"μη με διαβάζετε όταν έχετε δίκιο" Νίκος Καρούζος (1926-1990)

Τρίτη, 10 Σεπτεμβρίου 2013

Αναρχικός αυτόχθων

(το κείμενο αναφέρεται σε συγκεκριμένα ανώνυμα άτομα του Ναυπλίου και σε καμία περίπτωση δεν θεωρεί πως αυτά τα άτομα εκφράζουν την ιστορία, τους αγώνες, την προσφορά και το πνεύμα του αναρχικού κινήματος)

Ξυπνάς μια ωραία πρωία στ' Ανάπλι έφηβος και έχεις πήξει από τη βαρεμάρα. Δεν έχεις απολύτως τίποτα να κάνεις (λογικό) μέχρι που σου περνάει από το μυαλό μια καταπληκτική ιδέα. Να γίνεις αναρχικός. Εξαιρετική επιλογή θα έλεγα. Ζείς μέσα σε ένα υπερσυντηρητικό κλουβί με γύρω γύρω θάλασσα, το αίμα σου βράζει για πρωτοπορία και δράση και ο τόπος σου ζητάει μια ελάχιστη ανανέωση μπας και γλιτώσει το τελειωτικό σάπισμα. 
Και τί καλύτερο από τον ιστορικό, φιλοσοφικό και πνευματικό κόσμο της άναρχης κοινωνίας. Της αυτοοργάνωσης, της εργατικής αυτοδιεύθυνσης, της κολεκτιβοποίησης, της αυτονομίας, της αντιεξουσίας, της αέναης αμφισβήτησης, της αλληλεγγύης, της ισότητας και τόσο άλλων υπέροχων ιδεών και εννοιών. 
Ξεκινάς λοιπόν από τα βασικά. Γκόντγουιν, Προυντόν, Μπακούνιν, Κροπότκιν και στο τσακίρ κέφι χτυπάς και έναν Κορνήλιο Καστοριάδη. Υπέροχοι άνθρωποι, μεγάλα μυαλά. Ανακατεύεις και λίγο Μαρξ, Γκράμσι και άλλους θεωρητικούς του σοσιαλισμού και το γλυκό δένει για τα καλά μέσα στο αναρχικό νεανικό κεφάλι σου. Και μετά;
Μετά φοιτητής. Καταλήψεις, πορείες, αγώνες, ιστορικά βιβλία, διαλέξεις, εκδηλώσεις, αυτοδιαχειριζόμενα στέκια, αυτοδιαχειριζόμενα κυλικεία, ιατρεία, φαρμακεία, καφενεία και δεν συμμαζεύεται. Και μετά; 
Μετά φαντάρος εκτός αν καταφέρεις να μην υπηρετήσεις. Και μετά; 
Μετά πίσω στ' Ανάπλι. Στη μητέρα γή. Στο τόπο που σε ανέθρεψε, σε μεγάλωσε, σου πρόσφερε παιδικές μνήμες και αισθήματα και που τώρα πιά σε χρειάζεται όσο τίποτα άλλο. Πίσω λοιπόν στην αγαπημένη σου κοινότητα για να της μεταγγίσεις το φρέσκο και ζωντανό ελευθεριακό σου αίμα. Και τί κάνεις;
Μήπως στήνεις μαζί με τα φιλαράκια σου κάποιο αυτοδιαχειριζόμενο στέκι που τόσο λείπει από τη φτωχή πολιτιστικά κοινότητά σου; Δεν το είδα πουθενά. Ούτε προβολές ταινιών είδα, ούτε παζάρια αλληλεγγύης, ούτε συνελεύσεις άστεγων συλλόγων και φορέων, ούτε συλλογικές κουζίνες, ούτε εκθέσεις έργων τέχνης, ούτε υπαίθριους καφενέδες ούτε τίποτα. 
Μήπως αντιμετωπίζεις με θάρρος και ηρωισμό τη φασιστική απειλή που επισκέφτηκε και τη πόλη σου; Δεν είδα κάποιο δίκτυο αλληλεγγύης πολιτών ανεξαρτήτως αίματος τώρα τελευταία. Ούτε αυτοοργανωμένους συλλόγους μεταναστών και μειονοτήτων παρατήρησα. 
Μήπως εντάσσεσαι σιωπηρά και εργατικά στις ήδη διαμορφωμένες δομές αλληλεγγύης της μικρής σου κοινότητας; Στη Πύλη Πολιτισμού για παράδειγμα; Στο κοινωνικό φροντιστήριο του Δήμου; Στο κοινωνικό φαρμακείο ίσως; Δεν σε είδα ούτε εκεί.
Μήπως οργανώνεις λαικές συνελεύσεις κωλοπλένηδων για να γίνουμε όλοι οι αυτόχθονες υπεύθυνοι της ζωής μας και των αποφάσεών μας; Μήπως παρεμβαίνεις ενεργά στα δημοτικά συμβούλια; Ούτε στη συνεδρίαση για την πώληση της Καραθώνας δεν σε είδα πάντως. 
Μήπως έχεις αράξει σπιτάκι σου και στήνεις ένα ωραίο, ελεύθερο και γαμάτο δίκτυο αντιπληροφόρησης  για την περιοχή σου; Ένα μπλοκ ανεξάρτητης και τοπικής ενημέρωσης με ελεύθερη πρόσβαση σε κάθε πολίτη να παρεμβαίνει και να συνδιαμορφώνει τις ειδήσεις; Ομολογώ πως χαζεύω για ώρες στο δίκτυο αλλά τίποτα τέτοιο δεν έχει πέσει στην αντίληψή μου. 
Μήπως μικρέ αυτόχθονα αναρχικέ  τελικά δεν είσαι πουθενά; Μήπως δεν κατοικείς καν εδώ και εγώ ψάχνω μέσα σε ψευδαισθήσεις να σε βρώ; Αποκλείεται.
Και λέω αποκλείεται γιατί σε είδανε. Και όχι μια φορά αλλά συνέχεια. 
Κάποιοι εναπομείναντες παλιοναυπλιώτες σε φωτογράφισαν κιόλας και μου έστειλαν τις φωτογραφίες να τις παρουσιάσω αποκλειστικά στο μπλοκ μου. Και θα το κάνω. Σήμερα θα μάθουν όλοι οι αυτόχθονες  πόσο μεγάλος μαλάκας είσαι. Πόσο αναρχικός του κώλου και του καναπέ. 
Γιατί μικρέ αυτόχθονα αναρχικέ, ενώ δεν είσαι πουθενά, έχεις πάει και έχεις μπαστακωθεί μόνιμα απέναντι ακριβώς από παλιοναυπλιώτικες πόρτες και παράθυρα μουτζουρώνοντας απλά και μόνο την ηχηρή απουσία σου. Βρωμίζοντας και μαυρίζοντας την ίδια σου τη κοινότητα. Και μάλιστα το πιο ιστορικό και όμορφο μέρος της. 
Γι αυτό ίσως δεν πολεμάς ουσιαστικά τους ντόπιους φασίστες παρά μόνο με μουτζούρες. Τους χρειάζεσαι μάλλον για να υπάρχεις μικρέ αυτόχθονα φασιστάκο. Κρίμα. Τελικά και εσύ τα ίδια μαύρα σκατά είσαι. Να ξέρεις πως στην ιδεατή κοινωνία σου, θα κατουράω κάθε πρωί την αυλή του σπιτιού σου. 












16 σχόλια:

  1. Το φιλοσόφησα και εγώ ένα βράδυ...
    Κατέληξα πως κύριο πρόβλημα της κοινωνίας μας, δεν είναι τόσο ο εκφασισμός της (όπως αρέσκεται να λέγεται) αλλά πως κύριοι εκφραστές του αναρχικού/αναρχοσυνδικαλιστικού κινήματος είναι βολεμένα 30χρονα παιδάκια που κάνουν ιδεολογικά κυρήγματα χωρίς να έχουν δουλέψει μήτε μισή μέρα στη ζωή τους.
    Αλλά ξέχασα, με το να δουλεύεις γίνεσαι μέρος του συστήματος, ας δουλεύει μόνο ο μπαμπάς που στο κάτω-κάτω πληρώνει για να μπορούμε να είμαστε ιδεολόγοι και να γράφουμε και κανένα σύνθημα στους τοίχους κανενός φουκαρά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ΟΤΙ ΚΑΙ ΝΑ ΛΕΣ,ΕΓΩ ΘΑ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΩ ΤΗΝ ΕΞΕΛΙΞΗ ΠΟΥ ΦΕΡΝΕΙ ΣΤΟ ΠΡΑΣΟΧΩΡΙΟ ΜΑΣ Ο ΗΓΕΤΗΣ ΜΑΣ Ο ΜΗΤΣΟΠΡΕΚΑΣ.ΑΥΤΗ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΒΡΙΣΚΟΜΑΙ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΤΕΛΕΦΕΡΙΚ ΚΑΙ ΚΑΝΩ ΤΗ ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΑΓΙΟΛΙΑΣ ΚΑΣΤΡΟ.Η ΘΕΑ ΕΙΝΑΙ ΜΑΓΕΥΤΙΚΗ.ΖΑΛΙΖΕΙ ΛΙΓΟ ΛΟΓΩ ΥΨΟΜΕΤΡΟΥ,ΑΛΛΑ ΚΑΤΑ Τ ΑΛΛΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΧΑΡΑ.
    ΝΑ ΝΑ ΝΑ.ΣΕ ΒΛΕΠΩ ΚΙΟΛΑΣ.ΤΗΝ ΕΧΕΙΣ ΑΡΑΞΕΙ ΣΤΟ ΜΠΑΛΚΟΝΙ ΚΑΙ ΤΑ ΞΥΝΕΙΣ ΑΠΟ ΒΑΡΕΜΑΡΑ.ΕΙΜΑΙ ΔΩ ΚΑΙ ΣΟΥ ΚΟΥΝΩ ΤΟ ΜΑΝΤΗΛΙ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Μη γράφετε συνθήματα στους τοίχους του κοσμάκη. Τέτοια κάνετε παλιόπαιδα και δε Θα θέλει μετά η τράπεζα να κατασχέσει τα σπίτια.Τι να τα κάνει με γραμμένα αντιφασιστικά συνθήματα επάνω?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Δεν είναι μόνο ναυπλιώτικο το φαινόμενο των μουτζουροπολεμιστών. Και στην Αθήνα και στην επαρχία και παντού (θέλω να πω όχι μόνο στη χώρα μας). Αυτό είναι συνεπές και με μια άλλη συμπεριφορά και πρακτική απέναντι σε καλλιτέχνες που προσφέρονται αφιλοκερδώς να τραγουδήσουν σε εκδηλώσεις κινηματικές, κι όταν το κάνουν, την ώρα της συναυλίας, από κάτω επικρατεί μια χάβρα. Θα μου μείνει αξέχαστη συναυλία του Φ.Δεληβοριά στα Προπύλαια στα "Δεκεμβριανά" του 2008, όπου ο καημένος να πασχίζει να κάνει τη δουλειά του όσο καλύτερα μπορεί και οι κινηματίες να τον έχουν γραμμένο κανονικά. Αναρωτιόμουν ποια θα ήταν η κατάλληλη αντίδραση και εκείνου και όσων θα ήθελαν να τον σεβαστούν. Από την άλλη, "δικαιολογημένα" όλα αυτά όταν εδώ και 40-50 χρόνια η εκπαίδευση ούτε ιστορική ούτε πολιτιστική συνείδηση έχει καλλιεργήσει. Έτσι ενώ πολιτική και πολιτισμός για την Αριστερά ήταν κάποτε, σε πολύ πιο δύσκολους καιρούς, αυτονόητα ενωμένες έννοιες, σήμερα πρέπει η χαμενη τους ενότητα να ξαναεφευρεθεί..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Χαλάρωσε ρε παλαμπουρτζι γιατί θα βγάλω το αριστερόμετρο και όποιον πάρει ο χάρος.
    Ο αυτοπροσδιορισμός είναι αδιαπραγμάτευτο δικαίωμα του καθενός.

    Το πρόβλημα είναι το γιατί αφήνει την σφραγίδα του γράφοντας στους τοίχους? Σαν γνήσιος κλαρινογαμπρός έχοντας και την εμπειρία του τσοπάνη σου λέω τούτο...τα σκυλιά όταν θέλουν να οριοθετήσουν τον χώρο τους βάζουν σημάδι κατουρώντας με μέτρο και στόχευση το συγκεκριμένο σημείο. Έτσι και ο φίλος μας (ο καλύτερος του ανθρώπου ο σκύλος) σημαδεύει την περιοχή του.

    Εσύ τι είσαι? Ο τοίχος και δεν γουστάρεις να γράφουν πάνω σου?

    Εδώ ο άλλος νομίζει ότι βρήκε βήμα για να βρίζει τον Μπαμπόσο και σε πείραξε ο βλακας ο αναρχικός με τις τρεις τελείες.

    Μετανοείτε• ήγγικε γάρ η βασιλεία των ουρανών... και να δείτε τι θα πάθετε αναρχοκουφάλες κωλοπλένηδες αριστεριστές του κ@λου.

    Πι Ες και εσύ με το κατούρημα έχεις ζήτημα, για ψάξε το λίγο

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. κατάπτυστο και άηθες το παραπάνω κείμενο.Αναρωτιέμαι τι είδους σκοπιμότητα μπορεί να εξυπηρετούν τέτοια λιβελογραφήματα?Πόσο μάλιστα σε τέτοιους ζοφερούς καιρούς..
    Μεθοδολογικά η εξαγωγή συμπερασμάτων μέσω της παρατήρησης-πόσο μάλλον από αφηρημένες αφηγήσεις και υποθέσεις- είναι τουλάχιστον επικύνδινες και παραπλανητικές.
    ο σύγχρονος φάσισμος ως πολιτική έκφραση του πανικόβλητου μικροάστισμου ,είναι απλώς το τελευταίο επιστέγασμα του παλιού ,του νοσηρού εκείνου κόσμου που μέρα με τη μέρα γκρεμίζετα μπροστά μας.¨Ηταν σε έκεινο όμως τον κόσμο που το αυγό εκκολάφθηκε κ η δημοκρατία δηλητηριάστηκε και τέτοια συνθήματα μας έκρουαν τον κώδωνα του κίνδυνου,ομως από τους πιο πολλούς περνούσαν απαρατήρητα(λεφτά υπήρχαν τοτε και για μπογιές)Και τότε δυστυχώς για μας δεν υπήρχε "αντίφασιστικη" συνέλευση σε τούτο τον τόπο ή μήπως υπήρξε?
    θλιβερό να διαπιστώνει κανείς πώς πρέπει να αδειάσει το παγκάρι πρώτα για να αρχίσουμε να προβληματιζόμαστε,ακόμη πιο θλιβερό να μένουμε μέχρι εκεί.Γιατί η μισή αλήθεια δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένα ολόκληρο ψέμα και για την αποκατάστασή της (μερικώς) οφείλουμε να παρεμβαίνουμε ,όχι για την διεκδίκησή της,αλλά για να μην χαθεί στο βούρκο της λήθης.


    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. πέτρα-ψαλίδι-χαρτί!

    ψαλίδι βρε.?

    εγω μάντεψε..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Λοιπόν χαημός...προς όλους χαημός...ευχαριστώ όλους για τα καλά τους λόγια...να ξέρουτε πως έχουμε δεχτεί και μπινελίκια για το κείμενο που δεν τα δημοσιεύουμε καθότι κρατάμε ένα επίπεδο α....όλα καλά και όλα ωραία.

    Η ΑΝΑΡΧΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΒΙΑ, ΣΕ ΚΑΠΟΙΟΥΣ ΟΜΩΣ ΕΙΝΑΙ ΜΑΛΑΚΙΑ.

    αυτά...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. αα μιας κ το 'βαλες να σου πω οτι υπήρξε..ρώτα και κανα 'δικό' σου όλο και καμία ιστορία θα έχει να σου πει.. εκτός κι αν σε ντρέπεται..μωρέ λες?
    κυνηγοί φαντασμάτων γράφανε τότε..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. εμένα πάλι που μου άρεσε το κείμενο μήπως είμαι ξανθιός?

    Παλαμπούρτζιε, όπως λέγανε και οι παλιοί:

    "Πολλά μ... τριγύρω μας στην π... μας κανένα" - δηλαδή, πολλά συνθήματα στους τοίχους αλλά μετά...? Έλα ντε, εδώ σε θέλω - στο "μετά".

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Όπως λένε και στο χωριό μου "Αδερφέ, πρέπει να βγεις έξω, να δεις καμιά πόλη." Kαι το λένε για έξω από το χωριό, όχι για καμιά ευρωπαϊκή πρωτεύουσα. (Και για τους γράφοντες συνθήματα μόνο και στους γράφοντες κείμενα για τοίχους.)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Αγαπητοι σχολιαστες, δεν εχω καμια διαθεση να διαφωνησω καθετως μαζι σας. Απλα διαφωνω. Εχω μια αλλη αποψη βρε παιδακι μου...τι να κανουμε! Μια παραμετρο που ο Ελληνας ο καθαρομαιμος, ο λιγδιαρης (σαν το πιτογυρο το σωστο)ειναι αυτη της ορθης αισθητικης. Για να το κατανοησει αυτο ομως το κεφαλακι του θα πρεπει να εχει καποιο ειδος παιδειας.(οχι μορφωσης..δεν ειπα αυτο!) ενας απο τους κανονες αισθητικης ειναι οταν αποφασιζουμε να κανουμε μια παρεμβαση σε καποιο εξωτερικο χωρο να προσπαθουμε να συμβαδιζουμε με την ηδη υπαρχουσα αισθητικη του τοπιο...γιατι ολα ειναι τεχνη. ετσι ενα αχαρο μαυρο σπρει σε ενα μερος οπως το παλιο Ναυπλιο εχει μπει απο ενα χερακι που το πιο ωραιο πραγμα που εχει δει στη ζωη του ειναι τα μουτρα του στον καθρεφτη. κ θα συνεχισει μια ζωη αυτο να βλεπει...κ δυστυχως δεν θα δει ουτε οτι υπαρχουν κι αλλοι ανθρωποι γυρω του, ουτε ωραια ,ουτε ασχημα σπιτια κ ουτω καθεξης .αρα κ δεν θα σεβαστει κ την αισθητικη των αλλων. (καθ εικονα κ κατ ομοιωση αλλωστε!) ενω υπαρχει μια πολυ ασχημη νεα πολη με υπεροχα κ τεραστια γκρι κτιρια ,εργοστασια κτλ. για να γραψεις ολα τα συνθηματα για μια ωραια αναρχικη κοινωνια. κι ας εισαι κ του καναπεως ...θα σου το συγχωρουσαμε. Αλλα εισαι μπουρτζοβλαχος κ η παιδεια σου φτανει μολις μεχρι εκει. την αναρχια τι να την κανεις...αναρωτιεμαι...;
    Κικι.-

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Κικι έγραψες με "μαύρο σπρει" σε έναν γκρι "τοίχο" και "έγραψες"

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Αρας Μαρας Κουκουνάρας12 Σεπτεμβρίου 2013 - 12:50 π.μ.

    Θα πρότεινα στην παρέα να διαβάσει το μαλλιαρό πίθηκο του Ευγένιου Ο΄νηλ. Μέσα στην υπερβολή της τέχνης μπορεί να δίνει απαντήσεις για ορισμένα ερωτήματα που θέτονται εδώ, ένθεν κακείθεν. Αν πάλι όχι, σου μένει η ανάγνωση ενός πολύ καλού θεατρικού έργου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Ειναι καταπληκτικο να εισαι αναρχικος σε οργανωμενη κοινωνια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή