"μη με διαβάζετε όταν έχετε δίκιο" Νίκος Καρούζος (1926-1990)

Κυριακή, 26 Οκτωβρίου 2014

Επιστολή στον πρωθυπουργό της χώρας

Πολυχρονεμένε μου αφέντη,

Με χείλη τρεμάμενα και με ανείπωτη περηφάνια πληροφορήθηκα μες την βδομάδα που μας πέρασε πως υπάρχει το ενδεχόμενο, κυκλοφορεί η φήμη, σήμανε επιτέλους η ώρα η γλυκιά, που θα σου προτείνουμε να γίνεις ένας επίτιμος αυτόχθονας ιθαγενής. Ένας επίτιμος εμείς.


Από την ώρα που άκουσα την χαρμόσυνη αυτή είδηση, προσεύχομαι κάθε ώρα και στιγμή στον Θεό, στον ίδιο Θεό που η αυτού μεγαλειότητα της τελειότητάς σου μιλάει απευθείας, και τον παρακαλάω κατά πρώτον να είναι αληθινή αυτή η φήμη και κατά δεύτερον να μην μας αρνηθείς και να μην μας περιφρονήσεις. Να δεχτείς έτσι μεγαλόψυχος που είσαι και κουβαρδάς, να γίνεις ένας από εμάς.

Μπορεί να είμαστε πια οι ερπόμενοι γεωσκώληκες της αργολικής γής αλλά να είσαι σίγουρος πως το παρελθόν μας και την ιστορία μας δεν την ξεχνάμε ποτέ. Θυμήσου μόνο πως μέσα από τα δικά μας χεράκια πέρασε πρώτα αυτό το εξαιρετικό δημιούργημα που τώρα διοικείς με σοφία και ευσπλαχνία και που λέγεται νεοελληνικό κράτος. Εμείς είμασταν αυτοί που το πλάσαμε πρώτοι, που τελειοποιήσαμε κάθε πιθανή κι απίθανη ανωμαλία του με ιδρώτα και αίμα, για να έρθεις εσύ, μετά από χρόνια πολλά, φερμένος από άλλη γή,  και πάνω του να χτίσεις μια νέα ελληνική αυτοκρατορία. Το πελατειακό κράτος λοιπόν που τόσο εύστροφα και αναπτυξιακά διαχειρίζεσαι σε πλείστες περιπτώσεις, όπως αυτή της Δημόσιας Τηλεόρασης, είναι κατά βάθος ένα δικό μας παιδί.

Επομένως Αντώνη, εμείς και εσύ, εσύ και εμείς, είμαστε πλασμένοι ο ένας για τον άλλον. Έχουμε μια βαθιά και ουσιαστική ερωτική σχέση. Πώς αλλιώς; Αφού αγαπιούνται οι άνθρωποι, όπως λέει και ο αγαπημένος σου ποιητής Οδυσσέας Ελύτης που πάνω του έχτισες μια λαμπρή καριέρα ενός πολιτικά και εθνικά διανοούμενου ανδρός.

Θεωρώντας πως εκφράζω την συντριπτική πλειοψηφία των ιθαγενών της πόλης, θέλω να σε ευχαριστήσω δημόσια για τις καθοριστικές παρεμβάσεις σου, που αποτελούν κοινό μυστικό αναμετάξυ μας,  για να διατηρήσουμε στη πόλη μας αυτό το τόσο χρήσιμο στρατόπεδο για την πατρίδα στη μέση του τίποτα. Γνωρίζουμε βέβαια πως στο συγκεκριμένο ζήτημα πρώτα προστάτεψες την μεσσήνια και πατρώα γή σου αλλά και εμάς στο τέλος δεν μας ξέχασες. Όπως δεν μας ξέχασες στο έργο του λιμανιού. Όλη η πόλη γνωρίζει πως εσύ πρόταξες τα στήθη σου για να ξεκινήσει το έργο και να γίνει το Ναύπλιο, από Νάπολι, Μονακό των Βαλκανίων.

Θέλουμε επίσης να σε ευχαριστήσουμε δημόσια για όλες τις Αναστάσεις που έχουμε περάσει μαζί στον Άγιο-Γεώργιο. Ελπίζουμε και ευχόμαστε μόνο, οι κατά καιρούς τοπικοί αρχόντοι και παράγοντες που σε περιστοίχιζαν, να έδειξαν επαρκώς την υποτέλεια και την δουλικότητά τους και να σε άφησαν ικανοποιημένο. Καλύτερους δυστυχώς δεν μπορούμε να βρούμε, αυτούς είχαμε, αυτούς βάλαμε.


Μη μας αρνηθείς Αντώνη. Σε θέλουμε συνδημότη μας. Θα σου δώσουμε στην ανάγκη και το χρυσό κλειδί της πόλης. Θα σου δώσουμε τις παραλίες, τα αρχαία και όλα μας τα οικόπεδα.  Ακόμα και τα κλειδιά των σπιτιών μας θα σου δώσουμε για να δεχτείς. Γιατί να τα πάρουν δηλαδή οι απρόσωπες τράπεζες και το κράτος και να μην προλάβουμε να τα χαρίσουμε σε ένα δικό μας παιδί;

Θυμάμαι τότε, πάει ένας χρόνος και κάτι, που είχες έρθει στο Βουλευτικό για να βγάλεις λόγο και για να μας βγάλεις επίσης από τη μίζερη κυριακάτικη καθημερινότητα της μικρής μας επαρχίας, για να έχουμε και εμείς οι φτωχοί κατιτίς να χαζεύουμε. Έστειλες λοιπόν στη παλιά μας πόλη για να μας διασκεδάσεις όλη την αστυνομική δύναμη της Πελοποννήσου δήθεν μου να σε περιφρουρεί και να κρατά την τάξη.

Και εδώ μου έρχονται τα λόγια του εθνικού και αγαπημένου σου ποιητή: « Όταν ακούς τάξη, ανθρωπινό κρέας μυρίζει».


Ο πάντα ταπεινός σου δούλος,
Μario Vagman

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου