"μη με διαβάζετε όταν έχετε δίκιο" Νίκος Καρούζος (1926-1990)

Κυριακή, 2 Μαρτίου 2014

Ο κύριος Μασκαράς

Ο κύριος αυτός/κάθε πρωί κάνει το λουτρό του/μέσα στα νερά της νεκρής θάλασσας/έπειτα φορεί ένα πικρό χαμόγελο/για τη δουλειά και για τους πελάτες

(Β'.Ψυχολογία, Γιώργος Σεφέρης)



Ξημερώνει Κυριακή της Ναυπλιώτικης Αποκριάς καλοί μου Ναυπλιώται και λοιποί Αργολιδέοι. Η κορύφωση των εορταστικών εκδηλώσεων του ιστορικού και ενδόξου Δήμου μας έφτασε. Ο ξέφρενος Διόνυσος, θέμα της φετινής μας και πολύ επετυχημένης ομολογουμένως καμπάνιας, σκοπεύει σήμερα να ξεχυθεί στους δρόμους και τα σοκάκια της πόλεως χωρίς να δείξει κανένα έλεος. Το κέφι αναμένεται να φτάσει στο κόκκινο και γιατί όχι να  το ξεπεράσει. Άλλωστε πολύ συχνά συμβαίνει κάτι τέτοιο στη πόλη μας. Δεν συμβαίνει; Ειδικά μια μέρα σαν κι αυτή. Που κάθε ηθική αναστολή, κάθε κοινωνική καταπίεση και κάθε συμβιβασμός πάει περίπατο και όλοι μας βγαίνουμε μια και μοναδική φορά έξω στη κοινωνία με το αληθινό μας πρόσωπο.

Μια μέρα λοιπόν αλλιώτικη από τις άλλες. Ίσως η καλύτερη μέρα του χρόνου για τον κύριο Μασκαρά.

Ξενυχτισμένος από το βράδυ του Σαββάτου, αλκοολαίματος και μπιτομανής ως είναι, θα σηκωθεί μάλλον αργά. Μετά το μεσημέρι. Θα φτιάξει έναν καφέ δυνατό  για να πάρει δύναμη, θα χαζέψει τα τελευταία νέα μπροστά στο πισί δίνοντας έμφαση σε ζητήματα σεξουαλικού προβληματισμού και θα ξεκινήσει σιγά σιγά να ετοιμάζεται γεμάτος ενθουσιασμό για την μεγάλη έξοδο του Αναπλιού.

Ο κύριος Μασκαράς δεν χρειάζεται πολλά φρουφρού σήμερα. Η μέρα είναι ιδανική για λίγα φτιασίδια. Ένα απλό ρούχο και μια μάσκα στο πρόσωπο. Μια μάσκα είναι αρκετή για να απαλλαχθεί επιτέλους από αυτό το ψεύτικο χαμόγελο που σούρνει όλο τον υπόλοιπο χρόνο δώθε κείθε. Το χαμόγελο της μάσκας του άλλωστε του το αντικαθιστά τέλεια. V for Vendetta. Tί καλύτερο;

Με το που βγαίνει από την πόρτα του σπιτιού του, νά σου ο γείτονας. Καλημέρα. Χρόνια πολλά. Χρόνια πολλά ανταπαντά απαθώς, παρασυρμένος από τον πρώτο ενθουσιασμό της φορεμένης μάσκας ενώ ταυτόχρονα χαζεύει, δίπλα ακριβώς από τα ανυποψίαστα μάτια του εκνευριστικού γείτονα, τα ηδονικά  βυζάκια της νεαράς συζύγου του.

Πολύ μαλάκας ο γείτονας. Πέρα που δεν έχει καταλάβει εδώ και καιρό το κέρατο που τρώει ενώ βοά όλη η πόλη, το παίζει και σπαστικός οικογενειάρχης και πάτερ φαμίλιας της πολυκατοικίας. Τσακώνεται διαρκώς για τα σκουπίδια, την σωστή τήρηση της κοινής ησυχίας, τα κοινόχρηστα, τα πάρκινγκ και ό,τι άλλο του βαρέσει στο κεφάλι. Το παίζει συνετός και σώφρων. Όλοι όμως τον αντιμετωπίζουν με ένα ήπιο χαμογελάκι οίκτου που μερικές φορές ακουμπά τα όρια της ειρωνείας. Ψηφοφόρος της Έλσας για χρόνια, καλά να πάθει στη τελική.

Σήμερα θα κατέβει  στη πόλη με τα πόδια  ο κύριος Μασκαράς. Δεν είναι κανάς μαλάκας. Ξέρει τι τον περιμένει. Τέτοια μέρα νιώθεις πως τα αυτοκίνητα είναι τόσα πολλά που σκαρφαλώνουν στην πλάτη σου. Βέβαια η διαδρομή έχει και την πλάκα της. Με κρυμμένες τις κινήσεις του στόματος, ελέω μάσκας βεβαίως βεβαίως,  μπορεί να ψιθυρίσει από κοντά όσες χριστοπαναγίες θέλει στους ανεκδιήγητους Τσιμεντόβλαχους χωρίς να τον περνάνε για τρελό. Μπορεί επίσης να σχολιάζει ελεύθερα το αργοκίνητο κοπάδι οικογενειών, σογιών και χωριών ολόκληρων που θα κατευθύνεται στη παλιά πόλη. Μπορεί να πλησιάζει χωρίς αναστολές όμορφες κυρίες και να απολαμβάνει για όσο θέλει, από πίσω και από μπροστά, τα σωματικά τους κάλλη. Αν του έρθει, θα πεί και τίποτα. Μαλακία, ξεμαλακία, δεν θα μάθει κανείς ποιος είναι. Και μπορεί να του κάτσει και καμιά εύκολη χαμηλοβλεπούσα της περιοχής.

Έπειτα θα πάει να βρεί την παρέα που έχει κάτσει ήδη για καφέ από νωρίς για να προλάβει στασίδι. Σε κομβικό σημείο πάντα. Βλάχικα, μεγάλος δρόμος, πλατεία συντάγματος. Λόγω των έργων στην Αμαλίας ενδέχεται φέτος μεγαλύτερο στριμωξίδι αυτοκινήτων αλλά κυρίως ανθρωπίνων μαζών. Οπότε ο κύριος Μασκαράς, όπου και να καθίσει, θα έχει πολλούς τόνους ανθρώπινης σάρκας για παρατήρηση και αέναο κοινωνικό σχολιασμό. Γνωστούς, συμμαθητές, γκόμενες, τουρίστες, κωλόβλαχους, κυράτσες, γριές, ενοχλητικά σκατόπαιδα, τα πάντα. Η κουβέντα θα ξεκινήσει με τις σωστές αναλογίες του γυναικείου σώματος, θα συνεχίσει με τους βολεμένους γνωστούς που το παίζουν ιστορία ενώ έχουν φιλήσει κατουρημένες ποδιές για ένα κομμάτι ψωμί, για τους βλάχους που παρατούν τα χωριουδάκια τους για να το παίξουν πρωτευουσιάνοι, για αυτές που δεν μας έκατσαν και φυσικά είναι πουτάνες και θα καταλήξει με το ντέρμπι αιωνίων που ξεκινά σε λιγάκι.

Πραγματικά πολύς κόσμος. Τσάμπα όλη η καμπάνια της γείτονος πόλης με αυτό το εξαιρετικό βιντεάκι και το τρομερό χίτ. Η καρδιά μου στο Άργος χτυπά και μαλακίες. Η καρδιά σου μπορεί να χτυπά στο Άργος φίλε μου, αλλά δυστυχώς πίνει καφέ στο Ναύπλιο.

Ευτυχώς σκέφτεται ο κύριος Μασκαράς την ώρα που καίγεται ο Καρνάβαλος. Ευτυχώς που μερικά πράγματα δεν δείχνουν να αλλάζουν με τίποτα. Τ’ Ανάπλι είναι σταθερή αξία. Σαν τα σεμεδάκια της προγιαγιάς του που του τα άφησε κληρονομιά και προίκα η συγχωρεμένη η μάνα του.

Και μετά Οnirama. Άρτος και θεάματα. Έτσι για να δούμε και μείς οι επαρχιώται ένα πρωτευουσιάνικο συγκρότημα. Να νιώσουμε πως πήγαμε σε μια συναυλία τηλεαστέρων. Να νιώσουμε μοντέρνοι.

Το βραδάκι ξύδια κάπου που να χωράει το μασκοφόρο του χαμόγελο. Μέσα στο θολωμένο ανθρωπομποτιλιάρισμα της ξέφρενης αποκριάς θα τον βρεί το υγρό ξημέρωμα.

Οδεύοντας βιαστικά προς το σπίτι, κάπου στην Ενδεκάτη, στο παγκάκι των παππούδων απέναντι από το προποτζίδικο, θα συναντήσει τον γερό-Διόνυσο ρακένδυτο να του σιγοτραγουδά : «φανέρωσέ μου τη μάσκα που κρύβεις, φανέρωσέ μου τη μάσκα που κρύβεις, φανέρωσέ μου τη μάσκα που κρύβεις, κάτω απ’ τη μάσκα που φοράς, κάτω απ’ τη μάσκα που φοράς»

Ωραίος μασκαράς θα σκεφτεί αλλά δυστυχώς γι’ αυτόν η γιορτή τελείωσε. Θα βγάλει τη μάσκα του και θα τον χαιρετήσει.



(Το κείμενο γράφτηκε ημέρα Παρασκευή. Αν κάποια γεγονότα ή περιστατικά της ιστορίας δεν πραγματοποιηθούν λόγω βροχόπτωσης, υπομονή. Όλος ο αιώνας μπροστά μας είναι.)


2 σχόλια: