"μη με διαβάζετε όταν έχετε δίκιο" Νίκος Καρούζος (1926-1990)

Κυριακή, 8 Φεβρουαρίου 2015

Ναυπλιώτες, αυτοί οι ωραίοι γλεντζέδες

Ήταν τόσο συγκλονιστική και γεμάτη σασπένς η εβδομάδα που πέρασε για το Ναύπλιο, που το πιο σημαντικό γεγονός που θα έβρισκε κάποιος, ήταν η διακοπή του ρεύματος την Πέμπτη το απόγευμα.

Τόσο συναρπαστική εβδομάδα είχαμε χρόνια να θυμηθούμε. Έξω βέβαια απ' τα ναπλιώτικα σύνορα χαλάει ο κόσμος, αλλά εμείς, οι αυτόχθονες ιθαγενείς, αραχτοί στην ακρούλα μας, περιμένουμε με καρτερία και ιώβεια υπομονή το απoτέλεσμα των εθνικών διαπραγματεύσεων απλά για να ξέρουμε σε τι νόμισμα θα πληρώνουμε τον καφέ μας.

Η διακοπή του ρεύματος πάντως, ενώ προμήνυε ελπίδες μιας κάποιας αναστάτωσης, αποδείχτηκαν δυστυχώς και αυτές φρούδες. Γιατί φυσικά δεν ήταν συνεχής η ρημάδα. Αυτό το σκατοκαλώδιο που δημιούργησε το πρόβλημα, είχε τη φαεινή ιδέα να μην είναι τόσο κατεστραμμένο, με αποτέλεσμα το ρεύμα, για κάμποση ώρα, να πηγαινοέρχεται σπαστικά.

Κι εκεί που ο αυτόχθων το έπαιρνε απόφαση πως θα ζήσει για λίγο μακριά από τα τεχνολογικά καλούδια του δυτικού πολιτισμού, πισί, θέρμανση, φως και τα τοιαύτα, και πως έπρεπε να βρεί κάτι για να περάσει η ώρα του μέσα στο ημίφως των κεριών, να χαλαρώσει, να ατενίσει το κενό, να περισσυλογιστεί, να τεμπελιάσει και γιατί όχι να συνουσιαστεί επιτέλους με το ταίρι του, ερχόταν ξανά το γαμημένο το ρεύμα και τον έβαζε στη φόρτιση. Και εκεί πού μόλις που ξεκίναγε να ξαναγιομίζει η καθημερινή του μπαταρία, τσουπ, κοβόταν και πάλι το άτιμο.

Αυτό κράτησε περίπου ένα εκνευριστικό δίωρο. Ένα δίωρο μετέωρο που δεν συνέβη, γιατί δεν μπορούσε να συμβεί, απολύτως τίποτα. Λες και οι διακοπές ρεύματος, έχουν αρχίσει πια και μας μοιάζουν επικίνδυνα.

Τουλάχιστον έχουμε μπροστά μας το Μαραθώνιο και τις Απόκριες για να ξεπιαστούμε λιγάκι. Ειδικά οι Απόκριες θα είναι μεγάλο ξεπιάσιμο. Κάθε μέρα από δύο, τρία και τέσσερα, μη σου πω, αποκριάτικα γλέντια θα έχουμε. Δεν θα ξέρουμε πού να πρωτοπάμε. Παντού αφίσες, ανακοινώσεις και δημοσιεύματα αποκριάτικων χορών βλέπεις. Μα πόσο γλεντζέδες και αυθόρμητοι είμαστε πια εμείς οι Ναυπλιείς! Πόσο έξω καρδιά άνθρωποι! Μόλις που προλάβαμε να κόψουμε όλες τις βασιλόπιτες των συλλόγων, των φορέων, των ταγιεροφορεμένων συνυφάδων και των χαμογελαστών κουστουμάτων και πρίν καλά-καλά συνέλθουμε από τους ξέφρενους ρυθμούς της κοπής, αρχίσαμε τα καρναβάλια και τους χορούς. Η πόλη που δεν κοιμάται ποτέ. Και στα καπάκια Μαραθώνιος. Μαθαίνω δε, πως πολλοί συμπολίτες μας έχουν αρχίσει ήδη την σκληρή προπόνηση για τον αγώνα. Περπατάνε πάνω-κάτω όλη τη πόλη και ψάχνουν μανιωδώς το σημείο με την καλύτερη θέα για κουτσομπολιό και τον πιο καλό εσπρέσο λούγκο.

Να προσέξουν μόνο να μην έχουν τίποτα δέντρα με αυτοκτονικές τάσεις δίπλα τους οι άνθρωποι και θρηνήσουμε θύματα χρονιάρα μέρα που θα 'ναι και που θα γιορτάζει όλη η πόλη. Γιατί τα δέντρα στο Ναύπλιο, τα τελευταία χρόνια, δεν την παλεύουν καθόλου με την ύπαρξή τους και μας αφήνουν χρόνους. Λίγο αεράκι παραπάνω να φυσήξει, όπως τις προάλλες, βρίσκουν ευκαιρία τα άτιμα, μάλλον δικαιολογία να πούμε καλύτερα, και φουντάρουν. Άλλα παραμελούν τελείως τον οργανισμό τους, παθαίνουν κατάθλιψη, σαπίζουν και πέφτουν. Ενώ τα πιο αγενή φυτρώνουν χωρίς να είναι συμβατά με ένα σύγχρονο αστικό περιβάλλον ευρωπαικής πρωτοπρωτεύουσης, όπως δηλώνουν οι ειδικοί επί του θέματος. Οπότε αναγκαστικά, κόβονται και αυτά.

Στην τελική ας τα κόψουμε όλα, γιατί πλέον κανείς Ναυπλιώτης δεν τους έχει εμπιστοσύνη. Πού ξέρουμε δηλαδή αν αύριο-μεθαύριο, ένα δέντρο που τώρα μας το παίζει καλό και ήσυχο, αποτρελαθεί και αυτό και αρχίσει τα μουρλά του; Κόψιμο όλα και άμεσα.

Βέβαια, μην αφήσουμε και την πόλη καραφλό τοπίο. Αμαρτία είναι. Ας τα κόψουμε αλλά ας τα αντικαταστήσουμε γρήγορα. Χωρίς χρονοβόρες μελέτες και τα σχετικά. Λύση υπάρχει και είναι και πολύ καλή. Κυπαρίσσια. Ας γεμίσει ο τόπος κυπαρίσσια.

Κανονικό, ειλικρινέστατο και αυτογνωσιακό νεκροταφείο.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου