν ένας άλλος, κάποιος περισσότερo ξύπνιος και θα με ρώταγε: Mήπως φιλαράκι τελικά είσαι προπαγανδιστής; Ένα κασετοφωνάκι; Φερέφωνο μιας "αυθεντίας". Ένας υποκινούμενος ντελάλης; Ένας ξερόλας και μισός; Ένας ημιμαθής μαλάκας;
Θα ψέλλιζα προσπαθώ να μην, δεν θα ήμουν σίγουρος, θα το έψαχνα λίγο, θα με προβλημάτιζε αρκετά  η ερώτηση και τελικά δεν θα απαντούσα κάτι βέβαιο.
Οπότε...

2-0

Εκεί που θα έτρωγα το ένα χαστούκι πίσω απ' τ' άλλο  θα ερχόταν ένας τρίτος διδακτικός και ψείρας τυπάκος, γυαλάκιας και επιμελής, με άποψη στη λεπτομέρεια και θα μου εξηγούσε αυστηρά πως η εμμονή μου με λέξεις όπως αυτόχθων, Τσιμεντόβλαχος, βλάχος, πρασάς, κωλοπλένης και τα τοιαύτα, υφέρπει ρατσισμό.
Έκπληκτος θα τον κοιτούσα, θα του έλεγα γελώντας και ειρωνευόμενος πως φυσικά και κάνω χιούμορ σε αυτές τις περιπτώσεις, σάτιρα βρε αδερφέ, πώς το λένε,  αυτοσαρκάζομαι που λένε, και αυτός θα με ξαναρωτούσε επίμονα: Πάντα; Σε κάθε περίπτωση; Δηλαδή εσύ αυτή τη μαλακία που βλέπεις γύρω σου, αυτήν την χωρίς κανένα λόγο υπεροψία, δεν την έχεις κληρονομήσει καθόλου; Δεν έχει περάσει μέσα σου; Δηλαδή όταν πρωτοείδες βλάχους στη πόλη σου χάρηκες; Δεν είπες, ώχ  βλάχοι; Λές και εσύ δεν είσαι; Λές και είσαι κάτι άλλο; Αστικό και ανώτερο;

3-0

Ήδη θα βρισκόμουνα στα Τάρταρα της απογοήτευσης, θα είχα χάσει κάθε μου αυτοεκτίμηση, αυτοπεποίθηση και τα σχετικά, θα θεωρούσα ότι είχα γράψει μέχρι εκείνη τη στιγμή μια ανούσια πολυλογία και θα ερχόταν ο καταλύτης κύριος-Γάτα με πέταλα, μαγκάκος, αλητάκος και τα συναφή, πιθανή καταγωγή Πρόνοια Ναυπλίου, και θα με ρώταγε γεμάτος σαρκαστική πονηριά: Ρε φιλαράκι...μήπως είσαι απλά ένας μεγάλος κουτσομπόλης; Ένας μικροαστός κουσκουσιάρης; Ένας ακόμη κομπλεξικούλης στον μεγάλο κατάλογο κομπλεξικών της πόλης;

4-0 και τα βρακιά κατεβασμένα. 

Ούτε ο Πανναυπλιακός όταν έκανε τη μεγάλη πορεία τη δεκαετία του 90 και πούλαγε στο δεύτερο γύρο όλα τα παιχνίδια τέτοια πανωλεθρία.

Πού να έλεγα κιόλας πως κάποια στιγμή θα ήθελα να βγάζω κάποιο μεροκάματο από αυτό που κάνω. Ή παρόμοιο εν πάσει περιπτώσει. 
Τα γκολ θα είχανε ξεπεράσει το Γιουβέντους-Ολυμπιακός του 2004(7-0 με εκπληκτική εμφάνιση του γαύρου-κόκκινο ριγωτό της φωτιάς!!!).

Με οποίαν διάθεσιν να συνέχιζα μετά το χρονογραφικό μου αριστούργημα; Θα σταματούσα σίγουρα.

Αλλά εφόσον δεν έχει γίνει τίποτα μέχρι τώρα συνεχίζω ακάθεκτο.

Χρόνια μου πολλά λοιπόν, και πάντα τέτοια, καλοί μου σύντροφοι αυτόχθονες ιθαγενείς του 2013!

Και καλές διακοπές!

Μετά και το σημερινό, λέω να λείψω λιγάκι, εκτός αν με προλάβει κανά γεγονός συνταρακτικό που θα μου διακόψει την μεσημεριανή ναυπλιώτικη σιέστα. Άλλωστε έχουμε χρόνο μπροστά μας...

Τα καλύτερα...έρπονται !!!

7 σχόλια:

  1. Σωτηρία Παπαδοπούλου28 Ιουνίου 2013 - 12:26 π.μ.

    Κακομοίρη μου βάρδα και σε περιλάβω εγώ και θα σου πω μετά με τα σκόρ τι θα κάνεις. Άντε να τα εκατοστήσεις λοιπόν κύριε Παλαμπούρτζι και να μας συνεχίσεις να μας ζαλίζεις τον έρωτα αυτόχθονα κωλοπλένη !!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Όπα ρε καραμήτρο...κόψε λίγο!!!
    Ποιος νομίζεις ότι είσαι;
    Ο Μήτσος ο Ψαθάς ή ο Γιώργης ο Κάρλιν;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ρε νουμερο (αφου και καλα τι νομιζεις οτι εισαι κλπ κλπ) να ευχηθω και να πω οτι τα καλυτερα ερπονται, αλλα ερχονται...

    ελπιζω μετα απο καιρο αφου ολα εχουν παει καλα (δεξια???), να μη σε εχουμε αναγκη και να αυτοδιαλυθείς σαν τα κουμουνιστικα κομματα (που ακομα το περιμενουμε)

    ΑΠΟ ΑΛΛΟΥ ΠΑΡΜΕΝΟ το παρακατω
    Ο Ιώσηπος Μοισιόδακας (ή Μοισιόδαξ, 1730-1800) ήταν Έλληνας δάσκαλος του γένους και συγγραφέας. Ήταν πιστός υποστηρικτής του νεοελληνικού Διαφωτισμού· δημιούργησε σχολεία και ενίσχυσε το κίνημα και οικονομικά. Ο ίδιος αναφέρεται στον Νεοελληνικό Διαφωτισμό με την εξής φράση: «Η φυσική θα καταπολεμήσει την απάτη και ο (δια)φωτισμός θα διαλύσει την αμάθεια, τις ερινύες των προκαταλήψεων που έχουν εκβαρβαρώσει το περίλαμπρον άλλοτε γένος των Ελλήνων.


    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. αυτό σε λέω ρε φιλαράκι. είμαι η μετεμψύχωση του Ιώσηπου. Είμαι δάσκαλος, φιλόλογος για την ακρίβεια, και στόχος μου είναι ο διαφωτισμός του γένους των Κωλοπλένηδων!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή