"μη με διαβάζετε όταν έχετε δίκιο" Νίκος Καρούζος (1926-1990)

Πέμπτη, 1 Αυγούστου 2013

Μερικά ρομαντικά καρέ του καλοκαιριού

Τοποθεσία Μπανιέρες, μέσα Ιουλίου. Οι Μπανιέρες, από τότε που έπαψαν να λειτουργούν τα πέριξ φαγάδικα, ταβερνεία και κλαμπάκια και σταμάτησαν να πλέουν σουτζουκάκια, μπουκαλάκια και αστακομακαρονάδες εις τον αφρό της στενής τους θάλασσας, έχουν γίνει και πάλι χώρος δροσίσματος των αυτοχθόνων ιθαγενών ξανακερδίζοντας επάξια την ονομασία τους. 

Μαζί με τους ηλικιωμένους Ναυπλιώτες που γνώριζαν την πραγματική σκοπιμότητα του μέρους και την έχουν συνδέσει με τις πιο δροσερές παιδικές τους μνήμες, μπανιαρίζονται και κάποιοι σκόρπιοι τουρίστες, από αυτούς που όπου δούν Έλληνα να στήνει πετσέτα, ξαπλώστρα ή ομπρέλα, τον ακολουθούν τυφλά, μη μπορώντας οι φτωχοί (τω πνεύματι και τη φύσει) να ξεχωρίσουν τα καθαρά και γάργαρα νερά. 


Τοποθεσία Μπανιέρες λοιπόν. Ώρα, απογευματινή. Σχεδόν δείλι. Κόσμος αρκετός και μπροστά στα σκαλάκια της πέτρινης στοάς που οδηγεί στα 5 αδέλφια ποζάρει νιόπαντρο ζευγάρι Αθηναίων στο φακό επαγγελματία φωτογράφου. Μια ρομαντική σκηνή που μόνο η γραφική μας πόλη μπορεί να προσφέρει. 

Ο γάμος θα συνέβη λογικά στο μικρό εκκλησάκι της Ακροναυπλίας, τους Αγίους Αποστόλους, το μέρος που προτιμά η μεγαλύτερη πλειοψηφία των πρωτευουσιάνων για να τελέσει το μέγα μυστήριο της ζωής. Όσοι σκοπεύετε να παντρευτείτε εκεί, πρέπει να το κλείσετε κανά χρόνο πρίν. Σας μιλάω εκ πείρας. Επιστροφή στις Μπανιέρες τώρα.

Όλος ο κόσμος, ντόπιοι και ξένοι, σταματά κάθε του δραστηριότητα και στρέφει το βλέμμα στις αγαπησιάρικες πόζες του καλοντυμένου ζευγαριού της πρωτεύουσας. Είναι οι πρωταγωνιστές μας. Με τις οδηγίες του επαγγελματία μας, οι νέοι πότε ατενίζουν το κενό, πότε κοιτάζονται τρυφερά, πότε χαίδευονται γλυκά και στο μεσοδιάστημα συνεχώς σουλουπώνονται και σκουπίζουν τον ιδρώτα τους ελέω ζέστης και αφθόνου μέικ-απ.. Κυρίως η νεαρά Αθηναία με την νυφιάτικη ουρά.

Ύστερα από κανά δεκάλεπτο και ενώ ο φωτογράφος έχει τραβήξει ένα φιλμ από καρέ, η παράσταση οδεύει στο μεγαλοπρεπές φινάλε της. Οι παρευρισκόμενοι λουόμενοι χειροκροτούν το ζεύγος, του εύχονται τα καλύτερα και αυτό χαμογελαστό και περήφανο ευχαριστεί το κοινό και πιασμένο χεράκι-χεράκι γυρίζει πλάτη και ανεβαίνει αργά και ρομαντικά τα σκαλοπάτια της πέτρινης στοάς. Από πίσω ο φωτογράφος αποθανατίζει τη μεγάλη έξοδο.

Ξάφνου, η νεαρά απαστράπτουσα νύφη, καθώς απομακρύνεται από το πλάνο, σκοντάφτει και παραπατά πάνω στα πέτρινα σκαλοπάτια και καρφώνει  με το στιλέτο της ολόασπρης νυφιάτικης γοβίτσας της μια γραφική κουραδίτσα που στεκόταν στην άκρη του σκαλοπατιού. Χωρίς να αντιληφθεί το παραμικρό, συνεχίζει την άνοδο μετά του συζύγου.

Οι λουόμενοι που χάζευαν τη τελευταία πράξη του δράματος από ευγένεια (χαρακτηριστικό γνώρισμα των αυτοχθόνων) δεν μίλησαν αλλά παρατήρησαν πως όλες σχεδόν οι σειρές των πέτρινων σκαλοπατιών ήταν διανθισμένες από καλοσχηματισμένες, ζουμερές και ξεραμένες, κουράδες. Το ίδιο και το τελευταίο σκαλοπάτι όπου οι νιόπαντροι είχαν βγάλει προ ολίγου τις ρομαντικές τους φωτογραφίες. Στα δύο άκρα του σκαλοπατιού υπήρχαν διάφορες κουράδες σε ποικίλα σχήματα και μεγέθη που η λάμψη των πρωταγωνιστών τις είχαν κάνει προς στιγμήν αόρατες. Ο φωτογραφικός φακός όμως σίγουρα θα τις έχει αποθανατίσει να στέκονται δίπλα από τα πανάκριβα παπούτσια τους, να στολίζουν το φόντο κάθε πόζας τους και να στήνουν ένα μυρωδάτο διάδρομο στη πορεία τους προς την έξοδο.

Aν ο φωτογράφος τους δεν κατέχει από photoshop, πολύ φοβάμαι πως τώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, κάπου στην Αθήνα, μέσα στο σαλόνι κάποιου νιόπαντρου σπιτικού, ποζάρουν περήφανες και ύπουλα κρυπτόμενες, οι καλοσχηματισμένες μας αυτόχθονες κουράδες.

Με αγάπη πάντοτε από το όμορφο και γραφικό Ναπλάκι μας.
Το νούμερο ένα ρομαντικό προορισμό της χώρας και αυτό το καλοκαίρι.

2 σχόλια: