"μη με διαβάζετε όταν έχετε δίκιο" Νίκος Καρούζος (1926-1990)

Δευτέρα, 27 Απριλίου 2015

Της πατρίδας μου η σημαία έχει χρώμα γαλανό

Ρίγη συγκίνησης κατέλαβαν την εβδομάδα που μας πέρασε τους Ναυπλιείς όταν πληροφορήθηκαν πως γνωστή τηλεπερσόνα του τίποτα, ονόματι κυρά-Τατιάνα,  αφιέρωσε ένα ολόκληρο άρθρο στο προσωπικό της ιστολόγιο για να περιγράψει τα κάλλη και τις ομορφιές της πόλης μας που επισκέφθηκε πρόσφατα μετά του τηλεεισαγγελέα συζύγου της.

Το νέο διαδόθηκε και χιλιοαναπαράχθηκε στα τοπικά μέσα αλλά και τα κοινωνικά δίκτυα  με τη ταχύτητα κάγκουρα γκαζόβιου στην παραλιακή Νέας Κίου-Ναυπλίου και γέμισε περηφάνια κάθε άδολη ναυπλιώτικη ψυχή.

Δεν είναι και λίγο να μιλάει για τον τόπο σου μια προσωπικότητα τέτοιας εμβελείας και τόσο αναγνωρισμένου κύρους. Φανταστείτε μόνο πόσους ακόμα «ποιοτικούς τουρίστες» (εκ του ποιοτικού τουρισμού ορμώμενος ο όρος). θα φέρουν στην πόλη μας οι δηλώσεις της πνευματικής ταγού.

Και τι δεν μας είπε. Άρχοντες μας είπε, ερωτικούς μας είπε, νεοκλασικούς μας είπε, γουστόζικους, καλαίσθητους και καλλιτεχνίζοντες μας είπε, γεμάτους φύση και χρώματα μας είπε, βαρυσήμαντα ιστορικούς μας είπε,  πρωτοπρωτευουσιάνους μας είπε και κυρίως και βασικώς μας είπε, πως βρεχόμαστε από τη θάλασσα.

Τα άκουσε αυτά τα πρωτότυπα ο Ναυπλιέας ο αυτόχθων, και του ανυψώθει ο τοπικισμός μέχρι το χαλασμένο ρολόι της Ακροναυπλίας, το ετοιμόρροπο ταμειακό περίπτερο του Παλαμηδιού στην κορυφή των ξακουστών 999 σκαλοπατιών και τα «Αναγνωσταρέικα» (περιοχή του Ναυπλίου δίπλα από τον ιερό ναό της Ευαγγελιστρίας που τα σπίτια της τα αρχιτεκτόνησε ως επί το πλείστον και μάλλον τυχαία ο πρώην δήμαρχος της πόλης Παναγιώτης Αναγνωσταράς, γνωστός και ως Τάκαρος ή το παιδί της νύχτας).

Κατόπιν τούτου η κυρά-Τατιάνα, όπως την αποκαλούσε κάποτε ένας Ναυπλιεύς καλεσμένος της μεσημεριανής εκπομπής της προκειμένου να συζητήσει μαζί της το πολύ σοβαρό ζήτημα της απομάκρυνσης από την οικογενειακή εστία της Βουλγάρας συζύγου του, πρέπει οπωσδήποτε να γίνει επίτημη δημότισσα της πόλης. Έτσι κι αλλιώς ο Δήμος έργο δεν κάνει, μόνο για γιορτές και φιέστες είναι, αν στο μέλλον υπάρχει κάποιο κενό, μετά την Έκθεση Σκαφών ίσως, δεν θα ήταν διόλου άσχημο να τιμήσει έναν άνθρωπο που αν μη τι άλλο, έστω και για μια βδομάδα, μας ανύψωσε το ηθικό και θα φέρει στη πόλη μας κόσμο. Και κόσμο όχι όποιον κι όποιον αλλά τον γνωστό, αεράτο, αυτοκινούμενο, τσιμεντόμυαλο, πρωτευουσιάνικο κόσμο και δή ευφυή αναγνώστη της κυρά-Τατιάνας. Συγνώμη, ο Σαμαράς περισσότερα προσέφερε και του δώσαμε το κλειδί;

Τέτοιες όμορφες κινήσεις ανταπόδοσης φέρνουν τον τουρισμό και μας ανεβάζουν όλο και ψηλότερα στην έγκυρη μηχανή τουριστικής αναζήτησης τριβάγκο στην οποία σαρώνουμε έτσι κι αλλιώς ξεπερνώντας ακόμα και το Λονδίνο. Άμα φτιάξουμε λίγο και το promotion μας, μια σημαία καινούρια για παράδειγμα, ανακαινισμένη και μοντέρνα για σήμα κατατεθέν της πόλης, όπως έκανε πρόσφατα ο Δήμος Άργους-Μυκηνών, θα περάσουμε χαλαρά και τη Ρώμη και τη Θεσσαλονίκη που μας περνάνε προς το παρόν και θα πατήσουμε πια μόνιμα κορυφή.



Μια σημαιούλα απλή και αφαιρετική, όχι κάτι ιδιαίτερο. Απλά να συμβολίζει το πνεύμα μας, το άπλετο γαλάζιο της φύσης μας και την καλλιτεχνική μας φυσιογνωμία. Σαν την γαλάζια σημαία που παίρνει η πεντακάθαρη Καραθώνας μας κάθε χρόνο, με χρώμα δηλαδή μπλε και στη μέση ένας κύκλος με τα καταγάλανα θαλάσσια κύματα. Μόνο που στη δική μας, για να μη μας περάσουν για αντιγραφείς και για να δώσουμε ένα τοπικό στίγμα, πρέπει να βάλουμε πάνω από τα κύματα καλλίγραμμα, αυτόχθονα οπίσθια, έτοιμα να πλυθούν στα γάργαρα νερά μας. Ένα ειλικρινές δηλαδή, συμπαθητικό και αυτοψυχαναλυτικό σχέδιο και τίποτα περισσότερο.

Με αυτό τον τρόπο, Άργος και Ναύπλιο θα έχουν έναν ολοκληρωμένο σχεδιασμό ανακαινισμένων συμβόλων, σύγχρονων και αλληλοσυμπληρούμενων. Στο μεν Άργος ο επισκέπτης θα απολαμβάνει καλαίσθητους αρχαιοελληνικούς μαιάνδρους, που είναι και της μοδός, ολόχρυσες και αρχαιοπρεπίζουσες γραμματοσειρές μακραίωνης ιστορίας, συνοδεία ίσως ενός ραψωδού που θα απαγγέλει με άρπα στην είσοδο της πόλης τους στίχους  του γνωστού γιουροβιζιονικού άσματος της Καίτης Γαρμπή «τη μια μας παίζουν ροκ, την άλλη τσιφτετέλι, παιδιά του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη, μας ξεγελάνε με σεκλέτι και μεράκι, πνεύμα αθάνατο, σε τρώει το σαράκι κτλ, κτλ». Έπειτα, στο δε Ναύπλιο, ο επισκέπτης, όπως μας πληροφόρησε η κυρά-Τατιάνα, θα βρέχεται ψυχή τε και σώματι στη θάλασσα και θα τρώει παραδοσιακό λουκουμαδάκι.

Kαι το τριβάγκο θα μετράει ατελείωτα αργολιδιώτικα κλικς…



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου