"μη με διαβάζετε όταν έχετε δίκιο" Νίκος Καρούζος (1926-1990)

Παρασκευή, 9 Αυγούστου 2013

Μια όμορφη βόλτα στην εξοχή

Η βόλτα στον ΟΑΕΔ της πόλης είναι πάντοτε μια υπέροχη εμπειρία. Ειδικά τους καλοκαιρινούς μήνες.
Οι χιλιάδες άνεργοι της χώρας έχουμε την τύχη μιά φορά το τρίμηνο να ερχόμαστε σε επαφή με αυτόν τον δημόσιο οργανισμό που φροντίζει εδώ και χρόνια να διαιωνίζει το είδος μας, να το καλλιεργεί και να το προσέχει. Είναι η καθιερωμένη τρίμηνη ανανέωση της κάρτας ανεργίας μας.
Στο Ναύπλιο αυτή η λατρεμένη συνήθεια αποτελεί μια εξαιρετική εκδρομή των ανέργων και απελπισμένων νέων στις όμορφες εξοχές των προαστίων της πόλης. Γιατί εμείς οι άνεργοι αυτόχθονες ιθαγενείς έχουν το προνόμιο να στεγάζουμε τον ιερό ναό μας εκτός άστεως.
Μαζευόμαστε λοιπόν 4-5 άνεργοι ανά τρίμηνο, βάζουμε συνεταιρικά βενζίνη και ξεκινάμε την πρωινή μας βολτούλα. Άλλοι προτιμούν την συγκοινωνία ενώ μερικοί θαρραλέοι χρησιμοποιούν ποδήλατο ή ακόμη και τα πόδια τους.


Ανάλογα με τα γούστα του λοιπόν ο καθείς άνεργος καταφτάνει μέσα στο λιοπύρι μπροστά από το μέγαρο της ανεργίας απέναντι ακριβώς από τις αγροτικές φυλακές της Τίρυνθας. Εδώ χρειάζεται προσοχή φίλε αναγνώστη γιατί η σημειολογία του πράγματος είναι εξαιρετικά σημαντική.
Για ποιό λόγο διάλεξε ο κρατικός άρχοντας να τοποθετήσει το ίδρυμα αχρήστων, ατάλαντων, αναξιοπαθούντων και μη βιζματιούχων πολιτών απέναντι ακριβώς από τις αγροτικές φυλακές και λίγα μέτρα πιο πέρα από τις ποινικές; Τί ήθελε να μας πεί άραγε; Πως εκεί μέσα περνάνε καλύτερα οπότε ας μη το ψάχνουμε τσάμπα και βερεσέ; Πως αργά ή γρήγορα θα μας τα πάρουν όλα και εκεί θα καταλήξουμε; Πώς υπάρχουν και χειρότερα οπότε κάντε μόκο; Άγνωσται αι βουλαί του άρχοντος αλλά σίγουρα καθόλου τυχαίες.
Στην είσοδο των γραφείων θα κοντοσταθούμε πάντοτε για να διαβάσουμε γεμάτη αγωνία τις ανακοινώσεις του οργανισμού μπας και μας λυπήθηκε ο καλός θεούλης και έχει βγεί μια γαμοδουλίτσα και για μας. Ματαίως. Ανακοινώσεις για επιδόματα τριτέκνων, πολυτέκνων και άλλων γεννητουριών με ταχύτητα κουνελιών, ανακοινώσεις απεργιών, θαλπωρή αστέγων και δικαιολογητικά καρτών ανεργίας. Στη καλύτερη των περιπτώσεων να ζητείται κανάς μάγειρας με εξειδίκευση στο γκουρμέ χοιρινό και στ' αρχιδάκια αλά κρεμ γαρνιρισμένα με γαρίδες Βιβαρίου.  
Περιμένουμε στην ουρά μέχρι να έρθει η σειρά μας. Η ώρα αναμονής είναι εξαιρετική. Το μέγαρο διαθέτει κλιματισμό ιδιαίτερης ποιότητας, καθίσματα αναπαυτικά και ευρύχωρα. Επίσης βρίσκεις την ευκαιρία να γνωρίσεις και άλλους συναδέλφους σου, να ανταλλάξετε απόψεις για τη ζωή και το μέλλον και φυσικά να προσποιηθείς πως εντάξει, μπορεί να είσαι άνεργος αλλά κάτι κουτσοβγάζεις στη μαύρη αγορά. Γενικώς και τάχα μου, δήθεν το παλεύεις. Μη σε πουν και τελειωμένο μπατίρη.  Προς Θεού. Στο Ναύπλιο ζείς. Τί θα πεί ο κόσμος;
Έρχεται η σειρά σου για να δώσεις την κάρτα ανεργίας και την αστυνομική σου ταυτότητα. Ο υπάλληλος κολλάει άλλο ένα αυτοκολλητάκι πάνω στη κάρτα, σου ανακοινώνει τον μήνα της επόμενης ανανέωσης και εσύ τον ρωτάς τυπικά αν υπάρχει κάτι τώρα ή στο εγγύς μέλλον που να σε κάνει να ελπίσεις.
Ο δόλιος ο υπάλληλος, συνήθως πατριωτάκι σου, δηλαδή αυτόχθων, προσπαθώντας να δικαιολογήσει την εργασία του σε έναν οργανισμό που δεν έχει απολύτως κανένα νόημα ύπαρξης και καμία απολύτως χρησιμότητα, παίρνει το σοβαρό του ύφος και σου λέει πως για οτιδήποτε νεότερο πρέπει να ενημερώνεσαι από την επίσημη ιστοσελίδα του ΟΑΕΔ. Εσύ του λές για χιλιοστή ίσως φορά πως η σελίδα του ΟΑΕΔ σπάνια αναφέρει κάτι και συνήθως είναι πεσμένη και αυτός αντεπιτίθεται λέγοντας πως σύντομα θα υπογραφούν από τον αρμόδιο υπουργό κάποιες προκηρύξεις και μερικές επιδοτήσεις. Είναι ζήτημα ολίγων ημερών. 
Μέσα στην απελπισία σου τρώς για άλλη μια φορά το παραμύθι. Προσπαθώντας με τη σειρά σου να δικαιολογήσεις την παρουσία σου και να βρείς λόγο σε ένα ακόμη ανούσιο ταξίδι  στο Ανεργομέγαρο, θέλοντας να δώσεις κάποιο περαιτέρω νόημα σε αυτή τη δόλια τη κάρτα που μέχρι στιγμής το μόνο που σου έχει προσφέρει είναι φθηνότερα εισιτήρια στην Επίδαυρο, και όχι σε όλες τις παραστάσεις παρακαλώ,  αποχωρείς με ζωγραφισμένο το χαμόγελο του μαλάκα στο πρόσωπό σου και μια αυθυποβαλόμενη ελπίδα στα τρύπια μπατζάκια σου.
Συγχαρητηρία φίλε μου. Μπορείς να επιστρέψεις στη πόλη γεμάτος ελπίδες και όνειρα για το μέλλον. Η όμορφη βόλτα σου μέσα στο αυγουστιάτικο λιοπύρι μόλις τελείωσε. Τα λέμε πάλι, με ακριβώς την ίδια σειρά και ακριβώς τις ίδιες απαντήσεις σε τρείς μήνες. Τουλάχιστον, θα έχει δροσίσει μέχρι τότε. Μην έχεις και παράπονο.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου