"μη με διαβάζετε όταν έχετε δίκιο" Νίκος Καρούζος (1926-1990)

Κυριακή, 10 Νοεμβρίου 2013

Τα πιτσιρίκια της πλατείας Φιλελλήνων

Την πλατεία Φιλελλήνων δεν την συμπάθησα ποτέ μου. Κυρίως την τελευταία της όψη, την Τσουρνική. Δεν ξέρω πόσοι θα το θυμούνται αλλά «η Φιλλελήνων» δεν ήταν πάντοτε μια τόσο μεγάλη και απλωτή πλατεία.

Όταν γεννήθηκα και δώθε, θυμάμαι το μεγαλύτερο μέρος της να είναι δρόμος και χώρος στάθμευσης αυτοκινήτων.

Ύστερα, ανέλαβε την διοίκηση του Δήμου ο κύριος Τσούρνος, ο εξ Αρκαδίας ορμώμενος δήμαρχος, και συνηθισμένος από τους κάμπους και τις ραχούλες που αγνάντευε στα πάτρια, είδε το Ναύπλιο σαν στολίδι νεοκλασικής ουτοπίας, αριστοκρατικής φινέτσας και δεξιάς νομεκλατούρας, αγνοώντας παντελώς την λαική του κληρονομιά και παράδοση. Επαρασύρθη ο δυστυχής από το φυσικό και αρχιτεκτονικό κάλλος της πόλεως, εθαμπώθη και δεν παρατήρησε αυτό που αποκαλούμε εμείς οι πληβείοι, νταλκά και καημό.

Έφτιαξε λοιπόν αυτήν την ψυχρή και φαρδιά μαλακία που σήμερα ονομάζουμε πλατεία Φιλελλήνων και πού στη μέση της ακριβώς, βρίσκεται αυτό το μακρουλό μνημείο που οι φίλοι μου αποκαλούν προς χάριν συντομίας, Δονητή.


Δεν την συμπάθησα επομένως ποτέ μου. Μπορεί βέβαια να μην φταίει ο πρώην Δήμαρχος και οι αισθητικές του αποφάσεις και μπορεί να φταίει μόνο το ναυπλιώτικο μου γονίδιο. Αυτό που με κάνει να γουστάρω μόνο το παρελθόν, να μην θέλω να αλλάξει τίποτα, όλα να μένουν ίδια και γραφικά και να αρνούμαι μανιωδώς καθετί καινούριο, σύγχρονο και νεωτερικό.

Ακόμη και αυτό να φταίει, η πλατεία Φιλελλήνων παρέμενε μέχρι πρόσφατα στο νου μου ως ένα ψυχρό κατασκεύασμα, μια πλατεία χωρίς καμία απολύτως δημόσια χρήση, δράση και λειτουργία, ένας πεθαμένος δημόσιος χώρος,  ένα απλό πέρασμα για κάποιο άλλο σημείο της πόλης, ένα κρύο και αδιάφορο ντεκόρ.

Όλα αυτά μέχρι πρόσφατα.

Δεν μου άλλαξε βεβαίως την γνώμη η αντιαισθητική και αντιναυπλιώτικη επιλογή Κωστούρου με τους Επιταφίους. Ούτε η καγκουρομάζωξη στο ίδιο σημείο όλου του συρφερτού της Κυριακής των Αποκρεών. Όταν αναφέρομαι σε δημόσια χρήση δεν έχω στο νού μου φαμφαροσυνάξεις και οχλαγωγίες αλλά αυτό που αντίκρισα το περασμένο Σάββατο.

Το περασμένο Σάββατο, ένεκα πηγμένου εγκεφάλου και γενικής σπαρίλας, σε αντίθεση με τον ναυπλιώτικο όρκο που έχω πάρει ενώπιον Θεού και Ανθρώπων να μην ξαναβγώ Σαββάτο βράδυ στην πόλη, άρπαξα το υπερσύγχρονο δικυκλάκι μου και άρχισα να σουλατσάρω στους δρόμους και τα στενά.

Κάποια στιγμή ο δρόμος με έβγαλε στο Πί όπου γεμάτος έκπληξη αντίκρισα απέναντι, στη πλατεία Φιλελλήνων, πλήθος κόσμου να στέκεται, να γελά, να φωνάζει, να αράζει χάμου και γενικώς να καταλαμβάνει πλήρως τον χώρο. Δεν υπήρχε κάποια εκδήλωση. Ούτε κάποια έκθεση, ούτε παγοδρόμιο, ούτε τίποτα.

Πλησίασα πιο κοντά και παρατήρησα πως αυτός ο κόσμος ήταν η γνωστή μαρίδα της πόλης, οι μαθητές του Λυκείου, η λεγόμενη και πιτσιρικαρία που απλά άραζε εκεί.

Με το γνωστό θράσος που με διακρίνει ρώτησα μερικούς και συνέλεξα χρήσιμες πληροφορίες.

Έμαθα πως τα καλοκαίρια, εδώ και τουλάχιστον δύο χρόνια, η πλατεία είναι το στέκι τους. Το σημείο συνάντησης και μερικές φορές όλη τους η βόλτα. Ομολογώ πως δεν το γνώριζα. Άλλωστε το καλοκαίρι στο Ναύπλιο, ο βλάχος χάνει το παιδί και το παιδί τον βλάχο.

Το χειμώνα όμως, ειδικά φέτος, ένεκα ίσως έλλειψης χρημάτων ή από άποψη θέλω να ελπίζω, τα πιτσιρίκια συνεχίζουν να κρατάνε την πλατεία ζωντανή, να συναντιούνται εκεί, να αράζουν, να μιλάνε και να πλακώνονται, σίγουρα να φλερτάρουν αναμετάξυ τους, να πίνουν φθηνές μπύρες από το περίπτερο ή τα γύρω καταστήματα και γενικώς να είναι τα αφεντικά της γειτονιάς.

Τους εύχομαι από τα βάθη της καρδιάς μου, φέτος το χειμώνα να έχουμε όσο το δυνατόν λιγότερες βροχές τις Παρασκευές και τα Σάββατα για να μπορούν να απολαμβάνουν ανέμελοι τη νέα τους ιδιοκτησία και τους συμβουλεύω αν τους ενοχλήσει το οτιδήποτε και θελήσει να τους διώξει (βλέπε παγοδρόμιο ας πούμε), να του βάλουν φωτιά και να το κάψουν*.





*μεταφορική φράση προς ενημέρωση όλων των ανωτέρων αρχών του τόπου και των απανταχού ελεγκτών του ορθού λόγου

1 σχόλιο:

  1. Η πλατεία Φιλελλήνων σχεδιάστηκε προφητικά μεγάλη για να χωρέσει πολλούς ευεργέτες. Στα προσεχώς οι προτομές των σύγχρονων ελάχιστων και ανωφελών. Από απέναντι, θα κοιτά θλιμμένος ένας καθημερινός "ήρωας με παντούφλες", χωρίς ηλεκτρικό και θέρμανση. Στην πλατεία, η φυσική αυθάδεια της πιτσιρικαρίας θα συγκρίνεται μόνο με το θράσος του μάγκα που δίνει βώλο. Αυτός ο τόπος έβγαλε πολλά original κουτσαβάκια. Κανένα δεν σπούδασε στο "κολλέγιο".

    ΑπάντησηΔιαγραφή