"μη με διαβάζετε όταν έχετε δίκιο" Νίκος Καρούζος (1926-1990)

Κυριακή, 15 Δεκεμβρίου 2013

Ναύπλιο, η πόλη του Έρωτα

Τελικά πηδιόμαστε ικανοποιητικώς οι αυτόχθονες ιθαγενείς; Ιδού η απορία. Ας μου συγχωρήσετε το χοντροκομμένο της διατυπώσεως αλλά το κείμενο δεν αναφέρεται προφανώς στην ρομαντική πλευρά της πόλης, στα γραφικά σοκάκια της, στα χαριτωμένα χεράκια που πιάνονται και πάνε βόλτα  ούτε στις τρυφερές αγκαλίτσες των ερωτευμένων. Σε αυτά είμαστε αδιαμφισβήτητα πρωταθλητές. Έχουμε πάρει και βραβείο άλλωστε. Ναύπλιο, ο πιο ρομαντικός προορισμός της Ελλάδας, έτος 2000 και κάτι. Βραβείο «Φιλοξένια» για τους ανιστόρητους.

Το κείμενο όμως αυτό θα αγνοήσει παντελώς τον όποιο ρομαντισμό εκπέμπει η πόλη, θα παραβλέψει ολοκληρωτικά την ποιητική της διάσταση και θα επικεντρωθεί αποκλειστικά κι απόλυτα στην ικανοποίηση των αρχέγονων και ζωωδών αναγκών των αυτοχθόνων ιθαγενών που από όλες τις σύγχρονες έρευνες θεωρείται βασικός παράγοντας ψυχικής ισσοροπίας και φυσικά ευτυχίας.

Για να επανέλθουμε. Πηδιόμαστε ικανοποιητικώς οι αυτόχθονες ιθαγενείς; Ιδού η απορία. Για να απαντήσουμε σε αυτό το καίριο ερώτημα θα πρέπει να κάνουμε πολλές στάσεις, αν με εννοάτε. Χρειαζόμαστε μπόλικο στατιστικό δείγμα.

Στάση πρώτη λοιπόν. Έξω από τα πάσης φύσεως φροντιστήρια και σχολεία της πόλης. Σε ένα βασικό μέρος καθημερινής εμφάνισης της αυτόχθονης οικογένειας. Αυτόχθονη οικογένεια που παρεπιμπτόντως αναφέρω πως είναι η πλειοψηφούσα δύναμη της πόλης. Οπότε το δείγμα μας θα είναι δυνατό.

Είναι δε η πλειοψηφούσα δύναμη, καθώς το Ναύπλιο είναι μικρή πόλη, γραφική, πρακτική, με ποιότητα χρόνου, με άνετες αποστάσεις, κατάλληλη για μεγάλωμα παιδιών και άλλες τέτοιες μαλακίες-δικαιολογίες που μας κράτησαν τελικά όλους εδώ, με αποτέλεσμα η οικογένεια να είναι και το κυρίαρχο κοινωνικό συστατικό μας. Πέρα δε αυτού, τίποτα.

Αυτό που μας ενδιαφέρει βεβαίως σήμερα εδώ δεν είναι το ψυχογράφημα της αυτόχθονης οικογένειας αλλά μόνο η σεξουαλική της δράση. Η οποία σε πρώτη ματιά, φαντάζει ανύπαρκτη. Μπαμπάδες νευρικοί, να κοιτάνε με λοξές ματιές και με μια αγγαρεία ζωγραφισμένη στη φάτσα, μαμάδες γκρινιάρες, με το βλέμμα του ανελέητου κουτσομπολιού, να στήνουν πηγαδάκια και να περνάνε κόσκινο ό,τι κινείται ή τρώγεται και όλα αυτά βεβαίως μέχρι να τελειώσει το παιδί. Μετά ακούς νεύρα, φωνές, κορναρίσματα, τσακωμούς, στριγκλιές πάνω σε μικρά παιδάκια και πάσης φύσεως ψυχονευρωτικά μέχρι να γίνουν οι πάντες καπνός.

Κάποιος δεν εκτονώνεται ικανοποιητικά νομίζω. Αλλά δεν είμαι ακόμη σίγουρος.

Εκεί που σιγουρεύομαι και δένει το γλυκό είναι στη παραλία της πόλης. Εκεί, εκ της ασφαλούς και υπερπολύτιμης απόστασης του φάρου, μπορείς να αγναντέψεις την αυτόχθονη οικογένεια χωρίς να σε πάρει κανείς χαμπάρι. Και μάλιστα την συναντάς συχνά χωρίς την συνοδεία του παιδιού. Χωρίς δηλαδή αυτόν τον αστάθμητο παράγοντα που σου προκαλεί αβεβαιότητα. Οι δυό τους. Μόνο το ζευγάρι. Τί βλέπεις όμως;

Απόσταση. Νούμερο ένα χαρακτηριστικό της αυτόχθονης μικροαστικής οικογένειας. Αυτό που λέμε τυπικής οικογένειας. Ο άνδρας διατηρεί πάντοτε μια απόσταση από την γυναίκα κατά την διάρκεια της βολταδούρας. Το ίδιο και η γυναίκα. Δεν αγγίζονται. Μόνο μιλάνε ή περπατάνε βουβοί και βαριεστημένοι. Αν μιλάνε, μιλάει μόνο ο άντρας συνήθως και η γυναίκα θα ακούει τον μαλάκα που της δικαιολογεί τα λάθη του. No sex, no party επομένως σύντροφοι. Τουλάχιστον αναμετάξυ τους.

Στάση Τρίτη. Τα καφέ και τα μπαρ της περιοχής. Εκεί που μαζεύεται ο νέος κόσμος, ο γεμάτος ζωντάνια, ο γεμάτος όνειρα, ενέργεια, αισθήματα και τα λοιπά και τα λοιπά και τα λοιπά. Παρέες ανδρών από τη μία, παρέες γυναικών από την άλλη. Μαγαζιά μόνο με άντρες εδώ, μαγαζιά μόνο με γυναίκες εκεί. Ακόμα και όταν αναμειχθούν αυτές οι παρέες επικρατεί πάντοτε και παντού και εκατέρωθεν ο παραδοσιακός ναυπλιώτικος χορός της Πόζας. Έτσι οι περισσότεροι δυστυχώς δεν θα καταφέρουν μέχρι το τέλος της νύχτας να βυθιστούν στον βούρκο της ακολασίας αν και το επιθυμούν διακαώς. Και για πολλές παρόμοιες νύχτες ακόμη δεν θα το καταφέρουν. 

Στάση τέταρτη. Τα θορυβώδη παπάκια και αυτοκίνητα των αντρών που κατακλύζουν τους δρόμους μας και ο σαββατιάτικος σημαιοστολισμός εθνικής επετείου των γυναικών που σκεπάζει τα σοκάκια μας είναι δείγματα μεγάλης αγαμίας. Επιικίνδυνης και κυρίως αντιαισθητικής. Ας το παραδεχτούμε επιτέλους.

Στάση πέμπτη και τελειωτική. Δεν έχουμε μπουρδέλο σύντροφοι. Το καταλαβαίνετε; Τουλάχιστον επίσημο. Για να ικανοποιήσει κάποιος χριστιανός τις ορμές του σε μέρες δύσκολες και ψιλογκαντέμικες πρέπει να εισχωρήσει στον κόσμο του περιθωρίου. Δεν μπορεί σαν άνθρωπος, απλά και ήσυχα,  να δώσει τα λεφτάκια του στην αρχαιότερη επαγγελματία του πλανήτη. Όχι. Είναι ντροπή. Είναι όνειδος. Εϊναι αίσχος. Ας κυλιστεί καλύτερα στο βούρκο της νύχτας και του υποκόσμου προκειμένου να γαμήσει παρά να έχουμε τέτοιο ψεγάδι στη κοινωνία μας.

Οπότε μάλλον σύντροφοι δεν φαίνεται να πηδιόμαστε ικανοποιητικώς. Και στην τελική καλά κάνουμε.  Συντηρητική κοινωνία είμαστε, με χρηστά ήθη και έθιμα, έτσι γουστάρουμε, έτσι κάνουμε.

Ας είναι καλά οι χειρωνακτικές εργασίες και τα παράνομα ζευγαράκια των Αθηνών που μας ταίζουνε. Μας δίνουν και τιμητικούς τίτλους ενίοτε.





4 σχόλια:

  1. Το προβλημα της μη υπαρξεως μπουρδελων στην πολη εχει απο χρονια επισημανει ο ΜΕΓΑΣ ΣΑΡΑΝΤΟΣ. Τιμη και δοξα στο αγνο αυτο τεκνο της Προνοιας που τωρα βρισκεται εξοριστο στο αστυ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Σε αναντιστοιχία η κοινωνία με την βουλή ξανά. Δίκιο έχεις. Άντε αν έρθει ο σφύριζα... άντε να ξελαμπικάρουμε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ρε φίλε τα έχουμε πει. Της τρελλής εγινότανε προ κρίσης. Αλλά οι εστέτ κυρίες και κύριοι του κάμπου και της πόλης θέλουν και το κατιτίς τους, να υπάρχει το ευρώ λίγο plenty. Δεν πάει ξεροσφύρι. Όχι με ένα διπλό πιτόγυρο και στα όρθια. Όχι κύριε, ποτέ τόσο χαμηλά.Τσ, τσ, τσ και α πα πα... Άσε που τα χρωματιστά σώβρακα ξεβάφουν στο πλύσιμο και θέλουν συχνή ανανέωση. Που να πας με το παλιό τώρα, ρεζίλι θα γίνεις- εκτός και εάν έχεις φυλάξει κανα δυο για κάβα, οπότε είσαι τεράστιος παίχτης και σου βγάζω και το καπέλο. Γιατί όλα αυτά ως γνωστόν μετράνε στο πήδημα. Τι νόμιζες, ότι πηδάμε με το μυαλό? Τότε θα είχανε ρέψει όλοι στην Ακαδημία Αθηνών (όχι ότι και τώρα είναι πολύ ζωντανοί βέβαια).

    Πάντως αδέλφια, επειδή έρχεται η ανάπτυξη, μπορούμε παρά την απραξία να είμαστε προετοιμασμένοι. Λόγω αναδουλειάς και άπλετου ελεύθερου χρόνου, ας περιποιηθούμε περισσότερο εμείς προσωπικά τον εαυτό μας. Λίγη ηλιοθεραπεία, λίγη επιλεκτική αποτρίχωση, λίγη περιποίηση νυχιών. Θα ανοίξουν οι δουλειές, εκλογές έρχονται, θα κυκλοφορήσει το χρήμα. Θα πηδήξει ο κομματικός και ο κρατικοδίαιτος και ο επαρχιώτης διαπλεκόμενος και το λαμόγιο.

    Να μην ξεχάσω. Έρχεται και το θαυματουργό νερό από το Καματερό των Μύλων. Είναι ειδικό για ανόρθωση. Έμαθα ότι τρία πουλάκια βρέθηκαν για νερό στην βρύση και τιτιβίζανε ευτυχισμένα. ΣΔΙΤ ΣΔΙΤ ΣΔΙΤ ΣΔΙΤΤΤΤ. Ναι, ήταν και μία γερακίνα που είχε πάρει τον σωστό δρόμο μεν αλλά με λάθος τρόπο παλιά. Είχε τελειώσει και λάθος ΙΕΚ.

    Καληνύχτα τώρα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Μπουρδελα στο Ναυπλιο τωρα, οχι αλλο συναλλαγμα στους αργειτες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή