"μη με διαβάζετε όταν έχετε δίκιο" Νίκος Καρούζος (1926-1990)

Κυριακή, 27 Απριλίου 2014

Πολιτική του καναπέ

Καθήμενος στον αναπαυτικό καναπεδάκο μου, αυτόν που ζεσταίνω ως γνήσιο τέκνο του τόπου μου χρόνια και χρόνια, νιώθω πανέτοιμος. Έχω παραγγείλει τις πίτσες μου, τα γυροπίτια μου, τα αναψυκτικά και τα πατατάκια μου και ετοιμάζομαι να παρακολουθήσω την μεγάλη, την τρισμέγιστη προεκλογική μάχη για την κατάκτηση του δημαρχιακού στέμματος της πόλης.

Δεν νοείται βεβαίως ναυπλιώτικη παρακολούθηση προεκλογικού αγώνα εκ του καναπέως ή του καφενείου χωρίς να πετάξεις και εσύ την μαλακία σου. Μπορεί να μην γνωρίζεις ούτε τα σύνορα του Δήμου σου. Μπορεί να μην έχεις ασχοληθεί με οποιοδήποτε δημοτικό ζήτημα από τις προηγούμενες εκλογές. Μπορεί να θεωρείς πως η Πρόνοια με τον Συνοικισμό βγάζουν δήμαρχο και να ζείς καμιά εικοσαριά χρόνια πίσω από τις καλλικρατικές εξελίξεις.  Παρόλα αυτά, αν βρεθείς σε παρέα που συζητάει τα δημοτικά, για να το παίξεις κάποιος ή να μην σε πούνε βλάκα, κάτι θα πείς. Θα έχεις μια πρόταση για τις λάμπες, τα σκουπίδια ή το νερό για παράδειγμα, θα ξέρεις κανά κρυφό γκάλοπ, θα πείς κανα παραπολιτικό νέο ή κάποιο κουτσομπολιό για έναν υποψήφιο. Κάτι θα πείς. Η μαλακία θα ειπωθεί έτσι κι αλλιώς. Αυτός είναι ο νόμος, η βαθιά μας πολιτική συνείδηση και το προεκλογικό μας έθιμο. Και πρέπει να τηρείται με αυτόχθονη ευλάβεια.

Της πόλης μου παιδί και εγώ, δεν μπορώ παρά να τηρήσω το έθιμο.

Ο Δήμος Ναυπλιέων λοιπόν είναι θα λέγαμε ένα ζωντανός οργανισμός.  Και όπως κάθε ζωντανός οργανισμός έχει μέσα του το γονίδιο της εξέλιξης. Ο δικός μας οργανισμός βέβαια το έχει  πολύ καλά κρυμμένο αυτό το γονίδιο. Τόσο που σε κάνει να αμφιβάλλεις αν όντως υπάρχει. Ακόμα και να υπάρχει, λες δεν μπορεί. Θα έχει  μουχλιάσει με τόση ακινησία. Θα είναι ένα άνεργο γονίδιο, σαν κι εσένα, που θα περιμένει το πλήρωμα του χρόνου για να εξαφανιστεί. Να το αποβάλει η φύση από μόνη της. Να του πεί, φίλε, δεν χωράς στην Αργολίδα. Δεν έχει άλλη εξέλιξη εδώ. Δρόμο.

Κάτι δηλαδή σαν την σκωληκοειδής απόφυση.

Κανείς δεν ξέρει όμως στ’ αλήθεια. Και όσο ζείς, ελπίζεις. Ελπίζεις να υπάρχει κάπου. Και το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να προσπαθείς  συνεχώς μπας και το ενεργοποιήσεις. Και πως ενεργοποιείς την εξέλιξη στην φύση; Με δύο τρόπους. Με καρδιά και μυαλό. 

Από μυαλό δυστυχώς μπατάραμε. Δεν τρέφουμε ελπίδες. Βλέπεις το μυαλό ενός Δήμου δεν είναι τίποτα άλλο παρά το μυαλό των πολιτών του.

Καταλαβαίνεις…Τζίφος η δουλειά.

 Αν περιμένεις δηλαδή να ενεργοποιήσεις γονίδιο εξέλιξης με την βοήθεια του μυαλού των αυτοχθόνων ιθαγενών, καλύτερα να περιμένεις το άγαλμα της ελευθερίας να αντικαθιστά το Μπούρτζι. Έργο Τατούλη θα είναι φαντάζομαι. Μέσω ΕΣΠΑ πάντοτε.

Πάμε στην καρδιά.
Η καρδιά είναι μία και είναι τελείως αφημένη στην τύχη της. Την πνίγει η αδιαφορία. Πάσχει από οξεία ταχυκαρδία, βρίσκεται στην τσίτα και μοιράζει αίμα δώθε κείθε άναρχα και αναποτελεσματικά.

Η καρδιά του Δήμου είναι το Παλιό Ναύπλιο. Το μέρος που του δίνει ρυθμό.

Και όταν αυτό το μέρος δεν είναι κοινότητα, καθημερινότητα και γειτονιά παρά τουριστικές υπηρεσίες και μόνο, τότε ξεκινάει το πρόβλημα. Τότε ο τουρίστας καθορίζει την πόλη, και όχι η πόλη τον τουρίστα της. Τότε χάνεται σιγά σιγά κάθε ιδιαιτερότητά της και καταντά νεκρό μουσειακό είδος. Τότε το γρήγορο χρήμα θολώνει την ατμόσφαιρα. Τότε εξαφανίζεται ολοκληρωτικά από την περιοχή η δυνατότητα αποφάσεων. Μεταφέρεται στην Αθήνα, στην Τρίπολη, στις Βρυξέλλες ή σε μεγάλα τουριστικά πρακτορεία.

Τότε αυτή η πάσχουσα να προλάβει τις εξελίξεις καρδιά, η αγχωτική, για να επιβιώσει, προτιμά να κρατά το περισσότερο αίμα για τον εαυτό της. Και αυτό που περισσεύει να το μοιράζει ελαττωματικά.

Οπότε φτάνουμε και στο ρεζουμέ.

Το παλιό Ναύπλιο πρέπει να επανακατοικηθεί. Να αποκτήσει κατοίκους μπόλικους, γειτονιές και ανάγκες.Να ξαναχτιστούν γκρεμισμένα κτίρια και να κατοικηθούν ερημωμένα.  Θες με επιδοτήσεις, επιχορηγήσεις και προγράμματα ΕΣΠΑ; Θες με έξτρα κίνητρα γι αυτούς που θα επιλέξουν να ζήσουν στη παλιά πόλη; Τρόποι βρίσκονται. Θέληση να υπάρχει.

Έπειτα  θα αποκτά σιγά σιγά και μικρομεσαίες επιχειρήσεις βασικών αναγκών και μεταποίησης. Μανάβικα, μπακάλικα και μαστοριλίκια. Καθότι θα υπάρχει ζήτηση. Καθότι θα υπάρχει γειτονιά. Ένας καθημερινός και ζωντανός τόπος επομένως. Γεμάτος φώτα σε κάθε γωνιά, φωνές και ενέργεια.

Και τέλος, θα έρθει κι ο τουρίστας να αφήσει τα ωραία του φραγκάκια. Ποιός δεν θα ερχόταν σε έναν τέτοιο παράδεισο;

Μόνο που αυτή τη φορά δεν θα έρθει παρέα με το κοπάδι του. Δεν θα έρθει σαν κατακτητής-στρατός των στημένων και πλυμμένων μας οπισθίων. Δεν θα έρθει να συναντήσει επαίτες της φαρδιάς του τσέπης.  Θα έρθει να ζήσει ήρεμα και πολιτισμένα τους ρυθμούς και την ζωή των αυτοχθόνων. Να περιδιαβεί τα σοκάκια τους, να περπατήσει τα αρχαία τους, να αγναντέψει την διαρκή ιστορία τους, να πιει τα ποτά τους και τους καφέδες τους, να φάει και να φχαριστηθεί.

Και επειδή σε μια τέτοια πόλη, όπως είπαμε, δεν θα χωράνε κοπάδια, αγέλες και άλλα βοοειδή, η περισσευούμενη μάζα τουριστοφραγκάτων, που αναμένεται αρκετή, θα διαμοιράζεται αναλόγως και στις ομορφιές του υπόλοιπου Δήμου. Βουνίσιες, θαλασσινές και καμπίσιες ομορφιές.  Η αισθητική και λειτουργική επίδραση της παλιάς πόλης θα  είναι άλλωστε καταλυτική και θα φροντίσει να αναδείξουν και αυτές τα δικά τους πλεονεκτήματα. Πρώτον θα αυξήσει τον ανταγωνισμό, την υγιή άμιλλα μεταξύ των περιοχών και επίσης οι νέοι ρυθμοί της παλιάς πόλης θα εμποδίζουν την κατά κύματα προσέλευση σε αυτήν των πέριξ κατοίκων. Θα τους κρατήσουν  στα μέρη τους και τις κοινότητές τους. Πού θα πάει; Κάποια στιγμή θα τις φροντίσουν.

Ουφ. Την είπα κι εγώ την μαλακία μου. Ησυχία τώρα. Ξεκινάει το σόου…


2 σχόλια:

  1. Η Καλίσι είναι η σπουδαία γυναίκα πίσω από τον Κουτσούμπα.27 Απριλίου 2014 - 10:06 μ.μ.

    Θες με καταλήψεις; Τρόποι βρίσκονται. Θέληση να υπάρχει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Μια χαρά τα λες μάγκα μου.
    Πάμε παιδιά. Όλοι Μαζί.
    Facebook απλικέισσσον και συμμετοχική Δημοκρατία στο maximum.
    Είθε η Αύρα της Επόμενης Μέρας να δώσει Νέα Ελπίδα και μιαν Άλλη Πρόταση ζωής στο γερασμένο αχταρμά των βλαχο-μικρο-μεγαλο-αστών του Ναυπλίου και των περιχώρων.
    Τι να σας κάνω τώρα! Δεν γέμισε τα πηγάδια ο Καπετάνιος όταν έπρεπε!
    W.

    ΑπάντησηΔιαγραφή