"μη με διαβάζετε όταν έχετε δίκιο" Νίκος Καρούζος (1926-1990)

Κυριακή, 5 Οκτωβρίου 2014

Τσιμεντοβλαχοποίηση

Σε μια πόλη σαν τη δική μας, που το μόνο που βλέπει μπροστά της είναι η τουριστική της ανάπτυξη, τα γιότ, τα λιμάνια, οι κρουαζιέρες, οι κρατήσεις και τα σχετικά, σε μια πόλη που το παραγόμενο πολιτιστικό προιόν της είναι είτε ανέκδοτο είτε δημιουργία όχι μιας συλλογικής συνείδησης αλλά ελαχίστων γραφικών, σε μια πόλη δημοσίων υπηρεσιών και υπαλλήλων, καριεριστών και ιματζοφορεμένων δικηγόρων, γιατρών κι αρχιτεκτόνων, οικογενειοκρατίας και καθωσπρεπισμού, σε μια πόλη με χαραγμένη πάνω της την πανέμορφη ταυτότητα μόνο των κατακτητών της, σε μια τέτοια πόλη, είναι λογικό κι επόμενο το μεγαλύτερο μέρος, αν όχι όλο του πληθυσμού της, να επηρεάζεται αποκλειστικά και μόνο από τους επισκέπτες της.


Και οι επισκέπτες της τα τελευταία τουλάχιστον 20 χρόνια δεν είναι άλλοι παρά η αγαπημένη και φιλτάτη φυλή των Τσιμεντόβλαχων της Αττικής γής. Παρά τις φιλότιμες προσπάθειες των Ευρωπαίων και άλλων παγκόσμιων φυλών, οι Τσιμεντόβλαχοι είναι αυτοί που μέχρι τώρα επικρατούν στα μέρη μας και τα σημάδια της επίδρασής τους πάνω στους αυτόχθονες ιθαγενείς είναι πλέον ξεκάθαρα όχι μόνο τις ημέρες που διαλέγουν μαζικά να βόσκουν τα χωράφια μας αλλά και τις άλλες, τις δικές μας μέρες.

Πέρα από τα αγχωμένα και γρήγορα περπατήματα των Ναυπλιωτών στα πεζοδρόμια, τα νευρικά και σπαστικά τους τικ στις ατελείωτες ουρές των τραπεζών και των σούπερ μάρκετ, τα λιγοστά καλημέρα των γειτόνων και τις αυξανόμενες διενέξεις αναμετάξυ των κατοίκων, το σημάδι που αποδεικνύει πως η κατάσταση είναι πλέον για χρόνια μη αναστρέψιμη είναι η μανιακή χρήση των αυτοκινήτων.

Ο τόπος όλος έχει γιομίσει αυτοκίνητα. Ο Ναυπλιώτης πια για να πάει μέχρι τη γωνία του σπιτιού του και να κατουρήσει χρησιμοποιεί αυτοκίνητο. Μια δίωρη πρωινή βολτούλα για πληρωμές λογαριασμών και λοιπών γραφειοκρατικών διαδικασιών έχει μετατραπεί σε θορυβώδες σαφάρι. Ο νούς του αυτόχθονα φουλάρει με λεβιέδες, γκάζια, διπλοπαρκαρίσματα, κορναρίσματα, θαμμένα πεζοδρόμια, σταματημένα αυτοκίνητα στη μέση μιας διασταύρωσης γιατί κανείς δεν γνωρίζει ποιός έχει προτεραιότητα, χαροπαλέματα από τους πάμπολλους Σουμάχερ του άστεως και φυσικά με το καινούριο λαικό παιχνίδι της πόλης, «βρές να παρκάρεις, αν μπορείς».

Το κεφάλι των αυτοχθόνων, με την επιστροφή στο σπίτι, έχει πάντα πλέον μέσα του αυτή τη βαβούρα και την κούραση που μυρίζει έντονα αθηναική συγκοινωνία.

Πιστεύω πως σε λίγο καιρό αυτά τα κοινόχρηστα ποδήλατα που βρίσκονται διασκορπισμένα σε διάφορα σημεία της πόλης, θα στοιχειώσουν από τη βαρεμάρα. Δεν τα χρησιμοποιεί κανείς. Όσοι λίγοι γουστάρουν το ποδήλατο έχουν, και οι πολλοί που δεν έχουν, δεν γουστάρουν. Τόσο απλά.

Για να αποκτήσει ο Ναυπλιώτης τώρα πια, μετά την χρόνια επέλαση των βαρβάρων, ποδηλατική συνείδηση, χρειάζονται σκληρές πολιτικές και τακτικές.

Πρέπει το Δημοτικό Συμβούλιο Ναυπλιέων να ψηφίσει ομόφωνα μια εικονική καταδίκη της χρήσης ποδηλάτου ως χρήση αντικοινωνική και να αποφασίσει πως θα τιμωρεί τους χρήστες με βαριά πρόστιμα. Όποιος και καλά συλληφθεί τρείς φορές να ποδηλατεί, θα γιαουρτώνεται δημόσια από το λαό και όλα τα ποδήλατα θα περιφρουρούνται από αστυνομικές δυνάμεις για να αποφεύγεται η χρήση τους μέχρι βέβαια την απανθράκωσή τους σε ειδική για την περίσταση υψικάμινο.

Τότε και μόνο τότε, αυτό το κωμικό πλάσμα που λέγεται Ναυπλιώτης, θα έκλεβε και θα καβάλαγε κρυφά μες τη νύχτα ποδήλατα, ωσάν να ήταν σακιά με απαγορευμένες πατάτες κλεισμένες και περιφρουρημένες στο Παλαμήδι.

Γιατί ο αυτόχθων, κατά βάθος, είναι μερακλής και του αρέσουν όλα ανεξαιρέτως τα απαγορευμένα. Αρκεί να μην το ξέρει κανείς.



Εις Μνήμην του Γιάννη Καποδίστρια.



Κείμενο: Μario Vagman
Φωτογραφία: Τέχνη δρόμου από τον Isaac Cordal

1 σχόλιο:

  1. Μας τα έχεις κάνει τόσα-όσα με το Ναύπλιο ρε παλαμπούρτζι.
    Σας βαρέθηκα και ΄σας τους ψαγμένους και την μίζερη πόλη που έτυχε να ζω.
    Ο Καποδίστριας δεν ήταν Ναυπλιώτης.
    Στο Ναύπλιο δολοφονήθηκε.
    Ναύπλιο δεν είναι μόνο η Αθήνα.
    Αποκέντρωση τώρα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή