"μη με διαβάζετε όταν έχετε δίκιο" Νίκος Καρούζος (1926-1990)

Κυριακή, 15 Φεβρουαρίου 2015

Οι ευεργετικές συνέπειες της φόλας

Πάει καιρός από τότε που είχαμε να δούμε ομαδικές φόλες στην πόλη μας. Μας είχαν λείψει πραγματικά.

Οι φόλες άλλωστε είναι πολύ χρήσιμες για τη εύρυθμη λειτουργία κάθε πόλης και ανά τακτά χρονικά διαστήματα πρέπει να λειτουργούν προς όφελος της τοπικής οικονομίας και όχι μόνο . Ειδικά σε πόλεις με τουριστικό προσανατολισμό σαν και του λόγου μας και ειδικότερα λίγο πριν από μεγάλες εορταστικές εκδηλώσεις, όπως η τρελή και ξέφρενη αναπλιώτικη αποκριά.

Οι φόλες, κατά πρώτον, καθαρίζουν αποτελεσματικά την εικόνα της πόλεως που με τη παρουσία δεκάδων αδεσπότων είναι τουλάχιστον προσβλητική και αντιτουριστική για το πλήθος των προβάτων και γιδιών, συγνώμη επισκεπτών, που αναμένεται να την κατακλείσουν.

Είναι κοινώς παραδεκτό πως μεγάλο μέρος της τουριστικής κρίσης που περνάει το Ναύπλιο, είναι η παρουσία μεγάλου αριθμού αδεσπότων μέσα στον αστικό του χώρο.
Επομένως τα αδέσποτα είναι ιδιαιτέρως ζημιογόνα για όλους μας και εξαιτίας τους δεν έχουν γίνει τα απαραίτητα βήματα για την εκτόξευση της πόλης σε τουριστικό παράδεισο. Τα αδέσποτα σταμάτησαν το τρένο στην Αργολίδα. Αυτό το γνωρίζουν και το αναγνωρίζουν οι πάντες. Τα αδέσποτα κλείνουν το ένα κατάστημα πίσω από το άλλο. Τα αδέσποτα αυξάνουν τις τιμές του καφέ και της χωριάτικης σαλάτας. Ερημώνουν σημεία, σπάνε λάμπες, δεν μας αφήνουν να χτίσουμε δημόσιες τουαλέτες, μας κάνουν χώρους στάθμευσης τα σχολεία, κλείνουν τα λιμάνια, βάζουν χωματερές δίπλα από τις παραλίες μας, γεμίζουν με ρυπογόνα σκατίλα την ατμόσφαιρά μας, πεζοδρομούν δρόμους χωρίς κανένα νόημα, ανοίγουν παντού και μόνο γιαουρτάδικα και επιτρέπουν, για να μην πούμε επιβραβεύουν, να αραχνιάζουν μεγάλα τουριστικά ακίνητα. Τα αδέσποτα είναι αυτά που δεν αφήνουν τους επαγγελματίες να αποφασίσουν από κοινού μια ενιαία πολιτική προώθησης της πόλης. Τους σπέρνουν το μικρόβιο της διχόνοιας και του προσωπικού συμφέροντος με αποτέλεσμα η πόλη ολοένα να βουλιάζει. Τα αδέσποτα γεμίζουν κρυφά με άμμο κάθε βράδυ το βυθό της θαλάσσης, με μόνο στόχο να μην καταφέρουμε να κάνουμε λιμάνι κρουαζιέρας. Εμποδίζουν μανιασμένα μια οργανωμένη ξενάγηση σε όλα τα αρχαιολογικά σημεία του Δήμου Ναυπλιέων και κυρίως και βασικώς οπισθοδρομούν τις τουριστικές μας υπηρεσίες και τα τουριστικά γραφεία του Ναυπλίου. Ιδίως τα δημοτικά.

Πέρα όμως από τις ευεργετικές συνέπειες της φόλας στην τουριστική εξέλιξη μιας περιοχής, η φόλα ανανεώνει ριζικά το έμψυχο δυναμικό μιας πόλης. Μπορεί να σκοτώνει αναγκαστικά αρκετά αδέσποτα, ίσως και οικιακά ζώα, αλλά ανοίγει τον αστικό χώρο για να έρθουν άλλα, καινούρια, πρωτόγνωρα, με διαφορετικούς χαρακτήρες και συνήθειες ζώα, ζώα που πρόκειται να αφήσουν στην τύχη τους οι πολιτισμένοι και καλά στοχευμένοι από την άρτια τουριστική μας πολιτική, επισκέπτες μας. Γι αυτό ας μην θρηνούμε τόσο υποκριτικά για τις ψυχές που χαθήκαν άδικα και στυγερά. Θα ρθούνε άλλες και πριν καλά-καλά το καταλάβουμε, το συναισθηματικό μας κενό θα έχει αναπληρωθεί. Οι φιλεύσπλαχοι Τσιμεντόβλαχοι τουρίστες που αναμένεται για άλλη μια χρονιά να σκάσουν κατά κυμάτα, θα μας γεμίσουν με πληθώρα νέων αδεσπότων, που ευτυχώς για εμάς, δεν τα χρειάζονται πια. Με αυτό τον τρόπο, φροντίζουν να ανανεώνουν την καθημερινότητα του Ναυπλίου, μια ομολογουμένως αρκετά βαρετή καθημερινότητα, και μετά τις εορτές. Μέχρι βεβαίως τις επόμενες εορτές, μάλλον κατά Πάσχα μεριά, που θα σκάσουν νέες ευεργετικές φόλες.

Το σημαντικότερο όμως όλων, η μεγαλύτερη προσφορά της φόλας στη ναυπλιακή κοινωνία, είναι το θείο δώρο της αυτογνωσίας. Η φόλα καταφέρνει και μας υπενθυμίζει, κάθε φορά που δρά, πως ανάμεσά μας ζούνε κυνικοί δολοφόνοι. Συμπολίτες μας που χαιρετίζουμε, λέμε τα νέα μας και ίσως κάνουμε και παρέα. Μπορεί να είναι η κυρία μπροστά μας, στην ουρά του σούπερ μάρκετ. Ο απέναντι γείτονας. Ένας ταμίας, μια ψιλικατζού, ένα περιπτεράς ή ακόμα ένας μεγαλοσχήμων δικηγόρος. Ένας γιατρός ή αρχιτέκτονας. Ο οποιοσδήποτε μπορεί να είναι. Ένοχος δεν έχει βρεθεί ποτέ άρα κατηγορούμενοι είμαστε όλοι μας. Η φόλα μας αφυπνίζει λοιπόν. Μας αναγκάζει να σκεφτόμαστε σε τι κοινωνία ζούμε. Μας εσωτερικεύει και μας κάνει καχύποπτους και μαζεμένους. Όπως πρέπει κανονικά να είμαστε για να επιβιώσουμε. Όπως ταιριάζει σε μια αναπτυσσόμενη κοινωνία σαν και τη δική μας.

Μια κοινωνία ζούγκλα.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου