"μη με διαβάζετε όταν έχετε δίκιο" Νίκος Καρούζος (1926-1990)

Κυριακή, 9 Μαρτίου 2014

Η χριστιανή κουτσομπόλα

Αυτό τώρα το πράγμα που όλες σχεδόν οι μεγάλες κουτσομπόλες της πόλης μας να είναι και οι πιο πορωμένες χριστιανές πώς μπορεί να το εξηγήσει κάποιος;


Φυσικά το είδος αυτό, συνήθως κοντοπίθαρο και ντυμένο με τις κλασικές μακριές φούστες μέχρι τον αστράγαλο και κανά ταγεράκι στο πάνω μέρος μέχρι το λαιμό, που δεν μπορεί να κάνει σεξ ούτε στις φαντασιώσεις δεκατριάχρονου και καψωμένου εφήβου, αυτό λοιπόν το είδος δεν ευδοκιμεί μονάχα στην μικρή μας πόλη. Είναι χαρακτηριστικό όλης της νεοελληνικής επικράτειας. Όσο πιο μικρό το μέρος βέβαια, αντιστρόφως ανάλογο άρα και μεγαλύτερο είναι το εύρος της ακτίνας του κοινωνικού σχολιασμού της ντόπιας χριστιανής.

Έτσι λοιπόν και μείς, οι αυτόχθονες ιθαγενείς, μικροί και πεταμένοι στην άκρη του κόσμου ως είμαστε, καλλιεργούμε σε πληθώρα αυτό το πασίγνωστο νεοελληνικό ανθρωποειδές.

Είναι εκεί που περπατάς αμέριμνος στο δρόμο σου χαζεύοντας το τίποτα, μαλάκες οδηγούς που έχουν δεί την Άργους Κηφισίας, τα λεφτά που χρωστάς παντού, τα λεφτά που δεν θα πάρεις ποτέ, την δουλειά που μάταια ψάχνεις, τις γυναίκες της πόλης που ξέρουν δυστυχώς όλες πια πόσο μαλάκας είσαι, τα χρήματα που τσεπώθηκαν για να κλείσει η γούβα του δρόμου και ως δια μαγείας αυτή δεν κλείνει ποτέ και άλλα άσχετα και σχετικά, μέχρι που θα εμφανιστεί ξαφνικά μπροστά σου η κυρά τάδε γνωστή σου χριστιανοπούλα και θα ξεκινήσει την διακριτική της ανάκριση.

Εσύ στην αρχή ξενερώνεις αλλά οι πρώτες ερωτήσεις είναι εύκολα αντιμετωπίσιμες. Αν μη τι άλλο σε αυτή τη πόλη έχεις κάνει μπόλικη προπόνηση συναντώντας τυχαία αυτό το είδος. Η οικογένεια καλά, εσύ καλά, η γυναίκα σου καλά, παιδιά ακόμα δεν έχεις οπότε ο πρώτος γύρος συνομιλιών τελειώνει αναίμακτα και τυπικά. Εσύ φυσικά δεν ρωτάς απολύτως τίποτα. Κάνεις και αυτές τις μικρές κινήσεις φυγής προς την αντίθετη κατεύθυνση, δείχνεις πως βιάζεσαι αλλά από μέσα σου ξέρεις πως δεν γλιτώνεις και τόσο εύκολα. Δεν έχεις απέναντί σου έναν απλό συμμαθητή ή έναν γνωστό. Τα φτηνά σου κόλπα εδώ δεν πιάνουν. Είσαι μέσα στη φωλιά του θηρίου.

Αγνοώντας επομένως την δήθεν επείγουσα εργασία σου, η χριστιανή κουτσομπόλα εισέρχεται στον δεύτερο γύρο συνομιλιών που έχει να κάνει με την οικονομική σου κατάσταση. Δουλεύεις; Δεν δουλεύεις ο μαύρος. Και τι θα πείς; Μεροκάματα θα πείς. Από εδώ και από εκεί. Και η γυναίκα σου το ίδιο. Ένα σπιτάκι έχετε ωραίο και μικρό και το κουτσοσυντηρείτε. Τότε θα ανακαλύψεις πως όλα τα συγγενικά πρόσωπα της κουτσομπόλας είναι βολεμένα κάπου καλά. Θες ανήψια, παιδιά ή εγγόνια; Όλα έχουνε τύχη βουνό. Λεφτά πολλά, δουλειές σταθερές, παιδιά πανέμορφα, γάμους ευτυχισμένους και με προικιά πολλά. Το δυστυχές για σένα είναι πως κάποιους από αυτούς που αναφέρει, τους τρισευτυχισμένους και υπερκωλόφαρδους, τους ξέρεις καλά και μόνο τυχερούς δεν μπορείς να τους πείς. Άλλος είναι τοξικομανής, άλλη μια ανηψιά της είναι επί χρήμασι εκδιδόμενη και πάει λέγοντας. Αλλά δεν μπορείς να μιλήσεις. Πρώτον γιατί δεν θες να ανοίξεις κουβέντα και δεύτερον γιατί δεν έχει απολύτως κανένα νόημα. Η κυρία κουτσομπόλα απλά θέλει να σου σπάσει τα νεύρα και να σου γαμήσει την ψυχολογία. Το ξέρεις ήδη.

Η κουβέντα θα κλείσει με δική της πρωτοβουλία βεβαίως θάβοντας μερικούς κατοίκους της πόλης που της έχουνε μπεί στο μάτι. Γειτόνους, μαγαζάτορες, κοινούς γνωστούς, δημοτικούς συμβούλους, όλο και κάποιους θα βρεί να θάψει. Όσο τους θάβει και εσύ μένεις σιωπηλός, γνέφοντας μόνο συγκαταβατικά με ένα τυπικό χαμογελάκι σαν το μαλάκα, η κουτσομπόλα σε τσεκάρει από την κορυφή μέχρι τα νύχια. Όχι πως δεν το έκανε τόση ώρα αλλά αυτή τη στιγμή ολοκληρώνει το update.
Kαι μόλις το ολοκληρώσει, μόλις αποκτήσει μια καινούρια ανανεωμένη εικόνα για το πρόσωπό σου και βρεί το νέο αδύνατο σημείο σου, θα σε αποχαιρετήσει με μια ερώτηση που θα σε φέρει πάντα σε δύσκολη θέση. Κάνε το σταυρό σου, απάντα όπως μπορείς καλύτερα, αποχαιρέτα τη και καλό δρόμο.

Το ερώτημα όμως παραμένει αναπάντητο. Γιατί αυτό το είδος να είναι συνήθως χριστιανή και μάλιστα φανατική; Γιατί να είναι πρώτη στη νηστεία, πρώτη στα τρισάγια και στα νεκροταφεία, πρώτη στις γονυκλισίες της Μεγάλης Πέμπτης και σε όλες τις αγιαστούρες; Γιατί να την ακούς πάντα να λέει πρώτη χρόνια πολλά, πρώτα ο Θεός, αμήν Παναγίτσα μου και άλλα παρόμοια; Τι δουλειά έχει η θρησκεία της αγάπης, της αυτοθυσίας και της αυταπάρνησης με αυτόν τον οδοστρωτήρα κακίας, ζήλειας, κουτοπονηριάς και αμάθειας;

Η απάντηση είναι απλή.

Το συγκεκριμένο είδος δεν είναι χριστιανή. Τουλάχιστον όχι τόσο όσο δείχνει. Είναι απλά καθώς πρέπει. Ωσάν μεγίστη κουτσομπόλα που είναι, το πρώτο που επιθυμεί είναι να μην είναι η ίδια αντικείμενο κουτσομπολιού. Γνωρίζοντας επίσης πως κάθε της κίνηση και λέξη δίνει αφορμή για σχόλια, γιατί έτσι σκέφτεται η ίδια, προσπαθεί υπερβολικά να είναι όσο καθώς πρέπει, τυπική και επιφανειακή γίνεται. Μεγαλωμένη σε μια συντηρητική και ψευτοαστική κοινωνία, όπως η δική μας, έχει συνδυάσει την χριστιανική πίστη με το πρέπον, το αρμόζον και το κοινωνικά αποδεκτό.
Ο χριστιανισμός για αυτήν είναι σαν το σεμνό ταγιέρ της και τη μακριά φούστα της μέχρι τον αστράγαλο. Ο χριστιανισμός γι αυτήν ισοδυναμεί με μια πλουσιοπάροχη δουλειά, έναν γάμο, ένα παιδί και μπόλικη προίκα. Όλα όσα πρέπει να γίνουν για να είμαστε κανονικοί. Η θρησκευτική της συνείδηση φτάνει δηλαδή μέχρι το επίπεδο του κοινωνικού φαίνεσθαι και κάθεται εκεί μανιακά.

Εξαιτίας αυτής της μανίας είναι και η πνευματική ταγός του τόπου. Ο κοινωνικός και πνευματικός του καθοδηγητής. Η αρχηγός. Το τέλειο πρότυπο ιδεών, ηθών, εθίμων, αντιλήψεων και συμπεριφορών.

Η πιο δυστυχής ύπαρξη της πόλης.

2 σχόλια:

  1. Είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει11 Μαρτίου 2014 - 1:45 π.μ.

    Η ανηψιά που είναι επί χρήμασι εκδιδόμενη, το πιθανότερο είναι να έχει πολλά λεφτά και σταθερή δουλειά και ευτυχισμένους γάμους (κάνει "ευτυχισμένους" τους γάμους των άλλων) και όλα αυτά με τη βοήθεια του θεού... αμαρτωλοί !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ...."Η ορθοδοξία χρησιμοποείται από τον Νεοέλληνα ως προφυλακτικό. Για να μην μολυνθεί από την λατρεία του για προτεσταντικές οθόνες και αντικείμενα."....

    ΑπάντησηΔιαγραφή