"μη με διαβάζετε όταν έχετε δίκιο" Νίκος Καρούζος (1926-1990)

Κυριακή, 6 Σεπτεμβρίου 2015

Ο χειμώνας που θα μας βρει ξεβράκωτους

Σεπτέμβρης. Κι ενώ η ηλιόλουστη ραστώνη συνεχίζει να γεμίζει το τουριστικό μας πορτοφόλι και να μεγαλώνει την ψευδαίσθηση πως βρισκόμαστε ακόμα σε μια πόλη ζωντανή, ο Σεπτέμβρης, ως τραύμα των σχολικών καιρών, δίνει το σύνθημα του τέλους ενός ακόμα καλοκαιριού.

Καλοκαίρι λίγο και μικρό, ένεκα που αναλώθηκε το μισό μέσα στην ονειροπαγίδα μιας κάποιας ελάχιστης εθνικής δικαιοσύνης. Ματαίως και οδυνηρώς όμως, θα οδηγηθούμε στο χειμώνα αυτό γυμνοί, μάλλον ξεβράκωτοι, με μισό καλοκαίρι στις πλάτες μας, με μισή ενέργεια και τον μισό μας ήλιο ως ενέχυρο σε κάποιον αναπτυξιακό γερμανικό όμιλο.

Κι αντί να μας αφήσουν επιτέλους ήσυχους οι Αθηναίοι αρχόντοι μας, να χαρούμε την τελευταία μας ζέστη, να πνίξουμε τον πόνο μας μέσα σε ένα αφρώδες φραπόγαλο, να επιδοθούμε σ' έναν ξέγνοιαστο κοινωνικό σχολιασμό ήτοι κουτσομπολιό, να τσακωθούμε αρμονικά με τους γειτόνους και συγγενείς μας, να κάνουμε τα τελευταία μας πλίτσι-πλίτσι στη θάλασσα, να αποβλακωθούμε στις οθόνες μας, μας φωνάζουν τώρα ξανά, μας σηκώνουν από τις βρεγμένες μας ξαπλώστρες και τους καλά βουλιαγμένους μας καναπέδες, για να διαλέξουμε λέει τον πιο ικανό διαπραγματευτή των αλυσίδων μας.

Τουλάχιστον η ψυχοσύνθεση του Ναυπλίου, για πρώτη φορά, ταιριάζει γάντι με το νόημα αυτών των εκλογών. Αδράνεια κι απάθεια, μούχλα και σπαρίλα εις το τετράγωνο. Αφού ακούγεται πως φέτος στην πόλη, οι προεκλογικές συγκεντρώσεις και ομιλίες όλων ανεξαιρέτως των κομμάτων θα γίνουν την ίδια μέρα και στο ίδιο μέρος. Όλοι μαζί εκατό άτομα τα μαζεύουν δεν τα μαζεύουν. Πες, να είναι πενήντα όλοι οι βιζματωμένοι ή υποσχόμενα τακτοποιημένοι και δουλικώς ακόλουθοι. Άλλοι πενήντα να είναι οι πτωχοί τω πνεύματι-δυστυχούντες συμπολίτες μας που ακόμα ελπίζουν. Πες και άλλοι πενήντα κουτσομπόληδες της πόλης που όπου δουν πλήθος, αράζουν για να περάσει η ώρα τους, εκατόν πενήντα. Βαριά-βαριά διακόσιοι σου λέω. Μια χαρούλα την βγάζουν τη μία και μοναδική προεκλογική τους φιέστα. Ένα Εργατικό Κέντρο, ένα Βουλευτικό, τους χωράει άνετα όλους και περισσεύει και χώρος μπόλικος και για άλλους αναξιοπαθούντες . Αν μερακλώσουν κιόλας επειδή θα δούν πως είναι τόσοι πολλοί, ας νοικιάσουν και την παραλία Ναυπλίου, τώρα που βγήκε στο σφυρί. Ας πάρουν τον τιμοκατάλογο ενοικίασης από το Λιμενικό Ταμείο και αν τους συμφέρει, γιατί όχι; Γάμος και βαφτίσι ένα πεντακοσάρικο κοστίζει και κρατάει μέχρι πρωίας. Αυτοί όλοι, δυό-τρείς ωρίτσες θα μιλήσουν, τα ίδια και τα ίδια θα λένε χρησιμοποιώντας συνώνυμες λέξεις για να μην τους καταλαβαίνουν οι πτωχοί τω πνεύματι, έπειτα χειροκρότημα, ένα ξενέρωτο σύνθημα και τέλος. Ούτε διακόσια ευρώ δεν το κόβω να κάνει το όλο σόου. Και θα προσφέρουν επιτέλους και κάτι στο δημοτικό ταμείο. Έστω ένα μικρό αντίτιμο για την ανούσια ύπαρξή τους. Και θα χαρούν και τα παιδάκια απέναντι στις κούνιες που θα έχουν γύρω τους τόσους πολλούς κλόουνς.

Μόνο ένα πράγμα μην ξεχάσουμε να ρωτήσουμε τους κολαούζους των κομμάτων σ' αυτές τις εκλογές. Αυτό το έρμο το τριώροφο κτίριο στο Μεγάλο Δρόμο που ξαναμπήκε στο ΤΑΙΠΕΔ, τι θα το κάνουμε; Γιατί είχε έρθει ο Αλέξης το Γενάρη στ' Ανάπλι και μας είχε πει πως θα το καταργήσει το ΤΑΙΠΕΔ. Μετά βγήκε ο Αλέξης και μείς είπαμε «άραξε τώρα, άστο να αραχνιάσει το κτιριάκι και όταν είναι να το ξαναπουλήσουν, βλέπουμε». Αλλά το ΤΑΙΠΕΔ τελικά δεν καταργήθηκε και το τριώροφο ξαναμπήκε για πώληση, συγνώμη αξιοποίηση, αλλά όλο αυτό έγινε τόσο γρήγορα που και μείς τώρα δεν ξέρουμε τι να το κάνουμε. Μπες, βγες, μπερδευτήκαμε.

Προτείνω να το κάνουμε καφετέρια ή παγωτατζίδικο ή γιαουρτάδικο ή κατάστημα καλλυντικών. Ή όλα μαζί μιας και είναι τριώροφο. Εννοώ να πιέσουμε τους από πάνω, τους δικούς μας, αυτούς που θα κανονίσουν το ντίλ, προς μια τέτοια αναπτυξιακή κατεύθυνση. Να πιέσουμε συλλογικά και κοινωνικά με όποιον γνωστό έχει ο καθένας. Υπουργό, υφυπουργό, πρόεδρο, βουλευτή, δήμαρχο, εκδότη, δημοσιογράφο, με όποιον. Με όποιον μπορεί να γίνει η δουλειά, καλός είναι. Άμα λάχει, τον κάνουμε και επίτιμο. Νομίζω πως αξίζει τον κόπο. Πρόκειται για επένδυση που λείπει από την πολιτισμική φυσιογνωμία της πόλης και θα της έδινε πραγματικά φτερά προς τον πολυπόθητο μνημονιακό απεγκλωβισμό που θα έρθει στους αιώνες των αιώνων.

Αμήν Παναγίτσα μου.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου