"μη με διαβάζετε όταν έχετε δίκιο" Νίκος Καρούζος (1926-1990)

Σάββατο, 25 Ιουνίου 2016

Aνταπόκριση από την πρεμιέρα του Φεστιβάλ Κλασικής Μουσικής Ναυπλίου (γράφει ο Μπύθουλας)

Πέρναγα εψές το βράδυ με το ποδήλατο, βράδυ Παρασκευής 24ης Ιουνίου, μέρα πρεμιέρας του 25ου Φεστιβάλ Κλασικής Μουσικής Ναυπλίου, μπροστά από την εκκλησία του Αγίου Γεωργίου.

Άξαφνα παρατήρησα πως η μικρή οδός Πλαπούτα ήταν κλεισμένη και από τις δυο πλευρές καθότι στην πλατεία του ναού οι πολυβραβευμένοι σολίστες της Σκανδιναβίας, ο πνευστός Oystein Baadsvik και η Katarzyna Wieczorek στο πιάνο, σαγήνευαν με τη μουσική τους το φιλόμουσο και γενικώς φιλότεχνο κοινό της πόλεως, παρουσία του πρέσβεως της Νορβηγίας.

Ως εκ τούτου ήταν λογικό να εμποδιστεί οιαδήποτε διέλευση κάγκουρα μηχανόβιου με πειραγμένη εξάτμιση ή αυτοκινήτου που σείεται από μουσικές εκτός κλασικού κλίματος. Δυστυχώς στα μέρη μας έχουμε μπόλικους από δαύτους που δεν κατανοούν και δεν σέβονται την κλασική κουλτούρα του ιστορικού μας γίγνεσθαι και τις εκάστοτε περιστάσεις έκφρασης αυτής της κουλτούρας.

Έκπληκτος όμως διαπίστωσα πως απαγορεύοταν γενικώς η διέλευση. Υπάλληλοι του Δήμου και σεκιούριτι όρμηξαν κατά πάνω μου προσπαθώντας να μου πουν να μην περάσω τον άδειο δρόμο με το ποδήλατο, ούτε καν πεζός. Την ίδια ώρα οι σολίστες εκτελούσαν τα έργα τους και μια κυρία μέσης ηλικίας, στολισμένη σα λαμπαντέρ και κουνώντας τη βεντάλια της, είδε το περιστατικό και με αυστηρό βλέμμα δασκάλας σε παρθενογωγείο μου ήχησε από το κραγιοναρισμένα βαθύ κόκκινο στόμα της, τον διακριτικό ήχο «σσσσσσσσσς». Συμφώνησαν μαζί της και οι υπόλοιποι κύριοι και κυρίες, ιδίας ηλικίας και στυλιστικής άποψης, που κάθονταν κοντά της, όχι όμως ηχητικά αλλά με ένα συνοφρυωμένο βλέμμα αγάπης και μουσικοκαλλιτεχνικής άφεσης.

Γιατί να μην μπορούν να περάσουν οι πεζοί, σκέφτηκα. Και καλά οι πεζοί που φωνασκούν ακατασχέτως, ας κόβονται στην είσοδο. Ή όσοι τελοσπάντων δεν είναι ενδυματολογικώς άρτιοι για να ταιριάξουν με την κλασική ενατένιση των Ναυπλιωτών ακροατών. Ο Μπύθουλας γενικώς ας παραμεριστεί. Δε λέω. Αλλά οι βουβοί κουστουμάτοι και σινιέ κύριοι και κυρίες γιατί να κόβονται από την πασαρέλα του θεάματος; Αν έστρωνε κι ο Δήμος ένα κόκκινο χαλάκι, σαν αυτό που είχε βάλει στην έκθεση σκαφών, όλα θα γίνονταν αυτόματα. Ο Ναυπλιώτης όταν βλέπει κόκκινο χαλί συμμορφώνεται απολύτως με τους νόμους και τις διατάξεις της αστικής συμπεριφοράς. Θα ήταν περιττό κάθε face control ή οτιδήποτε σχετικό. Θα κατέβαινε κόσμος και κοσμάκης στ’ Ανάπλι, σενιαρισμένος, στολισμένος και πανέτοιμος να περπατήσει πάνω στο στρωμμένο για πάρτη του κόκκινο χαλάκι και να στοχαστεί μεγάλα έργα κλασικών μουσουργών, ως συνηθίζει.

Και όσο για τα ποδήλατα, θα μπορούσαν να περάσουν και αυτά. Άδειος ήταν έτσι κι αλλιώς ο δρόμος. Λίγο λάδωμα στο πετάλι και τα φρένα να έριχναν απλά οι σεκιούριτι, μη τυχόν και ακουστεί κάποιος ενοχλητικός ήχος γραντζουνίσματος και φρεναρίσματος, αταίριαστος στη μουσική κατάνυξη, και να ανέβαζαν οι ηχολήπτες λιγουλάκι περισσότερο τον ήχο από τα βιολοντσέλα, τα κοντραμπάσα, τα πιάνα, τα βιολιά και τα συναφή κλασικά όργανα.

Άλλωστε θα βόλευε και μερικούς αυτόχθονες ιθαγενείς ακροατές μια μικρή αύξηση του ήχου. Γιατί ίσως δεν θα ήταν και λίγοι εψές που είτε θα είχαν προβλήματα ακοής είτε θα είχαν συνηθίσει μουσικές με πιο δυνατά ντεσιμπέλια. Και θα προσποιούνταν οι καψεροί όλη την ώρα της συναυλίας την ακουστική απόλαυση των μελωδιών με το δήθεν μειλίχιο χαμόγελό τους, όπως ορίζει ρητά και ο αριστοκρατικός κώδικας συμπεριφοράς και ευγενείας.

Με εκτίμηση και αμέριστο σεβασμό στις Τέχνες και τα Γράμματα του τόπου μας,

ο Μπύθουλας του Ναυπλίου




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου