"μη με διαβάζετε όταν έχετε δίκιο" Νίκος Καρούζος (1926-1990)

Κυριακή, 9 Νοεμβρίου 2014

Τα κομματικά κατοικίδια του δημοτικού συμβουλίου

Η αλήθεια είναι πως αν ο Αντωνάκης γίνει επίτιμος δημότης Ναυπλιέων, πολύ λίγους ανθρώπους ενδιαφέρει. Να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους.



Πρόκειται για ένα γεγονός ασήμαντης πολιτικής αλλά και κοινωνικής αξίας. Οι αυτόχθονες ιθαγενείς, όπως όλοι οι Έλληνες, είναι βυθισμένοι στα προβλήματά τους και τις έγνοιες τους και αδιαφορούν πια για όλες τις κομματικές και πολιτικές φιέστες.

Ένας ασήμαντος πρωθυπουργός, παλαιοκομματικής κοπής, μια σκιά της μεταπολιτευτικής Ελλάδας που η μελλοντική ιστορία θα τον αναφέρει στα ψιλά γράμματα και αν, χωρίς κανένα ουσιαστικό έργο και συμβολή, με λόγο διχαστικό, ενίοτε μάγκικο, βαρύ κι ασήκωτο, χωρίς κανένα περιεχόμενο και ώρες-ώρες γελοίο, γίνεται επίτιμος δημότης ενός Δήμου που αντιπροσωπεύει σε μικρογραφία μεν, στα άκρα δε, όλα τα κακώς κείμενα της νεοελληνικής παρακμής. Πελατειακό κράτος, κομματικές εξαρτήσεις, οικογενειοκρατία, διαμελισμένη κοινωνική συνοχή, πλήρως εξαρτώμενη τοπική αυτοδιοίκηση και τα σχετικά.

Οι μόνοι που ενδιαφέρονται για το γεγονός είναι οι φωτογραφιζόμενοι της μελλοντικής εκδήλωσης, τα κομματικά και πολιτικά στελεχάκια της μικρής μας επαρχίας, οι βοσκοί των προβάτων-ψηφοφόρων και της κομματικής συσπείρωσης εν όψει των βουλευτικών εκλογών και των αλισβερισιών, των χρισμάτων, των δημοσίων σχέσεων και όλων των φτηνών πολιτικών τακτικών που ακμάζουν στην περιοχή.

Και αν όλοι αυτοί οι παρακμάζοντες πολιτίσκοι έχουν ορκισμένους πολιτικούς αντιπάλους που διαφωνούν, που εναντιώνονται στις σαπισμένες πρακτικές τους, δυστυχώς για εμάς όλους, αυτοί οι δεύτεροι έχουν διαλέξει να τους μοιάσουν για να τους αντιμετωπίσουν.

Το πρόσφατο δημοτικό συμβούλιο που συζήτησε δήθεν για την ανακήρυξη του πρωθυπουργού σε επίτιμο δημότη, αυτό το θέατρο των προειλημμένων αποφάσεων και αντιπαραθέσεων, ήταν ενδεικτικό της κομματοκρατίας και του φτηνού πολιτικού λόγου που πλήττει σχεδόν όλους πια τους τοπικούς μας αντιπροσώπους. Και αυτό το στοιχείο ήταν το μόνο ενδιαφέρον.

Ο Δήμαρχος της πόλης, καθόλη τη διάρκεια της συζήτησης ήταν αμήχανος και πιεσμένος. Γνώριζε εξαρχής πως τα πολιτικά του επιχειρήματα ήταν λίγα και τα περισσότερα αστεία. Ο Πρωθυπουργός μας βοήθησε στην αναστήλωση του αγάλματος του Κολοκοτρώνη, στην ρουσφετολογική συνέχεια του στρατοπέδου και στο Λιμάνι που ακόμα δεν έχει γίνει. Στην ένδεια των επιχειρημάτων του προστέθηκε το επιχείρημα πως η αντιπολίτευση κατά την προηγούμενη θητεία του, ζήταγε την ρουσφετολογική βοήθεια του πρωθυπουργού οπότε δεν δικαιούται δια να διαφωνεί. Τα επιχειρήματά του ήταν τόσο φτωχά που αναγκάστηκε να χρησιμοποιήσει επιχείρημα που γράφτηκε στον τοπικό τύπο και ισχυριζόταν πως η πρότασή του δεν αποτελεί κομματική επιταγή καθώς συχνά στηρίζει ψηφίσματα άλλων κομματικών χώρων. Ήταν ξεκάθαρος ο φόβος του να αποκαλυφθεί το χρέος που οφείλει στην δήθεν ανεξάρτητη εκλογή του ενώ όταν πιεζόταν με κάποια σοβαρά επιχειρήματα έπαιζε αμήχανα με το κινητό του προφανώς Τέτρις ή κάποιο ενδιαφέρον παιχνιδάκι του facebook.

O Χρήστος Γραμματικόπουλος επιβεβαίωσε τον λόγο που ουδέποτε θα μπορέσει να γίνει δήμαρχος. Με έλλειψη πολιτικού θάρρους, έμεινε πιστός στις κομματικές του καταβολές ψελλίζοντας μια δικαιολογία περί άκαιρης στιγμής για την ανακήρυξη του Αντωνάκη σε επίτιμου δημότη, η οποία μόνο γέλια ή σαρκασμό προκαλεί σε όποιον σκεπτόμενο πολίτη. Σερνόμενος από την κομματική του γραμμή, δεν κατάφερε να υψώσει ανάστημα απέναντι στον πολιτικό του αντίπαλο που τελικά αυτός γευόταν και θα γεύεται την κομματική στήριξη.

Ο Παντελής Κοκκινόπουλος επιχειρηματολογώντας αντιμνημονιακά και συριζέικα, έδωσε βούτυρο στο ψωμί του Δημάρχου καθώς ήταν η μόνη θέση που μπορούσε να αντιμετωπίσει υποκρινόμενος τον ανεξάρτητο και υπερκομματικό και τον φορώντα την φανέλα της πόλης(όλα τα υπόλοιπα επιχειρήματα ο Δήμαρχος τα αγνόησε προκλητικά κάνοντας πως δεν τα άκουσε). Η προσέγγιση της ΑΥΡΑ δεν είχε τοπική αναφορά παρά μόνο θέσεις της κεντρικής πολιτικής σκηνής που προσπάθησαν ανεπιτυχώς να συνδεθούν με την τοπική πραγματικότητα και ακολούθησε έτσι την μονότονη γραμμή της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Παρουσιάστηκε σαν ένα μικρό ΚΚΕ που κολλάει την ίδια λύση, την ίδια ρητορεία σε όλα τα προβλήματα, πράγμα που αποδεικνύει πως η πρόσφατα δημιουργημένη παράταξη δεν έχει αποκτήσει ακόμα τον απαιτούμενο τοπικό βηματισμό της και τη ντόπια ανεξαρτησία της και αλιεύει απόψεις μόνο από την κεντρική κομματική γραμμή της.

Το ΚΚΕ, η δημοτική παράταξη Λαική Συσπείρωση, ήταν άφαντη. Έτσι δεν έπαιξε κανέναν απολύτως ρόλο στην εξέλιξη της συζήτησης. Και να ερχόταν βέβαια πάλι δεν θα έπαιζε. Η γνωστή κομματική κασετούλα του αντικαπιταλισμού, του διεθνούς κεφαλαίου, της εργατικής τάξης και άλλα παρεμφερή που δεν φέρνουν ποτέ κανένα αποτέλεσμα αλλά ταιριάζουν για να θεραπεύσουν κατά ΚΚΕ πάσαν νόσον και πάσαν μαλακία, δεν ακούστηκαν. Μας έλλειψε τα μάλα η παρουσία τους.

Υπήρχε βέβαια και η Άλλη Πρόταση, η μοναδική ανεξάρτητη δημοτική παράταξη, χωρίς όμως φυσική παρουσία. Η Μαργαρίτα Καραμολέγκου απουσίαζε αλλά διαβάστηκε μια επιστολή της. Λογική μεν επιστολή, αλλά δυστυχώς και ως συνήθως χωρίς να δεχτεί απάντηση ή κριτική. Επιστολή με το γνωστό ορθολογικό ύφος της παράταξης και με αποκλειστική τοπική προσέγγιση που όμως αγνοήθηκε παντελώς μέσα στο χάος της κουβέντας. Η Άλλη Πρόταση μοιάζει να συνομιλεί πια μόνο με το σταθερό, μικρό και ιντελεξουέλ κοινό της και έχει τεράστιο ζήτημα τακτικής και επικοινωνίας καθώς και οι ίδιοι οι πολιτικοί της αντίπαλοι και συνομιλητές περιφρονούν τις τοποθετήσεις της.

Και τέλος οι δημοτικοί σύμβουλοι. Πλην των δεδομένων αρνητών της αυτού μεγαλειότητας του Πρωθυπουργού και της υποτελικής επίτιμης δημότευσής του και του Παναγιώτη Μερμίγκη από την παράταξη του Γραμματικόπουλου, όλοι οι υπόλοιποι, βουβοί και άβουλοι, χωρίς να πάρουν ούτε μια στιγμή τον λόγο για να επιχειρηματολογήσουν για την ψήφο τους, μικροί και ελάχιστοι, χωρίς καν το θάρρος της γνώμης και των επιχειρημάτων που προφανώς δεν είχαν, ψέλλισαν το τελικό ναι και κάλυψαν τα νώτα τους για το μέλλον και την λαμπρή τους πολιτική καριέρα.

Το μόνο βέβαιο συμπέρασμα είναι πως υπάρχουν πια αυτόχθονες ιθαγενείς, λίγοι-πολλοί δεν έχει σημασία, που δυστυχώς δεν εκπροσωπούνται στο νέο δημοτικό συμβούλιο του Δήμου Ναυπλιέων. Μπορεί και ο Αντωνάκης, ως συνδημότης, να είναι ένας από αυτούς. Οποιοσδήποτε να ήταν στη θέση του άλλωστε, απλά θα διασκέδαζε με την κατάντια του.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου