"μη με διαβάζετε όταν έχετε δίκιο" Νίκος Καρούζος (1926-1990)

Παρασκευή, 20 Σεπτεμβρίου 2013

Αλληλεγγύη στους αυτόχθονες αστυνομικούς

Τελικά αγαπημένοι μου αυτόχθονες ιθαγενείς ποιός νομίζετε πως είναι ο πιο αλληλέγγυος με το δράμα που βιώνουν οι αστυνομικοί της Αργολίδας; Ο Κωστούρος ή ο Γραμματικόπουλος; Εγώ πάντως πιστεύω ο Γραμματικόπουλος. Αυτός πρόλαβε και εξέδωσε πρώτος από τους δύο δελτίο τύπου και δάκρυσε η φύσις όλη με τον πόνο του αυτόχθονα αστυνομικού. Ο άλλος απλά ζήλεψε και βλέποντας αστυνομικά ψηφαλάκια να κατευθύνονται σε άλλες κάλπες, αντέδρασε και εξέδωσε την ίδια κιόλας μέρα μια αντίστοιχη δακρύβρεχτη ανακοίνωση. 
Η αλήθεια βέβαια είναι πως αυτός που συνέλαβε πρώτος την ιδέα να γαργαλίσει τα αυτιά των ταλαίπωρων χωροφυλάκων της περιοχής ήταν ένας υποψήφιος βουλευτής Αργολίδας με τους Καμμένους Έλληνες αλλά δυστυχώς μου διαφεύγει αυτή τη στιγμή το όνομά του. 
Ο ξύπνιος Γραμματικόπουλος ακολούθησε κατευθείαν πιάνοντας στον αέρα το επικοινωνιακό κολπάκι και κατάφερε την πρώτη του καθαρή νίκη. 
Το ζητούμενο είναι βέβαια κατά πόσο έχεις το δικαίωμα να λες πως οι αστυνομικοί της περιοχής σου ζούνε ένα δράμα επειδή αναγκάζονται καθημερινά να μετακινούνται στην Κόρινθο για να φυλάνε μετανάστες και χωρίς να πληρώνονται οδοιπορικά και να μην λες πως το αληθινό δράμα το ζούν αυτοί που ζουν σε ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης που μοιάζει στην καλύτερη περίπτωση με στάβλο. Θα μου πείς αυτοί δεν είναι δικοί μας, ούτε πρόκειται να μας ψηφίσουνε ποτέ οπότε στ' αρχίδια μας. Επιστρέφουμε λοιπόν στο μεγάλο δράμα των δικών μας  αστυνομικών και ψηφοφόρων.


Οι μαύροι οι αστυνομικοί! Εκεί που έκαναν όμορφα και ευγενικά τα αλκοτέστ τους στους υπερσύγχρονους δρόμους της Αργολίδας ξενιτεύτηκαν τώρα στην μακρινή και αφιλόξενη Κορινθία να φυλάνε αλλόθρησκους.  Πόσο καιρό έχω να δώ αυτόχθονα μπατσούλη να με σταματάει στον ΟΤΕ με αυτή τη γλυκειά φωνίτσα του, να μου μιλάει στον πληθυντικό και γεμάτος σεβασμό να μου ζητάει άδεια και δίπλωμα. Πόσο μου έχει λείψει αυτό το μελωδικό "φύσα ρε δυνατά ". 
Έχουν ερημώσει και οι δρόμοι της πόλης μας χωρίς αστυνομία. Δεν υπάρχει πλέον περιπολικό ούτε να μαρσάρει, ούτε να γκαζώσει χωρίς λόγο, ούτε να διπλοπαρκάρει στην Αμαλίας, ούτε να προσπεράσει στην διπλογραμμή της Ασκληπιού, ούτε καν να παρκάρει στη μέση του δρόμου στη Θανάσαινα και να κόψει όλη τη κυκλοφορία. Ερημιά.
Επίσης δεν έχουμε άνθρωπο να τσαμπουκαλευτεί με τα πιτσιρίκια που κάνουν μαλακίες με τα μηχανάκια. Έναν χριστιανό μπατσούλη  να τα βρίσει, να τα ειρωνευτεί, να κάνει τέλος πάντων ό,τι χρειάζεται για να συμμορφωθούν και να μάθουν σωστή συμπεριφορά. Έναν αληθινό Ράμπο. Πού 'ναι τος; Στην Κόρινθο σύντροφοι. Στην Κόρινθο. 
Άσε που αυξήθηκαν κατακόρυφα τα ναρκωτικά στη πόλη. Παντού βλέπεις πρεζάκια. Παιδιά φαντάσματα. Πού είναι ο παλιός καιρός που οι αστυνόμοι μας ήταν όλοι στα πόστα τους και δεν κουνιόταν φύλλο. Πού πιάνανε κάθε μέρα μεγαλεμπόρους και όλοι οι νέοι της πόλης ασχολούνταν με τον αθλητισμό, το πιάνο, το μπαλέτο και το κέντημα.
Επίσης έχουμε πέσει και σε σεξουαλισμό. Η στολή δίνει ένα κάποιο κύρος. Μια ομορφιά. Μια περηφάνια. Οι αστυνόμοι μας ήταν όλοι τους παίδαροι και τραβούσαν τα βλέμματα όλων των γυναικών. Τώρα; Έχουμε μείνει μόνοι μας με κάτι πυροσβέστες και κάτι σκόρπιους λιμενόμπατσους με ξενέρωτες στολές και τους μπλε λεβέντες μας τους βλέπουν μόνο τα συρματοπλέγματα. Πού είναι οι ωραίες εποχές που άραζαν οι αστυνομικοί μας στο Πι με τις μοτοσυκλέτες τους κρατώντας φραπεδιά στο ένα χέρι και τυρόπιτα στο άλλο και αναστέναζε από την ηδονή όλη η παραλία.
Το μεγάλο πλήγμα όμως της πόλης είναι η πτώση του συνδικαλιστικού κινήματος που είναι και της μοδός. Χωρίς τους αστυνομικούς στις πορείες και τα συλλαλητήρια οι πλατείες δεν γεμίζουν με τίποτα. Ο αγώνας της εργατιάς είναι πλέον έρημος χωρίς το αγωνιστικό φρόνημα των αυτοχθόνων αστυνομικών. Η μαχητικότητά τους, το ανυστερόβουλο πάθος τους για τα δικαιώματα όλων των εργαζομένων και των ανέργων, η αυτοθυσία τους και το πείσμα τους για δικαίωση έχει λείψει σε όλους τους ιθαγενείς που περιμένουν την επιστροφή τους στα συνδικαλιστικά τερέν σαν μάνα εξ'ουρανού.
Και η τραγική ειρωνεία ποιά είναι ξέρετε; Πώς όλο αυτό το κακό, αυτή η μαύρη προσφυγιά, αυτή η κατάρα και το δράμα των χωροφυλάκων μας, συνέπεσε με το άνοιγμα του πρώτου ντονατσάδικου της πόλης. Δεν είναι τραγικό σύντροφοι;

3 σχόλια:

  1. Μας συγκίνησες παλι καθαρματακι(σνιφ)

    Ωστοσω δεν ειναι καιροι για κλαματα μονο για προτασεις που δινουν λυσεις, ως εκ τουτου προτεινω την επιστροφη Α/Τ Ναυπλιου στο προ-προηγουμενο κτηριο στην πλατεια τις Προνοιας.

    Αμεσως εχουμε τα παρακατω πλεονεκτηματα:
    1. Διευκολυνση της συνεργασιας με τα "Χρυσα παιδια" απενατι χωρις κινητα και μαλακιες...

    2.Εξοικονομηση χρηματων λογο χαμηλοτερου ενοικιου
    3. Εξιχνιαση του μυστηριου με τους μετακινουμενους καδους στην Προνοια.

    Επειδη γενικα βαριεμαι να γραφω, συμπληρωστε τη λιστα μονοι σας

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. 4.Ειναι κατηφορα δεν χρειαζονται μηχανοκινητα.
    5.Μπορουν να περιμενουν διαδηλωτες στην γωνια.
    6.Μπορουν να κοιτανε τι κανουν οι χρυσαυγιτες απο τη γωνια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Σατανικε νου....Αυτο με το ντονατσαδικο ηταν πραγματικα ....βγαλμενο απ τη ζωη (τους!).

    ΑπάντησηΔιαγραφή