"μη με διαβάζετε όταν έχετε δίκιο" Νίκος Καρούζος (1926-1990)

Κυριακή, 19 Ιανουαρίου 2014

Γράμμα στον Ευστάθιο Μπούκουρα

Ήταν χειμώνας θυμάμαι θαρρώ. Μέρα βροχερή και ήσυχη. Βραδάκι. Έφυγα από το σπίτι μου και πήγα μπροστά στην είσοδο του κολυμβητηρίου. Είχε συνάντηση το αντιφασιστικό-αντιρατσιστικό μέτωπο της περιοχής. Τότε, ήμουν ακόμα μέλος του. Δεν είχα ακόμα συνειδητοποιήσει πως ο μόνος λόγος υπάρξης του  ήσουν δυστυχώς εσύ και η παρέα σου. Τουλάχιστον κατά ένα μέρος του, όχι ίσως τόσο πλειοψηφικό, αλλά σίγουρα πιο θορυβώδες.

Ήταν τότε που οι αυτόχθονες σύντροφοι σου θα έκαναν εγκαίνια των γραφείων τους στον προσφυγικό συνοικισμό της Πρόνοιας και εσύ ήσουν ένας επίσημος καλεσμένος τους.

Μαζευτήκαμε που λες, τρείς μερούλες πριν το μεγαλειώδες γεγονός των εγκαινίων, για να αποφασίσουμε πως θα αντιδράσουμε, έστω συμβολικά, σε μια κίνηση που νιώθαμε και νιώθουμε ακόμα πως προσβάλλει την ίδια μας την πόλη.

Μόλις όμως έφτασα στο σημείο συνάντησης, εγώ αλλά και όλοι οι υπόλοιποι, είμασταν περικυκλωμένοι από όλες τις αστυνομικές δυνάμεις της περιοχής.

Περιπολικά έκανα βόλτες γύρω μας, ασφαλίτες ακροβολισμένοι σε όλες τις γωνίες, τζιπάκια και περιπολικά παρκαρισμένα παντού, ασύρματοι και φωνές.

Τρόμαξα.

Με την ανεκτικτόκτητα που με χαρακτηρίζει απέναντι στα όργανα του αστικού κράτους, όπως εύστοχα θα παρατηρούσαν οι πρώην σύντροφοί μου, πλησίασα τον πιο «συμπαθή» μπατσούλη που βρισκόταν κοντά μου και τον ρώτησα.

Προς τι όλος αυτός ο χαμός; Μας φοβάστε; Ακίνδυνοι άνθρωποι είμαστε, γέροι, νέοι, γυναίκες και άντρες, και κυρίως άοπλοι.

Αντιθέτως, ήταν η αποστομωτική του απάντηση. Ήρθαμε να σας προστατέψουμε. Έχει κατέβει ομάδα Κορινθίων με επικεφαλής τον βουλευτή Κορίνθου, οπλισμένη και πανέτοιμη να σας επιτεθεί.

Είχες έρθει επομένως εσύ σύντροφε Ευστάθιε. Τρείς μέρες πριν. Παρέα με τους φίλους σου. Έτοιμος και οργανωμένος να με σακατέψεις.

Ήρθες να δείρεις ή δεν ξέρω εγώ τι άλλο εμένα. Έναν αυτόχθονα ιθαγενή. Μέσα στην ίδια μου την πόλη σύντροφε και γείτονα Κορίνθιε.

Οι μέρες πέρασαν, τα εγκαίνια σου έγιναν ομαλώς, εγώ αντέδρασα σε απόσταση ασφαλείας και περιφρουρούμενος από διπλή ζώνη ματατζήδων που με απέτρεψε από το να σε συναντήσω ή να με συναντήσεις κατά πρόσωπο.

Από τότε χαθήκαμε σύντροφε.

Σε καμάρωνα πού και που στην τηλεόραση και στη Βουλή και φαντασιωνόμουνα τι θα μπορούσε να συμβεί αν τότε συναντιόμασταν από κοντά.

Και μόλις πριν από μια εβδομάδα πληροφορήθηκα πως ξαναγύρισες στα μέρη μου.

Δεν ήρθες βέβαια για να πιείς το καφεδάκι σου. Ούτε να απολαύσεις την υπέροχη θέα της φιλόξενης πόλης μου. Ούτε και πάλι για να βιαιοπραγήσεις εναντίον ενός συμπατριώτη σου. Ήρθες λέει για να σωφρονιστείς.

Καλώς όρισες επομένως σύντροφε. Σε υποδέχομαι με ανοιχτές αγκάλες.

Μόνο που η μαγική μου πόλη, ένεκα αντιφασιστικής πλέον πενίας, βρήκε έναν άλλο παράξενο τρόπο για να σε υποδεχτεί και να σε καλωσορίσει.

Πλημμύρισε τον αέρα της με σκατά.

Σου εύχομαι ολόψυχα  καλή διαμονή σύντροφε.

φυλακές Ναυπλίου 1928


7 σχόλια:

  1. "...Πλημμύρισε τον αέρα της με σκατά..."!
    Δηλαδής...;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Χαθήκαν οι φασίστες
    Χαθήκαν και οι αντιφασίστες
    Κρίμα ήταν μια κάποια (ο) λύσις.
    Τώρα φάτε Μπαστουνόπουλο και Μαδουρο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. γειά σου ρε βαριόμουνα, μου έλειψες. μην χαθείς. παλαμπούρτζι ίσον εχεμύθεια.

      Διαγραφή
  3. Ο θάνατος του εμποράκου20 Ιανουαρίου 2014 - 6:32 μ.μ.

    Πρόσεχε, γιατί με τέτοιες φράσεις ( τον πιο «συμπαθή» μπατσούλη ) αν εμφανιστεί σε κανένα ναυπλιώτικο τοίχο το σύνθημα: Οι μπάτσοι είναι παιδιά των εργατών, θα είσαι ο βασικός ύποπτος ! :))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Μπράβο! Κατά σύμπτωση έκανα κι εγώ προχτές τέτοιες σκέψεις και θυμόμουνα κι εγώ εκείνο το κρύο βράδυ που περιγράφεις, τα περιπολικά στις γωνίες και τους ψιθύρους: "έχει έρθει ο Μπούκουρας από την Κόρινθο με κόσμο και με στυλιάρια και μαχαίρια να σας επιτεθεί".
    Καλώς ήρθες Μπούκουρα. Η σκατίλα ήταν ο χαιρετισμός που σου απευθύναμε και που σου ταίριαζε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή