"μη με διαβάζετε όταν έχετε δίκιο" Νίκος Καρούζος (1926-1990)

Πέμπτη, 15 Αυγούστου 2013

Πιστεύω είς έναν Τσιμεντόβλαχο

"Πιστεύω είς έναν Τσιμεντόβλαχο, τουρίστα, αθηνάνθρωπα, οδηγόν ουρανού και γής, ορατών τε πάντων αοράτων.
Και είς έναν Βλάχο, Τσοπάνη Τσέλιγκα, τον Υιό του Αργολιδέα τον Μονογενή, τον εκ του Τσιμεντόβλαχου μιμηθέντα προ πάντων των αιώνων. 
Και είς το Πνεύμα το σύγχρονον , το τρέντικον, το οχλικόν, το εκ του Τσιμεντόβλαχου εκπορευόμενον, το συν Τσιμεντόβλαχου και Βλάχου συμπροσκυνούμενον και συνδοξαζόμενον, το λαλήσαν δια των Ιθαγενών."

( Ναυπλιώτικη Αυγουστιάτικη Προσευχή της Αρπαχτής της Τσιμεντοβλαχούσας στις αρχές του 21ου αιώνα μ.Χ.)
-------------------------------------------------------------------------------------------

Καταρχήν να ξεκαθαρίσουμε κάτι. Δεν βρίσκομαι στο Ναύπλιο. Φέτος ατενίζω την επέλαση των βαρβάρων από πλεονεκτική θέση. Βρίσκομαι στην έδρα τους. Στην εγκαταλελειμμένη έδρα τους. Τους είδα όμως να εφορμούν κοπαδικώς και με ταχύτητα αργού (πολύ αργού) replay προς τα κάτω καθώς διέσχιζα τον προς τα πάνω έρημο εθνικό μας κόμβο. 
Είμαι εδώ και δυό μερούλες λοιπόν συν γυναιξί και σκύλοις στο Παγκράτι, σε μια ρετιρέ γκαρσονιερίτσα της Φορμίωνος και περνάω ζάχαρη. Απίστευτη ηρεμία, δροσερότατο καρπουζάκι, ξεκούραστη βεράντα και καθαρή ατμόσφαιρα. Φρέσκος αέρας αληθινών διακοπών. 
Η Αθήνα αυτές τις μέρες είναι το καταλληλότερο μέρος της χώρας για να κάνεις διακοπές χωρίς να συναντάς Αθηναίους. Είναι με άλλα λόγια  το καλύτερο μέρος για να κάνεις διακοπές. Μπορεί να σου λείπει το μπανάκι αλλά έχεις όλα τα υπόλοιπα και μάλιστα σε υπερθετικό βαθμό. Και κυρίως δεν έχεις αυτό που σε ενοχλεί σε όλα τα υπόλοιπα μέρη των διακοπών: Aθηναίους.
Επίσης για να είσαι ολοκληρωμένος και οργανωμένος τουρίστας της δεκαπενταυγουστιάτικης Αθήνας πρέπει να έχεις προμηθευθεί καύσιμη ύλη, τσιγάρα και τρόφιμα, από μακριά. Εμείς προμηθευτήκαμε από την Κόρινθο. Να είμαστε σίγουροι. Γιατί άμα σου κάτσει έλλειψη στη πρωτεύουσα μέρες που είναι, ο κοντινότερος ντελιβεράς θα πίνει φρέντο εσπρέσσο μέτριο στο Κοντογιώργο και άντε να τον φέρεις. Ο γειτονικός πιτσαδόρος θα προσπαθεί να παρκάρει στο Πί χωρίς να διερωτάται γιατί κανείς δεν είχε σκεφτεί μέχρι τώρα να παρκάρει σε έναν τόσο άδειο χώρο και ο περιπτεράς θα είναι στημένος έξω από τα γιαουρτάδικα του Μεγάλου Δρόμου επειδή το ξανθό μωρό. ονόματι Καίτη εκ Γαλατσίου,  γουστάρει trendy στραγγιστό.
Τις απογευματινές ώρες απολαμβάνουμε τον ήρεμο πρωτευουσιάνικο περίπατό μας στους δρόμους της πόλης. Κυριολεκτικά στους δρόμους. Περπατάμε στη μέση τους. Αν είναι να περάσει βέβαια κάποιο ξεχασμένο αυτοκίνητο θα το ακούσουμε από μακριά και θα πάμε στο πεζοδρόμιο. Είναι και μια καλή ευκαιρία για τους σκύλους μας να κατουρήσουν περισσότερες πρωτευουσιάνικες γωνίες. Τους έχω προπονήσει κατάλληλα.
Μόλις νυχτώσει, επιστρέφουμε σπίτι. Αράζουμε στη βεραντά με χαλαρή μουσικούλα που δεν ενοχλεί κανέναν γιατί κανένας δεν υπάρχει  και μυρίζουμε ήσυχη αθηναική νύχτα. Μπλούζ νύχτα. Μετά τις 10 εμφανίζονται σιγά σιγά και οι πρώτοι διαρρήκτες. Πακιστανοί, Αλβανοί, Έλληνες και Πολωνοί, αναλαμβάνουν κατευθείαν δουλειά και ρίχνονται στο νυχτοκάματο. Να τους δείς με τη χάρη και ηρεμία κινούνται ανάμεσα στους ορόφους και τα μπαλκόνια. Πραγματικοί δεξιοτέχνες. Καθόμαστε και τους χαζεύουμε ώρες. Έχουμε γνωρίσει και μερικούς. Κυρίως όσους κινούνται στις διπλανές μας πολυκατοικίες. Είναι καλά παιδιά οι περισσότεροι. Δεν ήθελαν να γίνουν κλέφτες. Αλλά όπως μου εκμυστηρεύτηκε ένας από αυτούς δεν γινόταν αλλιώς. Η πόλη ήταν τόσο προκλητικά άδεια που μόνο ένας ηλίθιος δεν θα το έκανε. Είναι σαν να σε παρακαλούν τα σπίτια να μπείς μέσα. Σαν μυστικά ημερολόγια που οι ιδιοκτήτες τους τα άφησαν μπροστά σου και έφυγαν. Σαν πεταμένα πορτοφόλια στην άκρη έρημου δρόμου. 
Ένας Πακιστανός μου χάρισε ένα σιντί της Πέγκυς Ζήνα που σούφρωσε από το διαμέρισμα μιας ωραιοτάτης Ντιβέλοπερ Μάνατζερ Ασίστανς στο πρώτο όροφο. Υπέροχα σκέφτηκα και θυμήθηκα τη πατρίδα. Την ώρα που ο κύριος Πακιστανός την απαλλάσσει από την υπερβολική της περιουσία, η ωραιοτάτη κυρία θα λικνίζεται στους ξέφρενους ρυθμούς της Ναυπλιώτικης Πασαρέλας ή θα περιμένει στην ουρά ενός παραλιακού πολιτιστικού κέντρου της πόλης μας για να ζήσει την ξέφρενη και σπιρτόζικη νύχτα της. 
Μ' αυτά και μ' αυτά περνάνε όμορφα οι μέρες και οι νύχτες στη πρωτεύουσα. Βέβαια μας λείπει η πατρίδα. Θα περιμένουμε όμως λίγο καιρό ακόμη και μετά θα επιστρέψουμε. Στις 23 του μήνα πάντως θα είμαστε σίγουρα πίσω. Έρχεται βλέπεις ο Θανάσης στη Καραθώνα.
Ένα γεγονός που όσο να πείς, σηματοδοτεί πως η πόλη, θα γίνει και πάλι δική μας.
Καλή αντάμωση λοιπόν σε όλους τους αυτόχθονες ιθαγενείς.
Και τους εκτός και κυρίως τους δύσμοιρους εντός. 


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου